Mateus 21
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB
1 Te òré sa ta cùyatni Jesús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Jerusàlén, te ní quexìo‑gá ndɨhɨ‑güedé yatni vií‑nǎ ñuú Bètfagé, te xíáⁿ cáá yùcu nani Olívú. Te ní ndatnúhu‑gá ndɨhɨ úú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Te núu ìó ñáyiu dàdahaⁿ ñaha xii‑güedɨ, te cúñaha‑ndo xìí‑yu sá yǔhú Yaá xícá cùu ndɨhɨ‑ndo xini ñuhu‑í‑güedɨ, te ndɨ̌hɨ‑ni natendaha‑ǐ‑güedɨ núhú‑güedɨ cúñaha‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Te ducaⁿ nǐ cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní chídó tnùní ɨɨⁿ tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǔú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 Chí cǔñaha cuè ñáyiu ñuú Sìón ná cádá cuèndá‑yu, chi véxi tée yɨ̀ndaha ñaha xií‑yu yòdo‑dé ɨɨⁿ bǔrru lǐhli déhe ɨɨⁿ bǔrru quɨtɨ sa xìdo,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé, te ní quide‑güedé nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé cada‑güedé.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Te ní ndexìo‑güedé ndécá‑güedě ɨɨⁿ bǔrru dɨ̀hɨ́ ndɨhɨ déhe‑dɨ, te ní sacáⁿ ndodo‑güedé dóó‑güedě sátá‑güedɨ, te dǎtnùní cuásaá Jèsús sátá ɨɨⁿ‑dɨ ní ngódó ñàha‑gá xii‑dɨ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Te ío cuéhé ñǎyiu ta sàcáⁿ‑yu dóǒ‑yu ichi cuáháⁿ‑gá cuèndá núú dǒǒ‑yu‑áⁿ yǎha‑gá ndɨhɨ quɨtɨ yòdo‑gá. Te davá‑yu xèhndé‑yu ndaha yùtnu ñúú tá sàcáⁿ‑yu cuáháⁿ.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Te nchaa ñáyiu yòdonuu núú‑gǎ ndɨhɨ nchaa ñáyiu nchìcúⁿ ndàa sátá‑gǎ ní ngüíta‑yu níhi càháⁿ‑yu, te càchí‑yu:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Te òré cuánguɨhu Jèsús ñuú Jerusàlén, te nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ nǐ ngüíta‑yu xǐcuáá‑yu, te davá‑yu ní ngüíta‑yu xǐtnàhá‑yu:
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Te davá‑yu xǐtnàhá‑yu:
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Te Jèsús cuánguɨhu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ xǐndecu ñáyiu quìde ndáhú nádìcó‑yu, ndɨhɨ ñáyiu xǐsaaⁿ, te nchaá‑yu ní queñuhu ñaha Jèsús xií‑yu quehé, te ní dándùá‑gá mèsá nchaa ñáyiu dàma díhúⁿ, ndɨhɨ nchaa xìlé sácǒo nchihi ñáyiu dìco lómá xǐndecu xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Te xíáⁿ ndécú Jèsús ní quexìo cue tée cuàá ndɨhɨ cue tée yacua, te ní quide tátna ñaha‑gǎ xii‑güedé te ní ndúha‑güedé.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Te cue dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ní xiní‑güedé ní quide Jèsús sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada, te ndèdóho tucu‑güedé níhi xǐcáháⁿ cue landú xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu‑áⁿ, te càchí‑güexi: “Ío càhnu cuu Yaá cúú ñàní tnáhá ndǐi Dàvií”, càchí‑güexi. Te ní cudééⁿ‑güedě,
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 te ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Te xíáⁿ nǐ dándǒo ñaha Jèsús xii‑güedé, te ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ñuú Bètaniá, yàcáⁿ ní xíndecu‑gá niú‑áⁿ.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Te nduu tněé‑áⁿ nehé‑ni cuáháⁿ tucu Jèsús ñuú Jerusàlén, te ichi ñùhu‑gá ní xíhí‑gá docó.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Te ní xiní‑gá ɨɨⁿ yutnu ngǔxí nútnɨ̌ɨ ɨɨⁿ xio yuhu ìchi, te ní xica‑gá cuáháⁿ ndéhé‑gǎ nǔu ndèé sávìdí‑xi, dico ñá túú nǎ ndèé chi mee‑ni ndàha‑xi ndeé. Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii yutnu ngǔxí‑áⁿ:
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Te sá dúcáⁿ nǐ cuu ní xiní cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús, te ío ní cuñúhu‑güedé, te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě:
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Te nchaa sá ná càcáⁿ‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí òré càháⁿ ndɨhɨ‑ndo‑gǎ te taxi‑gá te núu sàndáá ndisa iní‑ndó sǎ táxí‑gǎ sá xìcáⁿ‑ndó nǔú‑gǎ —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Te Jèsús cuánguɨhu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu danehé‑gá ñáyiu, te xíáⁿ ndécú‑gǎ ní quexìo cue dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Te chí càchí tnúhu xii‑í yoo ní táúchíúⁿ nǐ dácuándùte ndíi Juàá ñáyiu, ¿Yá Ndiǒxí ǎⁿ cuè tée ñuyíú‑a ní táúchíúⁿ dùcaⁿ ní quide ndíi?, te chí càchí tnúhu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Te núu na cǔñaha‑o sǎ cuè ñáyiu ñuyíú‑a ní táúchíúⁿ dùcaⁿ ní quide ndíi ña, te cudééⁿ ñǎyiu núú‑ó, chi nchaá‑yu càchí‑yu sá Yǎ Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi sá càháⁿ ndíi tnúhu‑gá núú ñǎyiu —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Te ní xáhaⁿ děhe‑dé xii‑dé: “Vá quɨ̀hɨ́ⁿ‑í cada chìuⁿ‑í núú chíúⁿ‑n”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tǎtá‑dě. Dico cuèé ní nacani iní‑dé te ní sáháⁿ‑dé ní quide chìuⁿ‑dé núú chíúⁿ tǎtá‑dě.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Te tée‑áⁿ nǐ sáháⁿ tucu‑dé ní xáhaⁿ‑dě xii déhe‑dé té lǐhli‑gá nǔu vá cúndèe iní‑dé cuánùndaha ñaha‑dé, te ní xáhaⁿ děhe‑dé‑áⁿ xii‑dé: “Cuu cuánùndaha ñaha‑í xii‑n”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě. Dico ñá túú ní sǎháⁿ‑dé cada chìuⁿ‑dé.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Te vitna chí càháⁿ nǔu ndědacàa cue tée úú‑áⁿ nǐ quide‑güedé sá cuìní tǎtá‑güedě —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Chi ndíi Juàá tée ní xóo dacuàndute ñaha xii ñáyiu ní cáháⁿ ndíi nàcuáa cadá‑yu cundecú‑yu, dico nchòhó chi ñá túú cuìní‑ndó quɨ̀ndáá iní‑ndó nàcuáa ní cáháⁿ ndíi, dico cue tée cuihna ìní‑xi quìde cobrá ñáhá xìi ñáyiu cuèndá impuèstú, ndɨhɨ cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ xǐndecu ichi dɨ́ɨ́ ìní, chi sàndáá iní‑güedé ndɨhɨ́‑yu tnúhu ní cáháⁿ ndíi. Te nchòhó cuěi ndèhe‑ndo sá sàndáá iní cue ñáyiu‑áⁿ nchaa tnúhu ní cáháⁿ ndíi, dico ñá túú cuìní‑ndó ndìxi cuéchi iní‑ndó cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá quìde‑ndo cuendá tnɨɨ‑ndo tnǔhu ní cáháⁿ ndíi —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Te sátá nǐ sáá nduu nǐ cuu ndéhé nchaa yoho yàha stilé sá nǐ xitu‑dé‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑dě xii ɨɨⁿ ǔú cue tée xìnu cuechi núú‑dě: “Chí cuàháⁿ cácáⁿ‑ndó sǎ cúú cuèndá‑í núú cuè tée ní dándǒo ndàha‑í nchaa yoho yàha stilé sá nǐ xitu‑í”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Te cue tée ní dándǒo ndaha‑dě nchaa yoho yàha stilé sá nǐ xitu‑dé‑áⁿ nǐ tnɨɨ‑güedé cue tée xìnu cuechi núú‑dě‑áⁿ, te ɨɨⁿ‑dé ní cani‑güedé, te ɨɨⁿ‑dé ní sahni ñaha‑güedě, te ɨngá‑dé ní sáñaha‑güedě yúú.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Te tée ní xitu yoho yàha stilé‑áⁿ nǐ tendaha‑dě tɨtnɨ́‑gá tucu cue tée xìnu cuechi núú‑dě cuáháⁿ‑güedé cuángácáⁿ‑güedé sá cúú cuèndá‑dé núú cuè tée ní dándǒo ndaha‑dě sá nǐ xitu‑dé‑áⁿ, dico dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide ñaha cuè tée‑áⁿ xii cue tée xìnu cuechi núú‑dě‑áⁿ.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 ’Te tée cùu xítohó nchaa yoho yàha stilé‑áⁿ nǐ sani iní‑dé: “Váha‑gá nǔu tendaha‑ǐ déhe‑í‑a núhú‑dé, chi òré quiní ñáhá‑güedě xii‑dé te canehe‑güedé sá yɨ́ñùhu núú‑dě”, duha ní sani iní‑dé. Te ní tendaha‑dě déhe‑dé cuánuhú‑dé.
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Dico òré ní xiní cue tée quìde chiuⁿ‑áⁿ děhe tée cùu xítohó nchaa yoho yàha stilé‑áⁿ, te ní xítnàha‑güedé: “Tée‑ǎⁿ tée véxi nduu táhú ñuhu‑a ndɨhɨ nchaa sá cáá nǔú‑xi, dico cahni‑o‑dě te mee‑o ndùu táhú‑ó sǎ ndúú tǎhú‑dě”, càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Te ní tnɨɨ‑güedé tée‑áⁿ te ndèca ñaha‑güedé cuáháⁿ ɨɨⁿ xio yuhu ñùhu‑áⁿ, te ní sahni ñaha‑güedě xii‑dé —duha cuáháⁿ cuèndú ní cani Jèsús núú‑güedě.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Te ní xáhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Te cue tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Te duha càháⁿ‑í chi Yá Ndiǒxí cada‑gá te vá nìhí‑ndó tnǔhu ndee ìní cundecu ndɨhɨ‑ndo cuèndá ndɨ́hu ndaha ñàha‑gá xii‑ndo, chi tnúhu ndee ìní‑áⁿ cundecu ndɨhɨ cue ñáyiu cada ndáá cuèndá ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Te yúú sǎ cúnùu‑áⁿ cúú‑xí yǔhú, te nchaa ñáyiu ñá túú tnɨ̀ɨ tnúhu‑í cùú‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu ndùá núú yǔú‑ǎⁿ te tnàhnú duúⁿ‑yu, àdi núu na tàú ñáhá‑xí xìí‑yu, te dacàchi duuⁿ ñaha‑xi —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Te sá dúcáⁿ ndùu cuendú ní cani Jèsús te cue tée cùu dútú cúnùu‑áⁿ, ndɨhɨ cue tée cùu fariséú ní cutnùní iní‑güedé sá cuèndá‑güedé ní cáháⁿ‑gá.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Te ní cuiní‑güedé tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑gá òré‑áⁿ dico ñá túú ní cùyɨɨ‑güedé, chi ní yùhú‑güedé cue ñáyiu, chi ní cutnùní iní‑yu sá cúú‑gǎ ɨɨⁿ tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.