Marcos 9

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ’Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ìó dava nchòhó ñáyiu xǐndecu iha vitna vá cùú‑ni‑ndo, chi cundecu‑ni‑ndo ndèé quiní‑ndó sàá nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xii ñáyiu, te dàvá‑áⁿ quiní‑ndó sǎ ndácú‑gǎ quídé‑gǎ nchaandɨ túhú sá vǎha —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ndɨhɨ cue ñáyiu‑áⁿ.
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Te núú ìñú nduu sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús te ní xica‑gá cuásaá‑gá ɨɨⁿ yucu dùcúⁿ, te ndèca‑gá té Pèlú, ndɨhɨ té Jàcobó, ndɨhɨ té Juàá cuásaá, te úní tnàhí‑ni cue tée‑áⁿ ndécá‑gǎ cuásaá. Te yucu‑áⁿ ndécú‑gǎ ní nadama núú‑gǎ,
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 te ní nadama dóó‑gǎ. Te dóó‑gǎ‑áⁿ sǔúní nǐ nduu cuìxíⁿ quɨyɨ́ te tǎsaⁿ, te ni ɨ̀ɨⁿ ñáyiu ñuyíú‑a ñá túú ndàcú‑yu naqueté‑yu ɨɨⁿ dóó nduu cuìxíⁿ dàtná ní nduu dóó‑gǎ.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Te ní xiní‑güedé té Moìsés ndɨhɨ té Èliás nútnɨ̌ɨ‑güedé ndɨhɨ‑gá ndátnǔhu ndɨhɨ ñaha‑güedě xii‑gá.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii Jèsús:
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑dé chi ío ní yùhú‑güedé, te cuèndá‑ni ní cuu yáchí‑dé ní cáháⁿ‑dé, te ni mèe‑dé ñá túú ní cùtnuní iní‑dé nása ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑dé.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Te òré‑áⁿ nǐ quexìo ɨɨⁿ vícó nǔú ndécú‑güedě ndɨhɨ Jèsús ní dádǎhu ñaha‑xi xìi‑güedé ndɨhɨ‑gá, te xɨtɨ́ vícó‑ǎⁿ nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ní tecú dóho‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Te òré ní quide cuèndá‑güedé, te ñá túú‑gǎ ní xìní‑güedé cue tée úú‑áⁿ chi mee‑nǎ Jèsús ndécú.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Te òré cuánuu ndɨhɨ ñaha‑gǎ xii‑güedé yucu‑áⁿ, te ní cáháⁿ‑gá dóho‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ:
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Núu xíǎⁿ cue tée‑áⁿ nǐ xúhuⁿ nahi‑ni ìní‑güedé nchaa sá nǐ xiní‑güedé núú nǐ sáháⁿ‑güedé ndɨhɨ Jèsús te ñá túú tnàhí ni cǎháⁿ‑güedé, dico ní ndúcú tnǔhu núú tnáhá‑güedě ná cuèndá ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑gá sá ndèé ná yǎha ndoto‑gá sá cùú‑gá te dǎtnùní cáháⁿ‑güedé nàcuáa ndùu nchaa sá nǐ xiní‑güedé.
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo vìtna sá sà ní quixi ɨɨⁿ tée ní quide dàtná ní xóo cada té Èliás, te cue ñáyiu ñá túú ní cǎnehé‑yu sá yɨ́ñùhu núú‑dě, te ní quide ñàhá‑yu xii‑dé nchaa nàcuáa ní quixi iní méě‑yu. Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí sa ndèé tnuní nchaa nàcuáa yáha‑dé, te nchaa xíǎⁿ sa ní quide ñaha ñáyiu xii‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Te Jèsús ní ndexìo‑gá ndɨhɨ cue tée úní‑áⁿ nǔú xǐndecu dava‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te vài vihi ñáyiu ndècu núú ndécú‑güedě‑áⁿ, te tnàhá cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés xǐndecu, te cue tée‑áⁿ nǎndɨ tnúhu xǎhaⁿ‑güedě xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Te òré ní xiní‑yu ní ndexìo‑gá, te nchaá‑yu ío ní cuñúhu‑yu, te xìnú‑yu ní sáháⁿ ní cáháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá nǔu ná tnúhu ndàtnúhu‑güedé ndɨhɨ cue tée‑áⁿ.
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Te ɨɨⁿ ñáyiu xǐndecu xíáⁿ nǐ xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Te ío ndòho‑dé chi súúní nděni ní cuu ngǒtnɨɨ ñaha‑xi xìi‑dé, te òré ducaⁿ quìde ñaha‑xi xii‑dé te dànduá ñáhá‑xí, te quène tɨ́ñú yuhu‑dé, te cùrúhñú nǔhu‑dé, te ndàda ruúⁿ ñáhá‑xí xìi‑dé. Te sa ní xáhaⁿ‑ǐ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑n sá quéñùhu‑güedé espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii‑dé dico ñá túú ní ndàcu‑güedé queñuhu‑güedé‑xi —càchí ñáyiu‑áⁿ xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá.
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Te ñáyiu ndɨhɨ ñaha xìi tée yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ ndécá ñàhá‑yu xii‑dé cuáháⁿ ndéé núú Jèsús, te òré ní xiní ñáhá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ xii‑gá, te ní ngüíta‑ni‑xi sàhni yɨhɨ́ ñáhá tùcu‑xi xii‑dé, te ní dándùá ñáhá‑xí xìi‑dé, te ní ngüíta‑dé xíchí ñùhu‑dé, te quène tɨ́ñú yuhu‑dé.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Te Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú tǎtá‑dě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Te ní cùtɨtnɨ́ xito dàngaunihnu ñaha‑xi xii‑dé núú ñùhú, te ní cutɨtnɨ́ tucu xito dàngaunihnu ñaha‑xi xii‑dé ndute cuìní‑xi cahni ñaha‑xi xìi‑dé. Te ndèca‑í‑dé véxi núú‑n te núu ndacu‑n càda tátna‑n‑dě, te cundàhú iní ñáhá‑n xìi‑ndɨ́ chindee ñàha‑n —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Te tǎtá těe cuechi‑ǎⁿ nǐhi ní cáháⁿ‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Te Jèsús ndéhé‑gǎ sá ǐo vài ñáyiu ta tàcá núú ndécú‑gǎ‑áⁿ. Te ní tenàá‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑xi:
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Te espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ nǐ dácáná sàa ñaha‑xi xii tée‑áⁿ, te ní sahni yɨ̀hɨ́ ñáhá tùcu‑xi xii‑dé, te dǎtnùní ní quee ñaha‑xi xìi‑dé cuáháⁿ‑xi, dico tée‑áⁿ chi dacàa‑ni ndɨ́yɨ càa‑dé cátùu‑dé. Te nchaa ñáyiu xǐndecu xíáⁿ càchí‑yu sá nǐ xíhí‑dé ní cùu.
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Te Jèsús ní tnɨɨ‑gá ndaha‑dé ní ndocani ñaha‑gǎ xii‑dé, te ní ndacóo‑dé ní nucúnutnɨ́ɨ‑dé.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Te Jèsús cuándɨhu‑gá xɨtɨ́ vehe ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te òré ndéhé‑güedě ñá túú‑gǎ ñáyiu, te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Te Jèsús ní quee‑gá núú ndécú‑gǎ‑áⁿ ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé distrìtú Galìleá, te cuìní‑gá sá vǎ quìní ñáyiu ndèé ichi cuáháⁿ‑gá.
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 Te ducaⁿ nǐ sani iní‑gá, chi mee‑gǎ sa nàha‑gá sá ndàá cada‑xi nàcuáa xǎhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te duha xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Dico ñá túú tnàhí ni tècú tnùní‑güedé nása ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑gá, te ni ñà túú ní cùyɨɨ‑güedé cácáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Te Jèsús ní quexìo‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Capèrnaúm, te òré sa ndècu‑gá ɨɨⁿ vehe te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Dico ñá túú tnàhí ni cǎháⁿ‑güedé cúñaha‑güedě xii‑gá nǔu ná tnúhu xǐtnàha‑güedé òré ñúhú‑güedě ichi. Te ducaⁿ nǐ quide‑güedé chi cuèndá tá ndàtnúhu‑güedé nǔu ndědacàa‑güedé ío‑gá cúnùu.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Te Jèsús ní ngóo‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Te Jèsús ní sanutnɨ́ɨ‑gá ɨɨⁿ té lǐhli cuádava tnuú‑güedé, te dǎtnùní ní nguɨ́dèhé ñáhá‑gǎ xii‑dé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 —Nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ɨɨⁿ té lǐhli dàtná té lǐhli‑a cuèndá sá ñúhú ìní ñáhǎ‑yu xii‑í ñá, te cada iní‑yu sá yǔhú ní queheⁿ cuèndá‑yu. Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑í te ñá dɨ́ú‑ní mèe‑í ní quèheⁿ cuendá‑yu, chi tnàhá Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a ní queheⁿ cuèndá‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Te té Juàá dɨu‑ni ɨɨⁿ tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Te nchaa ñáyiu ñá túú cùu úhú iní ñáhá xìi‑o te cùndɨhɨ ñahá‑yu.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ cuè ñáyiu na tàxi ɨɨⁿ yaxiⁿ ndute coho‑ndo cuendá sá cúú‑ndó cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑í, te ñáyiu‑áⁿ sǎá nduu te dacuéi sá nìhí‑yu sá ndúú tǎhǔ‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 Te núu ɨɨⁿ xio ndaha‑ndo quìde‑xi quide‑ndo nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te quehndé‑ndó cuǐta‑xi, chi váha‑gá sá nánìhí tàhú‑ndó cuěi na cuǐta ɨɨⁿ xio ndaha‑ndo te ñá dɨ́ú sǎ quɨ̀hɨ́ⁿ‑ndó nɨ̀hií nɨ́ ndúú‑ndó nǔú ùhú núú ndàhú núú dìcó sàá ndáhá ìtá ñuhú nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 Chi yàcáⁿ cúú‑xí nǔú ñà túú tnàhí ndàhvá ñuhú, te ío ndoho‑ndo cùndecu‑ndo xíáⁿ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 Te núu ɨɨⁿ xio sáhá‑ndó quìde‑xi quide‑ndo nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te quehndé‑ndó cuǐta‑xi, chi váha‑gá sá nánìhí tàhú‑ndó cuěi na cuǐta ɨɨⁿ xio sáhá‑ndó, te ñá dɨ́ú sǎ quɨ̀hɨ́ⁿ‑ndó nɨ̀hií nɨ́ ndúú‑ndó nǔú ùhú núú ndàhú núú dìcó sàá ndáhá ìtá ñuhú nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 Chi yàcáⁿ ñá túú tnàhí ndàhvá ñuhú, te ío ndoho‑ndo cùndecu‑ndo xíáⁿ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Te núu ɨɨⁿ xio tɨnùu‑ndo quide‑xi quide‑ndo nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te tava‑ndo cuǐta‑xi, chi váha‑gá sá cúndècu‑ndo núú ndécú Yǎ Ndiǒxí táxí tnùní‑gá cuěi na cuǐta ɨɨⁿ xio tɨnùu‑ndo, te ñá dɨ́ú sǎ ndɨ̀ nduú xio núú‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó nǔú ùhú núú ndàhú.
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Chi yàcáⁿ ñá túú tnàhí ndàhvá ñuhú, te ío ndoho‑ndo cùndecu‑ndo xíáⁿ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 ’Te dàtná quídé‑güedě quɨtɨ sàhni‑güedé chìhi‑güedé cuñú‑dɨ ñɨɨ́ te dàquée‑güedé núú ñùhú, ducaⁿ sǎtnahá‑xi ndoho cue ñáyiu chi ío ndohó‑yu.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Te ñɨ́ɨ́ chi ío váha nàndɨ́hɨ‑xi, dico núu na ndùu víxiⁿ‑xi te ñá túú‑gǎ nándɨ̌hɨ‑xi te ni ñà túú‑gǎ nása cada‑o ndùu úhá tucu‑xi. Te ío váha cada cuèndá‑ndó nàcuáa cundecu‑ndo cuèndá cuu‑ndo ñǎyiu váha, te ducaⁿ te cuu‑ndo dàtná ñɨ́ɨ́ sǎ ñà túú ndùu víxiⁿ, te ío váha cundecu ndɨhɨ tnàha‑ndo —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.