Mateus 15
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT
1 Te sátá dúcáⁿ te ɨɨⁿ ǔú cue tée cùu fariséú ní quee‑güedé ñuú Jerusàlén, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ní quexìo‑güedé núú ndécú Jèsús, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
1 Então alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus e lhe perguntaram:
2 —¿Ná cuèndá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑n ñá túú nàquete‑güedé ndaha‑güedé òré caxi‑güedé nàcuáa ní cachí cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha‑i? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
2 “Por que seus discípulos desobedecem à tradição dos líderes religiosos? Eles não respeitam a cerimônia de lavar as mãos antes de comer!”.
3 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
3 Jesus respondeu: “E por que vocês, com suas tradições, desobedecem ao mandamento de Deus?
4 Te Yá Ndiǒxí càchí‑gá núú tùtú‑gá: “Canehe‑ndo sǎ yɨ́ñùhu núú tǎtá‑ndó ndɨ̀hɨ núú nǎná‑ndó”, càchí‑gá. Te càchí tucu‑gá ɨngá xichi núú tùtú‑gá: “Nchaa ñáyiu na càháⁿ úhú tǎtá‑xi àdi náná‑xi te cahni ñaha‑güedě xií‑yu”, duha càchí‑gá núú tùtú‑gá.
4 Pois Deus ordenou: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
5 Dico nchòhó càchí‑ndó sǎ cuè ñáyiu chi cuu cúñàhá‑yu xii tǎtǎ‑yu àdi nánǎ‑yu: “Vá cúú chìndee ñaha‑ndɨ́ xii‑n, chi sá táxí‑ndɨ̌ xii‑n ni cùu, xíǎⁿ ní nduu cuèndá Yǎ Ndiǒxí”, cuu duha cúñaha ñǎyiu xii tǎtǎ‑yu àdi nánǎ‑yu càchí‑ndó.
5 Em vez disso, vocês ensinam que, se alguém disser a seus pais: ‘Sinto muito, mas não posso ajudá-los; jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’,
6 Te càchí‑ndó sǎ cuè ñáyiu ducaⁿ na cǔñaha xìi tátá‑xi àdi náná‑xi te ñá túú‑gǎ tàú‑yu chindèé‑yu ni tǎtǎ‑yu ni nǎnǎ‑yu. Te ducaⁿ quìde‑ndo chi ní dáquéé tɨ̌hú‑ndó nàcuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí cada‑ndo, te mee‑ni nàcuáa ta quìde cue tée ñuyíú‑a véxi nchìcúⁿ nihnu‑ndo quìde‑ndo.
6 não precisará mais honrar seus pais. Com isso, vocês anulam a palavra de Deus em favor de sua própria tradição.
7 ¡Te nchòhó cúú‑ndó ñǎyiu ío dàndahú méé‑xí, chi càchí‑ndó sǎ quídé ndǎá‑ndó te ñá ndàá sá quídé ndǎá‑ndó! Te ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní chídó tnùní ndíi Chàiá tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǔú tùtú‑gá núú càháⁿ‑xi nàcuáa ní cáháⁿ‑gá cuèndá‑ndó, te duha ní cachí‑gá:
7 Hipócritas! Isaías tinha razão quando assim profetizou a seu respeito:
8 Ñáyiu‑a càchí‑yu sá ǐo càhnu cuu‑í dico dìcó‑ni yuhu càháⁿ‑yu,
8 ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
9 Te àúⁿ nǎ cuu chìñuhu ñahá‑yu xii‑í chi ñá túú vědana ndèé nándɨ̌hɨ‑xi,
9 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam ideias humanas como se fossem mandamentos divinos’”.
10 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue ñáyiu:
10 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam e procurem entender.
11 Nchaa sá xéxí‑ndó chi ñá túú nǎ quídé‑xí ìní‑ndó, dico nchaa sá cuèhé sá dúhá sàni iní‑ndó càháⁿ‑ndó nchàa xíǎⁿ quídé‑xí ndècu cuéchi‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
11 Não é o que entra pela boca que os contamina; vocês se contaminam com as palavras que saem dela”.
12 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní sáháⁿ‑güedé ndéé núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
12 Então os discípulos vieram e perguntaram: “O senhor sabe que ofendeu os fariseus com isso que acabou de dizer?”.
13 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
13 Jesus respondeu: “Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pela raiz.
14 Te vá cádá cuèndá‑ndó nàcuáa càháⁿ cue tée‑áⁿ, chi cùu‑güedé dàtná cue ñáyiu cuàá sácuǐta nehe tnàha. Te nchòhó xìní‑ndó sǎ nǔu ɨɨⁿ ñáyiu cuàá ná cuítá nèhe tucú‑yu ɨngá ñáyiu cuàá, te ndɨ ndùú‑yu quée‑yu déhvá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
14 Portanto, não façam caso deles. São guias cegos conduzindo cegos e, se um cego conduzir outro, ambos cairão numa vala”.
15 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
15 Então Pedro disse: “Explique-nos a parábola de que as pessoas não são contaminadas pelo que comem”.
16 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
16 “Ainda não entendem?”, perguntou Jesus.
17 Nchaa sá xéxǐ‑yu cuánguee‑xi xɨtɨ́‑yu, te dǎtnùní náyǎha ñaha‑xi xìí‑yu.
17 “Tudo que comem passa pelo estômago e vai para o esgoto,
18 Dico nchaa tnúhu cuèhé tnúhu duha càháⁿ‑yu xíǎⁿ véxi quene‑xi iní‑yu, te dɨu nchaa xíǎⁿ quídé‑xí ndècu cuéchi‑yu.
18 mas as palavras vêm do coração, e é isso que os contamina.
19 Te iní‑yu‑áⁿ cácú nìhnu nchaa sá cuèhé sá dúhá, chi sàni cuehé sání dùha iní‑yu, te sàhní‑yu tnàha ñáyiú‑yu, te cue tée càháⁿ ndɨhɨ‑güedé ñáyiu dɨ̀hɨ́ te ñá dɨ́ú ñàdɨhɨ́‑güedé cúǔ‑yu. Te dɨu‑ni ducaⁿ quìde cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ càháⁿ ndɨhɨ́‑yu cue tée te ñá dɨ́ú yɨ̀ɨ́‑yu cùu‑güedé, te cuěi tée te cuěi ñadɨ̀hɨ́ mee‑ni ìchi dɨ́ɨ́ ìní cúdɨ̌ɨ́ ìní‑yu cundecú‑yu, te dùhu ndachiuⁿ tnahá‑yu, te dàcuandehndé‑yu, te càháⁿ cuèhé‑yu cuèndá tnàha ñáyiú‑yu.
19 Pois do coração vêm maus pensamentos, homicídio, adultério, imoralidade sexual, roubo, mentiras e calúnias.
20 Te nchaa xíǎⁿ quídé‑xí ndècu cuéchi‑yu, dico ñá dɨ́ú sǎ ñà túú ndàhá‑yu dàtná ní cachí cue tée ndéé sanaha, chi xíǎⁿ ñá túú quìde‑xi cuendá ngúndecu cuéchi‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
20 São essas coisas que os contaminam. Comer sem lavar as mãos não os contaminará.”
21 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ní sáá‑gá yucu cue tée ñuú Tìrú, ndɨhɨ yucu cue tée ñuú Sìdón.
21 Então Jesus deixou a Galileia, rumo ao norte, para a região de Tiro e Sidom.
22 Te ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ ñaha cùu ñaní tnáhá ñǎyiu canàneá ndécú yàtni‑aⁿ xíáⁿ, te níhi ta càháⁿ‑aⁿ ní quexìo núú ndécú Jèsús, te xǎhaⁿ‑aⁿ xìi‑gá:
22 Uma mulher cananeia que ali morava veio a ele, suplicando: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim! Minha filha está possuída por um demônio que a atormenta terrivelmente”.
23 Dico Jèsús ñá túú tnàhí ni cǎháⁿ‑gá, te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní sáháⁿ‑güedé núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
23 Jesus não disse uma só palavra em resposta. Então os discípulos insistiram com ele: “Mande-a embora; ela não para de gritar atrás de nós”.
24 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
24 Jesus disse à mulher: “Fui enviado para ajudar apenas as ovelhas perdidas do povo de Israel”.
25 Te ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ nǐ sáháⁿ‑aⁿ ndéé núú Jèsús ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑aⁿ xìi‑gá:
25 A mulher, porém, aproximou-se, ajoelhou-se diante dele e implorou mais uma vez: “Senhor, ajude-me!”.
26 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑aⁿ:
26 Jesus respondeu: “Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
27 Dico ñaha‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑aⁿ xìi‑gá:
27 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros comem as migalhas que caem da mesa de seus donos.”
28 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑aⁿ:
28 “Mulher, sua fé é grande”, disse-lhe Jesus. “Seu pedido será atendido.” E, no mesmo instante, a filha dela foi curada.
29 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ní yáha‑gá yuhu làgúná distrìtú Galìleá, te cuásaá‑gá ɨɨⁿ tɨndúú te xíáⁿ nǐ ngóo‑gá.
29 Deixando aquele lugar, Jesus voltou ao mar da Galileia e subiu a um monte, onde se sentou.
30 Te xíáⁿ núcǒo‑gá ní quexìo cuéhé víhí ñǎyiu, te ndècá‑yu ñáyiu yacua, ndɨhɨ ñáyiu ní yíchí ɨɨⁿ xio ndaha‑xi, ndɨhɨ ñáyiu cuàá, ndɨhɨ ñáyiu ñɨ̀hɨ́, te vài dava‑gá cue ñáyiu cùhú tnàhá dava‑gá núú cuěhé ndécǎ‑yu ní quexìo núú ndécú‑gǎ. Te ní taxi ndecu ñàhá‑yu núú Jèsús te ní quide tátna ñaha‑gǎ xií‑yu te ní ndúha‑yu.
30 Uma grande multidão veio e colocou diante dele aleijados, cegos, paralíticos, mudos e muitos outros, e ele curou a todos.
31 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ ǐo ní cuñúhu‑yu sá dúcáⁿ nǐ xiní‑yu ní cuu ní nacáháⁿ nchaa ñáyiu ñɨ̀hɨ́, ndɨhɨ cuèndá sá nǐ ndúha nchaa cue ñáyiu yacua, ndɨhɨ cuèndá sá nǐ ndúha cue ñáyiu ní yíchí ɨɨⁿ xio ndaha‑xi, ndɨhɨ cuèndá sá nǐ ndúha núú cuè ñáyiu cuàá. Te nchaá‑yu ní cachí‑yu sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí Yaá cúú Ndiǒxí cue ñáyiu isràél.
31 As pessoas ficavam admiradas e louvavam o Deus de Israel, pois os que eram mudos agora falavam, os paralíticos estavam curados, os aleijados andavam e os cegos podiam ver.
32 Te Jèsús ní cana‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
32 Então Jesus chamou seus discípulos e disse: “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer. Se eu os mandar embora com fome, podem desmaiar no caminho”.
33 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
33 Os discípulos disseram: “Onde conseguiríamos comida suficiente para tamanha multidão neste lugar deserto?”.
34 Te Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
34 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete, e alguns peixinhos”, responderam eles.
35 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu sá ná ngǒo‑yu nchaá‑yu, te ní ngóo‑yu.
35 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão.
36 Te ní queheⁿ‑gá ndɨ ùsá pàá‑áⁿ ndɨ ɨɨⁿ ǔú‑gá chácá‑ǎⁿ, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te dǎtnùní ní táhú cuèchi‑gá pàá‑áⁿ ndɨhɨ chácá‑ǎⁿ te ní sáñaha‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní dácǎhñu‑güedé nchaa ñáyiu‑áⁿ.
36 Tomou os sete pães e os peixes, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Te nchaá‑yu ní xexí‑yu ní ndahá xɨtɨ́‑yu. Te sátá nǐ túhú cóhǒ‑yu te ní nadatàcá‑güedé nchaa sá nǐ quendóo, te ní chítú ǔsá tnàhá tɨ́dihi mee‑ni sǎ nǐ quendóo‑áⁿ.
37 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram, ainda, sete cestos grandes com as sobras.
38 Te núú ncháá ñǎyiu ní xexi te ní xínu cúmí mǐl mee‑ni cuè tée chi dɨu‑ni cue tée‑áⁿ nǐ quɨ́úndehu, te dɨ̀ɨⁿ cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ ndɨhɨ cue landú.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar mulheres e crianças.
39 Te sátá dúcáⁿ te Jèsús ní dándácá ñàha‑gá xií‑yu, te cuánguee‑gá bàrcú cuáháⁿ‑gá yucu cue tée ñuú Màgdalá.
39 Então Jesus os mandou para casa, entrou num barco e atravessou para a região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.