Mateus 21

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te òré sa ta cùyatni Jesús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Jerusàlén, te ní quexìo‑gá ndɨhɨ‑güedé yatni vií‑nǎ ñuú Bètfagé, te xíáⁿ cáá yùcu nani Olívú. Te ní ndatnúhu‑gá ndɨhɨ úú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, e chegando a Betfagé, junto ao monte das Oliveiras, então enviou Jesus dois discípulos,
2 te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e com ela um jumentinho; soltando-os, trazei-os para mim.
3 Te núu ìó ñáyiu dàdahaⁿ ñaha xii‑güedɨ, te cúñaha‑ndo xìí‑yu sá yǔhú Yaá xícá cùu ndɨhɨ‑ndo xini ñuhu‑í‑güedɨ, te ndɨ̌hɨ‑ni natendaha‑ǐ‑güedɨ núhú‑güedɨ cúñaha‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
3 E, se algum homem vos disser alguma coisa, dizei: O Senhor necessita deles, e logo os enviará.
4 Te ducaⁿ nǐ cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní chídó tnùní ɨɨⁿ tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǔú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
4 Tudo isso foi feito para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo profeta, dizendo:
5 Chí cǔñaha cuè ñáyiu ñuú Sìón ná cádá cuèndá‑yu, chi véxi tée yɨ̀ndaha ñaha xií‑yu yòdo‑dé ɨɨⁿ bǔrru lǐhli déhe ɨɨⁿ bǔrru quɨtɨ sa xìdo,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei vem a ti, manso, e montado sobre um jumento, e um jumentinho, cria de uma jumenta.
6 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé, te ní quide‑güedé nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé cada‑güedé.
6 E, indo os discípulos, fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Te ní ndexìo‑güedé ndécá‑güedě ɨɨⁿ bǔrru dɨ̀hɨ́ ndɨhɨ déhe‑dɨ, te ní sacáⁿ ndodo‑güedé dóó‑güedě sátá‑güedɨ, te dǎtnùní cuásaá Jèsús sátá ɨɨⁿ‑dɨ ní ngódó ñàha‑gá xii‑dɨ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e eles o colocaram em cima.
8 Te ío cuéhé ñǎyiu ta sàcáⁿ‑yu dóǒ‑yu ichi cuáháⁿ‑gá cuèndá núú dǒǒ‑yu‑áⁿ yǎha‑gá ndɨhɨ quɨtɨ yòdo‑gá. Te davá‑yu xèhndé‑yu ndaha yùtnu ñúú tá sàcáⁿ‑yu cuáháⁿ.
8 E uma multidão muito grande estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Te nchaa ñáyiu yòdonuu núú‑gǎ ndɨhɨ nchaa ñáyiu nchìcúⁿ ndàa sátá‑gǎ ní ngüíta‑yu níhi càháⁿ‑yu, te càchí‑yu:
9 E as multidões, que iam à frente e as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! Bendito é o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Te òré cuánguɨhu Jèsús ñuú Jerusàlén, te nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ nǐ ngüíta‑yu xǐcuáá‑yu, te davá‑yu ní ngüíta‑yu xǐtnàhá‑yu:
10 E entrando ele em Jerusalém, toda a cidade estava agitada, dizendo: Quem é este?
11 Te davá‑yu xǐtnàhá‑yu:
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galileia.
12 Te Jèsús cuánguɨhu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ xǐndecu ñáyiu quìde ndáhú nádìcó‑yu, ndɨhɨ ñáyiu xǐsaaⁿ, te nchaá‑yu ní queñuhu ñaha Jèsús xií‑yu quehé, te ní dándùá‑gá mèsá nchaa ñáyiu dàma díhúⁿ, ndɨhɨ nchaa xìlé sácǒo nchihi ñáyiu dìco lómá xǐndecu xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ.
12 E entrando Jesus no templo de Deus, expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos que vendiam pombas;
13 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a fazeis covil de ladrões.
14 Te xíáⁿ ndécú Jèsús ní quexìo cue tée cuàá ndɨhɨ cue tée yacua, te ní quide tátna ñaha‑gǎ xii‑güedé te ní ndúha‑güedé.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Te cue dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ní xiní‑güedé ní quide Jèsús sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada, te ndèdóho tucu‑güedé níhi xǐcáháⁿ cue landú xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu‑áⁿ, te càchí‑güexi: “Ío càhnu cuu Yaá cúú ñàní tnáhá ndǐi Dàvií”, càchí‑güexi. Te ní cudééⁿ‑güedě,
15 E vendo os principais sacerdotes e os escribas as coisas maravilhosas que ele fizera, e as crianças gritando no templo, e dizendo: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se,
16 te ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos pequeninos e dos bebês de peito tiraste perfeito louvor?
17 Te xíáⁿ nǐ dándǒo ñaha Jèsús xii‑güedé, te ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ñuú Bètaniá, yàcáⁿ ní xíndecu‑gá niú‑áⁿ.
17 E ele deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ele se alojou ali.
18 Te nduu tněé‑áⁿ nehé‑ni cuáháⁿ tucu Jèsús ñuú Jerusàlén, te ichi ñùhu‑gá ní xíhí‑gá docó.
18 Ora, de manhã, voltando para a cidade, teve fome.
19 Te ní xiní‑gá ɨɨⁿ yutnu ngǔxí nútnɨ̌ɨ ɨɨⁿ xio yuhu ìchi, te ní xica‑gá cuáháⁿ ndéhé‑gǎ nǔu ndèé sávìdí‑xi, dico ñá túú nǎ ndèé chi mee‑ni ndàha‑xi ndeé. Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii yutnu ngǔxí‑áⁿ:
19 E, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não encontrou nada, senão algumas folhas, e disse-lhe: Jamais cresça fruto em ti, para sempre! E a figueira murchou imediatamente.
20 Te sá dúcáⁿ nǐ cuu ní xiní cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús, te ío ní cuñúhu‑güedé, te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě:
20 E, vendo isto os discípulos, admiraram-se, dizendo: Como murchou imediatamente a figueira?
21 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
21 Jesus, respondendo, disse-lhes: Na verdade eu vos digo: Se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas também, se a este monte disserdes: Move-te e lança-te no mar, isso será feito.
22 Te nchaa sá ná càcáⁿ‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí òré càháⁿ ndɨhɨ‑ndo‑gǎ te taxi‑gá te núu sàndáá ndisa iní‑ndó sǎ táxí‑gǎ sá xìcáⁿ‑ndó nǔú‑gǎ —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
22 E todas as coisas, tudo o que pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Te Jèsús cuánguɨhu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu danehé‑gá ñáyiu, te xíáⁿ ndécú‑gǎ ní quexìo cue dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando ele a ensinar, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele, dizendo: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade?
24 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se me responderdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
25 Te chí càchí tnúhu xii‑í yoo ní táúchíúⁿ nǐ dácuándùte ndíi Juàá ñáyiu, ¿Yá Ndiǒxí ǎⁿ cuè tée ñuyíú‑a ní táúchíúⁿ dùcaⁿ ní quide ndíi?, te chí càchí tnúhu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não acreditastes nele?
26 Te núu na cǔñaha‑o sǎ cuè ñáyiu ñuyíú‑a ní táúchíúⁿ dùcaⁿ ní quide ndíi ña, te cudééⁿ ñǎyiu núú‑ó, chi nchaá‑yu càchí‑yu sá Yǎ Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi sá càháⁿ ndíi tnúhu‑gá núú ñǎyiu —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
26 Mas, se nós dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Nós não podemos dizer. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade eu faço estas coisas.
28 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
28 Mas que vos parece? Certo homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Te ní xáhaⁿ děhe‑dé xii‑dé: “Vá quɨ̀hɨ́ⁿ‑í cada chìuⁿ‑í núú chíúⁿ‑n”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tǎtá‑dě. Dico cuèé ní nacani iní‑dé te ní sáháⁿ‑dé ní quide chìuⁿ‑dé núú chíúⁿ tǎtá‑dě.
29 Ele respondeu, e disse: Eu não quero. Mas depois, arrependido, foi.
30 Te tée‑áⁿ nǐ sáháⁿ tucu‑dé ní xáhaⁿ‑dě xii déhe‑dé té lǐhli‑gá nǔu vá cúndèe iní‑dé cuánùndaha ñaha‑dé, te ní xáhaⁿ děhe‑dé‑áⁿ xii‑dé: “Cuu cuánùndaha ñaha‑í xii‑n”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě. Dico ñá túú ní sǎháⁿ‑dé cada chìuⁿ‑dé.
30 E dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 Te vitna chí càháⁿ nǔu ndědacàa cue tée úú‑áⁿ nǐ quide‑güedé sá cuìní tǎtá‑güedě —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
31 Qual destes dois fez a vontade do seu pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Na verdade eu vos digo que os publicanos e as prostitutas entram antes de vós no reino de Deus.
32 Chi ndíi Juàá tée ní xóo dacuàndute ñaha xii ñáyiu ní cáháⁿ ndíi nàcuáa cadá‑yu cundecú‑yu, dico nchòhó chi ñá túú cuìní‑ndó quɨ̀ndáá iní‑ndó nàcuáa ní cáháⁿ ndíi, dico cue tée cuihna ìní‑xi quìde cobrá ñáhá xìi ñáyiu cuèndá impuèstú, ndɨhɨ cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ xǐndecu ichi dɨ́ɨ́ ìní, chi sàndáá iní‑güedé ndɨhɨ́‑yu tnúhu ní cáháⁿ ndíi. Te nchòhó cuěi ndèhe‑ndo sá sàndáá iní cue ñáyiu‑áⁿ nchaa tnúhu ní cáháⁿ ndíi, dico ñá túú cuìní‑ndó ndìxi cuéchi iní‑ndó cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá quìde‑ndo cuendá tnɨɨ‑ndo tnǔhu ní cáháⁿ ndíi —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não crestes nele; mas os publicanos e as prostitutas creram. E vós, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
33 Ouvi outra parábola: Havia um certo chefe de família que plantou uma vinha, cercou-a, cavou nela um lagar, edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para uma terra distante.
34 Te sátá nǐ sáá nduu nǐ cuu ndéhé nchaa yoho yàha stilé sá nǐ xitu‑dé‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑dě xii ɨɨⁿ ǔú cue tée xìnu cuechi núú‑dě: “Chí cuàháⁿ cácáⁿ‑ndó sǎ cúú cuèndá‑í núú cuè tée ní dándǒo ndàha‑í nchaa yoho yàha stilé sá nǐ xitu‑í”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
34 E, estando próximo o tempo dos frutos, ele enviou os seus servos aos lavradores, para que eles pudessem receber os seus frutos.
35 Te cue tée ní dándǒo ndaha‑dě nchaa yoho yàha stilé sá nǐ xitu‑dé‑áⁿ nǐ tnɨɨ‑güedé cue tée xìnu cuechi núú‑dě‑áⁿ, te ɨɨⁿ‑dé ní cani‑güedé, te ɨɨⁿ‑dé ní sahni ñaha‑güedě, te ɨngá‑dé ní sáñaha‑güedě yúú.
35 E os lavradores, tomaram os servos, bateram em um, e mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Te tée ní xitu yoho yàha stilé‑áⁿ nǐ tendaha‑dě tɨtnɨ́‑gá tucu cue tée xìnu cuechi núú‑dě cuáháⁿ‑güedé cuángácáⁿ‑güedé sá cúú cuèndá‑dé núú cuè tée ní dándǒo ndaha‑dě sá nǐ xitu‑dé‑áⁿ, dico dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide ñaha cuè tée‑áⁿ xii cue tée xìnu cuechi núú‑dě‑áⁿ.
36 Ele enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes do mesmo modo.
37 ’Te tée cùu xítohó nchaa yoho yàha stilé‑áⁿ nǐ sani iní‑dé: “Váha‑gá nǔu tendaha‑ǐ déhe‑í‑a núhú‑dé, chi òré quiní ñáhá‑güedě xii‑dé te canehe‑güedé sá yɨ́ñùhu núú‑dě”, duha ní sani iní‑dé. Te ní tendaha‑dě déhe‑dé cuánuhú‑dé.
37 Mas, por último, enviou-lhes o seu filho, dizendo: Eles respeitarão ao meu filho.
38 Dico òré ní xiní cue tée quìde chiuⁿ‑áⁿ děhe tée cùu xítohó nchaa yoho yàha stilé‑áⁿ, te ní xítnàha‑güedé: “Tée‑ǎⁿ tée véxi nduu táhú ñuhu‑a ndɨhɨ nchaa sá cáá nǔú‑xi, dico cahni‑o‑dě te mee‑o ndùu táhú‑ó sǎ ndúú tǎhú‑dě”, càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
38 Mas os lavradores vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Te ní tnɨɨ‑güedé tée‑áⁿ te ndèca ñaha‑güedé cuáháⁿ ɨɨⁿ xio yuhu ñùhu‑áⁿ, te ní sahni ñaha‑güedě xii‑dé —duha cuáháⁿ cuèndú ní cani Jèsús núú‑güedě.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Te ní xáhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, o que ele fará com esses lavradores?
41 Te cue tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
41 Dizem-lhe eles: Ele destruirá miseravelmente aqueles homens perversos, e deixará sua vinha com outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
42 Jesus disse para eles: Nunca lestes nas escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina; isso é obra do Senhor, e é maravilhosa aos nossos olhos?
43 Te duha càháⁿ‑í chi Yá Ndiǒxí cada‑gá te vá nìhí‑ndó tnǔhu ndee ìní cundecu ndɨhɨ‑ndo cuèndá ndɨ́hu ndaha ñàha‑gá xii‑ndo, chi tnúhu ndee ìní‑áⁿ cundecu ndɨhɨ cue ñáyiu cada ndáá cuèndá ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu.
43 Portanto eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Te yúú sǎ cúnùu‑áⁿ cúú‑xí yǔhú, te nchaa ñáyiu ñá túú tnɨ̀ɨ tnúhu‑í cùú‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu ndùá núú yǔú‑ǎⁿ te tnàhnú duúⁿ‑yu, àdi núu na tàú ñáhá‑xí xìí‑yu, te dacàchi duuⁿ ñaha‑xi —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Te sá dúcáⁿ ndùu cuendú ní cani Jèsús te cue tée cùu dútú cúnùu‑áⁿ, ndɨhɨ cue tée cùu fariséú ní cutnùní iní‑güedé sá cuèndá‑güedé ní cáháⁿ‑gá.
45 E quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram estas parábolas, entenderam que ele falava deles.
46 Te ní cuiní‑güedé tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑gá òré‑áⁿ dico ñá túú ní cùyɨɨ‑güedé, chi ní yùhú‑güedé cue ñáyiu, chi ní cutnùní iní‑yu sá cúú‑gǎ ɨɨⁿ tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí.
46 Mas, embora procurassem prendê-lo, temiam a multidão, pois o tinham por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.