Mateus 8
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ACF
1 Te Jèsús ní xica‑gá cuánuu‑gá dɨ̀ñɨ tɨndúú nǔú dúcáⁿ nǐ xíndecu‑gá ní dánèhé‑gá ñáyiu‑áⁿ, te cuéhé víhí ñǎyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuánuu.
1 E, descendo ele do monte, seguiu-o uma grande multidão.
2 Te ní quexìo ɨɨⁿ tée tnàhá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑ó nǔú Jèsús, te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
2 E, eis que veio um leproso, e o adorou, dizendo: Senhor, se quiseres, podes tornar-me limpo.
3 Te Jèsús ní dácàá‑gá ndaha‑gá ní tendaha ñàha‑gá xii‑dé, te xǎhaⁿ‑gǎ:
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou-o, dizendo: Quero; sê limpo. E logo ficou purificado da lepra.
4 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑dé:
4 Disse-lhe então Jesus: Olha, não o digas a alguém, mas vai, mostra-te ao sacerdote, e apresenta a oferta que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
5 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ñuú Capèrnaúm. Te òré cuánguɨhu‑gá ñuú‑áⁿ te ní quexìo ɨɨⁿ tée cùu capitáⁿ càháⁿ ndàhú‑dé núú‑gǎ,
5 E, entrando Jesus em Cafarnaum, chegou junto dele um centurião, rogando-lhe,
6 te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
6 E dizendo: Senhor, o meu criado jaz em casa, paralítico, e violentamente atormentado.
7 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
7 E Jesus lhe disse: Eu irei, e lhe darei saúde.
8 Te tée cùu capitáⁿ‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
8 E o centurião, respondendo, disse: Senhor, não sou digno de que entres debaixo do meu telhado, mas dize somente uma palavra, e o meu criado há de sarar.
9 Chi yúhú ndècu cue tée tàxi tnuní ñáhá xìi‑í, te ducaⁿ yǔhú tucu ndècu cue sandadú táxí tnùní‑í. Te òré xǎhaⁿ‑ǐ xii ɨɨⁿ‑dé quɨ́hɨ́ⁿ‑dé ɨɨⁿ chìuⁿ te cuáháⁿ‑dé, te òré xǎhaⁿ‑ǐ xii ɨngá‑dé quixi‑dé te véxi‑dé, te òré xǎhaⁿ‑ǐ xii ɨɨⁿ tée xìnu cuechi núù‑í cada‑dé ɨɨⁿ chìuⁿ te quìde‑dé. Núu xíǎⁿ yòhó cáháⁿ‑ni sá ndǔha tée xìnu cuechi núù‑í te ndúha‑dé —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii Jèsús.
9 Pois também eu sou homem sob autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu criado: Faze isto, e ele o faz.
10 Te Jèsús ío ní cuñúhu‑gá sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ tée cùu capitáⁿ‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá:
10 E maravilhou-se Jesus, ouvindo isto, e disse aos que o seguiam: Em verdade vos digo que nem mesmo em Israel encontrei tanta fé.
11 Te na càchí tnúhu ndáá tucu‑í xii‑ndo sǎ ǐo cuéhé ñǎyiu quixi ndàa xio nacuáa quène nchícanchii, te dɨu‑ni ducaⁿ ǐo cuéhé tucú‑yu quixi ndàa xio nacuáa quée tucu nchícanchii. Te nchaa ñáyiu‑áⁿ naníhí tnáhǎ‑yu ndɨhɨ té Àbrahám, ndɨhɨ té Isàác, ndɨhɨ té Jàcób núú ndécú Yǎ Ndiǒxí táxí tnùní‑gá te yàcáⁿ cundecu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑güedé.
11 Mas eu vos digo que muitos virão do oriente e do ocidente, e assentar-se-ão à mesa com Abraão, e Isaque, e Jacó, no reino dos céus;
12 Te nchaa ñáyiu tàú nduu táhú cundecu núú ndécú Yǎ Ndiǒxí táxí tnùní‑gá ní cùu, ñáyiu‑áⁿ quee tɨ́hǔ‑yu, chi quɨ́hɨ́ⁿ‑yu ɨɨⁿ xichi núú néé nǔú ǐo ndohó‑yu cundecú‑yu, te yàcáⁿ ío ndáhí‑yu, te dìcó rúhñú‑nǎ cuu núhu‑yu sá sàtú iní‑yu cuèndá sá ndóhǒ‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
12 E os filhos do reino serão lançados nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
13 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii tée cùu capitáⁿ‑áⁿ:
13 Então disse Jesus ao centurião: Vai, e como creste te seja feito. E naquela mesma hora o seu criado sarou.
14 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá vehe té Pèlú, te òré ní quexìo‑gá vehe‑dé te ní xiní‑gá cáá nǎná ñadɨ̀hɨ́‑dé cùhú‑aⁿ ñùhu vihi‑aⁿ cahni.
14 E Jesus, entrando em casa de Pedro, viu a sogra deste acamada, e com febre.
15 Te Jèsús ní tnɨɨ‑gá ndaha ñaha cùhú‑áⁿ, te òré‑ni‑áⁿ nǐ nchíco‑aⁿ cahni te ní ndacóo‑aⁿ ní xinu cuechi‑aⁿ nǔú‑güedě ndɨhɨ‑gá.
15 E tocou-lhe na mão, e a febre a deixou; e levantou-se, e serviu-os.
16 Te òré ní dáhu nchícanchii te ní quexìo ñáyiu núú ndécú Jèsús, te ndècá‑yu vài ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha ní sáá núú‑gǎ te ndèca tucú‑yu vài ñáyiu tnàhá dava‑gá núú cuěhé. Te ɨɨⁿ‑ni tnúhu ní cáháⁿ Jèsús ní tenàá‑gá nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii nchaa ñáyiu‑áⁿ, te ní quee‑xi yɨquɨ cùñú‑yu cuáháⁿ‑xi. Te tnàhá nchaa dava‑gá ñáyiu cùhú‑áⁿ nǐ quide tátna‑gá.
16 E, chegada a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados, e ele com a sua palavra expulsou deles os espíritos, e curou todos os que estavam enfermos;
17 Te ducaⁿ nǐ cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Chàiá tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, te duha ní cachí ndíi: “Mee‑gǎ cada tátna ñaha‑gǎ xii‑o, chi dɨu‑gá xocàni‑gá nchaa sá quídé ǔhú yɨquɨ cùñú‑ó”, duha ní cachí ndíi.
17 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz: Ele tomou sobre si as nossas enfermidades, e levou as nossas doenças.
18 Te òré ní xiní Jèsús sá ǐo cuéhé ñǎyiu xǐxúcu núú ndécú‑gǎ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá sá quěe‑gá ndɨhɨ‑güedé bàrcú cuèndá téhndé‑gá ndɨhɨ‑güedé ndàa ɨngá xio yuhu làgúná.
18 E Jesus, vendo em torno de si uma grande multidão, ordenou que passassem para o outro lado;
19 Te mei òré‑áⁿ nǐ quexìo ɨɨⁿ tée dàcuaha ñaha xii cue ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
19 E, aproximando-se dele um escriba, disse-lhe: Mestre, aonde quer que fores, eu te seguirei.
20 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
20 E disse Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
21 Te ɨɨⁿ tée ní chitnahá ñáhá xìi Jesús ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
21 E outro de seus discípulos lhe disse: Senhor, permite-me que primeiramente vá sepultar meu pai.
22 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
22 Jesus, porém, disse-lhe: Segue-me, e deixa os mortos sepultar os seus mortos.
23 Te sátá dúcáⁿ te Jèsús cuánguee‑gá bàrcú ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xica bàrcú‑áⁿ cuǎháⁿ‑xi.
23 E, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram;
24 Te nɨni ñùhu barcú‑áⁿ ichi cuáháⁿ‑xi núú ndute ní xídí Jèsús, te ní ngüíta‑xi níhi vìhi quene táchí, te ta nàdachitú‑xi ndute xɨtɨ́ bàrcú cuáháⁿ.
24 E eis que no mar se levantou uma tempestade, tão grande que o barco era coberto pelas ondas; ele, porém, estava dormindo.
25 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑güedé núú cáá‑gǎ xìdí‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
25 E os seus discípulos, aproximando-se, o despertaram, dizendo: Senhor, salva-nos! que perecemos.
26 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
26 E ele disse-lhes: Por que temeis, homens de pouca fé? Então, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar, e seguiu-se uma grande bonança.
27 Te nchaa cue tée ñùhu xɨtɨ́ bàrcú‑áⁿ nǐ cuñúhu‑güedé sá dúcáⁿ nǐ quide‑gá ní xiní‑güedé, te ní xítnàha‑güedé:
27 E aqueles homens se maravilharam, dizendo: Que homem é este, que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Te òré ní quèxio Jesús ndàa ɨngá xio yuhu làgúná yucu cue tée ñuú Gàdará, te úú tnàhá cue tée quìde vehe núú yɨ́ndǔxi ndɨ́yɨ ní quee‑güedé cuáháⁿ‑güedé núú ndécú Jèsús, te ndɨ ndùú‑güedé yɨ́hɨ́ ñàha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii‑güedé, te ío màñá‑güedé chi vá yǒo tnàhí dàña‑güedé yáha yatni núú ndécú‑güedě.
28 E, tendo chegado ao outro lado, à província dos gergesenos, saíram-lhe ao encontro dois endemoninhados, vindos dos sepulcros; tão ferozes eram que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Te cue espíritú yɨ́hɨ́ ñàha xii‑güedé‑áⁿ nǐ quide‑xi níhi ní cáháⁿ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
29 E eis que clamaram, dizendo: Que temos nós contigo, Jesus, Filho de Deus? Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Te yatni xíáⁿ xǐxica cuu vài cuchí xǐxexi‑güedɨ.
30 E andava pastando distante deles uma manada de muitos porcos.
31 Te cue espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii cue tée‑áⁿ nǐ cáháⁿ ndàhú‑xi núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑xi:
31 E os demônios rogaram-lhe, dizendo: Se nos expulsas, permite-nos que entremos naquela manada de porcos.
32 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ:
32 E ele lhes disse: Ide. E, saindo eles, se introduziram na manada dos porcos; e eis que toda aquela manada de porcos se precipitou no mar por um despenhadeiro, e morreram nas águas.
33 Te cue tée xìto ñaha xii nchaa cuchí‑áⁿ nǐ yùhú‑güedé te ní xinu‑güedé, te ní sáháⁿ‑güedé ní cani‑güedé cuèndú núú cuè ñáyiu ndècu xɨtɨ́ ñuú nchaa nàcuáa ní cuu cuèndá cue tée ní xɨ́hɨ ñaha nchàa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ.
33 Os porqueiros fugiram e, chegando à cidade, divulgaram tudo o que acontecera aos endemoninhados.
34 Te nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ nǐ queé‑yu cuáháⁿ‑yu núú ndécú Jèsús. Te òré ní quexìó‑yu núú ndécú‑gǎ te ní cáháⁿ ndàhú‑yu núú‑gǎ sá ná quèe‑gá yucu ñuú‑yu núhú‑gá.
34 E eis que toda aquela cidade saiu ao encontro de Jesus e, vendo-o, rogaram-lhe que se retirasse dos seus termos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.