Marcos 9
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARA
1 ’Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ìó dava nchòhó ñáyiu xǐndecu iha vitna vá cùú‑ni‑ndo, chi cundecu‑ni‑ndo ndèé quiní‑ndó sàá nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xii ñáyiu, te dàvá‑áⁿ quiní‑ndó sǎ ndácú‑gǎ quídé‑gǎ nchaandɨ túhú sá vǎha —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ndɨhɨ cue ñáyiu‑áⁿ.
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Te núú ìñú nduu sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús te ní xica‑gá cuásaá‑gá ɨɨⁿ yucu dùcúⁿ, te ndèca‑gá té Pèlú, ndɨhɨ té Jàcobó, ndɨhɨ té Juàá cuásaá, te úní tnàhí‑ni cue tée‑áⁿ ndécá‑gǎ cuásaá. Te yucu‑áⁿ ndécú‑gǎ ní nadama núú‑gǎ,
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 te ní nadama dóó‑gǎ. Te dóó‑gǎ‑áⁿ sǔúní nǐ nduu cuìxíⁿ quɨyɨ́ te tǎsaⁿ, te ni ɨ̀ɨⁿ ñáyiu ñuyíú‑a ñá túú ndàcú‑yu naqueté‑yu ɨɨⁿ dóó nduu cuìxíⁿ dàtná ní nduu dóó‑gǎ.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Te ní xiní‑güedé té Moìsés ndɨhɨ té Èliás nútnɨ̌ɨ‑güedé ndɨhɨ‑gá ndátnǔhu ndɨhɨ ñaha‑güedě xii‑gá.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii Jèsús:
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑dé chi ío ní yùhú‑güedé, te cuèndá‑ni ní cuu yáchí‑dé ní cáháⁿ‑dé, te ni mèe‑dé ñá túú ní cùtnuní iní‑dé nása ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑dé.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Te òré‑áⁿ nǐ quexìo ɨɨⁿ vícó nǔú ndécú‑güedě ndɨhɨ Jèsús ní dádǎhu ñaha‑xi xìi‑güedé ndɨhɨ‑gá, te xɨtɨ́ vícó‑ǎⁿ nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ní tecú dóho‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Te òré ní quide cuèndá‑güedé, te ñá túú‑gǎ ní xìní‑güedé cue tée úú‑áⁿ chi mee‑nǎ Jèsús ndécú.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Te òré cuánuu ndɨhɨ ñaha‑gǎ xii‑güedé yucu‑áⁿ, te ní cáháⁿ‑gá dóho‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ:
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Núu xíǎⁿ cue tée‑áⁿ nǐ xúhuⁿ nahi‑ni ìní‑güedé nchaa sá nǐ xiní‑güedé núú nǐ sáháⁿ‑güedé ndɨhɨ Jèsús te ñá túú tnàhí ni cǎháⁿ‑güedé, dico ní ndúcú tnǔhu núú tnáhá‑güedě ná cuèndá ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑gá sá ndèé ná yǎha ndoto‑gá sá cùú‑gá te dǎtnùní cáháⁿ‑güedé nàcuáa ndùu nchaa sá nǐ xiní‑güedé.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo vìtna sá sà ní quixi ɨɨⁿ tée ní quide dàtná ní xóo cada té Èliás, te cue ñáyiu ñá túú ní cǎnehé‑yu sá yɨ́ñùhu núú‑dě, te ní quide ñàhá‑yu xii‑dé nchaa nàcuáa ní quixi iní méě‑yu. Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí sa ndèé tnuní nchaa nàcuáa yáha‑dé, te nchaa xíǎⁿ sa ní quide ñaha ñáyiu xii‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Te Jèsús ní ndexìo‑gá ndɨhɨ cue tée úní‑áⁿ nǔú xǐndecu dava‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te vài vihi ñáyiu ndècu núú ndécú‑güedě‑áⁿ, te tnàhá cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés xǐndecu, te cue tée‑áⁿ nǎndɨ tnúhu xǎhaⁿ‑güedě xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Te òré ní xiní‑yu ní ndexìo‑gá, te nchaá‑yu ío ní cuñúhu‑yu, te xìnú‑yu ní sáháⁿ ní cáháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá nǔu ná tnúhu ndàtnúhu‑güedé ndɨhɨ cue tée‑áⁿ.
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Te ɨɨⁿ ñáyiu xǐndecu xíáⁿ nǐ xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Te ío ndòho‑dé chi súúní nděni ní cuu ngǒtnɨɨ ñaha‑xi xìi‑dé, te òré ducaⁿ quìde ñaha‑xi xii‑dé te dànduá ñáhá‑xí, te quène tɨ́ñú yuhu‑dé, te cùrúhñú nǔhu‑dé, te ndàda ruúⁿ ñáhá‑xí xìi‑dé. Te sa ní xáhaⁿ‑ǐ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑n sá quéñùhu‑güedé espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii‑dé dico ñá túú ní ndàcu‑güedé queñuhu‑güedé‑xi —càchí ñáyiu‑áⁿ xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá.
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Te ñáyiu ndɨhɨ ñaha xìi tée yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ ndécá ñàhá‑yu xii‑dé cuáháⁿ ndéé núú Jèsús, te òré ní xiní ñáhá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ xii‑gá, te ní ngüíta‑ni‑xi sàhni yɨhɨ́ ñáhá tùcu‑xi xii‑dé, te ní dándùá ñáhá‑xí xìi‑dé, te ní ngüíta‑dé xíchí ñùhu‑dé, te quène tɨ́ñú yuhu‑dé.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Te Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú tǎtá‑dě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Te ní cùtɨtnɨ́ xito dàngaunihnu ñaha‑xi xii‑dé núú ñùhú, te ní cutɨtnɨ́ tucu xito dàngaunihnu ñaha‑xi xii‑dé ndute cuìní‑xi cahni ñaha‑xi xìi‑dé. Te ndèca‑í‑dé véxi núú‑n te núu ndacu‑n càda tátna‑n‑dě, te cundàhú iní ñáhá‑n xìi‑ndɨ́ chindee ñàha‑n —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Te tǎtá těe cuechi‑ǎⁿ nǐhi ní cáháⁿ‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Te Jèsús ndéhé‑gǎ sá ǐo vài ñáyiu ta tàcá núú ndécú‑gǎ‑áⁿ. Te ní tenàá‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑xi:
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Te espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ nǐ dácáná sàa ñaha‑xi xii tée‑áⁿ, te ní sahni yɨ̀hɨ́ ñáhá tùcu‑xi xii‑dé, te dǎtnùní ní quee ñaha‑xi xìi‑dé cuáháⁿ‑xi, dico tée‑áⁿ chi dacàa‑ni ndɨ́yɨ càa‑dé cátùu‑dé. Te nchaa ñáyiu xǐndecu xíáⁿ càchí‑yu sá nǐ xíhí‑dé ní cùu.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Te Jèsús ní tnɨɨ‑gá ndaha‑dé ní ndocani ñaha‑gǎ xii‑dé, te ní ndacóo‑dé ní nucúnutnɨ́ɨ‑dé.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Te Jèsús cuándɨhu‑gá xɨtɨ́ vehe ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te òré ndéhé‑güedě ñá túú‑gǎ ñáyiu, te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Te Jèsús ní quee‑gá núú ndécú‑gǎ‑áⁿ ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé distrìtú Galìleá, te cuìní‑gá sá vǎ quìní ñáyiu ndèé ichi cuáháⁿ‑gá.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 Te ducaⁿ nǐ sani iní‑gá, chi mee‑gǎ sa nàha‑gá sá ndàá cada‑xi nàcuáa xǎhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te duha xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Dico ñá túú tnàhí ni tècú tnùní‑güedé nása ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑gá, te ni ñà túú ní cùyɨɨ‑güedé cácáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Te Jèsús ní quexìo‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Capèrnaúm, te òré sa ndècu‑gá ɨɨⁿ vehe te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Dico ñá túú tnàhí ni cǎháⁿ‑güedé cúñaha‑güedě xii‑gá nǔu ná tnúhu xǐtnàha‑güedé òré ñúhú‑güedě ichi. Te ducaⁿ nǐ quide‑güedé chi cuèndá tá ndàtnúhu‑güedé nǔu ndědacàa‑güedé ío‑gá cúnùu.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Te Jèsús ní ngóo‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Te Jèsús ní sanutnɨ́ɨ‑gá ɨɨⁿ té lǐhli cuádava tnuú‑güedé, te dǎtnùní ní nguɨ́dèhé ñáhá‑gǎ xii‑dé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 —Nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ɨɨⁿ té lǐhli dàtná té lǐhli‑a cuèndá sá ñúhú ìní ñáhǎ‑yu xii‑í ñá, te cada iní‑yu sá yǔhú ní queheⁿ cuèndá‑yu. Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑í te ñá dɨ́ú‑ní mèe‑í ní quèheⁿ cuendá‑yu, chi tnàhá Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a ní queheⁿ cuèndá‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Te té Juàá dɨu‑ni ɨɨⁿ tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Te nchaa ñáyiu ñá túú cùu úhú iní ñáhá xìi‑o te cùndɨhɨ ñahá‑yu.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ cuè ñáyiu na tàxi ɨɨⁿ yaxiⁿ ndute coho‑ndo cuendá sá cúú‑ndó cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑í, te ñáyiu‑áⁿ sǎá nduu te dacuéi sá nìhí‑yu sá ndúú tǎhǔ‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Te núu ɨɨⁿ xio ndaha‑ndo quìde‑xi quide‑ndo nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te quehndé‑ndó cuǐta‑xi, chi váha‑gá sá nánìhí tàhú‑ndó cuěi na cuǐta ɨɨⁿ xio ndaha‑ndo te ñá dɨ́ú sǎ quɨ̀hɨ́ⁿ‑ndó nɨ̀hií nɨ́ ndúú‑ndó nǔú ùhú núú ndàhú núú dìcó sàá ndáhá ìtá ñuhú nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Chi yàcáⁿ cúú‑xí nǔú ñà túú tnàhí ndàhvá ñuhú, te ío ndoho‑ndo cùndecu‑ndo xíáⁿ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Te núu ɨɨⁿ xio sáhá‑ndó quìde‑xi quide‑ndo nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te quehndé‑ndó cuǐta‑xi, chi váha‑gá sá nánìhí tàhú‑ndó cuěi na cuǐta ɨɨⁿ xio sáhá‑ndó, te ñá dɨ́ú sǎ quɨ̀hɨ́ⁿ‑ndó nɨ̀hií nɨ́ ndúú‑ndó nǔú ùhú núú ndàhú núú dìcó sàá ndáhá ìtá ñuhú nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Chi yàcáⁿ ñá túú tnàhí ndàhvá ñuhú, te ío ndoho‑ndo cùndecu‑ndo xíáⁿ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Te núu ɨɨⁿ xio tɨnùu‑ndo quide‑xi quide‑ndo nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te tava‑ndo cuǐta‑xi, chi váha‑gá sá cúndècu‑ndo núú ndécú Yǎ Ndiǒxí táxí tnùní‑gá cuěi na cuǐta ɨɨⁿ xio tɨnùu‑ndo, te ñá dɨ́ú sǎ ndɨ̀ nduú xio núú‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó nǔú ùhú núú ndàhú.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Chi yàcáⁿ ñá túú tnàhí ndàhvá ñuhú, te ío ndoho‑ndo cùndecu‑ndo xíáⁿ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 ’Te dàtná quídé‑güedě quɨtɨ sàhni‑güedé chìhi‑güedé cuñú‑dɨ ñɨɨ́ te dàquée‑güedé núú ñùhú, ducaⁿ sǎtnahá‑xi ndoho cue ñáyiu chi ío ndohó‑yu.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Te ñɨ́ɨ́ chi ío váha nàndɨ́hɨ‑xi, dico núu na ndùu víxiⁿ‑xi te ñá túú‑gǎ nándɨ̌hɨ‑xi te ni ñà túú‑gǎ nása cada‑o ndùu úhá tucu‑xi. Te ío váha cada cuèndá‑ndó nàcuáa cundecu‑ndo cuèndá cuu‑ndo ñǎyiu váha, te ducaⁿ te cuu‑ndo dàtná ñɨ́ɨ́ sǎ ñà túú ndùu víxiⁿ, te ío váha cundecu ndɨhɨ tnàha‑ndo —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.