Marcos 11
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ
1 Te Jèsús ní cuyatni‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Bètaniá, ndɨhɨ ñuú Bètfagé, te xíáⁿ cáá yùcu nani Olívú, te yatni vií‑nǎ xíáⁿ cáá ñùú Jerusàlén. Te Jèsús ní cana‑gá úú‑ni tnàhá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Te núu yoo na càcáⁿ tnúhú nǔú‑ndó nǎ cuèndá nándàxi‑ndo‑dɨ, te cúñaha‑ndo sǎ yǔhú Yaá xícá cùu ndɨhɨ‑ndo xini ñuhu‑í‑dɨ, te na yǎha canehe chìuⁿ‑í‑dɨ te ndɨ̌hɨ‑ni natendaha‑ǐ‑dɨ, duha cúñaha‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Te cue tée‑áⁿ nǐ xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé, te òré ní quexìo‑güedé ñuú‑áⁿ te ní naníhí‑güedě ɨɨⁿ bǔrru ndètnɨ́ɨ‑dɨ ɨɨⁿ yutnu nìhnu yatni ɨɨⁿ yuyehe vehe caa yatni yuhu ichi, te ní ngüíta‑güedé nándàxi‑güedé‑dɨ.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Te mei òré nándàxi‑güedé‑dɨ ní quexìo ñáyiu xǎhǎⁿ‑yu xii‑güedé:
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Te cue tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xií‑yu nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús cúñaha‑güedě. Te sátá dúcáⁿ te ní dáñǎ‑yu ndèca‑güedé bǔrru‑áⁿ cuǎháⁿ núú ndécú Jèsús.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Te òré ní quexìo‑güedé ndɨhɨ‑dɨ núú ndécú‑gǎ, te ní sacáⁿ ndodo‑güedé dóó‑güedě sátá‑dɨ, ní ngódó ñàha Jesús xii‑dɨ.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Te ío cuéhé ñǎyiu ta sàcáⁿ‑yu dóǒ‑yu ichi cuáháⁿ‑gá cuèndá núú dǒǒ‑yu‑áⁿ yǎha‑gá ndɨhɨ quɨtɨ yòdo‑gá, te davá‑yu xèhndé‑yu ndaha yùtnu ta sacáⁿ‑yu cuáháⁿ.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Te nchaa ñáyiu yòdo nuu núú‑gǎ ndɨhɨ nchaa ñáyiu nchìcúⁿ ndàa sátá‑gǎ ní ngüíta‑yu níhi càháⁿ‑yu, te càchí‑yu:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 ¡Te dɨu‑ni Yaá‑á cúú‑gǎ Yaá véxi quɨndaha ñàha xii‑o datná ní xóo cada ndíi Dàvií! ¡Te ndéé nchaa sá ìó andɨu na càchí‑xi sá ǐo càhnu cuu‑gá! —duha càchí‑yu.
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Te Jèsús ní quexìo‑gá ñuú Jerusàlén, te cuánguɨhu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te ní xíndéhé vǎha‑gá nchaa sá ndécú xɨ̀tɨ́ veñúhu‑áⁿ. Te sátá dúcáⁿ te ní ndee‑gá cuáháⁿ‑gá ñuú Bètaniá ndɨhɨ ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá chi sa ní cuaa.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Te nduu tněé‑áⁿ nǐ quee Jèsús ñuú Bètaniá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ichi ñùhu‑gá ní xíhí‑gá docó.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Te xica nǐ xiní‑gá nútnɨ̌ɨ ɨɨⁿ yutnu ngǔxí, te ní xica‑gá cuándéhé‑gǎ nǔu ndèé sávìdí‑xi te ñá túú nǎ ndèé, chi mee‑ni ndàha‑xi ndeé chi ñá dɨ́ú yǒó sácǔndeé sávìdí‑xi.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii yutnu ngǔxí‑áⁿ:
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Te Jèsús ní quexìo tucu‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Jerusàlén, te cuánguɨhu tucu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ xǐndecu cue ñáyiu quìde ndáhú nádìcó‑yu, ndɨhɨ cue ñáyiu xǐsaaⁿ. Te nchaá‑yu ní queñuhu ñaha Jèsús xií‑yu quehé, te ní dándùá‑gá mèsá cue ñáyiu dàma díhúⁿ, ndɨhɨ nchaa xìlé sácǒo nchihi cue ñáyiu dìco lómá xǐndecu xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Te ñá túú tnàhí‑gá ní dàña‑gá yáha cue ñáyiu ndɨhɨ nchaa sá nchídǒ‑yu ichi xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Te nchaa dútú cúnùu, ndɨhɨ nchaa cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ní tecú dóho‑güedé nàcuáa ní cáháⁿ‑gá te ní ngüíta‑güedé ndúcú‑güedě nàcuáa cada‑güedé cahni ñaha‑güedě xii‑gá, chi yùhú‑güedé sá ǐo cunuu‑gǎ, te ducaⁿ chi nchaa ñáyiu ío cùñúhu‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑gá.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Te òré sa ní cuaa cuìí‑nǎ, te ní quee tucu Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Jerusàlén cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé ɨngá xichi.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Te nduu tněé nehé‑ni ní yáha tucu Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá núú níhnú yùtnu ngúxí, te ní xiní‑güedé sa ní yíchí nɨhìí ndéé yóho‑xi.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Te té Pèlú ní ndacu iní‑dé nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús xii yutnu ngǔxí‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nǔu nchòhó cúñaha‑ndo xìi tɨndúú‑a xocuɨ̀ñɨ́‑xi núú ndécú‑xí, te quɨ́hɨ́ⁿ‑xi quée‑xi xɨtɨ́ làmár. Te dɨu ducaⁿ càda‑xi te núu nchòhó vá cání ɨ̀ɨⁿ cani úú iní‑ndó, te quɨndáá iní‑ndó sǎ dúcáⁿ càda‑xi.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Te xíǎⁿ nǔu càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nchàa sá ná càcáⁿ‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí òré càháⁿ ndɨhɨ‑ndo‑gǎ, te taxi‑gá te núu nchòhó sàndáá ndisa iní‑ndó sǎ táxí‑gǎ sá xìcáⁿ‑ndó nǔú‑gǎ.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Te òré càháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí te dandàcu iní‑ndó te núu ndècu ñáyiu ñá túú cùu váha iní ñáhá xìi‑ndo, te cada càhnu iní‑ndǒ‑yu cuèndá ducaⁿ càda cahnu iní ñáhá Tǎtá‑ndó Dǔtú Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu xii‑ndo cuendá nchaa sá ñà túú vǎha quìde‑ndo.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Dico núu nchòhó vá cádá càhnu iní‑ndó sǎ quídé ñàha tnaha ñáyiu‑ndo xìi‑ndo, te ni Tǎtá‑ndó Dǔtú Ndiǒxí vá cádá càhnu iní ñáhá‑gǎ xii‑ndo cuèndá nchaa sá ñà túú vǎha quìde‑ndo —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Te Jèsús ní ndexìo tucu‑gá ñuú Jerusàlén ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te cuánguɨhu tucu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ndɨhɨ‑güedé. Te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ yɨ́hɨ́‑gǎ ní quexìo cue dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Te chí càchí tnúhu xii‑í yoo ní táúchíúⁿ nǐ dácuándùte ndíi Juàá ñáyiu, ¿Yá Ndiǒxí ǎⁿ cuè tée ñuyíú‑a ní táúchíúⁿ dùcaⁿ ní quide ndíi? Te chí càchí tnúhu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Te ní ngüíta‑güedé xǐtnàha‑güedé:
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Te ni vǎ cúú cǔñaha‑o sǎ cuè ñáyiu ñuyíú‑a ní táúchíúⁿ dùcaⁿ ní quide ndíi Juàá —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.