Tito 2
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ
1 Te yòhó òré dánèhé‑n ñǎyiu, te danèhé‑n‑yu mee‑ni nàcuáa càháⁿ tnúhu váha tnúhu Yá Ndiǒxí.
1 Tu, porém, fala as coisas que convém à sã doutrina.
2 Te nchaa cue tée cùu sacuéhé ná càda cuendá‑güedé vá cádá cùtexínu‑güedé cundecu‑güedé, te na cùndecu yɨñuhu‑güedé, te na cuǎha váha‑güedé cuèndá nàcuáa cada‑güedé cundecu‑güedé, te na quɨ̀ndáá váha iní‑güedé Yǎ Ndiǒxí, te na cùu iní‑güedé tnàha ñáyiu‑güedé, te na cùnduu cahnu iní‑güedé cuěi nándɨ sá ná yǎha‑güedé.
2 Os velhos que sejam sóbrios, graves, prudentes, sãos na fé, na caridade e na paciência.
3 Te vitna càháⁿ tucu‑í sá cúú‑xí nchàa ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu cùu sacuéhé sǎ ná cùndecu yɨñuhú‑yu, te vá cúǔ‑yu ñáyiu yɨtɨ yùhu‑xi, te ni vǎ cúǔ‑yu ñáyiu quɨhu, te na dànehé‑yu nchaa dava‑gá ñáyiu cada váha‑yu.
3 As mulheres idosas, semelhantemente, que sejam sérias no seu comportamento, como convém a santas, não caluniadoras, não dadas a muito vinho, mestras de coisas boas,
4 Te na dàsahú‑yu nchaa ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu cuechi cuèndá ná cùu iní‑yu yɨɨ́‑yu, ndɨhɨ cue landú‑yu,
4 para que ensinem as mulheres jovens a serem sóbrias, a amarem seus maridos, a amarem seus filhos,
5 ndɨhɨ cuèndá sá ná càni váha iní‑yu nàcuáa cundecú‑yu, ndɨhɨ cuèndá sá vǎ cání ìní‑yu cadá‑yu ni ɨ̀ɨⁿ sá cuèhé sá dúhá, ndɨhɨ cuèndá sá ná càdá‑yu nchaa chìuⁿ ñuhu vehé‑yu, ndɨhɨ cuèndá sá cádá vǎha‑yu nchaa tnàha ñáyiú‑yu, ndɨhɨ cuèndá sá ná cádǎ‑yu nchaa nàcuáa càháⁿ yɨɨ́‑yu, te ducaⁿ xìni ñuhu‑xi cadá‑yu cuèndá sá vǎ yǒo cáháⁿ cuèhé cuèndá tnúhu Yá Ndiǒxí. Duha cúñaha‑n xìi cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu cùu sacuéhé cuèndá ducaⁿ dàsahú‑yu nchaa ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu cuechi.
5 a serem discretas, castas, cuidadosas da casa, bondosas, obedientes aos seus maridos, a fim de que a palavra de Deus não seja blasfemada.
6 Te yòhó cáháⁿ‑n dǒho nchaa cue tée cuechi cuèndá sá ná càni váha iní‑güedé nàcuáa cundecu‑güedé,
6 Exorta da mesma forma aos jovens a que tenham mente sóbria.
7 te cada‑n mèe‑ni sá vǎha cuèndá ducaⁿ cànchicúⁿ nihnu‑güedé cada‑güedé, te òré danèhé‑n‑güedě te ío váha cuu iní‑n dànehé‑n‑güedě, te ndɨhɨ tnúhu yɨñùhu cáháⁿ ndɨhɨ‑n‑güedě.
7 Em todas as coisas, te dá por exemplo de boas obras; na doutrina, mostra incorrupção, gravidade, sinceridade,
8 Te cáháⁿ‑n mèe‑ni tnúhu váha, te ducaⁿ te vá yǒo ɨɨⁿ cáháⁿ cuèhé cuèndá tnúhu càháⁿ‑n, te nchaa ñáyiu cùu úhú iní ñáhá xìi‑o cucahaⁿ núǔ‑yu, te vá nìhí‑yu tnúhu cáháⁿ cuèhé‑yu cuèndá‑ó.
8 linguagem sã, que não pode ser condenada, para que os que são de oposição possam ser envergonhados, não tendo nenhum mal que dizer de vós.
9 Te ío cáháⁿ‑n dǒho nchaa cue tée xìnu cuechi sá ná quɨ̀ndáá iní‑güedé cada‑güedé nchaa chìuⁿ tahu patróóⁿ‑güedě nàcuáa cudɨ̀u‑güedé núú cuè tée‑áⁿ, te vá càháⁿ sàá iní‑güedé.
9 Exorta os servos a que sejam obedientes a seus próprios senhores, e em todas as coisas lhes agradem, não contradizendo,
10 Te vá cání ìní‑güedé duhu‑güedě, te cada ndáá‑güedé cuèndá sá ñà túú nǎ cani iní ñáhá cuè patróóⁿ‑güedě, te ducaⁿ te cutnùní iní ñáyiu sá tnǔhu Yá Ndiǒxí ío váha dànehé ñáhá‑xí nàcuáa cada‑o cùndecu‑o, te dɨu‑gá cúú‑gǎ Yaá dácǎcu nihnu ñaha xìi‑o núú ùhú núú ndàhú.
10 não defraudando; antes, mostrando toda a boa fidelidade, para que sejam ornamento da doutrina de Deus, nosso Salvador, em todas as coisas.
11 Te nchoo nǐ cutnùní iní‑ó sǎ Yǎ Ndiǒxí ío cùndahú iní‑gá nchaa nchoo ñǎyiu ndècu ñuyíú‑a, te ní taxi‑gá tnúhu ndee ìní sá nánìhí tàhú nchaandɨ túhú ñáyiu te núu na quɨ̀ndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá.
11 Porque a graça de Deus, que trouxe salvação, manifestou-se a todos os homens,
12 Te ní cachí‑gá sá dáñá‑ó nchàa ichi cuehé ichi duha chi ñá tnàhá iní‑gá cundecu‑o ìchi‑áⁿ, te vá ǐo cuhuⁿ iní‑ó nchàa sá ìó ñuyíú‑a, te ní cachí tucu‑gá sá ǐo cani iní‑ó nàcuáa cundecu‑o vìtna ndecu‑o ñuyíú‑a te cada ndáá‑ó cùndecu‑o cuendá nduu vétú iní‑gá.
12 ensinando-nos que, renunciando à impiedade e às concupiscências mundanas, vivamos de maneira sóbria, justa e piamente neste mundo presente;
13 Te cundetu‑o sǎá nduu càhnu vihi, nduu quìxi tucu Xítohó Jesucrìstú Yaá cúú Ndiǒxí‑ó, te dɨu‑gá ní dácǎcu nihnu ñaha‑gǎ xii‑o nǔú ùhú núú ndàhú. Te nduu‑ǎⁿ ǐo cudɨ́ɨ́ ìní‑ó.
13 aguardando a abençoada esperança e o aparecimento glorioso do grande Deus e nosso Salvador Jesus Cristo,
14 Te mee‑gǎ ní xíhí‑gá chi ducaⁿ nǐ cuiní‑gá cunduu, te ducaⁿ nǐ quide‑gá cuèndá nchoo vǎ cúndècu‑gá‑ó ìchi cuehé ichi duha, te nduu ndoo nduu nine iní‑ó, te ducaⁿ te cuu‑o cuè ñáyiu quɨndaha‑gǎ, te nɨ yùhu nɨ iní‑ó càda‑o mee‑ni sá vǎha.
14 o qual se deu a si mesmo por nós, para nos remir de toda iniquidade e purificar para si um povo peculiar, zeloso de boas obras.
15 Te nchaa tnúhu‑áⁿ danèhé‑n‑yu te cúñaha‑n xìí‑yu nàcuáa cadá‑yu, te cáháⁿ‑n dǒho‑yu te núu ñá túú quìde ndáá‑yu. Te cada‑n sǎ cúú‑n ɨ̀ɨⁿ tée xìnu cuechi núú Yǎ Ndiǒxí, te vá dáñá‑n mèe‑n daquee tɨ́hú ñáhá ñǎyiu xii‑n.
15 Fala destas coisas, e exorta, e repreende com toda a autoridade. Ninguém te despreze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.