Marcos 13
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ACF
1 Te òré ní ndee Jèsús xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te ɨɨⁿ tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
1 E, saindo ele do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, olha que pedras, e que edifícios!
2 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
2 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Vês estes grandes edifícios? Não ficará pedra sobre pedra que não seja derrubada.
3 Te Jèsús ní xica‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑gǎ xii‑güedé yucu nàni Olívú, te yucu Òlívú‑áⁿ tǔu ndáá núú cáá vèñúhu càhnu sá ǐo cùnuu. Te Jèsús ní quexìo‑gá ndɨhɨ‑güedé yucu Òlívú‑áⁿ, te xíáⁿ nǐ ngóo‑gá te núú núcǒo‑gá‑áⁿ nǐ sáháⁿ té Pèlú ndɨhɨ té Jàcobó ndɨhɨ té Juàá ndɨhɨ té Ndrǐxí, te dayuhu nǐ xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
3 E, assentando-se ele no Monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, e Tiago, e João e André lhe perguntaram em particular:
4 —Cuìní‑ndɨ́ cachí tnúhu‑n nǎ nduu dùcaⁿ cada‑xi ngoyo veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, àdi nándɨ cùu sá cádá‑xí cuèndá cutnùní iní‑ndɨ́ sá sà ta cuyatni nduu ducaⁿ cada‑xi —cachí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
4 Dize-nos, quando serão essas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir.
5 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
5 E Jesus, respondendo-lhes, começou a dizer: Olhai que ninguém vos engane;
6 Chi ío cuéhé cue tée coo ñuyíú te danàni‑güedé méé‑güedě dàtná nánì‑í, te cachí‑güedé: “Yúhú cúù‑í Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a”, duha cachí‑güedé. Te sá dúcáⁿ cǎháⁿ‑güedé te ío vài ñáyiu dandàhú‑güedé.
6 Porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo; e enganarão a muitos.
7 ’Te òré ná nìhí‑ndó tnǔhu sá nàá‑güedé nděni ní cuu, te vá yùhú‑ndó chi dacuɨtɨ́í sǎ dúcáⁿ càda‑xi, dico vátá sàá‑gá nduu nàa ñuyíú òré ducaⁿ càda‑xi.
7 E, quando ouvirdes de guerras e de rumores de guerras, não vos perturbeis; porque assim deve acontecer; mas ainda não será o fim.
8 Chi cue tée ɨɨⁿ nàcióⁿ nàá‑güedé ndɨhɨ cue tée ɨngá nàcióⁿ, te tɨtnɨ́ ñuú ngüíta‑güedé nàá‑güedé, te tɨtnɨ́ xichi ñuyíú nǐhi vìhi tnáa, te tɨtnɨ́ tucu xichi ñuyíú coo tnamá, te ío‑gá cuéhé sǎ yǎha ñáyiu. Te nchaa sá dúcáⁿ càda‑xi‑áⁿ cúú‑xí tnǔndòho sá vítná vǎha váha quèsaha‑xi sácúú‑xí cuè ñáyiu ndècu ñuyíú‑a.
8 Porque se levantará nação contra nação, e reino contra reino, e haverá terremotos em diversos lugares, e haverá fomes e tribulações. Estas coisas sào os princípios das dores.
9 ’Dico nchòhó ío quɨhɨ iní‑ndó cùndecu‑ndo, chi nchaa ñáyiu na cùu úhú iní ñáhá xìi‑ndo cuáha cuèndá ñáhǎ‑yu xii dava‑ndo nǔú cuè tée cùchiuⁿ, te candeca ñaha‑güedě xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ xɨtɨ́ veñúhu‑güedé, te yàcáⁿ caniha‑güedě xii‑ndo. Te quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó nǔú cuè tée yɨ̀ndaha nacióⁿ àdi núú dàva‑gá cue tée cùnuu sá cuèndá‑í, te nchòhó níhí‑ndó nàcuáa cada‑ndo cǎháⁿ váha‑ndo cuèndá‑í núú‑güedě.
9 Mas olhai por vós mesmos, porque vos entregarão aos concílios e às sinagogas; e sereis açoitados, e sereis apresentados perante presidentes e reis, por amor de mim, para lhes servir de testemunho.
10 Te cùmání‑gǎ sáá nduu nàa ñuyíú‑a te sa cuténuu tnúhu‑í nɨ càa xico ñuyíú‑a, te tnúhu‑áⁿ càháⁿ‑xi nàcuáa naníhí tǎhú ñǎyiu.
10 Mas importa que o evangelho seja primeiramente pregado entre todas as nações.
11 Te òré ná càndeca ñaha ñáyiu xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ núú cuè tée cùchiuⁿ cuáha cuèndá ñáhǎ‑yu, te òré vátá sàá‑gá‑ndó nǔú‑güedě te vá cání ìní‑ndó nǔu nása cunduu tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé. Chi òré‑nǎ te Yá Ndiǒxí dacàhu iní ñáhá‑gǎ xii‑ndo nǎsa cunduu tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé, te dɨu‑ni tnúhu sá dácàhu iní ñáhá‑gǎ‑áⁿ cǔñaha‑ndo xìi‑güedé. Te ñá dɨ́ú mèe‑ndo cáháⁿ‑ndó chi Espíritú Yǎ Ndiǒxí cáháⁿ‑xi yuhu‑ndo.
11 Quando, pois, vos conduzirem e vos entregarem, não estejais solícitos de antemão pelo que haveis de dizer, nem premediteis; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai, porque não sois vós os que falais, mas o Espírito Santo.
12 Te dava cue tée cuáha cuèndá‑güedé ñaní‑güedé núú cuè tée cùchiuⁿ cuendá cahni ñaha‑güedě. Te dava cue tée cùu tátá dɨu‑ni ducaⁿ càda‑güedé cuáha cuèndá‑güedé déhe‑güedé núú cuè tée cùchiuⁿ. Te dava cue tée cùu déhe cuu úhú iní‑güedé tǎtá‑güedě ndɨhɨ nǎná‑güedě, te cuáha cuèndá ñáhá‑güedě xií‑yu núú cuè tée cùchiuⁿ cuendá cahni ñaha‑güedě xií‑yu.
12 E o irmão entregará à morte o irmão, e o pai ao filho; e levantar-se-ão os filhos contra os pais, e os farão morrer.
13 Te ío cuéhé ñǎyiu cuu úhú iní ñáhǎ‑yu xii‑ndo sǎ cuèndá‑í, dico nchaa nchòhó ñáyiu na càda ndee‑ni iní canchicúⁿ nihnu ñaha‑ni xìi‑í te naníhí tàhú‑ndó.
13 E sereis odiados por todos por amor do meu nome; mas quem perseverar até ao fim, esse será salvo.
14 ’Te ndíi Dàniél tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ chídó tnùní ndíi núú tùtú ndíi cuèndá ɨɨⁿ sá dáquèe tɨ́hú Yǎ Ndiǒxí cundecu ɨɨⁿ xichi núú ñà túú tàú‑xi cundecu‑xi, te xíǎⁿ cada‑xi sá vǎ cúndècu‑gá ni ɨ̀ɨⁿ ñáyiu xíáⁿ. Te cada cuèndá váha‑ndo nàcuáa ní cáháⁿ ndíi, chi nduu na quìní‑ndó xǐǎⁿ cundecu‑xi ɨɨⁿ xichi núú ñà túú tàú‑xi cundecu‑xi, te dàvá‑áⁿ nchaa ñáyiu xǐndecu distrìtú Jùdeá xíní ñùhu‑xi cunú‑yu quɨ́hɨ́ⁿ‑yu xɨtɨ́ yucu.
14 Ora, quando vós virdes a abominação do assolamento, que foi predita por Daniel o profeta, estar onde não deve estar (quem lê, entenda), então os que estiverem na Judéia fujam para os montes.
15 Te nchaa ñáyiu ndáa ndódó dɨ̀quɨ́ véhé‑xí vǎ ndɨ̌hu‑gá‑yu vehé‑yu quehéⁿ‑yu ɨɨⁿ ndachìúⁿ‑yu canehé‑yu quɨ́hɨ́ⁿ.
15 E o que estiver sobre o telhado não desça para casa, nem entre a tomar coisa alguma de sua casa;
16 Te nchaa ñáyiu cuáháⁿ yucu ni vǎ nùhú‑gá‑yu vehé‑yu cúnúquehéⁿ‑yu dóǒ‑yu.
16 E o que estiver no campo não volte atrás, para tomar as suas vestes.
17 ¡Te ndàhú ní cuu nchaa ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñúhú děhe‑xi, ndɨhɨ cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ xǐndeca déhe vitna sàdi na saá nduu dùcaⁿ cada‑xi!
17 Mas ai das grávidas, e das que criarem naqueles dias!
18 Te nchòhó ío chí càcáⁿ táhú nǔú Yǎ Ndiǒxí cuèndá sá vǎ dúcáⁿ ndòho‑ndo yóó quídé vǐxiⁿ‑xi.
18 Orai, pois, para que a vossa fuga não suceda no inverno.
19 Chi dàvá‑áⁿ coo tnúndòho cahnu vihi ñuyíú, te vátá ɨ́ɨ́ⁿ ndùu‑gá coo tnúndòho cahnu vihi‑áⁿ nděé cútnàhá ní cadúha Yá Ndiǒxí ñuyíú, chi dɨu‑ni dàvá‑áⁿ coo tnúndòho cahnu vihi‑áⁿ, te ni nǔú cuàháⁿ núú věxi vá cóó‑gǎ tnúndòho‑áⁿ.
19 Porque naqueles dias haverá uma aflição tal, qual nunca houve desde o princípio da criação, que Deus criou, até agora, nem jamais haverá.
20 Te Yá Ndiǒxí càchí‑gá sá vǎ ǐo vài nduu coo tnúndòho cahnu vihi‑áⁿ ñuyíú sǎ cuèndá nchaa ñáyiu ní cáháⁿ‑gá cundecu ndɨhɨ‑gá. Te núu vài nduu na coo tnúndòho‑áⁿ, te vá yǒo cácu nihnu.
20 E, se o Senhor não abreviasse aqueles dias, nenhuma carne se salvaria; mas, por causa dos eleitosque escolheu, abreviou aqueles dias.
21 ’Te dàvá‑áⁿ cǔñaha ñǎyiu xii‑ndo: “Chí cúndèhe iha, chi iha ní quexìo Cristú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a”, duha cúñàhá‑yu xii‑ndo. Àdi quesahá‑yu: “Chí cúndèhe yacáⁿ chi yàcáⁿ ndécú‑gǎ”, quesàhá‑yu. Te vá quɨ̀ndáá iní‑ndó tnǔhu càháⁿ‑yu.
21 E então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo; ou: Ei-lo ali; não acrediteis.
22 Te coo cue tée danàni‑güedé méé‑güedě dàtná nánì‑í te cachí‑güedé sá cúú‑güedě Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a. Te dava‑güedé cachí‑güedé sá cúú‑güedě cue tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí dico ñá ndàá sá cúú‑güedě cue tée càháⁿ tnúhu‑gá, te cada‑güedé tɨtnɨ́ núú sǎ vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada cuendá dandàhú‑güedé ñáyiu, te cani iní‑güedé dandàhú‑güedé ndéé cue ñáyiu ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑gá.
22 Porque se levantarão falsos cristos, e falsos profetas, e farão sinais e prodígios, para enganarem, se for possível, até os escolhidos.
23 Te vitna ío váha cuáha‑ndo cuèndá, te quɨhɨ iní‑ndó cùndecu‑ndo, chi nchaa sa ní dátǔha ñaha‑ǐ xii‑ndo.
23 Mas vós vede; eis que de antemão vos tenho dito tudo.
24 ’Te nà yáha‑ni coo tnúndòho cahnu vihi‑áⁿ, te vá dáyèhé‑gá nchícanchii te ni vǎ dáyèhé‑gá yóó.
24 Ora, naqueles dias, depois daquela aflição, o sol se escurecerá, e a lua não dará a sua luz.
25 Te ngoyo nchaa chódíní ndèé andɨu, te quɨdɨ‑xi andɨu.
25 E as estrelas cairão do céu, e as forças que estão nos céus serão abaladas.
26 Te dàvá‑áⁿ quiní ñáhá nchàa ñáyiu xii yúhú Tée cùu ñaní tnáhǎ‑yu nchaá‑yu quee‑í andɨu quìxi‑í ichi xɨtɨ́ vícó, te quiní‑yu sá ǐo càhnu cuu‑í, te quìde‑í nchaa sá vǎha.
26 E então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Te tendaha‑ǐ cue espíritú xínú cuèchi núù‑í quɨ́hɨ́ⁿ‑xi nadatàcá‑xi nchaa ñáyiu ní cáháⁿ‑í chitnahá ñáhá xìi‑í xǐndecu nɨ càa xico ñuyíú.
27 E ele enviará os seus anjos, e ajuntará os seus escolhidos, desde os quatro ventos, da extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 ’Te cundehe‑ndo nàcuáa quìde yutnu ngúxí, chi yutnu‑áⁿ ndúú yùte núú dìté‑xi te nàtahú ndaha‑xi, te òré ducaⁿ quìde‑xi te càchí‑ndó sǎ sà ní cuyatni nuu cahni.
28 Aprendei, pois, a parábola da figueira: Quando já o seu ramo se torna tenro, e brota folhas, bem sabeis que já está próximo o verão.
29 Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cada‑xi òré ná quìní‑ndó càda‑xi nchaa nacuáa ní cáháⁿ‑í, te cutnùní iní‑ndó sǎ sà ní cuyatni vií‑nǎ nduu nàa ñuyíú.
29 Assim também vós, quando virdes sucederem estas coisas, sabei que já está perto, às portas.
30 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ òré vátá cùú‑gá cue ñáyiu xǐndecu ñuyíú‑a vitna, te cada‑xi nchaa nàcuáa ní cáháⁿ‑í.
30 Na verdade vos digo que não passará esta geração, sem que todas estas coisas aconteçam.
31 Te andɨu ndɨ̀hɨ ñuyíú‑a chi ndɨhɨ nihnu‑xi, dico tnúhu‑í chi vá ndɨ́hɨ́ nìhnu‑xi chi cùu‑xi tnúhu ndáá.
31 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não passarão.
32 ’Dico ñá túú cùtnuní ná nduu quìxi tucu‑í, te ni ñà túú cùtnuní ná òré chi vá yǒo xìní, te ni cuè espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí ñá túú xìní‑xi ná nduu quìxi‑í, te ni mèe yúhú tée cùu Déhe Dútú Ndiǒxí ñá túú xìní‑í ná nduu quìxi tucu‑í, chi ɨɨⁿdìi díí‑ni mee Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí xìní‑gá nǔu ná nduu quìxi‑í.
32 Mas daquele dia e hora ninguém sabe, nem os anjos que estão no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 ’Te nchòhó xíní ñùhu‑xi sá ǐo quɨhɨ iní‑ndó cùndecu‑ndo, te cáháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí, chi ñá túú xìní‑ndó nǎ nduu quìxi tucu‑í.
33 Olhai, vigiai e orai; porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo cuèndá ɨɨⁿ tée cuìní quɨ́ngaca cuu xica. Te tée‑áⁿ cùmání‑gǎ quee‑dé vehe‑dé te ní xáhaⁿ‑dě xii cue tée xìnu cuechi núú‑dě sá ná cádá cuèndá‑güedé vehe‑dé. Te ní sáñaha‑dě xii‑güedé ndɨ́ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú‑güedě chìuⁿ cada‑güedé. Te ní xáhaⁿ‑dě xii tée ndèé yuyèhe sá ná cùndecu túha‑ni‑dé yuyèhe ndéé nàsáá‑dé.
34 É como se um homem, partindo para fora da terra, deixasse a sua casa, e desse autoridade aos seus servos, e a cada um a sua obra, e mandasse ao porteiro que vigiasse.
35 Te duha ndùu tnúhu càháⁿ‑í cuèndá nchòhó cundecu túha‑ndo, chi ñá túú xìní‑ndó nǎ nduu te ni ñà túú xìní‑ndó nǎ òré quixi tucu yúhú Yaá cúú Xǐtohó‑ndó, núu òré sa ní cundɨquɨⁿ, àdi dava niú, àdi oré sa ní cana uuⁿ lǐhi, àdi oré sa ta cùditó cuáháⁿ, núu xíǎⁿ ío chí cúndècu túha.
35 Vigiai, pois, porque não sabeis quando virá o senhor da casa; se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã,
36 Te duha càháⁿ‑í chi na cuáháⁿ òré ñá túú nǎ yɨ́hɨ́ ìní‑ndó quèxio‑í, te ñá túú ndècu túha‑ndo.
36 Para que, vindo de improviso, não vos ache dormindo.
37 Te dàtná‑ni xǎhaⁿ‑ǐ xii nchòhó sá cúndècu túha‑ndo, te dɨu‑ni ducaⁿ xǎhaⁿ‑ǐ xii nchaa dava‑gá ñáyiu sá cúndècu túha‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
37 E as coisas que vos digo, digo-as a todos: Vigiai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.