Atos 10
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ta ñoo Cesarea táku̱ ñii ta̱a na̱ní ra Cornelio, ta̱a ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ ñii ciento natropa kúu ra. Ta ñii ciento natropa yóꞌo kúu ñii táꞌví ña ñii tiꞌvi káꞌno natropa, ña na̱ní Batallón Italiano.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Ta ta̱Cornelio xíꞌin ña ndinoꞌo ini ra kándixa ra Ndios ta kísa káꞌno ñaꞌá ra. Ta ñii káchí ndiꞌi naveꞌe ra kándixa na Ndios ta kísa káꞌno ñaꞌá na. Ta̱Cornelio o̱n si̱ví ta̱a ta̱ síꞌnda̱ kúu ra, ta táxi ní ra si̱ꞌún ndaꞌa̱ ni̱vi na kúu nandáꞌví xa̱ꞌa̱ ña chi̱ndeé ra na ña sata na ña xíni̱ ñóꞌó no̱o̱ na. Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ káꞌa̱n ní ra xíꞌin Ndios, saá táku̱ ra.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Ta saá ñii ki̱vi̱ xa xikuaa ta ka̱a u̱ni̱ kúu ña, ta ñii ñaángel ña ki̱xi no̱o̱ Ndios ni̱ti̱vi ña no̱o̱ ra, ta xi̱ni ra ña ni̱ki̱ꞌvi ña ini cuarto no̱o̱ yóo ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ra, káchí ña saá:
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Ta xíꞌin ña yíꞌví ní ini ra na̱koto káxín ra no̱o̱ ñaángel, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ña, káchí ra saá:
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Ta vitin tiꞌví ún sava nata̱a ko̱ꞌo̱n na ñoo Jope ña naníꞌi na ñii ta̱a ta̱ na̱ní Simón Pedro, ta ná kixi ra xíꞌin na nda̱ veꞌe ún yóꞌo.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Ta yóo ra veꞌe ñii ta̱a ta̱ ndása va̱ꞌa ñii̱ kiti̱, ta̱yóꞌo na̱ní ra Simón, ta veꞌe ra yóo ña yatin yuꞌu̱ takuií mi̱ni ―káchí ñaángel xíꞌin ta̱Cornelio.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Tá ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel to̱ꞌon yóꞌo, ta ndi̱kó ña kua̱ꞌa̱n noꞌo̱ ña ñoyívi ni̱no. Ta saá ta̱Cornelio kama ka̱na ra o̱vi̱ nata̱a mozo ra xíꞌin ñii ta̱tropa ta̱ kúu ta̱ kísa to̱ꞌó Ndios, ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Ta nda̱to̱ꞌon ndiꞌi ta̱Cornelio xíꞌin na yukía̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin ra, ki̱vi̱ ni̱ti̱vi ña no̱o̱ ra. Ta saá ti̱ꞌví ra nata̱a yóꞌo kua̱ꞌa̱n na ñoo Jope no̱o̱ yóo ta̱Pedro.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Ta inka̱ ki̱vi̱ xa ma̱ꞌñó ndiví kúu ña, ta xa yatin xaa̱ nata̱a yóꞌo ñoo Jope, ta saá ta̱Pedro nda̱a ra si̱ni̱ veꞌe no̱o̱ yóo ra, ta ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ra xíꞌin Ndios.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Ta ni̱yaꞌa ñii káni̱ loꞌo, ta ki̱xáꞌá xíꞌi̱ ní ra so̱ko, ta yóo ka̱ ra ndáti ra ña kasa va̱ꞌa na ña kuxu ra, ta saá ni̱ti̱vi no̱o̱ ra ña ti̱ꞌví Ndios koni ra.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Ta saá ta̱Pedro xi̱ni ra ndasaá ni̱xo̱na̱ loꞌo ñoyívi ni̱no, ta xi̱to ra no̱o ñii ña nda̱tán káa manta, saá káa ña. Yóo ko̱mi̱ ti̱to̱n manta yóꞌo, ta va̱ꞌa vivíi ndíka̱ no̱o̱ ña, chi yóo ña nda̱tán yóo ña tíin na ñii ñii ti̱to̱n ña, saá káa ña, va̱xi noo ña nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Ta kua̱ꞌa̱ ní no̱o̱ kiti̱ nándoso rí no̱o̱ manta yóꞌo. Tíyóꞌo kúu kiti̱ tí yóo ko̱mi̱ xa̱ꞌa̱, ta xíꞌin kiti̱ tí ñóo ti̱xin xíka no̱o̱ ñoꞌo̱, ta xíꞌin kiti̱ tí ndáchí ñoyívi kaa̱.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Ta saá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Pedro to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin ra, káchí ña saá: Hechos 10:9-23|src="cn01945BActs10.13.tif" size="col" loc="Acts10.13" ref="10:13"
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Ta nda̱kuii̱n to̱ꞌon, ni̱ka̱ꞌa̱n tuku ña xíꞌin ra saá:
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Ta o̱vi̱ ka̱ yichi̱ ñii ki̱ꞌva saá ni̱ti̱vi ñayóꞌo no̱o̱ ta̱Pedro, ta ni̱ka̱ꞌa̱n to̱ꞌon xíꞌin ra. Ta saá ña ni̱ti̱vi no̱o̱ ta̱Pedro ña kúu ña káa nda̱tán yóo manta xíꞌin kiti̱ saá káa ña, ta xa̱ndi̱ko̱n nda̱a ña ñoyívi ni̱no.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Ta saá ñii nákaꞌnda ini ta̱Pedro, xáni si̱ni̱ ra:
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 ta xi̱kuita na yéꞌé veꞌe ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na, káchí na saá:
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Ta ta̱Pedro yóo ka̱ ra xáni ini ra yukía̱ kóni kachí ña ni̱ti̱vi no̱o̱ ra. Ta Níma̱ Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ra, káchí ña saá:
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Nakundichi ún ta noo ún nakutáꞌan ún xíꞌin na, ta nda̱ loꞌo o̱n kuyi̱ꞌví ún ko̱ꞌo̱n ún xíꞌin na, chi yi̱ꞌi̱ ti̱ꞌví i̱ na va̱xi na no̱o̱ ún ―káchí Níma̱ Ndios xíꞌin ta̱Pedro.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Ta saá no̱o ta̱Pedro ta na̱kutáꞌan ra xíꞌin na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Ta saá ta̱Pedro ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ña ki̱ꞌvi na veꞌe, ta saá ki̱ndo̱o na ini veꞌe yóꞌo ta̱nda̱ inka̱ ki̱vi̱ ke̱e na kua̱ꞌa̱n na. Ta ta̱Pedro xíꞌin inka̱ nata̱a ñoo Jope na kúu na kándixa ta̱Jesús, ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin u̱ni̱ nata̱a yóꞌo.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Ta inka̱ ki̱vi̱ ni̱xaa̱ na ñoo Cesarea no̱o̱ yóo ta̱Cornelio ndáti ra kixaa̱ na. Ta ta̱yóꞌo xa yóo tiꞌva ra nakiꞌin ra ta̱Pedro, chi xa na̱kana ra ndiꞌi naveꞌe ra xíꞌin ni̱vi na nátaꞌan yatin xíꞌin ra, ta xa na̱kutáꞌan ndiꞌi nayóꞌo veꞌe ra ña koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña ndato̱ꞌon ta̱Pedro xíꞌin na.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Tá ki̱xaa̱ ta̱Pedro veꞌe ta̱Cornelio, ta saá ke̱ta ta̱Cornelio nakiꞌin ra ta̱Pedro, ta xi̱kuxítí ra no̱o̱ ta̱yóꞌo ña ki̱sa to̱ꞌó ñaꞌá ra.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Ta ta̱Pedro ti̱in ra ndaꞌa̱ ta̱Cornelio ña na̱kundichi ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Tá ta̱Pedro xíꞌin ta̱Cornelio káꞌa̱n táꞌan na saá, ta ni̱ki̱ꞌvi na ini veꞌe, no̱o̱ chútú ní ni̱vi na kúu na na̱kaya ta̱Cornelio.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin na:
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Ña̱kán kía̱, tata Cornelio, ki̱vi̱ ti̱ꞌví ún nata̱a ña ka̱na na yi̱ꞌi̱ va̱xi i̱ xíꞌin na, ta o̱n vása ní‑ndaka̱ to̱ꞌon ní i̱ yu kuu ña keꞌé i̱, ta xa̱ndi̱ko̱n va̱xi i̱ xíꞌin na. Ta vitin kóni i̱ kunda̱a̱ ini i̱, tata, ¿nda̱chun ka̱na ún yi̱ꞌi̱? ―káchí ta̱Pedro xíꞌin ta̱Cornelio.
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Ta nda̱kuii̱n ta̱Cornelio, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin i̱, ka̱chí ña saá: “Tata Cornelio, Ndios xi̱ni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ra, ta xi̱to ra ndiꞌi ñava̱ꞌa ña ke̱ꞌé ún xa̱ꞌa̱ ña chi̱ndeé ún ndiꞌi ni̱vi nandáꞌví.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Ta vitin tiꞌví ún sava nata̱a ña ko̱ꞌo̱n na ñoo Jope ña naníꞌi na ñii ta̱a ta̱ na̱ní Simón Pedro. Ta̱yóꞌo yóo ra veꞌe ñii ta̱a ta̱ ndása va̱ꞌa ñii̱ kiti̱, ta ta̱yóꞌo na̱ní ra Simón, ta veꞌe ra yóo ña yatin yuꞌu̱ takuií mi̱ni. Ta nata̱a na tiꞌví ún xíni̱ ñóꞌó ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Pedro ta kixi ra xíꞌin na veꞌe ún”, ka̱chí ñaángel xíꞌin i̱.
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Ña̱kán ya̱chi̱ ní ti̱ꞌví i̱ nata̱a yóꞌo ko̱ꞌo̱n na nandukú na yóꞌó. Ta táxaꞌvi ñaꞌá ún xa̱ꞌa̱ ña ki̱xaa̱ ún, tata. Ta vitin na̱kutáꞌan ndiꞌi yó yóꞌo, ta Ndios yóo ra xíꞌin yó. Xa ndóo tiꞌva ndi̱, chi kóni ndi̱ koni̱ so̱ꞌo ndi̱ ndiꞌi to̱ꞌon ña xa̱ꞌnda chiño Ndios no̱o̱ ún ña ndato̱ꞌon ún xíꞌin ndi̱ ―káchí ta̱Cornelio xíꞌin ta̱Pedro.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Ta saá ta̱Pedro ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ra, káchí ra saá xíꞌin na:
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Ta ni̱vi na ndiꞌi saá ñoo na kúu na kísa to̱ꞌó Ndios ta táku̱ na kísa ndivi na ñanda̱a̱, ta Ndios nákiꞌin va̱ꞌa ra ni̱vi yóꞌo.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Ndios siꞌna ti̱ꞌví ra ni̱vi ña ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon ra no̱o̱ ni̱vi na kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Israel. Ta to̱ꞌon va̱ꞌa ra yóꞌo káchí ña ndí xa̱ꞌa̱ ña ki̱sa ndivi Jesucristo, ta̱a ta̱ kúu ta̱Káꞌno no̱o̱ ndiꞌi ña yóo, ndiꞌi ni̱vi kúchiño nakutáꞌan va̱ꞌa na xíꞌin Ndios, saá chi Jesucristo ni̱xiꞌi̱ ra ndaꞌa̱ tón cruz xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndiꞌi ni̱vi.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Ta ndóꞌó xa xi̱ni̱ so̱ꞌo ndó yu kúu ña ki̱xáꞌá ñoo estado Galilea sa̱kán loꞌo kui̱ya̱ ni̱yaꞌa, ta saá to̱ꞌon yóꞌo ni̱xi̱ta̱ níꞌnó ña ndiꞌi ñoo válí xíꞌin ndiꞌi ñoo náꞌno ña ndáꞌvi ndaa estado Judea. Saá chi siꞌna ta̱Juan ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso ra no̱o̱ ni̱vi ña xíni̱ ñóꞌó nandikó ini na xa̱ꞌa̱ ña o̱n váꞌa kéꞌé na, ta kandixa na Ndios ta saá kuchu na.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Ta ni̱yaꞌa loꞌo, ta Ndios sa̱kutú ra Níma̱ ra ini ta̱Jesús, ta̱a ta̱ kúu ta̱ñoo Nazaret, ta xíꞌin ñayóꞌo, Ndios ta̱xi ra ndee̱ ra ndaꞌa̱ ta̱Jesús ta sa̱kuiso chiño ñaꞌá ra ña kasa ndivi ra chiño ra. Ta saá ta̱Jesús ni̱xika ra kua̱ꞌa̱ ní ñoo no̱o̱ kéꞌé ra kua̱ꞌa̱ ní chiño va̱ꞌa, ta sa̱ndaꞌa ra ni̱vi na ni̱xo̱ꞌvi̱ ní xa̱ꞌa̱ ña o̱n váꞌa ke̱ꞌé ñaníma̱ ndiva̱ꞌa xíꞌin na. Ta̱Jesús ke̱ꞌé ra ndiꞌi ñava̱ꞌa yóꞌo saá, chi Ndios yóo ra xíꞌin ra.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ta mi̱i ndi̱, xíꞌin nduchu̱ no̱o̱ ndi̱ xi̱ni ndi̱ ta̱Jesús, ta ndákuii̱n ndi̱ xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ñava̱ꞌa ke̱ꞌé ra ñoo Jerusalén xíꞌin ndiꞌi inka̱ ñoo ña ñóꞌo no̱o̱ ñoꞌo̱ estado Judea. Ta xi̱ni ndi̱ ña xa̱ꞌni na ta̱Jesús xíꞌin ña ka̱takaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Ta saá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ u̱ni̱ ni̱xiꞌi̱ ta̱Jesús, ta Ndios sa̱nataku̱ ñaꞌá ra, ta Ndios ta̱xi ra ña ni̱ti̱vi ra no̱o̱ ndi̱.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 O̱n si̱ví ndiꞌi saá no̱o̱ ni̱vi kúu ña ni̱ti̱vi ta̱Jesús, ta ndasaá kuiti ni̱vi na na̱ka̱xin Ndios ña ndakuii̱n na xa̱ꞌa̱ ra kúu ni̱vi na ni̱ti̱vi ra no̱o̱. Tá ndi̱ꞌi ni̱xiꞌi̱ ra ta na̱taku̱ ra, ta mi̱i ndi̱ xi̱ni ndi̱ ra, ta xi̱xi ndi̱ xíꞌin ra, ña̱kán ndákuii̱n ndi̱ xa̱ꞌa̱ ra ndí ndixa táku̱ ra.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Tá ni̱xi̱yo ka̱ ra loꞌo ki̱vi̱ ñoyívi yóꞌo xíꞌin ndi̱, ta ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ndi̱ ko̱ꞌo̱n ndi̱ ndiꞌi ñoo ña ka̱ꞌa̱n ndoso ndi̱ to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ra no̱o̱ ni̱vi. Ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ndi̱ ña ndato̱ꞌon ndi̱ xíꞌin ni̱vi ndí Ndios sa̱kuiso chiño ra ta̱Jesús ña kúu ra ta̱juez ña kasa nani ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndiꞌi ni̱vi na kúu na táku̱, án na xa ni̱xiꞌi̱ kúu na.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ta xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús yóꞌo ni̱taa ndiꞌi naprofeta na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso to̱ꞌon Ndios xi̱na̱ꞌá. Ni̱ka̱ꞌa̱n na ka̱chí na ndí ndiꞌi ni̱vi na kandixa ta̱Jesús, ta̱a ta̱ ni̱xiꞌi̱ xa̱ꞌa̱ kua̱chi na, ta Ndios kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ni̱vi yóꞌo ―káchí ta̱Pedro xíꞌin na.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Tá o̱n ta̱ꞌán ka̱ ndiꞌi ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin na, ta ki̱xaa̱ Níma̱ Ndios, ta sa̱kutú ña ini ndiꞌi ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon ña káꞌa̱n ta̱Pedro.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Ta ni̱vi na ke̱e ñoo Jope xíꞌin ta̱Pedro kúu najudío na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús, ta na̱kaꞌnda ini na ndóo na yóꞌo, chi Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa ña sa̱níꞌi ra Níma̱ ra ña kutaku̱ ña ini ni̱vi na o̱n si̱ví najudío kúu.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Saá chi xi̱ni̱ so̱ꞌo na ndí ni̱vi na na̱kutáꞌan veꞌe ta̱Cornelio yóꞌo, ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na inka̱ no̱o̱ to̱ꞌon ña o̱n vása ní‑sakuáꞌá na, ta xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo kísa káꞌno ní na Ndios.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin najudío táꞌan ra, na ki̱xaa̱ xíꞌin ra yóꞌo:
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Ta saá xa̱ꞌnda chiño ra kuchu ndiꞌi ni̱vi yóꞌo xíꞌin nda̱yí ki̱vi̱ ta̱Jesús. Ta ndi̱ꞌi chi̱chi na saá, ta ni̱vi yóꞌo xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ta̱Pedro ta xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ nata̱a táꞌan ra ña kundo̱o ka̱ na xíꞌin na loꞌo ka̱ ki̱vi̱.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.