Mateus 14
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te dɨu‑ni dàvá‑áⁿ nǐ níhí tě Hèrodés tnúhu nchaa nàcuáa quìde Jesús, te té Hèrodés‑áⁿ cúú‑dě tée tàxi tnuní distrìtú Galìleá.
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 Te ní xáhaⁿ‑dě xii nchaa cue tée ndècu ndɨhɨ‑dé:
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ té Hèrodés chi mee‑dě ní táúchíúⁿ‑dě ní tnɨɨ ñaha‑güedě xii té Juàá, te ní dácútú ñàha‑güedé xii‑dé, te ní chihi ñaha‑güedě vecaá. Te ducaⁿ nǐ quide té Hèrodés‑áⁿ sǎ cuèndá ñaha nàni Herodiás, ñaha ní cándeca ñaní‑dé té Lìpé, te ní naqueheⁿ ñaha‑dě xii‑aⁿ ndèca ñaha‑dé.
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 Te té Juàá ní xáhaⁿ‑dě xii té Hèrodés:
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ tě Juàá‑áⁿ xii té Hèrodés, te ní cuiní té Hèrodés‑áⁿ cahni‑dé té Juàá‑áⁿ, dico ñá túú ní cùyɨɨ‑dé chi ní yùhú‑dé núú cuè ñáyiu, chi nchaá‑yu ní cutnùní iní‑yu sá tě Juàá cúú‑dě ɨɨⁿ tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí.
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 Te ɨɨⁿ nduu ní quide té Hèrodés vico vehe‑dé ní quide càhnu‑dé nduu nǐ cacu‑dé. Te ndècu ɨɨⁿ déhe yoco ñàha nani Herodiás‑áⁿ, te xíchí‑ǎⁿ nǐ quɨ́hu‑xi xɨtɨ́ vehe núú cúú vìco‑áⁿ nǐ xita saha‑xi. Te nùcóo té Hèrodés ndɨhɨ cue tée ní cáháⁿ‑dé ndéhé‑güedě, te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑dé nàcuáa ní xita xíchí‑ǎⁿ.
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 Te té Hèrodés‑áⁿ nǐ cacunehe‑dé ndéé Yǎ Ndiǒxí nàcuáa cutnùní iní xíchí‑ǎⁿ sǎ ndàá cuáñaha‑dě nǔu ná cúú sǎ ná càcáⁿ‑xi núú‑dě.
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 Te xíchí‑ǎⁿ nǐ dácáhú ìní ñáhá nǎná‑xi xii‑xi ná cúú sǎ càcáⁿ‑xi núú tě Hèrodés, núu xíǎⁿ ní xáhaⁿ‑xi xìi‑dé:
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑xi, te ní cundɨ̀yɨ́ té Hèrodés, dico ñá túú ní nǐhí‑dě nása cada‑dé, chi ndèdóho ñáyiu òré ní cacunehe‑dé Yǎ Ndiǒxí sá ndàá cuáñaha‑dě ɨɨⁿ sá ná càcáⁿ‑xi núú‑dě. Te ní quide‑dé nàcuáa ní xáhaⁿ‑xi.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Chi ní táúchíúⁿ‑dě ní sáháⁿ cue tée ní xehndé‑güedé dɨ́quɨ́ tě Juàá òré yɨ́hɨ́‑dě vecaá.
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 Te ní chihi‑güedé dɨ́quɨ́‑dě ɨɨⁿ xɨtɨ́ cóhó te nèhe‑güedé cuánuhú ní sáñaha‑güedě xii xíchí‑ǎⁿ, te xíchí‑ǎⁿ nǐ nacuáñaha‑xi xìi náná‑xi.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ té Juàá‑áⁿ nǐ sáháⁿ‑güedé ní naqueheⁿ‑güedé yɨquɨ cùñú‑dé ní chindúxi‑güedé, te dǎtnùní ní sáháⁿ‑güedé ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús nàcuáa ní cuu.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 Te Jèsús ní níhí‑gǎ tnúhu nàcuáa ní cuu ní xíhí té Juàá. Te sátá xǐǎⁿ te cuánguee‑gá ɨɨⁿ bàrcú cuáháⁿ‑gá ɨɨⁿ xichi núú ñà túú ñǎyiu ndècu, dico nchaa ñáyiu xǐndecu nchaa ñuú cáá yàtni xíáⁿ nǐ níhǐ‑yu tnúhu sá cuàháⁿ‑gá, te ní queé‑yu ñuú‑yu xìca sahá‑yu cuáháⁿ núú quídě‑yu cuèndá quexìo Jesús.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Te òré ní quexìo Jesús núú cuàháⁿ‑gá, te ní quene‑gá bàrcú, te ní xiní‑gá cuéhé víhí ñǎyiu xǐxúcu‑yu xíáⁿ, te ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ xií‑yu, te ní quide tátna‑gá nchaa ñáyiu cùhú ndɨhɨ́‑yu.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 Te sátá nǐ cuaa te ní sáháⁿ cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu sá ná ngǒo‑yu nchaá‑yu núú ìté cuíí càa xíáⁿ, te ní queheⁿ‑gá ndɨ ùhúⁿ pàá‑áⁿ ndɨhɨ ndɨ ndùú chácá‑ǎⁿ te ní ndacoto‑gá andɨu, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te dǎtnùní ní táhú cuèchi‑gá pàá‑áⁿ te ní sáñaha‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní dácǎhñu‑güedé cue ñáyiu ní xexí‑yu.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Te nchaá‑yu ní xexí‑yu ní ndahá xɨtɨ́‑yu. Te sátá nǐ túhú cóhǒ‑yu te ní nadatàcá‑güedé nchaa sá nǐ quendóo, te ní chítú ùxúú tnàhá tɨ́dihi mee‑ni sǎ nǐ quendóo.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 Te nchaa ñáyiu ní xexi‑áⁿ nǐ xínu úhúⁿ mǐl mee‑ni cuè tée chi mee‑ni cuè tée‑áⁿ nǐ quɨ́úndehu, te dɨ̀ɨⁿ cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ ndɨhɨ cue landú.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xáhaⁿ Jèsús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá sá quěe‑güedé bàrcú téhndé‑güedé ndàa ɨngá xio yuhu làgúná, te mee‑gǎ quendóo‑gá cada ndee ìní tnáhá‑gǎ ndɨhɨ cue ñáyiu.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Te sátá nǐ yáha ní quide ndee ìní tnáhá‑gǎ ndɨhɨ cue ñáyiu, te medìi‑gá ní xica‑gá cuásaá‑gá ɨɨⁿ tɨndúú cáá yàtni xíáⁿ cuèndá cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Yǎ Ndiǒxí, te dɨu‑ni medìi‑gá ndécú xǐáⁿ nǐ cundɨquɨⁿ.
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 Te bàrcú sá ñúhú cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ sa cuáháⁿ‑xi ndéé cuádava xɨtɨ́ làgúná‑áⁿ, te níhi vìhi quene táchí ndàa ichi cuáháⁿ‑xi, te dàcandau ndeé‑xi ndute nchaa dɨ̀ñɨ‑xi.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 Te tàcuíhndá váhi‑gá tá xìca Jesús núú ndute cuáháⁿ tá cùyatni‑gá bàrcú‑áⁿ.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xiní ñáhá‑güedě xii‑gá tá xìca‑gá núú ndute cuáháⁿ, te ní yùhú‑güedé te níhi ní cáháⁿ‑güedé te xǐtnàha‑güedé:
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Te Jèsús ní cáháⁿ‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 Te ní cutnùní iní‑dé sá ǐo níhi xìco táchí, te ní ngüíta‑dé yùhú‑dé. Te òré‑ni‑áⁿ tá quěe naa‑dé xɨtɨ́ ndute cuáháⁿ ní cùu, te níhi ní cáháⁿ‑dé xǎhaⁿ‑dě xii Jèsús:
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ tnɨɨ Jèsús ndaha‑dé, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Te òré cuánguee Jèsús ndɨhɨ té Pèlú xɨtɨ́ bàrcú, te òré‑ni‑áⁿ nǐ ngüɨ́ñɨ́ táchí.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 Te cue tée ñùhu xɨtɨ́ bàrcú‑áⁿ nǐ ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Te ní quexìo Jesús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ndàa ɨngá xio yuhu làgúná, te núú nǐ quexìo‑gá ndɨhɨ‑güedé‑áⁿ nání‑xí Gènesarét.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 Te nchaa ñáyiu xǐndecu xíáⁿ nǐ cutnùní iní‑yu sá dɨ́ú‑gǎ ní quexìo, te ní dátècú tnúhu‑yu nchaa dava‑gá ñáyiu xǐndecu yatni xíáⁿ sǎ nǐ quexìo‑gá. Te ndècá‑yu nchaa ñáyiu cùhú ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu cuáháⁿ núú ndécú Jèsús.
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 Te nchaa ñáyiu cùhú‑áⁿ nǐ ngüíta‑yu càháⁿ ndàhú‑yu núú Jèsús sá ná dàña‑gá tnándeé‑yu cuědìcó luha yuhu dǒó‑gǎ cuèndá ndúha‑yu, te cue ñáyiu cùhú, ñáyiu ní tnándeé yuhu dǒó‑gǎ ní ndúha‑yu.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.