Atos 23
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARA
1 Tá ki̱xaa̱ ta̱Pablo, ta ñíndichi ra no̱o̱ naJunta Suprema, ta saá xíto ra no̱o̱ na ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱su̱tu̱ káꞌno ta̱ na̱ní Ananías to̱ꞌon yóꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo, ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ni̱vi na yíta yatin sii̱n ta̱Pablo ña xíꞌin ndaꞌa̱ na kani na yuꞌu̱ ra.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo, káchí ra saá xíꞌin ta̱su̱tu̱ káꞌno yóꞌo:
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Ta ni̱vi na yíta yatin xíꞌin ta̱Pablo, ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra, káchí na saá:
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo, káchí ra saá:
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Ta ta̱Pablo ku̱nda̱a̱ ini ra ndí sava naJunta Suprema yóꞌo kúu na nafariseo, ta sava na kúu na nasaduceo, ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Tá ndiꞌi na ndóo yóꞌo xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo, ta nafariseo xíꞌin nasaduceo ki̱xáꞌá na náa na xíꞌin táꞌan na, ta ni̱ta̱ꞌvi̱ táꞌan nafariseo xíꞌin nasaduceo.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 O̱n vása yóo ñii yuꞌú ka̱ na, chi nasaduceo kándixa na ndí ni̱vi na ni̱xiꞌi̱ o̱n nataku̱ ka̱ nayóꞌo, ta kándixa na ndí o̱n ko̱ó níma̱ kómí ni̱vi, ni o̱n ko̱ó naángel, ni o̱n ko̱ó inka̱ no̱o̱ níma̱. Ta nafariseo kándixa na ndí yóo níma̱ ni̱vi, ta yóo naángel, ta yóo inka̱ no̱o̱ níma̱, ta kándixa na ndí ni̱vi na ni̱xiꞌi̱ nataku̱ nayóꞌo.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ta xa̱ꞌa̱ to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo xíꞌin na, nafariseo xíꞌin nasaduceo, ki̱xáꞌá na náa ní na, ta ñii síso̱ na ñóꞌo na. Ta sava nafariseo na kúu namaestro na sánáꞌa nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, na̱kuita na ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Ta saá ki̱xáꞌá ni̱vi ndeé ní ndáꞌyi na, ta ndeé ní síso̱ na. Ta yíꞌví ní ta̱káꞌno no̱o̱ natropa ko̱to̱ yi̱yo ní xíꞌin ñasáa̱ na, sakuáchi na yi̱kí ko̱ñu ta̱Pablo. Ta saá ta̱káꞌno yóꞌo xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ña nakiꞌin na ta̱Pablo ña ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin na kunda̱si̱ tuku ra ini cuartel.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ta saá tá ki̱xaa̱ ku̱ñoó, ta ni̱ti̱vi ta̱Jesús no̱o̱ ta̱Pablo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Ta saá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta na̱kutáꞌan sava najudío, ta xi̱koo yuꞌú na ña kaꞌni na ta̱Pablo, ta káchí na saá:
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ta yáꞌa o̱vi̱ si̱ko̱ kúu nata̱a yóꞌo na xi̱koo yuꞌú xa̱ꞌa̱ ña kaꞌni na ta̱Pablo.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Ta saá nata̱a yóꞌo ni̱xa̱ꞌa̱n na no̱o̱ nákutáꞌan nasu̱tu̱ náꞌno yóo na xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ nañoo judío, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin na, káchí na saá:
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Ta saá ndóꞌó xíꞌin natáꞌan ndó na kúu naJunta Suprema, xíni̱ ñóꞌó ndukú ndó no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ natropa ña tiꞌví ra ta̱Pablo kixaa̱ ra no̱o̱ ndó. Ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ natropa yóꞌo ndí yóo ka̱ ña xíni̱ ñóꞌó nda̱ka̱ to̱ꞌon ndó ta̱Pablo ña kunda̱a̱ ini ndó xa̱ꞌa̱ kua̱chi ra. Ta mi̱i ndi̱, xa koo seꞌé ndi̱ yuꞌu̱ yichi̱, ña xa yóo tiꞌva ndi̱ kaꞌni ndi̱ ra ña o̱n kixaa̱ ra no̱o̱ ndó ―káchí na xíꞌin nasu̱tu̱ ta xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío na nákutáꞌan yóꞌo.
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Ta ñii ta̱loꞌo xa̱xi̱n ta̱Pablo ta̱ kúu sa̱ꞌya ki̱ꞌva̱ ra, xi̱ni̱ so̱ꞌo ra xa̱ꞌa̱ ña xi̱koo yuꞌú nata̱a yóꞌo keꞌé na, ta saá ta̱loꞌo yóꞌo ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xaa̱ ra nda̱ cuartel no̱o̱ yóo sito ra ta̱Pablo, ta nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ra xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ra.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Ki̱vi̱ ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Pablo ña nda̱to̱ꞌon ta̱loꞌo xa̱xi̱n ra xíꞌin ra, ta ka̱na ra ñii ta̱ ndíso chiño no̱o̱ ñii ciento natropa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Ta saá ke̱e ta̱ ndíso chiño yóꞌo kua̱ꞌa̱n ra, ta kua̱ꞌa̱n ta̱loꞌo yóꞌo xíꞌin ra, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱a ta̱káꞌno ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ ndiꞌi natropa. Ta saá ta̱ ndíso chiño no̱o̱ ñii ciento natropa ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ ra, káchí ra saá:
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Ta saá ta̱káꞌno yóꞌo ti̱in ra ndaꞌa̱ ta̱loꞌo yóꞌo ña ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin ra ñii xiiña no̱o̱ o̱n ko̱ó ni̱vi na kuchiño koni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon ña káꞌa̱n na. Ta saá ki̱xáꞌá ra ndáka̱ to̱ꞌon ra ta̱loꞌo yóꞌo, káchí ra xíꞌin ra:
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Ta nda̱kuii̱n ta̱loꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Ta o̱n kandixa ún to̱ꞌon ña ka̱ꞌa̱n nayóꞌo xíꞌin ún, chi ñavatá kuu ña. Saá chi yuꞌu̱ yichi̱ koo seꞌé kua̱ꞌa̱ ní nata̱a xa̱ꞌa̱ ña kaꞌni na ta̱Pablo. Yáꞌa o̱vi̱ si̱ko̱ kúu nata̱a na koo seꞌé kundati ñaꞌá, ta ndiꞌi nata̱a yóꞌo ki̱ndo̱o yuꞌú na o̱n kuxu ka̱ na ni o̱n koꞌo ka̱ na nda̱ ná kaꞌni na ta̱Pablo. Ta káchí na saá xíꞌin mi̱i na: “Ná kuu yó ni̱vi na ni̱ta̱vi̱ chiꞌña tá ni̱‑xaꞌni yó ra”, káchí na. Ta vitin xa yóo tiꞌva na kaꞌni na ra, ta ndákuiti ndáti na ña taxi ún kee ta̱Pablo ña ko̱ꞌo̱n ra no̱o̱ naJunta Suprema ―káchí ta̱loꞌo nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi natropa yóꞌo.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Ta saá ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi natropa ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱loꞌo, káchí ra saá:
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Ta saá ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi natropa ka̱na ra o̱vi̱ natropa, ta ñii ñii nayóꞌo kúu na xáꞌnda chiño no̱o̱ ñii ciento natropa, ta ta̱káꞌno no̱o̱ na o̱vi̱ yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra:
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Ta taxi ndó sava tíkuáyí ña koso ta̱Pablo xíꞌin natáꞌan ra, ta koto va̱ꞌa ndó ña o̱n kóo ña o̱n váꞌa kundoꞌo ta̱Pablo yichi̱ ña va̱ꞌa xaa̱ ra no̱o̱ ta̱gobernador Félix ñoo Cesarea.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Ta saá ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi natropa ni̱taa ra ñii tutu ña níꞌi natropa kua̱ꞌa̱n na ña taxi na ña ndaꞌa̱ ta̱gobernador Félix. Ta ña ni̱taa ra no̱o̱ tutu yóꞌo káchí ña saá:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Yi̱ꞌi̱ kúu i̱ ta̱Claudio Lisias, ta tíꞌví i̱ to̱ꞌon chindeé i̱ yóꞌó, tata gobernador, ta̱ kúu ta̱ kánóo síkón ní ñato̱ꞌó no̱o̱ ndi̱.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Kóni i̱ ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin ún nda̱chun tíꞌví i̱ ta̱yóꞌo xaa̱ ra no̱o̱ ún. Sava najudío ti̱in na ra, ta xa yatin ní kaꞌni na ra, níkúu. Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ ndí ta̱yóꞌo kúu ra ñii ta̱a ta̱ñoo Roma, ta saá kama ní ke̱e i̱ ni̱xa̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin natropa, ta sa̱ka̱ku ndi̱ ra no̱o̱ najudío yóꞌo.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ta yi̱ꞌi̱ ndu̱kú i̱ ña kunda̱a̱ ini i̱ ndá kua̱chi kúu ña táxi na xa̱ꞌa̱ ra, ta saá xa̱ꞌnda chiño i̱ no̱o̱ ra ña ko̱ꞌo̱n ra xíꞌin i̱ no̱o̱ naJunta Suprema najudío ña ná nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Ta saá ku̱nda̱a̱ ini i̱ ndí táxi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ra chi káchí na ndí o̱n vása va̱ꞌa kísa ndivi ra nda̱yí mi̱i najudío yóꞌo, ta ñayóꞌo o̱n si̱ví kua̱chi ndeé kúu ña no̱o̱ mi̱i yó nañoo Roma. Ta saá nda̱ loꞌo o̱n ko̱ó xa̱ꞌa̱ ña chikaa̱ ndi̱ ra ini veꞌe ka̱a ni ña kaꞌni ndi̱ ra.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ta saá ni, xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ ndí sava najudío xi̱koo yuꞌú na ña kaꞌni na ra, ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo kama ní tíꞌví i̱ ra xaa̱ ra no̱o̱ ún vitin. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin najudío na táxi kua̱chi xa̱ꞌa̱ ra ndí xíni̱ ñóꞌó xaa̱ na no̱o̱ ún ña kasa nani ún xa̱ꞌa̱ kua̱chi yóꞌo. Ta to̱ꞌon yóꞌo kúu ndiꞌi ña ndáto̱ꞌon i̱ xíꞌin ún vitin, tata. Ta va̱ꞌa ná koo ún”, káchí to̱ꞌon ña ni̱taa ta̱Claudio Lisias no̱o̱ tutu ña kua̱ꞌa̱n ndaꞌa̱ ta̱gobernador.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Ta saá natropa yóꞌo ki̱sa ndivi na ña xa̱ꞌnda chiño ta̱káꞌno no̱o̱ na, ta na̱kiꞌin na ta̱Pablo xíꞌin natáꞌan ra. Ta tá ki̱xaa̱ ku̱ñoó yóꞌo, ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ ndiꞌi na ñii ñoo ña na̱ní Antípatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Ta saá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta ndi̱kó natropa na xíka xáꞌá, kua̱noꞌo̱ na. Ta ta̱Pablo xíꞌin natáꞌan ra kua̱ꞌa̱n na xíꞌin natropa na yóso kuáyí nda̱ ñoo Cesarea.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Tá ni̱xaa̱ na ñoo Cesarea, ta natropa na̱taxi na ta̱Pablo ndaꞌa̱ ta̱gobernador, ta ta̱xi na ndaꞌa̱ ra tutu ña ni̱taa ta̱Claudio Lisias xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ta ndi̱ꞌi ka̱ꞌvi ta̱gobernador tutu yóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Pablo ndá ñoo ki̱xi ra. Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo, káchí ra saá:
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱gobernador xíꞌin ta̱Pablo, káchí ra saá:
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.