João 19
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te té Pìlatú ní táúchíúⁿ‑dě ní tnɨɨ ñaha cuè sandadú xii Jèsús, te ní caniha‑güedě xii‑gá ndɨhɨ ñɨɨ.
1 Pilatos mandou então flagelar Jesus.
2 Te dɨu‑ni cue tée‑áⁿ nǐ cadúha‑güedé ɨɨⁿ coròná iñu ní chihi‑güedé dɨ́quɨ́‑gǎ, te ní dáquɨ̌u nuu ñaha‑güedě xii‑gá ɨɨⁿ dóó tɨ́cuèhé víhí.
2 Os soldados teceram de espinhos uma coroa e puseram-lha sobre a cabeça e cobriram-no com um manto de púrpura.
3 Te ní sáháⁿ ndehe yatni‑gá‑güedé núú‑gǎ, te ní xáhaⁿ‑güedě:
3 Aproximavam-se dele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Te ní quee tucu té Pìlatú quehé te ní xáhaⁿ‑dě xii nchaa ñáyiu xǐndecu quehé:
4 Pilatos saiu outra vez e disse-lhes: Eis que vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele nenhum motivo de acusação.
5 Te ní ndeñuhu ñaha té Pìlatú xii Jèsús xɨtɨ́ vechìuⁿ‑dé te ñùhu ɨɨⁿ coroná iñu dɨ́quɨ́‑gǎ, te nìhnu‑gá dóó tɨ́cuèhé víhí‑ǎⁿ. Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú xií‑yu:
5 Apareceu então Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Pilatos disse: Eis o homem!
6 Te ní xiní ñáhá cuè dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée quìde cuendá veñúhu. Te ní cuáá‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě:
6 Quando os pontífices e os guardas o viram, gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Falou-lhes Pilatos: Tomai-o vós e crucificai-o, pois eu não acho nele culpa alguma.
7 Te ní xáhaⁿ cuè tée isràél:
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo essa lei ele deve morrer, porque se declarou Filho de Deus.
8 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii té Pìlatú, te vàa‑gá ní yùhú‑dé.
8 Estas palavras impressionaram Pilatos.
9 Núu cuándɨhu tucu‑dé vechìuⁿ‑dé, te ní xáhaⁿ tùcu‑dé xii Jèsús:
9 Entrou novamente no pretório e perguntou a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe respondeu.
10 Núu ní xáhaⁿ tě Pìlatú xii‑gá:
10 Pilatos então lhe disse: Tu não me respondes? Não sabes que tenho poder para te soltar e para te crucificar?
11 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
11 Respondeu Jesus: Não terias poder algum sobre mim, se de cima não te fora dado. Por isso, quem me entregou a ti tem pecado maior.
12 Te òré‑áⁿ nǐ ngüíta té Pìlatú ndúcú‑dě nàcuáa cada‑dé dàcácu‑dé Jèsús ní cùu, dico cue tée isràél ní ngüíta‑güedé ní cuáá‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě:
12 Desde então Pilatos procurava soltá-lo. Mas os judeus gritavam: Se o soltares, não és amigo do imperador, porque todo o que se faz rei se declara contra o imperador.
13 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii té Pìlatú nǔu ní quee‑dé ndɨhɨ Jèsús cuáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑dě corrèdór núú nǐ quée mee‑ni yǔú vǎha núú ñúhú, te xíáⁿ nání‑xí Gǎbatá tnúhu hèbreú. Te xíáⁿ ndécú xìlé sácǒo nchihi té Pìlatú xèhndé‑dé cuéchi ñáyiu, núu ní nucóo‑dé núú xìlé‑dé òré ní quexìo‑dé ndɨhɨ Jèsús.
13 Ouvindo estas palavras, Pilatos trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Lajeado, em hebraico Gábata.
14 Te cùu‑xi datná cuádava nduu, nduu vìspré vico pàscuá. Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú xii ñáyiu isràél:
14 {Era a Preparação para a Páscoa, cerca da hora sexta.} Pilatos disse aos judeus: Eis o vosso rei!
15 Te ní cuáá‑yu, te xǎhǎⁿ‑yu:
15 Mas eles clamavam: Fora com ele! Fora com ele! Crucifica-o! Pilatos perguntou-lhes: Hei de crucificar o vosso rei? Os sumos sacerdotes responderam: Não temos outro rei senão César!
16 Te té Pìlatú ní xáhaⁿ‑dě ní queheⁿ cuèndá‑güedé Jèsús ndécá ñàha‑güedé cuáháⁿ cata caa ñaha‑güedě núú cùrúxí.
16 Entregou-o então a eles para que fosse crucificado.
17 Te ní quee Jèsús nchídó‑gǎ cùrúxí cuáháⁿ ɨɨⁿ xichi núú nání Yɨ̀quɨ Dɨ́quɨ́ Ndɨ̌yɨ. Te tnúhu hèbreú quéé‑xí Gǒlgotá.
17 Levaram então consigo Jesus. Ele próprio carregava a sua cruz para fora da cidade, em direção ao lugar chamado Calvário, em hebraico Gólgota.
18 Te yàcáⁿ ní sata caa ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí‑áⁿ. Te xio xio dɨ̀ñɨ‑gá ní sata caa‑güedé úú cue tée ndècu ndisa cuéchi‑xi dɨu‑ni núú cùrúxí tucu.
18 Ali o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Te ní táúchíúⁿ tě Pìlatú ní taxi ndecu‑güedé ɨɨⁿ sá ndèé lètrá núú cùrúxí tá càa‑gá, te duha càchí lètrá‑áⁿ: “Jèsús tée ñuú Nazàrét, tée yɨ̀ndaha ñaha xii ñáyiu isràél”, duha càchí‑xi.
19 Pilatos redigiu também uma inscrição e a fixou por cima da cruz. Nela estava escrito: Jesus de Nazaré, rei dos judeus.
20 Te vài ñáyiu isràél ní xiní‑yu nàcuáa càháⁿ lètrá‑áⁿ, chi yatni‑ni yuhu ñùú ní sata caa ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí. Te lètrá‑áⁿ càháⁿ‑xi tnúhu hèbreú, te càháⁿ‑xi tnúhu grìégú, te càháⁿ‑xi tnúhu làtín.
20 Muitos dos judeus leram essa inscrição, porque Jesus foi crucificado perto da cidade e a inscrição era redigida em hebraico, em latim e em grego.
21 Te ní xáhaⁿ cuè dútú cúnùu xii té Pìlatú:
21 Os sumos sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, mas sim: Este homem disse ser o rei dos judeus.
22 Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú:
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Te sátá nǐ sata caa ñaha cuè sandadú xii Jèsús núú cùrúxí, te cúmí xichi ní quide‑güedé dóó‑gǎ, te ɨɨⁿ ɨɨⁿ xichi dóó‑gǎ ní cáhñu cue sandàdú‑áⁿ. Te ndècu ɨɨⁿ dóó‑gǎ dóó cání ñà túú ní tɨ̌cu.
23 Depois de os soldados crucificarem Jesus, tomaram as suas vestes e fizeram delas quatro partes, uma para cada soldado. A túnica, porém, toda tecida de alto a baixo, não tinha costura.
24 Te cuèndá dóó‑ǎⁿ nǐ xítnàha cue sandadú‑áⁿ:
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas deitemos sorte sobre ela, para ver de quem será. Assim se cumpria a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e deitaram sorte sobre a minha túnica {Sl 21,19}. Isso fizeram os soldados.
25 Te yatni dɨ̀ñɨ curúxí núú tácàa Jesús nútnɨ̌ɨ nǎná‑gǎ, ndɨhɨ cúhú‑xi, ndɨhɨ tá Màriá ñadɨ̀hɨ́ té Clèofás, ndɨhɨ tá Màriá Magdalèná.
25 Junto à cruz de Jesus estavam de pé sua mãe, a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Te ní xiní Jèsús nǎná‑gǎ nútnɨ̌ɨ‑aⁿ dɨ̀ñɨ ɨɨⁿ tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá, tée ío cùu iní‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii nǎná‑gǎ:
26 Quando Jesus viu sua mãe e perto dela o discípulo que amava, disse à sua mãe: Mulher, eis aí teu filho.
27 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ:
27 Depois disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E dessa hora em diante o discípulo a levou para a sua casa.
28 Te ní cutnùní iní Jèsús sá nǐ ndɨhɨ chìuⁿ ní táhú Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí ní quide‑gá nǔu ní cachí‑gá:
28 Em seguida, sabendo Jesus que tudo estava consumado, para se cumprir plenamente a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Te ndècu ɨɨⁿ lítu ñùhu ndudí íá. Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá sá yìchí‑gá ndute, núu xíǎⁿ ní queheⁿ‑güedé cáchí te ní chindóyo‑güedé xɨtɨ́ ndudí íá‑ǎⁿ, te ní chinenu‑güedé dɨ́quɨ́ ɨɨⁿ dité yutnu nàni hisópó, te ní ndocani‑güedé ní chihi‑güedé yuhu‑gá.
29 Havia ali um vaso cheio de vinagre. Os soldados encheram de vinagre uma esponja e, fixando-a numa vara de hissopo, chegaram-lhe à boca.
30 Te sátá nǐ xihi‑gá ndudí íá‑ǎⁿ, te càchí‑gá:
30 Havendo Jesus tomado do vinagre, disse: Tudo está consumado. Inclinou a cabeça e rendeu o espírito.
31 Te cuèndá sá ndùu vispré vico pàscuá cúú‑xí nǔu ñá ní cuìní cue tée isràél cundecu‑ni yɨquɨ cùñú‑gá núú cùrúxí ndɨhɨ yɨquɨ cùñú cue tée ní sata caa‑güedé dɨ̀ñɨ‑gá, chi cuèndá nduu tněé‑áⁿ cúú‑xí ndùu ndetatú ñáyiu, te ío quìde cahnú‑yu nduu‑ǎⁿ, núu ní xáhaⁿ‑güedě xii té Pìlatú sá táúchìuⁿ‑dé quɨ́hɨ́ⁿ cue tée cáhnú‑güedé dɨ́hɨⁿ Jèsús ndɨhɨ dɨ́hɨⁿ cue tée tàcaa ndɨhɨ‑gá, te xocàni‑güedé yɨquɨ cùñú‑gá ndɨhɨ yɨquɨ cùñú‑güedé yàcáⁿ.
31 Os judeus temeram que os corpos ficassem na cruz durante o sábado, porque já era a Preparação e esse sábado era particularmente solene. Rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas e fossem retirados.
32 Te sátá dúcáⁿ te ní sáháⁿ cue sandàdú ní sáhnú‑güedé dɨ́hɨⁿ cue tée tàcaa xio xio dɨñɨ Jesús.
32 Vieram os soldados e quebraram as pernas do primeiro e do outro, que com ele foram crucificados.
33 Te òré ní cuyatni‑güedé núú‑gǎ, te ní xiní‑güedé sá sà ní xíhí‑gá nǔu ñá ní sǎhnú‑güedé dɨ́hɨⁿ‑gá.
33 Chegando, porém, a Jesus, como o vissem já morto, não lhe quebraram as pernas,
34 Dico ɨɨⁿ sandàdú‑áⁿ nǐ cúxi‑dé pùyá néhé‑dě ɨɨⁿ xio yɨquɨ naha‑gǎ, te yɨ̀hɨ caá núú‑xi núu ní caáⁿ‑xi yɨquɨ naha‑gǎ ní quee nɨ́ñɨ́ ndɨhɨ ndute cuìí.
34 mas um dos soldados abriu-lhe o lado com uma lança e, imediatamente, saiu sangue e água.
35 Te yúhú té Juàá tée ní cadúha tutú‑a ní xiní‑í nàcuáa ní cuu ní xíhí Jèsús, te xíǎⁿ nǔu càháⁿ ndáá‑í cuèndá quɨ́ndáá iní‑ndó.
35 O que foi testemunha desse fato o atesta {e o seu testemunho é digno de fé, e ele sabe que diz a verdade}, a fim de que vós creiais.
36 Te ducaⁿ nǐ cuu ñá ní sǎhnú‑güedé dɨ́hɨⁿ Jèsús, chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Vá càhnú‑güedé ni ɨ̀ɨⁿ yɨquɨ‑gá”, duha càchí‑xi.
36 Assim se cumpriu a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado {Ex 12,46}.
37 Te ducaⁿ nǐ quide‑güedé Jèsús ní caáⁿ‑güedé yɨquɨ naha‑gǎ, chi ɨngá xichi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi: “Sáá nduu te quiní‑güedé ɨɨⁿ tée ní dánǐcuèhé‑güedé”, duha càchí‑xi.
37 E diz em outra parte a Escritura: Olharão para aquele que transpassaram {Zc 12,10}.
38 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu, te té Chèé tée ñuú Arimàteá tnàhá‑dé ní sándáá iní‑dé tnúhu Jèsús dico dayuhu, chi ní xóo yùhú‑dé cue tée cùnuu núú ñǎyiu isràél. Te tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii té Pìlatú nǔu vá dáñá‑dě canehe‑dé yɨquɨ cùñú Jèsús quɨ́hɨ́ⁿ chindúxi‑dé, te té Pìlatú ní xáhaⁿ‑dě xii‑dé sá cúú cànehe‑dé yɨquɨ cùñú Jèsús quɨ́hɨ́ⁿ, núu ní sáháⁿ‑dé ní nuu nehe‑dé yɨquɨ cùñú‑gá núú cùrúxí nchídó‑dě cuáháⁿ.
38 Depois disso, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, mas ocultamente, por medo dos judeus, rogou a Pilatos a autorização para tirar o corpo de Jesus. Pilatos permitiu. Foi, pois, e tirou o corpo de Jesus.
39 Te té Nicòdemú tée ní sáháⁿ niú ní cáháⁿ ndɨhɨ‑dé Jèsús ndéé díhna, tée‑áⁿ néhé‑dě ócó úxí kǐlú yuchi ní cuáha mee‑ni yǔcú sǎ nání mìrrá ndɨhɨ yúcú sǎ nání àloés. Te ío váha tnàmi saháⁿ.
39 Acompanhou-o Nicodemos {aquele que anteriormente fora de noite ter com Jesus}, levando umas cem libras de uma mistura de mirra e aloés.
40 Te ní naníhí tnáhá‑dě ndɨhɨ té Chèé, te ní chidúcúⁿnuu‑güedé yɨquɨ cùñú Jèsús mee‑ni dǒó vǎha, te nàcuáa ta dùcuⁿ nuu‑güedé yɨquɨ cùñú‑gá dóó‑ǎⁿ, te ducaⁿ ta chìdo‑güedé yuchi sàháⁿ tnámí‑ǎⁿ nǔú dǒó‑ǎⁿ chi ducaⁿ tnàhí quìde ñáyiu isràél òré chíndǔxi tnàhá‑yu.
40 Tomaram o corpo de Jesus e envolveram-no em panos com os aromas, como os judeus costumam sepultar.
41 Te yatni núú nǐ sata caa‑güedé Jèsús cáá ɨ̀ɨⁿ lahuertá. Te xɨtɨ́ lahuèrtá‑áⁿ nchìí ɨɨⁿ yaú cava duha cuáháⁿ ndáá‑xi, te vátá yǒo ɨɨⁿ‑gá nguɨ́ndǔxi xíáⁿ.
41 No lugar em que ele foi crucificado havia um jardim, e no jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda fora depositado.
42 Te cuèndá sá nǐ cuyatni tnahá nduu ndètatú ñáyiu isràél nǔu xíǎⁿ yaú cava nchìí yatni‑ni xíáⁿ nǐ chihi‑güedé yɨquɨ cùñú Jèsús.
42 Foi ali que depositaram Jesus por causa da Preparação dos judeus e da proximidade do túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.