2 Coríntios 7
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARIB
1 Ta saá, nañani yó xíꞌin náki̱ꞌva̱ yó, xa̱ꞌa̱ ña Ndios ki̱ndo̱o ra xíꞌin yó ña sanduu ra yó sa̱ꞌya ra, va̱ꞌa ná ndasa ndii xíꞌin mi̱i yó. Ta saá xíni̱ ñóꞌó sandakoo yó kéꞌé yó ña o̱n váꞌa, ta kuxíká yó no̱o̱ ndiꞌi ña táxi kukini yi̱kí ko̱ñu yó ta no̱o̱ ndiꞌi ña táxi kukini níma̱ yó. Ta xa̱ꞌa̱ ña kísa to̱ꞌó yó Ndios, ñii ñii ki̱vi̱ va̱ꞌa ná chikaa̱ yó ndee̱ ña kutaku̱ ndii yó no̱o̱ ra.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Xáku ndáꞌví i̱ no̱o̱ ndó ña kukiꞌvi ini ndó koni ndó ndi̱ꞌi̱. Ndixa o̱n vása ní‑keꞌé ndi̱ ña o̱n váꞌa xíꞌin nda̱ ñii ndóꞌó, ni nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑sandáꞌví ndi̱ nda̱ ñii ni̱vi.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 O̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ ña ka̱ꞌa̱n kua̱chi i̱ xíꞌin ndó kúu ña káꞌa̱n i̱ to̱ꞌon yóꞌo. Saá chi xa ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó ndí ndixa kíꞌvi ní ini ndi̱ xíni ndi̱ ndóꞌó. Ta saá, án táku̱ ka̱ ndi̱ ñoyívi yóꞌo, án xa kama kixaa̱ ña kivi̱ ndi̱, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ña kíꞌvi ini ndi̱ xíni ndi̱ ndóꞌó.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Ndáa ini i̱ ndí kúchiño ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin ndó xíꞌin ña ndinoꞌo ini i̱, ta kúsii̱ ní ini i̱ xíni i̱ ndóꞌó. Vará yo̱ꞌvi̱ ní xóꞌvi̱ ndi̱, ta saá ni, nákaa̱ ñava̱ꞌa ní ini i̱ ta yóo ña kúsii̱ ní ini i̱.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nda̱ ki̱vi̱ ki̱xaa̱ ndi̱ ñoo estado Macedonia yóꞌo, o̱n vása ní‑kuchiño ndi̱ nakindée ndi̱, chi ni̱xi̱yo kua̱ꞌa̱ ní tondóꞌó no̱o̱ ndi̱. Saá chi ni̱xi̱yo ni̱vi na ka̱ni táꞌan xíꞌin ndi̱, ta ni̱xi̱yo kua̱ꞌa̱ ní tondíni ña sa̱yi̱ꞌví ní ini ndi̱.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Ta Ndios, ta̱ kúu ta̱a ta̱ chíkaa̱ ndee̱ ini ni̱vi na kúu na na̱kava ini, chi̱kaa̱ ra ndee̱ ini ndi̱ xíꞌin ña ki̱xaa̱ ta̱Tito no̱o̱ ndi̱.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Ta saá tuku kúsii̱ ní ini ndi̱ xa̱ꞌa̱ ña nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ndi̱ ndí ndóꞌó chi̱kaa̱ ndó ndee̱ ini ra. Ta ta̱Tito yóꞌo nda̱to̱ꞌon ka̱ ra xíꞌin ndi̱ ndí ndeé ní kóni ndó kixi ndó koto ndó yi̱ꞌi̱, ta nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ndi̱ ña ni̱kuchuchú ní ini ndó xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndó, ta vitin ndíꞌi ini ndó xa̱ꞌa̱ i̱. Ta saá ña xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ to̱ꞌon yóꞌo ña nda̱to̱ꞌon ta̱Tito xíꞌin i̱ ndixa sa̱kusii̱ ní ka̱ ña ini i̱.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Vará tutu ña ni̱taa i̱ ta ti̱ꞌví i̱ ni̱xaa̱ no̱o̱ ndó, ñayóꞌo ta̱xi ña ni̱kuchuchú ní ini ndóꞌó, ta vitin yi̱ꞌi̱ o̱n vása nándikó ini i̱ xa̱ꞌa̱ ña ni̱taa i̱ no̱o̱ tutu yóꞌo ña ni̱xaa̱ no̱o̱ ndó. Ta saá ni, tá siꞌna ndixa ni̱xi̱yo ña na̱ndikó ini i̱ xa̱ꞌa̱ ña ni̱taa i̱ no̱o̱ tutu yóꞌo, chi ku̱nda̱a̱ ini i̱ ndí to̱ꞌon ña ni̱taa i̱ sa̱kuchuchú ní ña ini ndóꞌó, vará kuiti ñii káni̱ loꞌo ndo̱ꞌo ndó saá.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Ta vitin yóo ña kúsii̱ ní ini i̱. Ta o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ ña ni̱kuchuchú ini ndóꞌó kúu ña kúsii̱ ní ini i̱ vitin, ta kúsii̱ ini i̱ xa̱ꞌa̱ ña ku̱nda̱a̱ ini ndó ña o̱n váꞌa ke̱ꞌé ndó, ta na̱ndikó ini ndó ta ku̱yatin ndó no̱o̱ Ndios. Ta ña ni̱xi̱yo ña kúchuchú ini ndó saá xi̱kuu ñava̱ꞌa ña xi̱koni Ndios, chi ta̱xi ña ña na̱ndikó ini ndó xa̱ꞌa̱ kua̱chi xi̱ndiso ndó. Ta saá vará to̱ꞌon yo̱ꞌvi̱ xi̱kuu ña ni̱taa ndi̱ ni̱xaa̱ ña no̱o̱ ndó, ta to̱ꞌon yóꞌo nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑satakuéꞌe̱ ña ndóꞌó.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Saá chi ña kúchuchú ini táxi Ndios xóꞌvi̱ ni̱vi, ñayóꞌo chíndeé ña ni̱vi yóꞌo ña nandikó ini na, ta ka̱ꞌa̱n na ndukú na no̱o̱ Ndios ña kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi na, ta saka̱ku ra na. Ta saá ña kúchuchú ini ni̱vi ña táxi Ndios xóꞌvi̱ na kúu ñii ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ mi̱i na. Ta yóo inka̱ no̱o̱ ña kúchuchú ini ni̱vi na kúu na ndíko̱n yichi̱ ñoyívi yóꞌo. Ta ña kúchuchú ini nayóꞌo o̱n si̱ví ñava̱ꞌa kúu ña, chi chíndaꞌá ña ni̱vi yóꞌo ña ko̱ꞌo̱n na yichi̱ no̱o̱ kivi̱ na no̱o̱ Ndios.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ta ndóꞌó, ña kúchuchú ni̱xi̱yo ini ndó xi̱kuu ña ta̱xi Ndios ni̱xo̱ꞌvi̱ ndó. Ta saá, ña kúchuchú ni̱xi̱yo ini ndó yóꞌo chi̱kaa̱ ña ndee̱ ini ndó xa̱ꞌa̱ ña keꞌé ndó ñava̱ꞌa. Saá chi ña kúchuchú ni̱xi̱yo ini ndó kúu ña ki̱sa nda̱a̱ ndí o̱n vása ní‑xiyo yuꞌú ndó xíꞌin ña o̱n váꞌa ke̱ꞌé ta̱a ta̱táꞌan ndó. Ta ki̱vi̱ ni̱to̱nda̱a ndó ku̱nda̱a̱ ini ndó ñanda̱a̱, ta ni̱saa̱ ini ndó xi̱ni ndó ña o̱n váꞌa, ta ni̱yi̱ꞌví ini ndó no̱o̱ Ndios ko̱to̱ saxo̱ꞌvi̱ ra ndóꞌó. Ta saá vitin kóni ní ndó koto ndó yi̱ꞌi̱, ta chi̱kaa̱ ní ndó ndee̱ ña ki̱sa ndivi ndó ñanda̱a̱ xíꞌin ta̱a ta̱táꞌan ndó ta̱ ke̱ꞌé ña o̱n váꞌa. Ta xíꞌin ndiꞌi ñayóꞌo, xa sa̱náꞌa ndó no̱o̱ ndi̱ ndí ni̱vi na ndii kúu ndó chi ke̱ꞌé ndó ñanda̱a̱ xíꞌin ta̱yóꞌo.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Ki̱vi̱ ni̱taa i̱ tutu ña ni̱xaa̱ no̱o̱ ndó, ta o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ ña kuiti ndíꞌi ini i̱ xa̱ꞌa̱ ta̱a ta̱ ke̱ꞌé ña o̱n váꞌa xi̱kuu ña, ni o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ ña kuiti ndíꞌi ini i̱ xa̱ꞌa̱ ni̱vi na ni̱xo̱ꞌvi̱ xíꞌin ña o̱n váꞌa ke̱ꞌé ta̱yóꞌo xi̱kuu ña. Ta xa̱ꞌa̱ ña kuchiño sanáꞌa ndó no̱o̱ Ndios ndí ndixa kíꞌvi ní ini ndó xíni ndó ndi̱ꞌi̱ xi̱kuu xa̱ꞌa̱ ña ni̱taa i̱ ña.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Ña̱kán kía̱ vitin xa ndu̱va̱ꞌa ní ini ndi̱. Saá tuku kúsii̱ ní ini ndi̱ xíto ndi̱ ña yóo ña kúsii̱ ní ini ta̱Tito, chi ndóꞌó xa chi̱kaa̱ ndó ndee̱ ini ra.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Xa ki̱sa káꞌno i̱ ndóꞌó no̱o̱ ta̱Tito, ta ndóꞌó o̱n vása ní‑sakukaꞌan ndó no̱o̱ i̱, chi ndixa va̱ꞌa ní ki̱sa ndivi ndó xíꞌin ra. Ta xíꞌin ñayóꞌo sánáꞌa ndó ndí ñanda̱a̱ kúu ndiꞌi to̱ꞌon va̱ꞌa ni̱ka̱ꞌa̱n ndi̱ xa̱ꞌa̱ ndó xíꞌin ra. Ta ñii ki̱ꞌva saá to̱ꞌon nda̱a̱ kúu ndiꞌi saá to̱ꞌon ña nda̱to̱ꞌon ndi̱ xíꞌin ndóꞌó.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Ta̱Tito kíꞌvi ní ka̱ ini ra xíni ra ndóꞌó ki̱vi̱ nákáꞌán ra ndasaá va̱ꞌa ní chi̱kaa̱ so̱ꞌo ndó to̱ꞌon ña nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ndó, ta ki̱sa ndivi ndó ndiꞌi ña ndu̱kú ra no̱o̱ ndó. Ta xíꞌin ñato̱ꞌó ní ta xíꞌin ña yíꞌví ini ndó, na̱kiꞌin ndó ra ki̱vi̱ ni̱xaa̱ ra no̱o̱ ndó.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ta vitin kúsii̱ ní ini i̱ chi ndiꞌi ñayóꞌo kísa nda̱a̱ ña no̱o̱ i̱ ndí ndixa yóo xa̱ꞌa̱ ña ndáa ini i̱ ndóꞌó.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.