Atos 10

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ta ñoo Cesarea táku̱ ñii ta̱a na̱ní ra Cornelio, ta̱a ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ ñii ciento natropa kúu ra. Ta ñii ciento natropa yóꞌo kúu ñii táꞌví ña ñii tiꞌvi káꞌno natropa, ña na̱ní Batallón Italiano.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Ta ta̱Cornelio xíꞌin ña ndinoꞌo ini ra kándixa ra Ndios ta kísa káꞌno ñaꞌá ra. Ta ñii káchí ndiꞌi naveꞌe ra kándixa na Ndios ta kísa káꞌno ñaꞌá na. Ta̱Cornelio o̱n si̱ví ta̱a ta̱ síꞌnda̱ kúu ra, ta táxi ní ra si̱ꞌún ndaꞌa̱ ni̱vi na kúu nandáꞌví xa̱ꞌa̱ ña chi̱ndeé ra na ña sata na ña xíni̱ ñóꞌó no̱o̱ na. Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ káꞌa̱n ní ra xíꞌin Ndios, saá táku̱ ra.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Ta saá ñii ki̱vi̱ xa xikuaa ta ka̱a u̱ni̱ kúu ña, ta ñii ñaángel ña ki̱xi no̱o̱ Ndios ni̱ti̱vi ña no̱o̱ ra, ta xi̱ni ra ña ni̱ki̱ꞌvi ña ini cuarto no̱o̱ yóo ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ra, káchí ña saá:
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Ta xíꞌin ña yíꞌví ní ini ra na̱koto káxín ra no̱o̱ ñaángel, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ña, káchí ra saá:
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Ta vitin tiꞌví ún sava nata̱a ko̱ꞌo̱n na ñoo Jope ña naníꞌi na ñii ta̱a ta̱ na̱ní Simón Pedro, ta ná kixi ra xíꞌin na nda̱ veꞌe ún yóꞌo.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Ta yóo ra veꞌe ñii ta̱a ta̱ ndása va̱ꞌa ñii̱ kiti̱, ta̱yóꞌo na̱ní ra Simón, ta veꞌe ra yóo ña yatin yuꞌu̱ takuií mi̱ni ―káchí ñaángel xíꞌin ta̱Cornelio.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Tá ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel to̱ꞌon yóꞌo, ta ndi̱kó ña kua̱ꞌa̱n noꞌo̱ ña ñoyívi ni̱no. Ta saá ta̱Cornelio kama ka̱na ra o̱vi̱ nata̱a mozo ra xíꞌin ñii ta̱tropa ta̱ kúu ta̱ kísa to̱ꞌó Ndios, ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Ta nda̱to̱ꞌon ndiꞌi ta̱Cornelio xíꞌin na yukía̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin ra, ki̱vi̱ ni̱ti̱vi ña no̱o̱ ra. Ta saá ti̱ꞌví ra nata̱a yóꞌo kua̱ꞌa̱n na ñoo Jope no̱o̱ yóo ta̱Pedro.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Ta inka̱ ki̱vi̱ xa ma̱ꞌñó ndiví kúu ña, ta xa yatin xaa̱ nata̱a yóꞌo ñoo Jope, ta saá ta̱Pedro nda̱a ra si̱ni̱ veꞌe no̱o̱ yóo ra, ta ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ra xíꞌin Ndios.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Ta ni̱yaꞌa ñii káni̱ loꞌo, ta ki̱xáꞌá xíꞌi̱ ní ra so̱ko, ta yóo ka̱ ra ndáti ra ña kasa va̱ꞌa na ña kuxu ra, ta saá ni̱ti̱vi no̱o̱ ra ña ti̱ꞌví Ndios koni ra.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Ta saá ta̱Pedro xi̱ni ra ndasaá ni̱xo̱na̱ loꞌo ñoyívi ni̱no, ta xi̱to ra no̱o ñii ña nda̱tán káa manta, saá káa ña. Yóo ko̱mi̱ ti̱to̱n manta yóꞌo, ta va̱ꞌa vivíi ndíka̱ no̱o̱ ña, chi yóo ña nda̱tán yóo ña tíin na ñii ñii ti̱to̱n ña, saá káa ña, va̱xi noo ña nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Ta kua̱ꞌa̱ ní no̱o̱ kiti̱ nándoso rí no̱o̱ manta yóꞌo. Tíyóꞌo kúu kiti̱ tí yóo ko̱mi̱ xa̱ꞌa̱, ta xíꞌin kiti̱ tí ñóo ti̱xin xíka no̱o̱ ñoꞌo̱, ta xíꞌin kiti̱ tí ndáchí ñoyívi kaa̱.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Ta saá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Pedro to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin ra, káchí ña saá: Hechos 10:9-23|src="cn01945BActs10.13.tif" size="col" loc="Acts10.13" ref="10:13"
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Ta nda̱kuii̱n to̱ꞌon, ni̱ka̱ꞌa̱n tuku ña xíꞌin ra saá:
15 A voz falou de novo com ele:
16 Ta o̱vi̱ ka̱ yichi̱ ñii ki̱ꞌva saá ni̱ti̱vi ñayóꞌo no̱o̱ ta̱Pedro, ta ni̱ka̱ꞌa̱n to̱ꞌon xíꞌin ra. Ta saá ña ni̱ti̱vi no̱o̱ ta̱Pedro ña kúu ña káa nda̱tán yóo manta xíꞌin kiti̱ saá káa ña, ta xa̱ndi̱ko̱n nda̱a ña ñoyívi ni̱no.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Ta saá ñii nákaꞌnda ini ta̱Pedro, xáni si̱ni̱ ra:
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 ta xi̱kuita na yéꞌé veꞌe ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na, káchí na saá:
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Ta ta̱Pedro yóo ka̱ ra xáni ini ra yukía̱ kóni kachí ña ni̱ti̱vi no̱o̱ ra. Ta Níma̱ Ndios ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ra, káchí ña saá:
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Nakundichi ún ta noo ún nakutáꞌan ún xíꞌin na, ta nda̱ loꞌo o̱n kuyi̱ꞌví ún ko̱ꞌo̱n ún xíꞌin na, chi yi̱ꞌi̱ ti̱ꞌví i̱ na va̱xi na no̱o̱ ún ―káchí Níma̱ Ndios xíꞌin ta̱Pedro.
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Ta saá no̱o ta̱Pedro ta na̱kutáꞌan ra xíꞌin na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Ta saá ta̱Pedro ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ña ki̱ꞌvi na veꞌe, ta saá ki̱ndo̱o na ini veꞌe yóꞌo ta̱nda̱ inka̱ ki̱vi̱ ke̱e na kua̱ꞌa̱n na. Ta ta̱Pedro xíꞌin inka̱ nata̱a ñoo Jope na kúu na kándixa ta̱Jesús, ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin u̱ni̱ nata̱a yóꞌo.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Ta inka̱ ki̱vi̱ ni̱xaa̱ na ñoo Cesarea no̱o̱ yóo ta̱Cornelio ndáti ra kixaa̱ na. Ta ta̱yóꞌo xa yóo tiꞌva ra nakiꞌin ra ta̱Pedro, chi xa na̱kana ra ndiꞌi naveꞌe ra xíꞌin ni̱vi na nátaꞌan yatin xíꞌin ra, ta xa na̱kutáꞌan ndiꞌi nayóꞌo veꞌe ra ña koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña ndato̱ꞌon ta̱Pedro xíꞌin na.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Tá ki̱xaa̱ ta̱Pedro veꞌe ta̱Cornelio, ta saá ke̱ta ta̱Cornelio nakiꞌin ra ta̱Pedro, ta xi̱kuxítí ra no̱o̱ ta̱yóꞌo ña ki̱sa to̱ꞌó ñaꞌá ra.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Ta ta̱Pedro ti̱in ra ndaꞌa̱ ta̱Cornelio ña na̱kundichi ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Tá ta̱Pedro xíꞌin ta̱Cornelio káꞌa̱n táꞌan na saá, ta ni̱ki̱ꞌvi na ini veꞌe, no̱o̱ chútú ní ni̱vi na kúu na na̱kaya ta̱Cornelio.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin na:
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Ña̱kán kía̱, tata Cornelio, ki̱vi̱ ti̱ꞌví ún nata̱a ña ka̱na na yi̱ꞌi̱ va̱xi i̱ xíꞌin na, ta o̱n vása ní‑ndaka̱ to̱ꞌon ní i̱ yu kuu ña keꞌé i̱, ta xa̱ndi̱ko̱n va̱xi i̱ xíꞌin na. Ta vitin kóni i̱ kunda̱a̱ ini i̱, tata, ¿nda̱chun ka̱na ún yi̱ꞌi̱? ―káchí ta̱Pedro xíꞌin ta̱Cornelio.
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Ta nda̱kuii̱n ta̱Cornelio, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin i̱, ka̱chí ña saá: “Tata Cornelio, Ndios xi̱ni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ra, ta xi̱to ra ndiꞌi ñava̱ꞌa ña ke̱ꞌé ún xa̱ꞌa̱ ña chi̱ndeé ún ndiꞌi ni̱vi nandáꞌví.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Ta vitin tiꞌví ún sava nata̱a ña ko̱ꞌo̱n na ñoo Jope ña naníꞌi na ñii ta̱a ta̱ na̱ní Simón Pedro. Ta̱yóꞌo yóo ra veꞌe ñii ta̱a ta̱ ndása va̱ꞌa ñii̱ kiti̱, ta ta̱yóꞌo na̱ní ra Simón, ta veꞌe ra yóo ña yatin yuꞌu̱ takuií mi̱ni. Ta nata̱a na tiꞌví ún xíni̱ ñóꞌó ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Pedro ta kixi ra xíꞌin na veꞌe ún”, ka̱chí ñaángel xíꞌin i̱.
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Ña̱kán ya̱chi̱ ní ti̱ꞌví i̱ nata̱a yóꞌo ko̱ꞌo̱n na nandukú na yóꞌó. Ta táxaꞌvi ñaꞌá ún xa̱ꞌa̱ ña ki̱xaa̱ ún, tata. Ta vitin na̱kutáꞌan ndiꞌi yó yóꞌo, ta Ndios yóo ra xíꞌin yó. Xa ndóo tiꞌva ndi̱, chi kóni ndi̱ koni̱ so̱ꞌo ndi̱ ndiꞌi to̱ꞌon ña xa̱ꞌnda chiño Ndios no̱o̱ ún ña ndato̱ꞌon ún xíꞌin ndi̱ ―káchí ta̱Cornelio xíꞌin ta̱Pedro.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Ta saá ta̱Pedro ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ra, káchí ra saá xíꞌin na:
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Ta ni̱vi na ndiꞌi saá ñoo na kúu na kísa to̱ꞌó Ndios ta táku̱ na kísa ndivi na ñanda̱a̱, ta Ndios nákiꞌin va̱ꞌa ra ni̱vi yóꞌo.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Ndios siꞌna ti̱ꞌví ra ni̱vi ña ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon ra no̱o̱ ni̱vi na kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Israel. Ta to̱ꞌon va̱ꞌa ra yóꞌo káchí ña ndí xa̱ꞌa̱ ña ki̱sa ndivi Jesucristo, ta̱a ta̱ kúu ta̱Káꞌno no̱o̱ ndiꞌi ña yóo, ndiꞌi ni̱vi kúchiño nakutáꞌan va̱ꞌa na xíꞌin Ndios, saá chi Jesucristo ni̱xiꞌi̱ ra ndaꞌa̱ tón cruz xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndiꞌi ni̱vi.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Ta ndóꞌó xa xi̱ni̱ so̱ꞌo ndó yu kúu ña ki̱xáꞌá ñoo estado Galilea sa̱kán loꞌo kui̱ya̱ ni̱yaꞌa, ta saá to̱ꞌon yóꞌo ni̱xi̱ta̱ níꞌnó ña ndiꞌi ñoo válí xíꞌin ndiꞌi ñoo náꞌno ña ndáꞌvi ndaa estado Judea. Saá chi siꞌna ta̱Juan ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso ra no̱o̱ ni̱vi ña xíni̱ ñóꞌó nandikó ini na xa̱ꞌa̱ ña o̱n váꞌa kéꞌé na, ta kandixa na Ndios ta saá kuchu na.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Ta ni̱yaꞌa loꞌo, ta Ndios sa̱kutú ra Níma̱ ra ini ta̱Jesús, ta̱a ta̱ kúu ta̱ñoo Nazaret, ta xíꞌin ñayóꞌo, Ndios ta̱xi ra ndee̱ ra ndaꞌa̱ ta̱Jesús ta sa̱kuiso chiño ñaꞌá ra ña kasa ndivi ra chiño ra. Ta saá ta̱Jesús ni̱xika ra kua̱ꞌa̱ ní ñoo no̱o̱ kéꞌé ra kua̱ꞌa̱ ní chiño va̱ꞌa, ta sa̱ndaꞌa ra ni̱vi na ni̱xo̱ꞌvi̱ ní xa̱ꞌa̱ ña o̱n váꞌa ke̱ꞌé ñaníma̱ ndiva̱ꞌa xíꞌin na. Ta̱Jesús ke̱ꞌé ra ndiꞌi ñava̱ꞌa yóꞌo saá, chi Ndios yóo ra xíꞌin ra.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ta mi̱i ndi̱, xíꞌin nduchu̱ no̱o̱ ndi̱ xi̱ni ndi̱ ta̱Jesús, ta ndákuii̱n ndi̱ xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ñava̱ꞌa ke̱ꞌé ra ñoo Jerusalén xíꞌin ndiꞌi inka̱ ñoo ña ñóꞌo no̱o̱ ñoꞌo̱ estado Judea. Ta xi̱ni ndi̱ ña xa̱ꞌni na ta̱Jesús xíꞌin ña ka̱takaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Ta saá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ u̱ni̱ ni̱xiꞌi̱ ta̱Jesús, ta Ndios sa̱nataku̱ ñaꞌá ra, ta Ndios ta̱xi ra ña ni̱ti̱vi ra no̱o̱ ndi̱.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 O̱n si̱ví ndiꞌi saá no̱o̱ ni̱vi kúu ña ni̱ti̱vi ta̱Jesús, ta ndasaá kuiti ni̱vi na na̱ka̱xin Ndios ña ndakuii̱n na xa̱ꞌa̱ ra kúu ni̱vi na ni̱ti̱vi ra no̱o̱. Tá ndi̱ꞌi ni̱xiꞌi̱ ra ta na̱taku̱ ra, ta mi̱i ndi̱ xi̱ni ndi̱ ra, ta xi̱xi ndi̱ xíꞌin ra, ña̱kán ndákuii̱n ndi̱ xa̱ꞌa̱ ra ndí ndixa táku̱ ra.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Tá ni̱xi̱yo ka̱ ra loꞌo ki̱vi̱ ñoyívi yóꞌo xíꞌin ndi̱, ta ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ndi̱ ko̱ꞌo̱n ndi̱ ndiꞌi ñoo ña ka̱ꞌa̱n ndoso ndi̱ to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ra no̱o̱ ni̱vi. Ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ndi̱ ña ndato̱ꞌon ndi̱ xíꞌin ni̱vi ndí Ndios sa̱kuiso chiño ra ta̱Jesús ña kúu ra ta̱juez ña kasa nani ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndiꞌi ni̱vi na kúu na táku̱, án na xa ni̱xiꞌi̱ kúu na.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ta xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús yóꞌo ni̱taa ndiꞌi naprofeta na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso to̱ꞌon Ndios xi̱na̱ꞌá. Ni̱ka̱ꞌa̱n na ka̱chí na ndí ndiꞌi ni̱vi na kandixa ta̱Jesús, ta̱a ta̱ ni̱xiꞌi̱ xa̱ꞌa̱ kua̱chi na, ta Ndios kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ni̱vi yóꞌo ―káchí ta̱Pedro xíꞌin na.
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Tá o̱n ta̱ꞌán ka̱ ndiꞌi ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin na, ta ki̱xaa̱ Níma̱ Ndios, ta sa̱kutú ña ini ndiꞌi ni̱vi na xíni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon ña káꞌa̱n ta̱Pedro.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Ta ni̱vi na ke̱e ñoo Jope xíꞌin ta̱Pedro kúu najudío na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús, ta na̱kaꞌnda ini na ndóo na yóꞌo, chi Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa ña sa̱níꞌi ra Níma̱ ra ña kutaku̱ ña ini ni̱vi na o̱n si̱ví najudío kúu.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Saá chi xi̱ni̱ so̱ꞌo na ndí ni̱vi na na̱kutáꞌan veꞌe ta̱Cornelio yóꞌo, ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na inka̱ no̱o̱ to̱ꞌon ña o̱n vása ní‑sakuáꞌá na, ta xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo kísa káꞌno ní na Ndios.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin najudío táꞌan ra, na ki̱xaa̱ xíꞌin ra yóꞌo:
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Ta saá xa̱ꞌnda chiño ra kuchu ndiꞌi ni̱vi yóꞌo xíꞌin nda̱yí ki̱vi̱ ta̱Jesús. Ta ndi̱ꞌi chi̱chi na saá, ta ni̱vi yóꞌo xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ta̱Pedro ta xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ nata̱a táꞌan ra ña kundo̱o ka̱ na xíꞌin na loꞌo ka̱ ki̱vi̱.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.