Lucas 5
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ
1 Te ɨɨⁿ xito ndècu Jesús yuhu làgúná Genesàrét, te ío cuéhé ñǎyiu ní sáá, te ta dàdehnde ñaha‑ná‑yu xii‑gá cuáháⁿ sá cuìní‑yu cundedóho‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑gá.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 Te Jèsús ní xiní‑gá úú bàrcú cue tée tnɨ̀ɨ chácá xǐnutnɨ́ɨ‑xi yatni yuhu làgúná‑áⁿ, te sa ní quene cue tée ñùhu xɨtɨ́‑xi‑áⁿ xǐnaquete‑güedé ñunu‑güedé.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Te Jèsús cuásaá‑gá núú ɨɨⁿ bàrcú‑áⁿ, te bàrcú‑áⁿ cúú‑xí bàrcú té Xǐmú, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Xǐmú‑áⁿ sǎ dánǔndehe‑dé‑xi luha‑gá xɨtɨ́ ndute. Te dǎtnùní ní ngóo‑gá núú bàrcú‑áⁿ, te xíáⁿ núcǒo‑gá ní ngüíta‑gá dánèhé‑gá ñáyiu.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Te òré ní túhú ní dánèhé ñáhá‑gǎ xií‑yu, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Xǐmú:
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Te té Xǐmú ní xáhaⁿ‑dě:
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Te òré ní dáquěe‑güedé ñunu‑güedé te súúní vài chácá nǐ níhí‑güedě, te ta ndǎtá‑nǎ ñunu‑güedé cuáháⁿ ní cùu.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Núu ní quide‑güedé ndaha‑güedé núú dàva‑gá cue tée cùndɨhɨ‑güedé xǐxúhuⁿ ɨngá bàrcú cuèndá quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé chindee ñàha‑güedé. Te cue tée‑áⁿ nǐ sáháⁿ‑güedé ní chindee tnàha‑güedé ní dáchìtú‑güedé ndɨ ndùú bàrcú mee‑ni chǎcá, te súúní nǐ cuu vée núu cuìní‑na‑xi quée naa‑güedé ndɨhɨ bàrcú ní cùu.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 Te sá dúcáⁿ cuìní‑xi quée naa bàrcú ní cùu, núu té Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑dě:
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑dé chi ní yùhú‑dé, te ní cuñúhu‑dé ndɨhɨ nchaa cue tée ndɨhɨ‑dé‑áⁿ cuèndá sá ǐo vài chácá nǐ níhí‑güedě.
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 Te tnàhá té Jàcobó ndɨhɨ té Juàá cue déhe té Zebèdeú ío ní cuñúhu‑güedé, te dɨu‑ni cue tée cùndɨhɨ té Xǐmú‑áⁿ cúú‑güedě tnàhá‑güedé. Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Xǐmú:
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Te ní quene‑güedé ndɨhɨ bàrcú ndéé ñuhu yìchí yuhu làgúná‑áⁿ. Te òré‑áⁿ nǐ dándǒo‑güedé nchaandɨ túhú sá ndécú ndɨ̀hɨ‑güedé, te ní tuha‑güedé Jèsús.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Te òré ní quexìo Jesús ɨɨⁿ ñuú, te ní quexìo ɨɨⁿ tée cùhú tnàhá‑dé cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑ó, te òré ní xiní‑dé Jèsús te ní sáháⁿ‑dé núú ndécú‑gǎ, te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě núú‑gǎ te ní nuu núú‑dě ndàa núú ñúhú te càháⁿ ndàhú‑dé, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Te Jèsús ní dácàá‑gá ndaha‑gá ní tendaha ñàha‑gá xii‑dé, te xǎhaⁿ‑gǎ:
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Te dǎtnùní ní xáhaⁿ tùcu Jesús xii‑dé:
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 Te ducaⁿ ta xǐté nuu‑gá tnúhu nchaa nàcuáa quìde Jesús, te ío cuéhé ñǎyiu ní xóo tacá nchaa núú nǐ xíndecu‑gá cuèndá sá cuìní‑yu cundedóho‑yu tnúhu càháⁿ‑gá, ndɨhɨ cuèndá sá cuìní‑yu cada tátna ñaha‑gǎ xií‑yu.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Dico Jèsús ní xóo quee nihni‑gá tnuú‑yu ní xóo quɨ́hɨ́ⁿ‑gá núú ñà túú ñǎyiu ndècu ní xóo cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Yǎ Ndiǒxí.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Te ɨɨⁿ nduu dànehé‑gá ñáyiu, te xǐnucóo ɨɨⁿ ǔú cue tée cùu fariséú, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés. Te cue tée‑áⁿ nǐ quee‑güedé nchaa ñuú yɨ́ndèhu distritú Galìleá, ndɨhɨ distrìtú Jùdeá, ndɨhɨ ñuú Jerusàlén, te nchaa ñuú‑áⁿ nǐ quee‑güedé cuáháⁿ‑güedé núú ndécú‑gǎ. Te Yá Ndiǒxí chíndèe ñaha‑gá quídé tǎtna‑gá ñáyiu cùhú.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Te ɨɨⁿ ǔú cue tée nchìdo‑güedé ɨɨⁿ tée cùhú ñá cúú‑gǎ candá nihnu ñùhu‑dé xíto ní quexìo ndɨhɨ ñaha‑güedé, te cuìní‑güedé quɨ́hu ndɨhɨ ñaha‑güedě ndéé xɨtɨ́ vehe, sáá‑güedé ndéé núú Jèsús ndɨhɨ tée cùhú‑áⁿ.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 Dico ñá túú ní nǐhí‑güedě ndèé ichi quɨ́hu‑güedé, chi cuèndá ío cuéhé ñǎyiu ndècu, núu xíǎⁿ ní sáá‑güedé dɨ́quɨ́ véhé‑ǎⁿ nǐ caáⁿ‑güedé te ndàa dɨ́quɨ́ véhé‑ǎⁿ nǐ dáquěe‑güedé tée cùhú‑áⁿ, te ñùhu‑ni‑dé xíto ní dáquěe ñaha‑güedě tnuú ñáyiu ní sáá ndéé núú Jèsús.
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Te Jèsús ní cutnùní iní‑gá sá nɨ̀ yuhu nɨ iní‑güedé sàndáá iní ñáhá‑güedě xii‑gá, núu ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée cùhú‑áⁿ:
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Te cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ndɨhɨ cue tée cùu fariséú ní sani iní‑güedé: “¿Ná cúú těe‑a núu càháⁿ cuèhé‑dé cuèndá Yǎ Ndiǒxí‑i? Te vá yǒo ɨɨⁿ ndàcu cada cahnu iní nchaa yícá cuěchi ñáyiu, chi ɨɨⁿdìi díí‑ni Yá Ndiǒxí quídé càhnu iní‑gá”, duha ní sani iní‑güedé.
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Dico Jèsús sa ní cutnùní iní‑gá nàcuáa sàni iní‑güedé nǔu ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Te sá dúhá nǐ xáhaⁿ‑ǐ xii tée cùhú‑a sá cádá càhnu iní‑í nchaa yícá cuěchi‑dé, te xíǎⁿ nchòhó ñá túú cùtnuní iní‑ndó nǔu ndáá càháⁿ‑í àdi ñá ndàá. Dico núu cúu‑í‑dé sá ndácǒo‑dé, te caca‑dé te cutnùní ndáá iní‑ndó nǔu ndáá càháⁿ‑í àdi ñá ndàá, chi cundehe nǔú‑ndó nàcuáa cada‑í.
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Te vitna na càda‑í nàcuáa cutnùní iní‑ndó nchàa‑ndo sá yǔhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo ndecu ndɨhɨ‑í tnúhu ndee ìní sá cádá càhnu iní‑í nchaa cuéchi ñáyiu ñuyíú‑a —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ ndúha tée cùhú‑áⁿ te ní ndacóo‑dé, te ní ndocani‑dé xíto ñùhu‑dé ní quexìo‑áⁿ, te ní natnɨɨ‑dé ichi ta cǎháⁿ‑dé cuánuhú sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ nǐ cuñúhu‑yu, te tnàhá‑yu ní cachí‑yu sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí, te ducaⁿ ǐo ní yùhú‑yu, te ní xítnàhá‑yu:
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu te ní quee Jèsús xíáⁿ, te ní xiní‑gá ɨɨⁿ tée nàni Leví núcǒo‑dé ɨɨⁿ xichi quìde cobrá‑dé ñáyiu cuèndá impuèstú, chi cobràdór cúú‑dě, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Te té Lèví‑áⁿ nǐ ndàcuɨ́ñɨ́‑dé te ní dándǒo‑dé nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé núú núcǒo‑dé‑áⁿ, te ní tuha‑dé Jèsús.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Te sátá dúcáⁿ te té Lèví‑áⁿ nǐ quide‑dé ɨɨⁿ vico càhnu vehe‑dé sá cúú‑xí Jèsús, te ní tacá vài cue tée quìde chiuⁿ quide‑dé, te nchaa‑güedé cuánguɨhu‑güedé mèsá ní ngóo‑güedé ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu ní quexìo cuendá caxi‑güedé ndɨhɨ́‑yu.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 Dico cue tée cùu fariséú ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ní ngüíta‑güedé xǐcuèhé‑güedé cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě:
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 Te yúhú véxi‑í càháⁿ‑í ñáyiu cùtnuní iní‑xi sá ndécú cuěchi‑xi cuèndá dàñá‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá quìdé‑yu, te ñá túú věxi‑í càháⁿ‑í ñáyiu càchí sá ñà túú ndècu cuéchi‑xi —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Dico sáá nduu te vá cúndècu ndɨhɨ ñaha‑gá tée tnǎndaha‑áⁿ xií‑yu, te dàvá‑áⁿ te cahni iní‑yu vá cáxǐ‑yu sá ndɨ̀hú iní‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 Te ní cani‑gá ɨɨⁿ cuèndú núú ñǎyiu nàcuáa tecú tnùní‑yu tnúhu‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ:
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 Te nì vá yǒo ɨɨⁿ chìhi ndidí sáá xɨ̀tɨ́ ɨɨⁿ lamba sa ní cuu tùhú víhí, chi núu yoo ducaⁿ na càda, te ndava lamba sa ní cuu tùhú‑áⁿ chi ío níhi yócó ndìdí‑áⁿ, te cuíta‑ni ndidí‑áⁿ te cuíta‑ni lamba‑áⁿ.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Núu xíǎⁿ xíní ñùhu‑xi quée ndidí sáá‑ǎⁿ xɨtɨ́ ɨɨⁿ lamba saa cuèndá ducaⁿ ñà túú nǎ cuu cováha‑xi.
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 Te ni ɨ̀ɨⁿ ñáyiu ñá túú tnàhá iní‑yu cohó‑yu ndidí sáá, te núu díhna‑gá ná còhó‑yu ndidí sá nǐ quene díhna‑gá, chi càchí‑yu sá xíhí vǎha‑gá ndidí sá nǐ quene díhna‑gá‑áⁿ dàcúúxí ndìdí sáá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.