Mateus 8
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB
1 Te Jèsús ní xica‑gá cuánuu‑gá dɨ̀ñɨ tɨndúú nǔú dúcáⁿ nǐ xíndecu‑gá ní dánèhé‑gá ñáyiu‑áⁿ, te cuéhé víhí ñǎyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuánuu.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiam.
2 Te ní quexìo ɨɨⁿ tée tnàhá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑ó nǔú Jèsús, te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
2 E eis que veio um leproso e o adorava, dizendo: Senhor, se quiseres, podes tornar-me limpo.
3 Te Jèsús ní dácàá‑gá ndaha‑gá ní tendaha ñàha‑gá xii‑dé, te xǎhaⁿ‑gǎ:
3 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-o, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante ficou purificado da sua lepra.
4 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑dé:
4 Disse-lhe então Jesus: Olha, não contes isto a ninguém; mas vai, mostra-te ao sacerdote, e apresenta a oferta que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
5 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ñuú Capèrnaúm. Te òré cuánguɨhu‑gá ñuú‑áⁿ te ní quexìo ɨɨⁿ tée cùu capitáⁿ càháⁿ ndàhú‑dé núú‑gǎ,
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, chegou-se a ele um centurião que lhe rogava, dizendo:
6 te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
6 Senhor, o meu criado jaz em casa paralítico, e horrivelmente atormentado.
7 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
7 Respondeu-lhe Jesus: Eu irei, e o curarei.
8 Te tée cùu capitáⁿ‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
8 O centurião, porém, replicou-lhe: Senhor, não sou digno de que entres debaixo do meu telhado; mas somente dize uma palavra, e o meu criado há de sarar.
9 Chi yúhú ndècu cue tée tàxi tnuní ñáhá xìi‑í, te ducaⁿ yǔhú tucu ndècu cue sandadú táxí tnùní‑í. Te òré xǎhaⁿ‑ǐ xii ɨɨⁿ‑dé quɨ́hɨ́ⁿ‑dé ɨɨⁿ chìuⁿ te cuáháⁿ‑dé, te òré xǎhaⁿ‑ǐ xii ɨngá‑dé quixi‑dé te véxi‑dé, te òré xǎhaⁿ‑ǐ xii ɨɨⁿ tée xìnu cuechi núù‑í cada‑dé ɨɨⁿ chìuⁿ te quìde‑dé. Núu xíǎⁿ yòhó cáháⁿ‑ni sá ndǔha tée xìnu cuechi núù‑í te ndúha‑dé —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii Jèsús.
9 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
10 Te Jèsús ío ní cuñúhu‑gá sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ tée cùu capitáⁿ‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá:
10 Jesus, ouvindo isso, admirou-se, e disse aos que o seguiam: Em verdade vos digo que a ninguém encontrei em Israel com tamanha fé.
11 Te na càchí tnúhu ndáá tucu‑í xii‑ndo sǎ ǐo cuéhé ñǎyiu quixi ndàa xio nacuáa quène nchícanchii, te dɨu‑ni ducaⁿ ǐo cuéhé tucú‑yu quixi ndàa xio nacuáa quée tucu nchícanchii. Te nchaa ñáyiu‑áⁿ naníhí tnáhǎ‑yu ndɨhɨ té Àbrahám, ndɨhɨ té Isàác, ndɨhɨ té Jàcób núú ndécú Yǎ Ndiǒxí táxí tnùní‑gá te yàcáⁿ cundecu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑güedé.
11 Também vos digo que muitos virão do oriente e do ocidente, e reclinar-se-ão à mesa de Abraão, Isaque e Jacó, no reino dos céus;
12 Te nchaa ñáyiu tàú nduu táhú cundecu núú ndécú Yǎ Ndiǒxí táxí tnùní‑gá ní cùu, ñáyiu‑áⁿ quee tɨ́hǔ‑yu, chi quɨ́hɨ́ⁿ‑yu ɨɨⁿ xichi núú néé nǔú ǐo ndohó‑yu cundecú‑yu, te yàcáⁿ ío ndáhí‑yu, te dìcó rúhñú‑nǎ cuu núhu‑yu sá sàtú iní‑yu cuèndá sá ndóhǒ‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
12 mas os filhos do reino serão lançados nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii tée cùu capitáⁿ‑áⁿ:
13 Então disse Jesus ao centurião: Vai-te, e te seja feito assim como creste. E naquela mesma hora o seu criado sarou.
14 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá vehe té Pèlú, te òré ní quexìo‑gá vehe‑dé te ní xiní‑gá cáá nǎná ñadɨ̀hɨ́‑dé cùhú‑aⁿ ñùhu vihi‑aⁿ cahni.
14 Ora, tendo Jesus entrado na casa de Pedro, viu a sogra deste de cama; e com febre.
15 Te Jèsús ní tnɨɨ‑gá ndaha ñaha cùhú‑áⁿ, te òré‑ni‑áⁿ nǐ nchíco‑aⁿ cahni te ní ndacóo‑aⁿ ní xinu cuechi‑aⁿ nǔú‑güedě ndɨhɨ‑gá.
15 E tocou-lhe a mão, e a febre a deixou; então ela se levantou, e o servia.
16 Te òré ní dáhu nchícanchii te ní quexìo ñáyiu núú ndécú Jèsús, te ndècá‑yu vài ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha ní sáá núú‑gǎ te ndèca tucú‑yu vài ñáyiu tnàhá dava‑gá núú cuěhé. Te ɨɨⁿ‑ni tnúhu ní cáháⁿ Jèsús ní tenàá‑gá nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii nchaa ñáyiu‑áⁿ, te ní quee‑xi yɨquɨ cùñú‑yu cuáháⁿ‑xi. Te tnàhá nchaa dava‑gá ñáyiu cùhú‑áⁿ nǐ quide tátna‑gá.
16 Caída a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados; e ele com a sua palavra expulsou os espíritos, e curou todos os enfermos;
17 Te ducaⁿ nǐ cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Chàiá tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, te duha ní cachí ndíi: “Mee‑gǎ cada tátna ñaha‑gǎ xii‑o, chi dɨu‑gá xocàni‑gá nchaa sá quídé ǔhú yɨquɨ cùñú‑ó”, duha ní cachí ndíi.
17 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías: Ele tomou sobre si as nossas enfermidades, e levou as nossas doenças.
18 Te òré ní xiní Jèsús sá ǐo cuéhé ñǎyiu xǐxúcu núú ndécú‑gǎ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá sá quěe‑gá ndɨhɨ‑güedé bàrcú cuèndá téhndé‑gá ndɨhɨ‑güedé ndàa ɨngá xio yuhu làgúná.
18 Vendo Jesus uma multidão ao redor de si, deu ordem de partir para o outro lado do mar.
19 Te mei òré‑áⁿ nǐ quexìo ɨɨⁿ tée dàcuaha ñaha xii cue ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
19 E, aproximando-se um escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
20 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
21 Te ɨɨⁿ tée ní chitnahá ñáhá xìi Jesús ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
21 E outro de seus discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
22 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
22 Jesus, porém, respondeu-lhe: Segue-me, e deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos.
23 Te sátá dúcáⁿ te Jèsús cuánguee‑gá bàrcú ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xica bàrcú‑áⁿ cuǎháⁿ‑xi.
23 E, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Te nɨni ñùhu barcú‑áⁿ ichi cuáháⁿ‑xi núú ndute ní xídí Jèsús, te ní ngüíta‑xi níhi vìhi quene táchí, te ta nàdachitú‑xi ndute xɨtɨ́ bàrcú cuáháⁿ.
24 E eis que se levantou no mar tão grande tempestade que o barco era coberto pelas ondas; ele, porém, estava dormindo.
25 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑güedé núú cáá‑gǎ xìdí‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
25 Os discípulos, pois, aproximando-se, o despertaram, dizendo: Salva-nos, Senhor, que estamos perecendo.
26 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
26 Ele lhes respondeu: Por que temeis, homens de pouca fé? Então, levantando-se repreendeu os ventos e o mar, e seguiu-se grande bonança.
27 Te nchaa cue tée ñùhu xɨtɨ́ bàrcú‑áⁿ nǐ cuñúhu‑güedé sá dúcáⁿ nǐ quide‑gá ní xiní‑güedé, te ní xítnàha‑güedé:
27 E aqueles homens se maravilharam, dizendo: Que homem é este, que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Te òré ní quèxio Jesús ndàa ɨngá xio yuhu làgúná yucu cue tée ñuú Gàdará, te úú tnàhá cue tée quìde vehe núú yɨ́ndǔxi ndɨ́yɨ ní quee‑güedé cuáháⁿ‑güedé núú ndécú Jèsús, te ndɨ ndùú‑güedé yɨ́hɨ́ ñàha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii‑güedé, te ío màñá‑güedé chi vá yǒo tnàhí dàña‑güedé yáha yatni núú ndécú‑güedě.
28 Tendo ele chegado ao outro lado, à terra dos gadarenos, saíram-lhe ao encontro dois endemoninhados, vindos dos sepulcros; tão ferozes eram que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Te cue espíritú yɨ́hɨ́ ñàha xii‑güedé‑áⁿ nǐ quide‑xi níhi ní cáháⁿ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
29 E eis que gritaram, dizendo: Que temos nós contigo, Filho de Deus? Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Te yatni xíáⁿ xǐxica cuu vài cuchí xǐxexi‑güedɨ.
30 Ora, a alguma distância deles, andava pastando uma grande manada de porcos.
31 Te cue espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii cue tée‑áⁿ nǐ cáháⁿ ndàhú‑xi núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑xi:
31 E os demônios rogavam-lhe, dizendo: Se nos expulsas, manda-nos entrar naquela manada de porcos.
32 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ:
32 Disse-lhes Jesus: Ide. Então saíram, e entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou pelo despenhadeiro no mar, perecendo nas águas.
33 Te cue tée xìto ñaha xii nchaa cuchí‑áⁿ nǐ yùhú‑güedé te ní xinu‑güedé, te ní sáháⁿ‑güedé ní cani‑güedé cuèndú núú cuè ñáyiu ndècu xɨtɨ́ ñuú nchaa nàcuáa ní cuu cuèndá cue tée ní xɨ́hɨ ñaha nchàa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ.
33 Os pastores fugiram e, chegando à cidade, divulgaram todas estas coisas, e o que acontecera aos endemoninhados.
34 Te nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ nǐ queé‑yu cuáháⁿ‑yu núú ndécú Jèsús. Te òré ní quexìó‑yu núú ndécú‑gǎ te ní cáháⁿ ndàhú‑yu núú‑gǎ sá ná quèe‑gá yucu ñuú‑yu núhú‑gá.
34 E eis que toda a cidade saiu ao encontro de Jesus; e vendo-o, rogaram-lhe que se retirasse dos seus termos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.