Mateus 15

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te sátá dúcáⁿ te ɨɨⁿ ǔú cue tée cùu fariséú ní quee‑güedé ñuú Jerusàlén, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ní quexìo‑güedé núú ndécú Jèsús, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
1 Então escribas e fariseus vindos de Jerusalém chegaram a Jesus e lhe perguntaram:
2 —¿Ná cuèndá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑n ñá túú nàquete‑güedé ndaha‑güedé òré caxi‑güedé nàcuáa ní cachí cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha‑i? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
2 Por que os teus discípulos transgridem a tradição dos anciãos? Pois eles não lavam as mãos quando comem pão.
3 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Por que também vós transgredis o mandamento de Deus pela vossa tradição?
4 Te Yá Ndiǒxí càchí‑gá núú tùtú‑gá: “Canehe‑ndo sǎ yɨ́ñùhu núú tǎtá‑ndó ndɨ̀hɨ núú nǎná‑ndó”, càchí‑gá. Te càchí tucu‑gá ɨngá xichi núú tùtú‑gá: “Nchaa ñáyiu na càháⁿ úhú tǎtá‑xi àdi náná‑xi te cahni ñaha‑güedě xií‑yu”, duha càchí‑gá núú tùtú‑gá.
4 Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem amaldiçoar o pai ou a mãe, deixe ele morrer de morte.
5 Dico nchòhó càchí‑ndó sǎ cuè ñáyiu chi cuu cúñàhá‑yu xii tǎtǎ‑yu àdi nánǎ‑yu: “Vá cúú chìndee ñaha‑ndɨ́ xii‑n, chi sá táxí‑ndɨ̌ xii‑n ni cùu, xíǎⁿ ní nduu cuèndá Yǎ Ndiǒxí”, cuu duha cúñaha ñǎyiu xii tǎtǎ‑yu àdi nánǎ‑yu càchí‑ndó.
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: Isto é uma oferta, tudo quanto puder ser aproveitado de mim;
6 Te càchí‑ndó sǎ cuè ñáyiu ducaⁿ na cǔñaha xìi tátá‑xi àdi náná‑xi te ñá túú‑gǎ tàú‑yu chindèé‑yu ni tǎtǎ‑yu ni nǎnǎ‑yu. Te ducaⁿ quìde‑ndo chi ní dáquéé tɨ̌hú‑ndó nàcuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí cada‑ndo, te mee‑ni nàcuáa ta quìde cue tée ñuyíú‑a véxi nchìcúⁿ nihnu‑ndo quìde‑ndo.
6 e não honrar a seu pai nem a sua mãe, esse estará livre. Assim invalidastes o mandamento de Deus pela vossa tradição.
7 ¡Te nchòhó cúú‑ndó ñǎyiu ío dàndahú méé‑xí, chi càchí‑ndó sǎ quídé ndǎá‑ndó te ñá ndàá sá quídé ndǎá‑ndó! Te ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní chídó tnùní ndíi Chàiá tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǔú tùtú‑gá núú càháⁿ‑xi nàcuáa ní cáháⁿ‑gá cuèndá‑ndó, te duha ní cachí‑gá:
7 Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 Ñáyiu‑a càchí‑yu sá ǐo càhnu cuu‑í dico dìcó‑ni yuhu càháⁿ‑yu,
8 Este povo se aproxima de mim com a sua boca, e me honra com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Te àúⁿ nǎ cuu chìñuhu ñahá‑yu xii‑í chi ñá túú vědana ndèé nándɨ̌hɨ‑xi,
9 Mas, em vão eles me adoram, ensinando como doutrinas os mandamentos dos homens.
10 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue ñáyiu:
10 E, ele chamando a multidão, disse-lhes: Ouvi, e compreendei:
11 Nchaa sá xéxí‑ndó chi ñá túú nǎ quídé‑xí ìní‑ndó, dico nchaa sá cuèhé sá dúhá sàni iní‑ndó càháⁿ‑ndó nchàa xíǎⁿ quídé‑xí ndècu cuéchi‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem, mas o que procede da boca, isso é o que contamina o homem.
12 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní sáháⁿ‑güedé ndéé núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
12 Então, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram-lhe: Tu sabes que os fariseus se ofenderam ouvindo esse provérbio?
13 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
13 Mas ele, respondendo, disse: Toda a planta que meu Pai celeste não plantou, será arrancada.
14 Te vá cádá cuèndá‑ndó nàcuáa càháⁿ cue tée‑áⁿ, chi cùu‑güedé dàtná cue ñáyiu cuàá sácuǐta nehe tnàha. Te nchòhó xìní‑ndó sǎ nǔu ɨɨⁿ ñáyiu cuàá ná cuítá nèhe tucú‑yu ɨngá ñáyiu cuàá, te ndɨ ndùú‑yu quée‑yu déhvá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
14 Deixai-os sozinhos; eles são cegos condutores de cegos. E se um cego conduzir outro cego, ambos cairão na cova.
15 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
15 Então Pedro respondeu, e disse-lhe: Declara-nos esta parábola.
16 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
16 E Jesus disse: Estais vós também ainda sem compreender?
17 Nchaa sá xéxǐ‑yu cuánguee‑xi xɨtɨ́‑yu, te dǎtnùní náyǎha ñaha‑xi xìí‑yu.
17 Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai para o ventre, e é lançado fora?
18 Dico nchaa tnúhu cuèhé tnúhu duha càháⁿ‑yu xíǎⁿ véxi quene‑xi iní‑yu, te dɨu nchaa xíǎⁿ quídé‑xí ndècu cuéchi‑yu.
18 Mas, estas coisas que saem da boca vêm do coração, e elas contaminam o homem.
19 Te iní‑yu‑áⁿ cácú nìhnu nchaa sá cuèhé sá dúhá, chi sàni cuehé sání dùha iní‑yu, te sàhní‑yu tnàha ñáyiú‑yu, te cue tée càháⁿ ndɨhɨ‑güedé ñáyiu dɨ̀hɨ́ te ñá dɨ́ú ñàdɨhɨ́‑güedé cúǔ‑yu. Te dɨu‑ni ducaⁿ quìde cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ càháⁿ ndɨhɨ́‑yu cue tée te ñá dɨ́ú yɨ̀ɨ́‑yu cùu‑güedé, te cuěi tée te cuěi ñadɨ̀hɨ́ mee‑ni ìchi dɨ́ɨ́ ìní cúdɨ̌ɨ́ ìní‑yu cundecú‑yu, te dùhu ndachiuⁿ tnahá‑yu, te dàcuandehndé‑yu, te càháⁿ cuèhé‑yu cuèndá tnàha ñáyiú‑yu.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, assassinatos, adultérios, fornicação, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Te nchaa xíǎⁿ quídé‑xí ndècu cuéchi‑yu, dico ñá dɨ́ú sǎ ñà túú ndàhá‑yu dàtná ní cachí cue tée ndéé sanaha, chi xíǎⁿ ñá túú quìde‑xi cuendá ngúndecu cuéchi‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
20 São essas coisas que contaminam o homem; mas comer sem lavar as mãos não contamina o homem.
21 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ní sáá‑gá yucu cue tée ñuú Tìrú, ndɨhɨ yucu cue tée ñuú Sìdón.
21 E, partindo Jesus dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Te ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ ñaha cùu ñaní tnáhá ñǎyiu canàneá ndécú yàtni‑aⁿ xíáⁿ, te níhi ta càháⁿ‑aⁿ ní quexìo núú ndécú Jèsús, te xǎhaⁿ‑aⁿ xìi‑gá:
22 E, eis que uma mulher cananeia, vindo daquelas regiões, gritou para ele, dizendo: Tenha misericórdia de mim, ó Senhor, Filho de Davi; minha filha está severamente atormentada por um demônio.
23 Dico Jèsús ñá túú tnàhí ni cǎháⁿ‑gá, te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní sáháⁿ‑güedé núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
23 Mas ele não lhe respondeu uma palavra. E, vindo a ele os seus discípulos, pediram-lhe, dizendo: Manda-a embora, porque está gritando atrás de nós.
24 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
24 Mas ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Te ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ nǐ sáháⁿ‑aⁿ ndéé núú Jèsús ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑aⁿ xìi‑gá:
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me!
26 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑aⁿ:
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
27 Dico ñaha‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑aⁿ xìi‑gá:
27 E ela disse: Verdade, Senhor; ainda assim, os cães comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.
28 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑aⁿ:
28 Então, respondendo Jesus, disse-lhe: Ó mulher, grande é a tua fé! Seja isto assim como tu desejas. E sua filha ficou sã naquela mesma hora.
29 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ní yáha‑gá yuhu làgúná distrìtú Galìleá, te cuásaá‑gá ɨɨⁿ tɨndúú te xíáⁿ nǐ ngóo‑gá.
29 Partindo Jesus dali, aproximou-se do mar da Galileia, e, subindo a um monte, sentou-se ali.
30 Te xíáⁿ núcǒo‑gá ní quexìo cuéhé víhí ñǎyiu, te ndècá‑yu ñáyiu yacua, ndɨhɨ ñáyiu ní yíchí ɨɨⁿ xio ndaha‑xi, ndɨhɨ ñáyiu cuàá, ndɨhɨ ñáyiu ñɨ̀hɨ́, te vài dava‑gá cue ñáyiu cùhú tnàhá dava‑gá núú cuěhé ndécǎ‑yu ní quexìo núú ndécú‑gǎ. Te ní taxi ndecu ñàhá‑yu núú Jèsús te ní quide tátna ñaha‑gǎ xií‑yu te ní ndúha‑yu.
30 E grandes multidões vieram a ele, trazendo aqueles que eram coxos, cegos, mudos, aleijados, e muitos outros, e os puseram aos pés de Jesus, e ele os curou.
31 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ ǐo ní cuñúhu‑yu sá dúcáⁿ nǐ xiní‑yu ní cuu ní nacáháⁿ nchaa ñáyiu ñɨ̀hɨ́, ndɨhɨ cuèndá sá nǐ ndúha nchaa cue ñáyiu yacua, ndɨhɨ cuèndá sá nǐ ndúha cue ñáyiu ní yíchí ɨɨⁿ xio ndaha‑xi, ndɨhɨ cuèndá sá nǐ ndúha núú cuè ñáyiu cuàá. Te nchaá‑yu ní cachí‑yu sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí Yaá cúú Ndiǒxí cue ñáyiu isràél.
31 De modo que a multidão se maravilhou ao ver os mudos falando, os aleijados curados, os coxos andando, e os cegos vendo; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Te Jèsús ní cana‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
32 Então Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Eu tenho compaixão da multidão, porque eles continuam comigo há três dias, e não tem o que comer; e eu não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
33 E os seus discípulos disseram-lhe: De onde encontraremos, aqui no deserto, tantos pães para saciar tão grande multidão?
34 Te Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
34 E Jesus disse-lhes: Quantos pães vocês têm? E eles disseram: Sete, e alguns pequenos peixes.
35 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu sá ná ngǒo‑yu nchaá‑yu, te ní ngóo‑yu.
35 Então ele ordenou à multidão para que se assentasse no chão.
36 Te ní queheⁿ‑gá ndɨ ùsá pàá‑áⁿ ndɨ ɨɨⁿ ǔú‑gá chácá‑ǎⁿ, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te dǎtnùní ní táhú cuèchi‑gá pàá‑áⁿ ndɨhɨ chácá‑ǎⁿ te ní sáñaha‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní dácǎhñu‑güedé nchaa ñáyiu‑áⁿ.
36 E ele, tomando os sete pães e os peixes, e dando graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
37 Te nchaá‑yu ní xexí‑yu ní ndahá xɨtɨ́‑yu. Te sátá nǐ túhú cóhǒ‑yu te ní nadatàcá‑güedé nchaa sá nǐ quendóo, te ní chítú ǔsá tnàhá tɨ́dihi mee‑ni sǎ nǐ quendóo‑áⁿ.
37 E todos eles comeram e se satisfizeram; e juntaram as sobras de pedaços, e encheram sete cestos.
38 Te núú ncháá ñǎyiu ní xexi te ní xínu cúmí mǐl mee‑ni cuè tée chi dɨu‑ni cue tée‑áⁿ nǐ quɨ́úndehu, te dɨ̀ɨⁿ cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ ndɨhɨ cue landú.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além das mulheres e crianças.
39 Te sátá dúcáⁿ te Jèsús ní dándácá ñàha‑gá xií‑yu, te cuánguee‑gá bàrcú cuáháⁿ‑gá yucu cue tée ñuú Màgdalá.
39 E, despedindo a multidão, tomou o barco, e foi para a região de Magdala.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.