Atos 22
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NAA
1 ―Natáꞌan yó, nata̱a xi̱kua̱ꞌa̱ xíꞌin ndiꞌi nata̱a ñoo yó, ndúkú i̱ no̱o̱ ndó ña koni̱ so̱ꞌo ndó to̱ꞌon ña ka̱ꞌa̱n i̱ ndakuii̱n i̱ xa̱ꞌa̱ i̱ vitin ―káchí ta̱Pablo xíꞌin na.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo nayóꞌo ndí ta̱Pablo káꞌa̱n ra to̱ꞌon mi̱i na ña kúu to̱ꞌon hebreo, ta saá ñii ya̱a̱ ya̱a̱ kúu na.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo xíꞌin na, káchí ra saá:
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ta ki̱vi̱ saá xa̱ni si̱ni̱ i̱ ndí yichi̱ ta̱Jesús kúu ña o̱n vása va̱ꞌa, ta ni̱xika i̱ ñii ñii ñoo xa̱ꞌa̱ ña nandukú i̱ ni̱vi na kúu na ndíko̱n yichi̱ yóꞌo ña saxo̱ꞌvi̱ i̱ nayóꞌo nda̱ to̱nda̱a ña kivi̱ ndiꞌi na, saá ku̱sii̱ ini i̱ kundoꞌo na. Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo, ndiꞌi ki̱vi̱ tá na̱níꞌi i̱ nata̱a án náñaꞌa̱ na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús, ta ti̱in i̱ nayóꞌo ta ta̱an i̱ na ini veꞌe ka̱a.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ta ta̱a ta̱su̱tu̱ káꞌno no̱o̱ mi̱i yó najudío xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ na ndíso chiño xíꞌin yó, nayóꞌo xíni̱ va̱ꞌa na ndí to̱ꞌon ña káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó vitin kúu ñanda̱a̱, chi nanáꞌno yóꞌo kúu na ni̱taa tutu ña ta̱xi na nda̱yí ndaꞌa̱ i̱ xa̱ꞌa̱ ña tiin i̱ ndiꞌi ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús na kúu na táku̱ ñoo Damasco, ta tutu yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ña kómí i̱ nda̱yí ña tiin i̱ na, ta katón i̱ na ña kixi na xíꞌin i̱ ñoo Jerusalén yóꞌo xa̱ꞌa̱ ña xo̱ꞌvi̱ na.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Ta saá tá kua̱ꞌa̱n i̱ ñoo Damasco ta xa yatin ni̱to̱nda̱a ma̱ꞌñó ndiví kúu ña, ta ñii kama ke̱e ñoꞌo̱ ñoyívi ni̱no, ta ndeé ní na̱yeꞌe ña yi̱ꞌi̱, ta xi̱no nduu ña no̱o̱ ñíndichi i̱.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ta saá na̱kava i̱ nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta xa̱ndi̱ko̱n xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ to̱ꞌon, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin i̱, ka̱chí ña saá: “Saulo, Saulo, ¿nda̱chun ndíko̱n ún sáxo̱ꞌvi̱ ún yi̱ꞌi̱?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ta nda̱kuii̱n i̱, ni̱ka̱ꞌa̱n i̱: “¿Yu kúu yóꞌó, Tata?”, ka̱chí i̱. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin i̱: “Yi̱ꞌi̱ kúu i̱ Jesús, ta̱ñoo Nazaret, ta̱a ta̱ ndíko̱n ún sáxo̱ꞌvi̱ ún”, ka̱chí ra xíꞌin i̱.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ta nata̱a táꞌan i̱ na kua̱ꞌa̱n xíꞌin i̱ xi̱ni na ña ni̱ti̱vi yéꞌe ñoꞌo̱ yóꞌo, ta ni̱yi̱ꞌví ní na, ta o̱n vása ní‑xini̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon i̱ ta̱a ta̱ káꞌa̱n xíꞌin i̱, ka̱chí i̱ xíꞌin ra saá: “¿Vitin yukía̱ kóni ún keꞌé i̱, Tata?”, ka̱chí i̱ xíꞌin ra. Ta ta̱a yóꞌo nda̱kuii̱n ra, ka̱chí ra saá: “Nakundichi ún, ta nakiꞌin ún yichi̱, ta ko̱ꞌo̱n ún ki̱ꞌvi ún ñoo Damasco, chi ñoo yóꞌo xa xa̱ꞌnda chiño i̱ no̱o̱ ñii ta̱a ña ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ún ña chi̱tóni̱ i̱ kasa ndivi ún xa̱ꞌa̱ i̱”, ka̱chí ra xíꞌin i̱.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ta saá na̱kiꞌin ndi̱ yichi̱ ta kua̱ꞌa̱n ndi̱, ta nata̱a táꞌan i̱ na kua̱ꞌa̱n xíꞌin i̱, ti̱in na ndaꞌa̱ i̱, ta níꞌi na yichi̱ i̱ kua̱ꞌa̱n ndi̱, chi ñoꞌo̱ yéꞌe ña ni̱ti̱vi no̱o̱ i̱ sa̱ndakoo kuáá ña nduchu̱ no̱o̱ i̱. Ta saá ni̱xaa̱ ndi̱ ñoo Damasco,
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 no̱o̱ táku̱ ñii ta̱a ta̱ na̱ní Ananías. Ta ta̱Ananías yóꞌo kúu ñii ta̱a ta̱ vivíi kísa ndivi nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱xi̱i̱ síkuá yó ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, ta va̱ꞌa ní kánóo ñato̱ꞌó ra no̱o̱ ndiꞌi najudío na táku̱ ñoo Damasco.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ta ta̱Ananías yóꞌo ki̱xaa̱ ra no̱o̱ i̱, ta xi̱ndichi yatin ra no̱o̱ yóo i̱, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin i̱, ka̱chí ra saá: “Ñani i̱ Saulo, vitin va̱ꞌa nakoto nduchu̱ no̱o̱ ún”, ka̱chí ra. Ta saá xa̱ndi̱ko̱n va̱ꞌa na̱ti̱vi na̱koto i̱ xíꞌin nduchu̱ no̱o̱ i̱, ta va̱ꞌa xi̱to i̱ no̱o̱ ta̱Ananías yóꞌo.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin i̱, ka̱chí ra: “Mi̱i Ndios, ta̱ síkón ní ñato̱ꞌó chi̱nóo naxi̱i̱ síkuá yó xi̱na̱ꞌá, na̱ka̱xin ra yóꞌó ña kunda̱a̱ ini ún yu kúu ña kóni ra kasa ndivi ún. Ta na̱ka̱xin ra yóꞌó xa̱ꞌa̱ ña na̱kutáꞌan ún xíꞌin ta̱Jesús ta̱a ta̱ kúu ta̱Nda̱a̱. Ta na̱ka̱xin ra yóꞌó xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ún to̱ꞌon ña ke̱e mi̱i yuꞌu̱ ta̱yóꞌo.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ndios ke̱ꞌé ra saá xíꞌin ún chi yóꞌó kuu ún ta̱a ta̱ ndakuii̱n xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta ndato̱ꞌon ún xíꞌin ndiꞌi ni̱vi yu kúu ña xi̱ni ún, ta yu kúu ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ún.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ta vitin o̱n kundati ka̱ ún, ta kama nakundichi ún ta kuchu ún xíꞌin nda̱yí ki̱vi̱ ta̱Jesús, ta ndukú ún no̱o̱ ra ña kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ ndiꞌi kua̱chi ún”, ka̱chí ta̱Ananías xíꞌin i̱.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Ta ta̱Pablo nda̱to̱ꞌon ka̱ ra xíꞌin na, káchí ra saá:
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ta ñayóꞌo kúu ña xi̱ni i̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin i̱, ka̱chí ra saá: “Kama ní kee ún ñoo Jerusalén yóꞌo, chi ni̱vi ñoo yóꞌo o̱n kandixa na to̱ꞌon ña ndato̱ꞌon ún xíꞌin na xa̱ꞌa̱ i̱”, ka̱chí ta̱Jesús xíꞌin i̱, ña ni̱ti̱vi ra no̱o̱ i̱.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ta saá nda̱kuii̱n i̱ ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ra, ka̱chí i̱: “Tata, ni̱vi ñoo yóꞌo ndixa xíni̱ na ndí yi̱ꞌi̱ kúu ta̱a ta̱ xi̱ndiko̱n sa̱xo̱ꞌvi̱ ní i̱ ndiꞌi ni̱vi na kándixa yóꞌó. Saá chi yi̱ꞌi̱ ni̱xa̱ꞌa̱n i̱ ñii ñii veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ta ti̱in i̱ nayóꞌo ta ta̱an i̱ na ini veꞌe ka̱a.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ta ki̱vi̱ xa̱ꞌni na ta̱Esteban, ta̱a ta̱ nda̱kuii̱n to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ún no̱o̱ ni̱vi, ta yi̱ꞌi̱, ni̱xi̱yo yuꞌú i̱ xíꞌin ni̱vi na kéꞌé saá, ta̱nda̱ xi̱ndaa i̱ tiko̱to̱ ni̱vi ña kóon na yu̱u̱ ta̱Esteban ta xa̱ꞌni na ra”, ka̱chí i̱ xíꞌin ta̱Jesús.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ta nda̱kuii̱n ra, ka̱chí ra saá xíꞌin i̱: “Vitin ko̱ꞌo̱n ún, chi yi̱ꞌi̱ tiꞌví i̱ yóꞌó ko̱ꞌo̱n ún kua̱ꞌa̱ ní ñoo xíká ña ndato̱ꞌon ún to̱ꞌon i̱ xíꞌin ni̱vi na o̱n vása kúu najudío”, ka̱chí ra xíꞌin i̱ ―káchí ta̱Pablo xíꞌin najudío na nákutáꞌan yóꞌo.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Tá ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo xa̱ꞌa̱ ni̱vi na o̱n vása kúu najudío, ta o̱n vása ní‑xiin ka̱ na koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon káꞌa̱n ra, ta ki̱xáꞌá na sáa̱ ní ini na. Ta ñii síso̱ na ndáꞌyi na, káchí na saá:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ta o̱n vása sándakoo na ndáꞌyi na ta káꞌa̱n na ña o̱n váꞌa xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo. Ta ta̱va na tiko̱to̱ ña kánóo sa̱ta̱ tiko̱to̱ ndíxin na, ta kísin na tiko̱to̱ yóꞌo, ta ti̱in na ñoꞌo̱ ta sa̱kana na ña chí ni̱no, chi ña ke̱ꞌé na saá kóni kachí ña ndí nda̱ loꞌo o̱n xi̱in na nakiꞌin na to̱ꞌon ña káꞌa̱n ta̱Pablo.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ta saá ta̱a ta̱káꞌno xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ña tiin na ta̱Pablo ta chikaa̱ na ra ini cuartel. Ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ña kani na ta̱Pablo xíꞌin kuártá xa̱ꞌa̱ ña naꞌma ra nda̱chun sáa̱ ní ini ni̱vi xíni na ra.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Tá o̱n ta̱ꞌán ka̱ kani na ra, ta siꞌna ka̱tón na ra. Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo xíꞌin ñii ta̱a ta̱ ndíso chiño xíꞌin sava natropa yóꞌo, káchí ra saá:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Tá ta̱yóꞌo xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo, ta kama ni̱xa̱ꞌa̱n ra ndato̱ꞌon ra xíꞌin mi̱i ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ ra, ta káchí ra saá:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ta saá ta̱a ta̱káꞌno yóꞌo kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xaa̱ ra no̱o̱ ta̱Pablo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra, káchí ra saá xíꞌin ra:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱a ta̱káꞌno yóꞌo xíꞌin ra, káchí ra:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ta natropa na xa yóo tiꞌva ña kani na ta̱Pablo, xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo, ta kama ní ke̱e na ta kua̱ꞌa̱n na. Ta ta̱káꞌno no̱o̱ natropa ni̱yi̱ꞌví ní ini ra chi xa xa̱ꞌnda chiño ra ña ka̱tón na ta̱Pablo, ta̱a ta̱ kúu ta̱ñoo Roma, ta xíꞌin ñayóꞌo ni̱yaꞌa ndoso ra nda̱yí nañoo Roma.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ta ta̱a ta̱káꞌno no̱o̱ natropa kóni ra kunda̱a̱ va̱ꞌa ka̱ ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi táxi najudío xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo. Ta saá tá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ naJunta Suprema najudío, na kúu nasu̱tu̱ náꞌno xíꞌin nata̱a naxi̱kua̱ꞌa̱ ña nakutáꞌan nayóꞌo no̱o̱ ra. Ta saá tuku xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ña ndaxin na ta̱Pablo, ña kee ra cuartel, ta kixaa̱ ra kundichi ra no̱o̱ ndiꞌi nayóꞌo.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.