Mateus 17

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te núú ìñú nduu sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús, te ní xica‑gá cuásaá‑gá ɨɨⁿ yucu dùcúⁿ, te ndèca‑gá té Pèlú, ndɨhɨ té Jàcobó, ndɨhɨ té Juàá ñaní té Jàcobó‑áⁿ cuǎsaá. Te úní tnàhí‑ni cue tée‑áⁿ ndécá‑gǎ cuásaá.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro e os irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Te yucu‑áⁿ ndécú‑gǎ ní nadáma núú‑gǎ ndɨhɨ dóó‑gǎ, te núú‑gǎ súúní dàtásaⁿ‑xi dàtná quídé‑xí nǔú nchǐcanchii, te dóó‑gǎ súúní nǐ nduu cuìxíⁿ dàtná cáá ñùhú cuìxíⁿ.
2 E Jesus foi transfigurado diante deles. O seu rosto resplandecia como o sol, e as suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xiní‑güedé ndíi Moìsés ndɨhɨ té Èliás nútnɨ̌ɨ‑güedé ndɨhɨ‑gá ndátnǔhu ndɨhɨ ñaha‑güedě xii‑gá.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com Jesus.
4 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii Jèsús:
4 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Senhor, bom é estarmos aqui. Se o senhor quiser, farei aqui três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Te nɨni dùcaⁿ caháⁿ té Pèlú ní quexìo ɨɨⁿ vícó nǔú ndécú‑güedě ní dádǎhu ñaha‑xi xìi‑güedé te súúní chàhnchí. Te xɨtɨ́ vícó‑ǎⁿ nǐ tecú ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado, em quem me agrado; escutem o que ele diz!
6 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ní tecú dóho cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús te ío ní yùhú‑güedé, te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑güedě te ní nuu núú‑güedě ndàa núú ñúhú.
6 Ao ouvirem aquela voz, os discípulos caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Te Jèsús cuáháⁿ‑gá núú xǐndecu cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní tendaha ñàha‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
7 Jesus aproximou-se e tocou neles, dizendo:
8 Te òré ní ndanehe núú‑güedě, te ñá túú‑gǎ ní xìní‑güedé cue tée úú‑áⁿ chi mee‑nǎ Jèsús.
8 Então eles, levantando os olhos, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Te òré cuánuu ndɨhɨ ñaha Jèsús xii‑güedé tɨndúú‑ǎⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou:
10 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
10 Mas os discípulos perguntaram a Jesus: — Por que, então, os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
11 Jesus respondeu:
12 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo vìtna sá sà ní quixi tée ní quide dàtná ní xóo cada té Èliás, te cue ñáyiu ñá túú ní cùtnuní iní‑yu sá dɨ́ú‑dě, te ní quide ñàhá‑yu xii‑dé nchaa nàcuáa ní quixi iní méě‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ càda ñaha tucú‑yu xii yúhú Tée cùu ñaní tnáhǎ‑yu nchaá‑yu, chi dandòho ñahá‑yu xii‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
12 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e não o reconheceram; pelo contrário, fizeram com ele tudo o que quiseram. Assim também o Filho do Homem irá sofrer nas mãos deles.
13 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní cutnùní iní‑güedé sá cuèndá ndíi Juàá tée ní xóo dacuàndute ñaha xii ñáyiu ní cáháⁿ‑gá.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava se referindo a João Batista.
14 Te Jèsús ní nasáá‑gá ndɨhɨ cue tée ní sáá ndɨhɨ‑gá tɨndúú‑ǎⁿ núú xǐndecu vài ñáyiu, te ní quexìo ɨɨⁿ tée núú‑gǎ ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
14 Quando eles chegaram para junto da multidão, um homem se aproximou de Jesus, ajoelhou-se e disse:
15 —Mèstrú, cundàhú iní déhe‑í chi tnàhá‑dé cuéhé xǐyɨ̀hɨ́, te ío dàndoho ñaha‑xi xii‑dé, te ní cuu vài xito daquée ñaha‑xi nǔú ñùhú xii‑dé, te ní cuu vài tucu xito dangaunihnu ñaha‑xi ndute xii‑dé.
15 — Senhor, tenha pena do meu filho, porque ele tem convulsões e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras tantas cai na água.
16 Te sa ndèca‑í‑dé ní quixi núú cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑n dico ñá túú ní ndàcu‑güedé cada tátna ñaha‑güedě xii‑dé —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
16 Apresentei-o aos seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
17 Jesus exclamou:
18 Te Jèsús ní tenàá‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii tée‑áⁿ, te ní quee ñaha‑xi xìi‑dé, te òré‑ni‑áⁿ nǐ ndúha‑dé.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, o menino ficou curado.
19 Te sátá dúcáⁿ te òré ndécú mèe Jesús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: — Por que motivo nós não pudemos expulsá-lo?
20 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
20 Jesus respondeu:
21 Te xìni ñuhu‑xi sá ǐo cáháⁿ ndɨhɨ‑ndo‑gǎ te ñá túú tnàhí ná caxi‑ndo cǎháⁿ ndɨhɨ‑ndo‑gǎ, te ducaⁿ te ndacu‑ndo quèñuhu‑ndo espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu, dàtná cúú espíritú sá yɨ́hɨ́ ñàha xii tée‑ǎⁿ ní cùu —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso por meio de oração e jejum.]
22 Te nɨni xìca cuu Jesús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá distrìtú Galìleá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
22 Quando eles estavam reunidos na Galileia, Jesus lhes disse:
23 te cahni ñaha‑güedě xii‑í dico nduu úní sá cùú‑í te ndoto‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então os discípulos ficaram muito tristes.
24 Te òré ní quexìo Jesús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Capèrnaúm, te cue tée quìde cobrá díhúⁿ cuèndá veñúhu ní sáháⁿ‑güedé ní cáháⁿ ndɨhɨ‑güedé té Pèlú, te xǎhaⁿ‑güedě:
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Cafarnaum, os que cobravam o imposto das duas dracmas se dirigiram a Pedro e perguntaram: — O Mestre de vocês não paga as duas dracmas?
25 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě:
25 Pedro respondeu: — Claro que paga! Quando Pedro estava entrando em casa, Jesus se adiantou, dizendo:
26 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
26 Quando Pedro respondeu: “Dos estranhos”, Jesus lhe disse:
27 Dico cuèndá sá vǎ yǒo dasàtú‑ó ìní‑xi, te cuàháⁿ làgúná te dàquée‑n sǎ tnɨ́ɨ́‑n chǎcá xɨtɨ́ ndute, te chácá dǐhnanuu na tàva‑n te cundehe‑n yùhu‑dɨ, chi yɨ̀hɨ ɨɨⁿ díhúⁿ cuìxíⁿ. Te díhúⁿ‑ǎⁿ canehe‑n quɨ̌hɨ́ⁿ cháhu‑n cuèndá‑í ndɨhɨ cuèndá‑n, chi díhúⁿ‑ǎⁿ sa tnahá quéyǎhu cuèndá‑ó ndɨ̀ ndúú‑ó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vá ao mar, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que fisgar. Ao abrir a boca do peixe, você encontrará uma moeda. Pegue essa moeda e entregue aos cobradores, para pagar o meu imposto e o seu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.