Lucas 2

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te dàvá‑áⁿ nǐ táúchíúⁿ tě Aùgustú Cèsár nucódó tnùní nchaa ñáyiu nàcióⁿ yɨ́ndàha‑dé.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Te xéhé sǎ dǐhnanuu nǐ nucódó tnùní ñáyiu, te dɨu‑ni dàvá‑áⁿ nǐ cunuu té Cìreniú distrìtú Sìriá.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Te nchaa ñáyiu ní natacá‑yu ñuú núú nǐ cacú‑yu cuèndá nucódó tnùní‑yu.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Núu xíǎⁿ ní quee té Chèé ñuú Nazàrét ɨɨⁿ ñuú yɨ́ndèhu distritú Galìleá, te cuáháⁿ‑dé ñuú Bèlén ɨɨⁿ ñuú yɨ́ndèhu distritú Jùdeá, chi xíáⁿ nǐ cuu ñuú ndíi Dàvií, te dɨu‑ni ñaní tnáhá tě Chèé‑áⁿ nǐ cuu ndíi.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Núu xíǎⁿ cuáháⁿ‑dé ndéé ñuú Bèlén nucódó tnùní‑dé, te tnàhá tá Màriá xíchí nǐ cundáá tnúhu sá tnǎndaha ndɨhɨ‑dé cuáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑dě, te sa ñùhu déhe‑xi.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Te nɨni cùyaá‑yu ñuú Bèlén‑áⁿ nǐ sáá òré cacu déhe‑xi.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Te ní cacu déhe díhna‑xi, te ní chidúcúⁿnuu‑xi dóó, te ní sacáⁿ ñáhá‑xí ɨ̀ɨⁿ vehe núú cúú vèhe quɨtɨ, chi ñá túú ní nǐhǐ‑yu vehe coó‑yu.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Te yatni ñuú‑áⁿ xǐndecu ɨɨⁿ ǔú toli ndèé‑güedé mběé‑güedě ndécú‑güèdɨ majadá niú‑áⁿ.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Te uuⁿni ní quexìo ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te Yá Ndiǒxí ní quide‑gá ní dáyèhé‑xi nɨ càndéé núú xǐndecu‑güedé, te ní yùhú víhí‑güedě.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Te ní xáhaⁿ espíritú‑áⁿ:
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Chi vitna ní cacu ɨɨⁿ tée dàcácu nihnu ñaha xìi‑ndo núú ùhú núú ndàhú ñuú ndíi Dàvií, te tée‑áⁿ cúú‑dě Xítohó Jesucrìstú.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Te dàtná ɨɨⁿ sèñá te naníhí‑ndó tě lǐhli‑áⁿ yɨ́dǔcúⁿ nuu‑dé dóó cáá‑dě ɨɨⁿ vehe quɨtɨ —càchí‑xi xǎhaⁿ‑xi xìi‑güedé.
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Te òré‑áⁿ nǐ quexìo cuéhé víhí espíritú véxi cuuⁿ andɨu nǐ naníhí tnáhá‑xí ndɨ̀hɨ espíritú‑áⁿ, te ní ngüíta‑xi ní chiñuhu‑xi Yǎ Ndiǒxí, te càchí‑xi:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 ¡Ío càhnu cuu Yá Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu,
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Te òré cuándaa cue espíritú‑áⁿ andɨu, te ní ngüíta cue toli‑ǎⁿ xǐtnàha‑güedé:
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Te ní tnɨɨ‑güedé ichi súúní ndɨ̌hɨ cuáháⁿ‑güedé, te ní naníhí‑güedě tá Màriá ndɨhɨ té Chèé, ndɨhɨ té lǐhli‑áⁿ cáá‑dě xɨtɨ́ ɨɨⁿ vehe quɨtɨ.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Te òré ní xiní ñáhá‑güedě te ní xáhaⁿ‑güedě xií‑yu nàcuáa ní xáhaⁿ espíritú‑áⁿ xii‑güedé cuèndá té lǐhli‑áⁿ.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Te nchaa ñáyiu ní tecú dóho‑xi ní cuñúhu‑yu nàcuáa ní cáháⁿ‑güedé.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Dico tá Màriá chi ñùhu nahi‑ni iní‑xi, te dìcó‑ni sàni iní‑xi cuèndá nchaa tnúhu‑áⁿ.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Te cue toli‑ǎⁿ nǐ natnɨɨ‑güedé ichi, te ta xǐtnàha‑güedé cuánuhú sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí cuèndá nchaa tnúhu ní xíndedóho‑güedé, ndɨhɨ cuèndá nchaa sá nǐ xiní‑güedé, chi cuèndá sá ndàá ní cuu nchaa nàcuáa ní tecú tnúhu‑güedé.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Te núú ùná nduu sá nǐ cacu té lǐhli‑áⁿ, te ní sáha‑güedé sèñá ñɨɨ‑dé, te ní dánání ñàha‑güedé Jèsús xii‑dé, dɨu‑ni nàcuáa ní xáhaⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí xii tá Màriá ndéé cútnàhá vátá ngǔhuⁿ‑gá‑dé xɨtɨ́‑xi.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Te sátá nǐ tnahá nduu, ndùu íǐ‑yu nàcuáa càháⁿ nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, te ndècá‑yu té lǐhli‑áⁿ cuǎháⁿ ñuú Jerusàlén cuèndá quee túu‑dé núú Dǔtú Ndiǒxí.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Te ducaⁿ nǐ quidé‑yu, chi ducaⁿ càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí sá ncháá làndú tée na càcu díhna quetúu‑güexi núú‑gǎ cuèndá cundecu‑ná‑güexi cuèndá‑gá.
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 Te ní quidé‑yu nàcuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí núú tùtú‑gá núú càchí‑xi: “Canehe‑ndo ǔú lǒmá àdi úú cǔcu quɨ́hɨ́ⁿ nduu táhú ñáhá Yǎ Ndiǒxí”, duha càháⁿ‑gá núú tùtú‑gá.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Te dàvá‑áⁿ ndécú ɨ̀ɨⁿ tée nàni Mió ñuú Jerusàlén. Te ío váha iní‑dé, te chìñuhu‑dé Yǎ Ndiǒxí, te ndètu‑dé sáá nduu chìndee ñaha Yá Ndiǒxí xii ñáyiu isràél. Te ndècu ndɨhɨ té Mìó‑áⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Te sa ní xáhaⁿ‑xi xìi‑dé sá vǎ cùú‑ni‑dé, chi dacuɨtɨ́í quìní‑dé Crìstú Yaá tendaha Yǎ Ndiǒxí quixi ñuyíú‑a.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Te tée‑áⁿ ndécá ñàha Espíritú Yǎ Ndiǒxí xii‑dé cuáháⁿ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu. Te cuáháⁿ‑yu ndɨhɨ Jèsús veñúhu‑áⁿ cuèndá cadá‑yu ndɨhɨ‑gá nàcuáa càháⁿ tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Te òré ní sáá‑yu, te té Mìó‑áⁿ nǐ nguɨ́dèhé‑dé Jèsús, te ní cáháⁿ‑dé sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí, te ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 Yòhó Dútú Ndiǒxí sa ní cuu daña‑n cùú‑í vitna,
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Chi sa ní xiní núù‑í Yaá dàcácu nihnu ñaha xìi ñáyiu núú ùhú núú ndàhú vitna.
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Te Yaá ní tendaha‑n věxi núú ndécú nchàa ñáyiu ñuyíú‑a.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Te cùu‑gá dàtná ɨɨⁿ ñuhú, chi dandìxi túu‑gá iní ñáyiu cuèndá cutnùní iní‑yu cuèndá Yǎ Ndiǒxí cuěi ñá dɨ́ú ñǎyiu isràél cúǔ‑yu.
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Te té Chèé ndɨhɨ nǎná Jèsús ní cuñúhu‑yu tnúhu ní cáháⁿ té Mìó cuèndá‑gá.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Te dǎtnùní té Mìó ní xícáⁿ táhú‑dě núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá‑yu, te xǎhaⁿ‑dě xii tá Màriá nǎná Jèsús:
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Te ducaⁿ te cutnùní nàcuáa sàni iní ɨɨⁿ ɨɨⁿ ñáyiu. Dico sá cúú‑xí yòhó chi ío cada ndàhú‑xi iní‑n, chi súúní dàtná sá nǐ nícuèhé iní‑n càda‑xi —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tá Màriá.
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Te xíáⁿ ndécú tnàhá ɨɨⁿ ñaha càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí nání‑áⁿ Àná, te tǎtá‑aⁿ ní xínani‑dě Fànuél ñaní tnáhá ndǐi Àsér. Te ñaha‑áⁿ sa ní sahnu vìhi‑aⁿ, te cuechi‑ni‑aⁿ nǐ tnándaha‑aⁿ te úsá‑ni cuíá nǐ xíndecu‑aⁿ ndɨhɨ yɨɨ‑aⁿ,
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 te ní quendóo quèé‑aⁿ, te sa ñùhu‑aⁿ cúmídícó cǔmí cuǐá‑aⁿ. Te ñá túú ní xǒo quee‑aⁿ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, chi nduu nìú ní xóo chiñuhu‑aⁿ Dútú Ndiǒxí, te áma ñá túú tnàhí ná ní xǒo caxi‑aⁿ ní xóo cáháⁿ ndɨhɨ‑aⁿ Yá Ndiǒxí.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Te dɨu‑ni òré ndécǔ‑yu ndɨhɨ Jèsús ní quexìo‑aⁿ núǔ‑yu, te ní ndacáⁿ táhú‑áⁿ nǔú Yǎ Ndiǒxí cuèndá sá nǐ xiní‑aⁿ Jèsús, te dǎtnùní ní ngüíta‑aⁿ càháⁿ váha‑aⁿ cuèndá‑gá núú nchàa ñáyiu, ñáyiu ndètu quiní sáá nduu dàcácu Yá Ndiǒxí ñáyiu Jerusàlén núú tnǔndòho tnúhu ndàhú.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Te sátá nǐ quidé‑yu nchaa nàcuáa càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí, te cuánuhú‑yu ñuú Nazàrét núú ndécú tnàhí‑yu, te ñuú‑áⁿ yɨ́ndèhu‑xi distritú Galìleá.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Te té lǐhli nàni Jesús‑áⁿ tá sàhnu‑dé, te ta nìhí ndéé‑dě cuáháⁿ, te ducaⁿ ǐo váha ta sàá sá xìní tnùní‑dé cuáháⁿ, chi Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑gá xii‑dé.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Te ndɨ tnahá cuíá nǐ xóo quɨ́hɨ́ⁿ té Chèé ndɨhɨ nǎná Jèsús vico pàscuá ñuú Jerusàlén.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Te cútnàhá ní chítú Jèsús úxúú cuíá‑gǎ, te cuáháⁿ‑yu ndɨhɨ‑gá ñuú Jerusàlén vico pàscuá, chi ducaⁿ tnàhí quìdé‑yu.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Te òré ní yáha vico, te ní natnɨɨ́‑yu ichi cuánuhú‑yu, te ní quendóo‑gá ñuú Jerusàlén, te ni nǎná‑gǎ, te ni tě Chèé ñá túú ní xìní ní quendóo‑gá.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Chi ní sani iní‑yu sá ñútnàhá‑gá tnuú nchaa ñáyiu ní sáháⁿ vico cuánuhú. Te ní xúhuⁿ‑yu ɨɨⁿ nduu ichi ta ndùcu tnúhu‑yu‑gá núú nchàa ñaní tnáhǎ‑yu, ndɨhɨ núú nchàa ñáyiu xìní tnáhá ndɨ̀hɨ́‑yu,
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 te ñá túú ní nàníhí ñáhǎ‑yu xii‑gá. Núu ní nacuìcó‑yu cuánuhú tucú‑yu ñuú Jerusàlén cuèndá yàcáⁿ nanducu ñàhá‑yu xii‑gá.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Te núú ùní nduu sá nǐ dana núú ñáhǎ‑yu xii‑gá, te ní naníhí ñáhǎ‑yu nùcóo‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu tnuú cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, te ndèdóho ñaha‑gǎ xii‑güedé, te nándɨ sá ndúcú tnǔhu‑gá núú‑güedě.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Te nchaa cue tée xǐndedóho ñaha xìi‑gá xǐcuñúhu‑güedé sá ǐo váha sàá sá xìní tnùní‑gá, te ío váha nìhí‑gá tnúhu nàdanchocáva‑gá.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Te òré ní xiní ñáhá tě Chèé ndɨhɨ nǎná‑gǎ xii‑gá, te ío ní cuñúhu‑yu, te ní xáhaⁿ nǎná‑gǎ xii‑gá:
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Te ní xáhaⁿ Jèsús xií‑yu:
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Dico mèé‑yu ñá túú ní tècú tnùní‑yu nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Te sátá dúcáⁿ te cuánuhú ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá ñuú Nazàrét, te ío ní sándáá iní ñáhá‑gǎ xií‑yu. Te nchaa sá nǐ quide‑gá‑áⁿ nǐ xúhuⁿ nahi‑ni ìní nǎná‑gǎ.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Te Jèsús ducaⁿ‑ni ta sàhnu‑gá cuáháⁿ, te ta sàá‑gá sá xìní tnùní‑gá cuáháⁿ, te ducaⁿ cùdɨu‑gá núú Yǎ Ndiǒxí, ndɨhɨ núú nchàa ñáyiu.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.