Mateus 23
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ
1 Te Jèsús ní cáháⁿ ndodo‑gá núú nchàa ñáyiu, ndɨhɨ núú cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ:
1 Então falou Jesus à multidão, e aos seus discípulos,
2 —Cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ cue tée cùu fariséú ndécú ndɨ̀hɨ‑güedé tnúhu ndee ìní cáháⁿ‑güedé nchaa tnúhu sá nǐ chídó tnùní ndíi Moìsés‑áⁿ.
2 dizendo: Na cadeira de Moisés se assentam os escribas e os fariseus.
3 Te cada‑ndo nàcuáa dànehé ñáhá‑güedě xii‑ndo, dico vá cádá‑ndó dàtná xǐquide‑güedé, chi tucu ndùu tnúhu càháⁿ‑güedé, te tucu quìde‑güedé.
3 Tudo, pois, o que vos disserem, isso observai e fazei; porém não façais segundo as suas obras, porque eles dizem, e não fazem.
4 Te quìde‑güedé dàtná quídé ñǎyiu dàcuido ɨɨⁿ tnaha ñáyiu‑xi ɨɨⁿ sá ǐo vée, te mèé‑yu ni lùha ñá túú cuìní‑yu cuidó‑yu. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑güedé chi dànehé ñáhá‑güedě xii‑ndo nàcuáa cada‑ndo, dico mee‑güedě chi ni lùha ñá túú cuìní‑güedé cada‑güedé nàcuáa dànehé ñáhá‑güedě xii‑ndo.
4 Porque eles atam fardos pesados e difíceis de suportar, e os põem nos ombros dos homens; mas eles nem com seu dedo querem movê-los.
5 Te mee‑ni ndùcu‑güedé nàcuáa quìde‑güedé cuèndá quiní ñáyiu sá ǐo cùu cahnu‑güedé. Te ndèé xìndá sá ndèé ɨɨⁿ ǔú tnúhu Yá Ndiǒxí tneé‑güedé ndɨhɨ ndaha‑güedé, te tnàhá iní‑güedé sá ǐo‑gá cunduu quèhéⁿ xìndá‑áⁿ dàcúúxí xìndá dava‑gá ñáyiu. Te tnàhá tucu iní‑güedé sá ǐo‑gá cunduu nàni núú dǒó sácuǐhnu‑güedé dàcúúxí dǒó sácuǐhnu dava‑gá‑yu.
5 Mas todas as suas obras eles fazem para serem vistos pelos homens; eles fazem os seus filactérios mais largos, e aumentam as orlas das suas vestes,
6 Te ndɨ tnahá òré sácǒo vico, òré quɨ́hu‑güedé mèsá caxi‑güedé te ío‑gá cúdɨ̌ɨ́ ìní‑güedé cunucóo‑güedé núú xìlé núú sácǒo cue tée cùnuu‑gá, te dɨu‑ni ducaⁿ quìde tucu‑güedé cuěi xɨtɨ́ veñúhu.
6 e amam os lugares mais altos nas festas, e os principais assentos nas sinagogas,
7 Te nchaa núú xícá cùu‑güedé cuìní‑güedé sá ndɨ̀hɨ tnúhu yɨñùhu cáháⁿ ndɨhɨ ñaha ñǎyiu xii‑güedé, te cuìní tucu‑güedé sá cǔñàhá‑yu xii‑güedé mèstrú.
7 e as saudações nos mercados, e serem chamados pelos homens: Rabi, Rabi.
8 ’Dico nchòhó vá cǔñaha‑ndo xìi ñáyiu sá cǔñàhá‑yu mèstrú xii‑ndo, chi nchòhó ɨɨⁿ‑ni cùu‑ndo ndecu‑ndo, chi ducaⁿ ɨ̀ɨⁿdii‑ni yúhú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a cùu‑í Mèstrú ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑í xii‑ndo.
8 Mas vós não sereis chamados de Rabi, porque um só é o vosso Mestre, o Cristo, e todos vós sois irmãos.
9 Te ɨɨⁿdìi‑ni Dútú Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu cuu‑gá Tǎtá‑ndó, núu xíǎⁿ vá càháⁿ‑ndó sǎ dàva cue tée ñuyíú‑a cùu‑güedé tǎtá‑ndó.
9 E a nenhum homem na terra chameis de vosso pai, porque um só é o vosso Pai, o qual está no céu.
10 Te ni vǎ cání ìní‑ndó càda‑ndo nacuáa cáháⁿ ñáyiu sá cúnùu‑ndo, chi ɨɨⁿdìi‑ni yúhú Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a cùnuu‑í.
10 Nem vos chameis de mestres, porque um só é o vosso Mestre, o Cristo.
11 Te ñáyiu ío‑gá cúnùu ndecu ndɨhɨ‑ndo, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu xìnu cuechi núú‑ndó.
11 Mas o que for maior dentre vós será o vosso servo.
12 Te nchaa ñáyiu quìde cahnu mee‑xi ñáyiu‑áⁿ vǎ cúǔ‑yu ñáyiu cùnuu, te nchaa ñáyiu ñá túú quìde cahnu mee‑xi ñáyiu‑áⁿ cunùú‑yu.
12 E aquele que a si mesmo se exaltar será humilhado; e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
13 ’Te nchòhó cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ nchòhó cue tée cùu fariséú, cùu‑ndo cue tée ío dàndahú méé‑xí sǎ quídé ndǎá te ñá ndàá sá quídé ndǎá‑ndó, te ndàhú ní cuu‑ndo chi sàdɨ́‑ndó ìchi ñáyiu ñá dáñá‑ndó ndɨ̌hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu, te ni mèe‑ndo ñá túú quìde‑ndo nacuáa ndɨ́hu ndaha ñàha‑gá xii‑ndo, te ni dàva‑gá cue ñáyiu cuìní sá ndɨ̌hu ndaha ñàha‑gá xií‑yu ñá dáñá‑ndó.
13 Mas ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! Porque fechais o reino do céu aos homens; pois nem vós entrais, nem deixais entrar os que estão entrando.
14 ’Te nchòhó cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ nchòhó cue tée cùu fariséú, cúú‑ndó cuè tée ío dàndahú méé‑xí sǎ quídé ndǎá te ñá ndàá sá quídé ndǎá‑ndó, te ndàhú ní cuu‑ndo chi quèndeé‑ndó vèhe cue ñáyiu quèé, te ío naha càháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí cuèndá cuìní‑ndó sǎ vǎ yǒo cutnùní iní‑xi nàcuáa quìde‑ndo. Te sá dúcáⁿ quìde‑ndo te ío‑gá ndoho‑ndo nǔú ùhú núú ndàhú dàcúúxí dàva‑gá ñáyiu.
14 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! Porque devorais as casas das viúvas, e sob pretexto fazeis longas orações; por isso recebereis a maior condenação.
15 ’Te nchòhó cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ nchòhó cue tée cùu fariséú, cúú‑ndó cuè tée ío dàndahú méé‑xí sǎ quídé ndǎá te ñá ndàá sá quídé ndǎá‑ndó, te ndàhú ní cuu‑ndo chi sàhni iní‑ndó cuǎháⁿ‑ndó nděni ní cuu dàcaháⁿ‑ndó ñǎyiu cuèndá cuìní‑ndó tnɨ̀ɨ́‑yu ichi ndècu‑ndo. Te òré ná xǐnu iní‑yu tnɨɨ́‑yu ichi ndècu‑ndo‑áⁿ te uuⁿ‑gá cuíta nihnú‑yu dàcúúxí mèe‑ndo.
15 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! Porque percorreis o mar e a terra para fazer um prosélito, e depois de o terdes feito, o fazeis duas vezes mais filho do inferno do que vós.
16 ’Te nchòhó cúú‑ndó dàtná cue ñáyiu cuàá, chi ñá cútnùní iní‑ndó nàcuáa canu ichi‑ndo ñǎyiu, te ndàhú ní cuu‑ndo chi càchí‑ndó: “Ɨɨⁿ ñáyiu na càcunehe veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu oré cuìní‑yu cutnùní iní tnàha ñáyiú‑yu sá ndàá cadá‑yu ɨɨⁿ sá sání ìní‑yu cadá‑yu, te vá cúú cuěchi xií‑yu cuěi vá cádǎ‑yu. Dico núu na càcu nehé‑yu díhúⁿ cuàáⁿ yɨ́hɨ́ xɨ̀tɨ́ veñúhu‑áⁿ te cuu cuéchi xií‑yu te núu vá cádǎ‑yu sá nǐ cachí‑yu cadá‑yu”, duha càchí‑ndó.
16 Ai de vós, guias cegos, que dizeis: Quem jurar pelo templo, isso nada é; mas o que jurar pelo ouro do templo, esse é um devedor.
17 ’¡Nchòhó cúú‑ndó cuè tée ío nɨɨ dɨ̌quɨ́‑xi, te cùu‑ndo datná cue ñáyiu cuàá chi ñá tècú tnùní‑ndó! Te vá càchí‑ndó sǎ ǐo‑gá cúnùu díhúⁿ cuàáⁿ dàcúúxí vèñúhu, chi dɨu cuèndá veñúhu‑áⁿ nǐ cuu íí dǐhúⁿ cuàáⁿ‑áⁿ.
17 Tolos e cegos! Pois qual é maior, o ouro, ou o templo que santifica o ouro?
18 Te càchí tucu‑ndo: “Ɨɨⁿ ñáyiu na càcunehe xíto núú sácǒdó sǎ ndúú tǎhú Yǎ Ndiǒxí òré cuìní‑yu cutnùní iní tnàha ñáyiú‑yu sá ndàá cadá‑yu ɨɨⁿ sá sání ìní‑yu cadá‑yu, te vá cúú cuěchi xií‑yu cuěi vá cádǎ‑yu, dico núu na càcu nehé‑yu sá ndúú tǎhú Yǎ Ndiǒxí yódó nǔú xǐto‑áⁿ te cuu cuéchi xií‑yu te núu vá cádǎ‑yu sá nǐ sani iní‑yu cadá‑yu”, duha càchí‑ndó.
18 E aquele que jurar pelo altar, isso nada é; mas aquele que jurar pela oferta que está sobre ele, esse é um devedor.
19 ¡Te cùu‑ndo cue tée ío nɨɨ dɨ̌quɨ́‑xi, te cùu‑ndo datná cue ñáyiu cuàá chi ñá tècú tnùní‑ndó! Te vá cání ìní‑ndó sǎ ǐo‑gá nándɨ̌hɨ sá ndúú tǎhú Yǎ Ndiǒxí sácǒdó nǔú xǐto núú sácǒdó tnàhí sá ndúú tǎhú‑gǎ‑áⁿ dàcúúxí mèe xíto‑áⁿ.
19 Tolos e cegos; por que qual é maior, a oferta, ou o altar que santifica a oferta?
20 Chi nchaa ñáyiu ducaⁿ càcunehe xíto‑áⁿ, te tnàhá‑ni sá yódó nǔú‑xi càcu nehé‑yu òré ducaⁿ càháⁿ‑yu.
20 Portanto, o que jurar pelo altar, jura por ele, e por todas as coisas sobre ele.
21 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ càcunehe veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu te ñá dɨ́ú mèe‑ni veñúhu càcu nehé‑yu òré ducaⁿ càháⁿ‑yu, chi tnàhá‑ni Yá Ndiǒxí Yaá cúú cuèndá veñúhu‑áⁿ cácú nèhé‑yu òré ducaⁿ càháⁿ‑yu.
21 E, o que jurar pelo templo, jura por ele, e por aquele que nele habita.
22 Te nchaa ñáyiu càcunehe andɨu cuendá cutnùní iní tnàha ñáyiú‑yu sá ndàá cadá‑yu ɨɨⁿ sá sání ìní‑yu cadá‑yu, te ñá dɨ́ú mèe‑ni andɨu cacu nehé‑yu chi tnàhá‑ni núú núcǒo Yá Ndiǒxí táxí tnùní‑gá cácú nèhé‑yu òré ducaⁿ càháⁿ‑yu, te tnàhá méé‑gǎ cácú nèhé‑yu òré ducaⁿ càháⁿ‑yu.
22 E, o que jurar pelo céu, jura pelo trono de Deus, e por aquele que está assentado sobre ele.
23 ’Te nchòhó cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ nchòhó cue tée cùu fariséú, cúú‑ndó cuè tée ío dàndahú méé‑xí sǎ quídé ndǎá te ñá ndàá sá quídé ndǎá‑ndó. Te cuěi núú ùxí xichi yúcú mèntá nìhí‑ndó, te sǎñaha‑ndo ɨ̀ɨⁿ xichi xii Yá Ndiǒxí, te dɨu‑ni ducaⁿ quìde‑ndo yúcú nání ànís, ndɨhɨ yúcú nání còminú, dico ndàhú ní cuu‑ndo chi ñá túú quìde cuendá‑ndó nàcuáa càháⁿ nchaa tnúhu sá ǐo‑gá cúnùu sanu ichi ñaha xii‑ndo, te tnúhu‑áⁿ càchí‑xi sá ǐo xìni ñuhu‑xi cada ndáá‑ndó cùndecu‑ndo, te cundàhú iní‑ndó cuè tnaha ñáyiu‑ndo, te quɨndáá iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí, te cada‑ndo nchàa nacuáa ndùu tnúhu càháⁿ‑ndó, te nchaa tnúhu‑áⁿ cúú‑xí tnǔhu sá ǐo cùnuu xini ñuhu‑xi cada‑ndo nacuáa càháⁿ‑xi, dico vá dáñá ndèé‑ndó càda‑ndo nchaa dava‑gá nàcuáa càháⁿ tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑ndo.
23 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! Porque pagam o dízimo da hortelã, do endro e do cominho, e tendes omitido as questões importantes da lei, juízo, misericórdia e fé; essas coisas devíeis ter feito, e não deixar as outras por fazer.
24 ¡Te nchòhó cúú‑ndó dàtná cue ñáyiu cuàá, chi ñá túú cùtnuní iní‑ndó nàcuáa canu ichi‑ndo ñǎyiu, chi quìde cuendá‑ndó mèe‑ni nchaa tnúhu sá ñà túú ǐo cùnuu, dico nchaa tnúhu sá ǐo‑gá cúnùu xini ñuhu‑xi cada cuendá‑ndó ñà túú quìde cuendá‑ndó!
24 Guias cegos, que coais um mosquito, e engolis um camelo.
25 ’Te nchòhó cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ nchòhó cue tée cùu fariséú, cùu‑ndo cue tée ío dàndahú méé‑xí sǎ quídé ndǎá te ñá ndàá sá quídé ndǎá‑ndó. Te ndàhú ní cuu‑ndo chi cùu‑ndo datná cue ñáyiu nàquete sátá‑ni tàsáⁿ ndɨhɨ sátá‑ni cǒhó te xɨtɨ́‑xi càndehe caduha‑ni. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndo chi mee‑ni sǎ ndécú ndɨ̀hɨ tnaha ñáyiu‑ndo ñùhu iní‑ndó, te nándɨ dàndahú‑ndǒ‑yu te quèheⁿ‑ndo sá ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu.
25 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! Porque limpais o lado de fora do copo e do prato, mas por dentro estão cheios de extorsão e transgressão.
26 Te nchòhó cue tée cùu fariséú, cúú‑ndó dàtná cue ñáyiu cuàá, chi ñá túú cùtnuní iní‑ndó nàcuáa ndùu sá quídé‑ndó. Te ío xìni ñuhu‑xi sá cádá‑ndó nàcuáa nduu ndoo nduu nine iní‑ndó cuèndá ndacu‑ndo càda‑ndo sá vǎha, te xíǎⁿ nǔu chí cádá dàtná xǐquide ñáyiu nàquete ndaa xɨtɨ́ tàsáⁿ ndɨhɨ ndàa xɨtɨ́ cóhó.
26 Tu fariseu cego! Limpa primeiro o que está dentro do copo e do prato, para que também o lado de fora seja limpo também.
27 ’Te nchòhó cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ nchòhó cue tée cùu fariséú, cùu‑ndo cue tée ío dàndahú méé‑xí sǎ quídé ndǎá te ñá ndàá sá quídé ndǎá‑ndó. Te ndàhú ní cuu‑ndo chi cùu‑ndo datná núú yɨ́ndǔxi ndɨ́yɨ núú nì cuáha vii te ní nacáhyú sǎ cuìxíⁿ, dico xɨtɨ́ yaú‑áⁿ chi càndehe caduha chi mee‑ni yɨ̀quɨ ndɨ́yɨ ñùhu.
27 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! Porque sois semelhantes aos sepulcros caiados, que por fora realmente parecem formosos, mas por dentro estão cheios de ossos de homens mortos e de toda a impureza.
28 Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndo chi sànuu sá cúú‑ndó cuè tée váha dico iní‑ndó chi mee‑ni sǎ cuèhé sá dúhá ñùhu, te ío dàndahú‑ndó mèe‑ndo sá quídé ndǎá‑ndó te ñá ndàá sá quídé ndǎá‑ndó.
28 Assim também vós exteriormente pareceis justos aos homens, mas por dentro estais cheios de hipocrisia e de iniquidade.
29 ’Te nchòhó cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ nchòhó cue tée cùu fariséú, cúú‑ndó cuè tée ío dàndahú méé‑xí sǎ quídé ndǎá te ñá ndàá sá quídé ndǎá‑ndó. Te ndàhú ní cuu‑ndo chi càdúha‑ndo nchàa núú nǐ nguɨ́ndǔxi cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, te ío vii quìde‑ndo nchaa núú sǎ nǐ cuáha núú yɨ́ndǔxi cue ñáyiu ní quide váha ní xíndecu ñuyíú‑a.
29 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! Porque edificais os túmulos dos profetas e enfeitam os sepulcros dos justos;
30 Te càchí‑ndó: “Te núu dìcó nchoo ni xǐndecu‑o cǔtnàhá ní xíndecu cue ñaní tnáhá‑ó nděé sanaha, te vá chítnàhá‑ó‑güedě cahni‑o cuè tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí dàvá‑áⁿ ní cùu”, duha càchí‑ndó.
30 e dizeis: Se existíssemos nos dias de nossos pais, não teríamos sido com eles cúmplices no sangue dos profetas.
31 Te sá dúcáⁿ càháⁿ‑ndó, te xíǎⁿ cútnùní sá ɨ́ɨ́ⁿ‑ní cùu‑ndo ndɨhɨ cue ñaní tnáhá‑ndó cuè tée ní xíndecu ndéé sanaha, cue tée ní sahni ñaha xìi cue tée ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí dàvá‑áⁿ.
31 Assim, testificais contra vós mesmos, pois sois filhos dos que mataram os profetas.
32 Te núu ducaⁿ te chí dáxǐnu cava chìuⁿ ní tausaha‑güedě.
32 Enchei vós, então, a medida de vossos pais.
33 ’¡Te nchòhó cúú‑ndó cuè tée ío cuihna ìní‑xi, chi cùu‑ndo datná cóó děéⁿ! Te nchòhó vá nìhí‑ndó nàcuáa cada‑ndo cǎcu nihnu‑ndo nǔú ùhú núú ndàhú.
33 Serpentes, geração de víboras, como podeis escapar da condenação do inferno?
34 Te cuèndá xíǎⁿ nǔu tendaha‑ǐ cue tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí quixi núú‑ndó, ndɨhɨ cue tée cùu mestrú danèhé ñáhá xìi‑ndo tnúhu‑gá, ndɨhɨ cue tée ío váha cùtnuní iní‑xi cuèndá cáháⁿ‑güedé tnúhu‑gá núú‑ndó. Dico nchòhó chi da cùu úhú iní‑ndó‑güedě, chi dava‑güedé cahni‑ndo‑güedě, te dava‑güedé cata caa‑ndo‑güedě núú cùrúxí, te dava‑güedé cani‑ndo‑güedě xɨtɨ́ veñúhu, te ndɨ tnahá ñuú ndɨ tnahá ñuú quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó nànducu‑ndo‑güedé cuèndá cada úhú iní‑ndó‑güedě.
34 Portanto, eis que eu vos envio profetas, homens sábios e escribas; a alguns deles matareis e crucificareis; e a outros açoitareis nas vossas sinagogas e os perseguireis de cidade em cidade.
35 Te sá dúcáⁿ ná càda‑ndo, te ndadɨ́quɨ́‑ndó cuè tée ní quide ndáá ní xíndecu ní xíhí ní sahni ñaha cuè ñaní tnáhá‑ndó. Te ndéé ndíi Àbél tée ío váha ní quide ndáá ní xíndecu ní sahni‑güedé ndadɨ́quɨ́‑ndó, ndɨhɨ nchaa dava‑gá cue tée ní sahni‑güedé, ndɨhɨ ndéé ndíi Zacàriá déhe ndíi Berèquiás tée ní sahni‑güedé ndéé núú nǐ ndɨhɨ‑ná ndadɨ́quɨ́‑ndó, te ndíi‑áⁿ nǐ sahni‑güedé mei tnùú veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ndɨhɨ xíto núú sácǒdó sǎ ndúú tǎhú Yǎ Ndiǒxí, te nchaa cue tée‑áⁿ ndadɨ́quɨ́‑ndó chi dàtná tnúhu mee‑ndo nǐ sahni‑ndo cuè tée‑áⁿ, chi dɨu‑ni ñaní tnáhá mèe‑ndo ducaⁿ ní sahni ñaha xìi‑güedé.
35 Para que sobre vós possa vir todo o sangue justo, que foi derramado sobre a terra, desde o sangue do justo Abel até o sangue de Zacarias, filho de Baraquias, que matastes entre o templo e o altar.
36 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nchàa cue tée ní quide ndáá ní xíndecu ní sahni‑güedé, nchaa cue tée‑áⁿ ndadɨ́quɨ́ nchaa ñáyiu ndècu vitna —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
36 Na verdade eu vos digo que todas estas coisas sobrevirão sobre esta geração.
37 Te xǎhaⁿ Jèsús xii ñáyiu ñuú Jerusàlén:
37 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que te são enviados, quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das asas, e tu não quiseste!
38 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ sàá nduu te ío ndàhú yáha ñuú‑ndó, te vá cúndècu‑gá‑ndó.
38 Eis que a vossa casa é deixada desolada.
39 Te na càchí tnúhu tucu‑í xii‑ndo sǎ vǎ quìní ñáhá‑gǎ‑ndó xìi‑í, dico sáá nduu quìní ñáhá tùcu‑ndo, te dàvá‑áⁿ cachí‑ndó: “Ío càhnu cuu Yaá ní tendaha Dǔtú Ndiǒxí véxi”, duha cachí‑ndó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
39 Porque eu vos digo que desde agora não me vereis mais, até que digais: Bendito seja o que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.