Marcos 11

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te Jèsús ní cuyatni‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Bètaniá, ndɨhɨ ñuú Bètfagé, te xíáⁿ cáá yùcu nani Olívú, te yatni vií‑nǎ xíáⁿ cáá ñùú Jerusàlén. Te Jèsús ní cana‑gá úú‑ni tnàhá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos
2 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-
3 Te núu yoo na càcáⁿ tnúhú nǔú‑ndó nǎ cuèndá nándàxi‑ndo‑dɨ, te cúñaha‑ndo sǎ yǔhú Yaá xícá cùu ndɨhɨ‑ndo xini ñuhu‑í‑dɨ, te na yǎha canehe chìuⁿ‑í‑dɨ te ndɨ̌hɨ‑ni natendaha‑ǐ‑dɨ, duha cúñaha‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso?, dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Te cue tée‑áⁿ nǐ xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé, te òré ní quexìo‑güedé ñuú‑áⁿ te ní naníhí‑güedě ɨɨⁿ bǔrru ndètnɨ́ɨ‑dɨ ɨɨⁿ yutnu nìhnu yatni ɨɨⁿ yuyehe vehe caa yatni yuhu ichi, te ní ngüíta‑güedé nándàxi‑güedé‑dɨ.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Te mei òré nándàxi‑güedé‑dɨ ní quexìo ñáyiu xǎhǎⁿ‑yu xii‑güedé:
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Te cue tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xií‑yu nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús cúñaha‑güedě. Te sátá dúcáⁿ te ní dáñǎ‑yu ndèca‑güedé bǔrru‑áⁿ cuǎháⁿ núú ndécú Jèsús.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e os deixaram ir.
7 Te òré ní quexìo‑güedé ndɨhɨ‑dɨ núú ndécú‑gǎ, te ní sacáⁿ ndodo‑güedé dóó‑güedě sátá‑dɨ, ní ngódó ñàha Jesús xii‑dɨ.
7 E levaram o jumentinho a Jesus e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Te ío cuéhé ñǎyiu ta sàcáⁿ‑yu dóǒ‑yu ichi cuáháⁿ‑gá cuèndá núú dǒǒ‑yu‑áⁿ yǎha‑gá ndɨhɨ quɨtɨ yòdo‑gá, te davá‑yu xèhndé‑yu ndaha yùtnu ta sacáⁿ‑yu cuáháⁿ.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 Te nchaa ñáyiu yòdo nuu núú‑gǎ ndɨhɨ nchaa ñáyiu nchìcúⁿ ndàa sátá‑gǎ ní ngüíta‑yu níhi càháⁿ‑yu, te càchí‑yu:
9 E aqueles que iam adiante e os que seguiam clamavam, dizendo: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Te dɨu‑ni Yaá‑á cúú‑gǎ Yaá véxi quɨndaha ñàha xii‑o datná ní xóo cada ndíi Dàvií! ¡Te ndéé nchaa sá ìó andɨu na càchí‑xi sá ǐo càhnu cuu‑gá! —duha càchí‑yu.
10 Bendito o Reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
11 Te Jèsús ní quexìo‑gá ñuú Jerusàlén, te cuánguɨhu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te ní xíndéhé vǎha‑gá nchaa sá ndécú xɨ̀tɨ́ veñúhu‑áⁿ. Te sátá dúcáⁿ te ní ndee‑gá cuáháⁿ‑gá ñuú Bètaniá ndɨhɨ ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá chi sa ní cuaa.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo ao redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia, com os doze.
12 Te nduu tněé‑áⁿ nǐ quee Jèsús ñuú Bètaniá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ichi ñùhu‑gá ní xíhí‑gá docó.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Te xica nǐ xiní‑gá nútnɨ̌ɨ ɨɨⁿ yutnu ngǔxí, te ní xica‑gá cuándéhé‑gǎ nǔu ndèé sávìdí‑xi te ñá túú nǎ ndèé, chi mee‑ni ndàha‑xi ndeé chi ñá dɨ́ú yǒó sácǔndeé sávìdí‑xi.
13 Vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii yutnu ngǔxí‑áⁿ:
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Te Jèsús ní quexìo tucu‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Jerusàlén, te cuánguɨhu tucu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ xǐndecu cue ñáyiu quìde ndáhú nádìcó‑yu, ndɨhɨ cue ñáyiu xǐsaaⁿ. Te nchaá‑yu ní queñuhu ñaha Jèsús xií‑yu quehé, te ní dándùá‑gá mèsá cue ñáyiu dàma díhúⁿ, ndɨhɨ nchaa xìlé sácǒo nchihi cue ñáyiu dìco lómá xǐndecu xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Te ñá túú tnàhí‑gá ní dàña‑gá yáha cue ñáyiu ndɨhɨ nchaa sá nchídǒ‑yu ichi xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ.
16 E não consentia que ninguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Te nchaa dútú cúnùu, ndɨhɨ nchaa cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ní tecú dóho‑güedé nàcuáa ní cáháⁿ‑gá te ní ngüíta‑güedé ndúcú‑güedě nàcuáa cada‑güedé cahni ñaha‑güedě xii‑gá, chi yùhú‑güedé sá ǐo cunuu‑gǎ, te ducaⁿ chi nchaa ñáyiu ío cùñúhu‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑gá.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isso, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Te òré sa ní cuaa cuìí‑nǎ, te ní quee tucu Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Jerusàlén cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé ɨngá xichi.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Te nduu tněé nehé‑ni ní yáha tucu Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá núú níhnú yùtnu ngúxí, te ní xiní‑güedé sa ní yíchí nɨhìí ndéé yóho‑xi.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Te té Pèlú ní ndacu iní‑dé nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús xii yutnu ngǔxí‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira que tu amaldiçoaste se secou.
22 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus,
23 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nǔu nchòhó cúñaha‑ndo xìi tɨndúú‑a xocuɨ̀ñɨ́‑xi núú ndécú‑xí, te quɨ́hɨ́ⁿ‑xi quée‑xi xɨtɨ́ làmár. Te dɨu ducaⁿ càda‑xi te núu nchòhó vá cání ɨ̀ɨⁿ cani úú iní‑ndó, te quɨndáá iní‑ndó sǎ dúcáⁿ càda‑xi.
23 porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Te xíǎⁿ nǔu càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nchàa sá ná càcáⁿ‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí òré càháⁿ ndɨhɨ‑ndo‑gǎ, te taxi‑gá te núu nchòhó sàndáá ndisa iní‑ndó sǎ táxí‑gǎ sá xìcáⁿ‑ndó nǔú‑gǎ.
24 Por isso, vos digo que tudo o que pedirdes, orando, crede que
25 Te òré càháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí te dandàcu iní‑ndó te núu ndècu ñáyiu ñá túú cùu váha iní ñáhá xìi‑ndo, te cada càhnu iní‑ndǒ‑yu cuèndá ducaⁿ càda cahnu iní ñáhá Tǎtá‑ndó Dǔtú Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu xii‑ndo cuendá nchaa sá ñà túú vǎha quìde‑ndo.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que
26 Dico núu nchòhó vá cádá càhnu iní‑ndó sǎ quídé ñàha tnaha ñáyiu‑ndo xìi‑ndo, te ni Tǎtá‑ndó Dǔtú Ndiǒxí vá cádá càhnu iní ñáhá‑gǎ xii‑ndo cuèndá nchaa sá ñà túú vǎha quìde‑ndo —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que
27 Te Jèsús ní ndexìo tucu‑gá ñuú Jerusàlén ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te cuánguɨhu tucu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ndɨhɨ‑güedé. Te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ yɨ́hɨ́‑gǎ ní quexìo cue dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél.
27 E tornaram a Jerusalém; e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos se aproximaram dele
28 Te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
28 e lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e, então, vos direi com que autoridade faço estas
30 Te chí càchí tnúhu xii‑í yoo ní táúchíúⁿ nǐ dácuándùte ndíi Juàá ñáyiu, ¿Yá Ndiǒxí ǎⁿ cuè tée ñuyíú‑a ní táúchíúⁿ dùcaⁿ ní quide ndíi? Te chí càchí tnúhu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Te ní ngüíta‑güedé xǐtnàha‑güedé:
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
32 Te ni vǎ cúú cǔñaha‑o sǎ cuè ñáyiu ñuyíú‑a ní táúchíúⁿ dùcaⁿ ní quide ndíi Juàá —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos sustentavam que João, verdadeiramente, era profeta.
33 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.