João 19

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te té Pìlatú ní táúchíúⁿ‑dě ní tnɨɨ ñaha cuè sandadú xii Jèsús, te ní caniha‑güedě xii‑gá ndɨhɨ ñɨɨ.
1 Aí Pilatos mandou chicotear Jesus.
2 Te dɨu‑ni cue tée‑áⁿ nǐ cadúha‑güedé ɨɨⁿ coròná iñu ní chihi‑güedé dɨ́quɨ́‑gǎ, te ní dáquɨ̌u nuu ñaha‑güedě xii‑gá ɨɨⁿ dóó tɨ́cuèhé víhí.
2 Depois os soldados fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na cabeça dele, e o vestiram com uma capa vermelha.
3 Te ní sáháⁿ ndehe yatni‑gá‑güedé núú‑gǎ, te ní xáhaⁿ‑güedě:
3 Chegavam perto dele e diziam: — Viva o rei dos judeus! E davam bofetadas nele.
4 Te ní quee tucu té Pìlatú quehé te ní xáhaⁿ‑dě xii nchaa ñáyiu xǐndecu quehé:
4 Aí Pilatos saiu outra vez e disse para a multidão: — Escutem! Vou trazer o homem aqui para que vocês saibam que não encontro nenhum motivo para condená-lo!
5 Te ní ndeñuhu ñaha té Pìlatú xii Jèsús xɨtɨ́ vechìuⁿ‑dé te ñùhu ɨɨⁿ coroná iñu dɨ́quɨ́‑gǎ, te nìhnu‑gá dóó tɨ́cuèhé víhí‑ǎⁿ. Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú xií‑yu:
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos na cabeça e vestido com a capa vermelha. — Vejam! Aqui está o homem! — disse Pilatos.
6 Te ní xiní ñáhá cuè dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée quìde cuendá veñúhu. Te ní cuáá‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě:
6 Quando os chefes dos sacerdotes e os guardas do Templo viram Jesus, começaram a gritar: — Crucifica! Crucifica! — Vocês que o levem e o crucifiquem! Eu não encontro nenhum motivo para condenar este homem! — repetiu Pilatos.
7 Te ní xáhaⁿ cuè tée isràél:
7 A multidão respondeu: — Nós temos uma
8 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii té Pìlatú, te vàa‑gá ní yùhú‑dé.
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou com mais medo ainda.
9 Núu cuándɨhu tucu‑dé vechìuⁿ‑dé, te ní xáhaⁿ tùcu‑dé xii Jèsús:
9 Entrou outra vez no palácio e perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não respondeu nada.
10 Núu ní xáhaⁿ tě Pìlatú xii‑gá:
10 Então Pilatos disse: — Você não quer falar comigo? Lembre que eu tenho autoridade tanto para soltá-lo como para mandar crucificá-lo.
11 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
11 Jesus respondeu:
12 Te òré‑áⁿ nǐ ngüíta té Pìlatú ndúcú‑dě nàcuáa cada‑dé dàcácu‑dé Jèsús ní cùu, dico cue tée isràél ní ngüíta‑güedé ní cuáá‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě:
12 Depois disso Pilatos quis soltar Jesus. Mas a multidão gritou: — Se o senhor soltar esse homem, não é amigo do Imperador! Pois quem diz que é rei é inimigo do Imperador!
13 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii té Pìlatú nǔu ní quee‑dé ndɨhɨ Jèsús cuáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑dě corrèdór núú nǐ quée mee‑ni yǔú vǎha núú ñúhú, te xíáⁿ nání‑xí Gǎbatá tnúhu hèbreú. Te xíáⁿ ndécú xìlé sácǒo nchihi té Pìlatú xèhndé‑dé cuéchi ñáyiu, núu ní nucóo‑dé núú xìlé‑dé òré ní quexìo‑dé ndɨhɨ Jèsús.
13 Quando Pilatos ouviu isso, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado “Calçada de Pedra”. (Em hebraico o nome desse lugar é “Gabatá”.)
14 Te cùu‑xi datná cuádava nduu, nduu vìspré vico pàscuá. Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú xii ñáyiu isràél:
14 Era quase meio-dia da véspera da Páscoa . Pilatos disse para a multidão: — Aqui está o rei de vocês!
15 Te ní cuáá‑yu, te xǎhǎⁿ‑yu:
15 Mas eles gritaram: — Mata! Mata! Crucifica! Então Pilatos perguntou: — Querem que eu crucifique o rei de vocês? Mas os chefes dos sacerdotes responderam: — O nosso único rei é o Imperador!
16 Te té Pìlatú ní xáhaⁿ‑dě ní queheⁿ cuèndá‑güedé Jèsús ndécá ñàha‑güedé cuáháⁿ cata caa ñaha‑güedě núú cùrúxí.
16 Então Pilatos entregou Jesus aos soldados para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Te ní quee Jèsús nchídó‑gǎ cùrúxí cuáháⁿ ɨɨⁿ xichi núú nání Yɨ̀quɨ Dɨ́quɨ́ Ndɨ̌yɨ. Te tnúhu hèbreú quéé‑xí Gǒlgotá.
17 Jesus saiu carregando ele mesmo a cruz para o lugar chamado Calvário . (Em hebraico o nome desse lugar é “Gólgota”.)
18 Te yàcáⁿ ní sata caa ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí‑áⁿ. Te xio xio dɨ̀ñɨ‑gá ní sata caa‑güedé úú cue tée ndècu ndisa cuéchi‑xi dɨu‑ni núú cùrúxí tucu.
18 Ali os soldados pregaram Jesus na cruz. E crucificaram também outros dois homens, um de cada lado dele. Pilatos mandou escrever um letreiro e colocá-lo na parte de cima da cruz. Nesse letreiro estava escrito em hebraico, latim e grego : “Jesus de Nazaré, Rei dos Judeus”. Muitas pessoas leram o letreiro porque o lugar em que Jesus foi crucificado ficava perto da cidade.
19 Te ní táúchíúⁿ tě Pìlatú ní taxi ndecu‑güedé ɨɨⁿ sá ndèé lètrá núú cùrúxí tá càa‑gá, te duha càchí lètrá‑áⁿ: “Jèsús tée ñuú Nazàrét, tée yɨ̀ndaha ñaha xii ñáyiu isràél”, duha càchí‑xi.
19 — ausente —
20 Te vài ñáyiu isràél ní xiní‑yu nàcuáa càháⁿ lètrá‑áⁿ, chi yatni‑ni yuhu ñùú ní sata caa ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí. Te lètrá‑áⁿ càháⁿ‑xi tnúhu hèbreú, te càháⁿ‑xi tnúhu grìégú, te càháⁿ‑xi tnúhu làtín.
20 — ausente —
21 Te ní xáhaⁿ cuè dútú cúnùu xii té Pìlatú:
21 Então os chefes dos sacerdotes disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos Judeus”; escreva: “Este homem disse: Eu sou o Rei dos Judeus”.
22 Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú:
22 — O que escrevi escrevi! — respondeu Pilatos.
23 Te sátá nǐ sata caa ñaha cuè sandadú xii Jèsús núú cùrúxí, te cúmí xichi ní quide‑güedé dóó‑gǎ, te ɨɨⁿ ɨɨⁿ xichi dóó‑gǎ ní cáhñu cue sandàdú‑áⁿ. Te ndècu ɨɨⁿ dóó‑gǎ dóó cání ñà túú ní tɨ̌cu.
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma para cada um. Mas a túnica era sem costura, toda tecida numa só peça de alto a baixo.
24 Te cuèndá dóó‑ǎⁿ nǐ xítnàha cue sandadú‑áⁿ:
24 Por isso os soldados disseram uns aos outros: — Não vamos rasgar a túnica. Vamos tirar a sorte para ver quem fica com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse o que as “Repartiram entre si as minhas roupas e fizeram E foi isso o que os soldados fizeram.
25 Te yatni dɨ̀ñɨ curúxí núú tácàa Jesús nútnɨ̌ɨ nǎná‑gǎ, ndɨhɨ cúhú‑xi, ndɨhɨ tá Màriá ñadɨ̀hɨ́ té Clèofás, ndɨhɨ tá Màriá Magdalèná.
25 Perto da cruz de Jesus estavam a sua mãe, e a irmã dela, e Maria, a esposa de Clopas, e também Maria Madalena.
26 Te ní xiní Jèsús nǎná‑gǎ nútnɨ̌ɨ‑aⁿ dɨ̀ñɨ ɨɨⁿ tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá, tée ío cùu iní‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii nǎná‑gǎ:
26 Quando Jesus viu a sua mãe e perto dela o discípulo que ele amava, disse a ela:
27 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ:
27 Em seguida disse a ele: E esse discípulo levou a mãe de Jesus para morar dali em diante na casa dele.
28 Te ní cutnùní iní Jèsús sá nǐ ndɨhɨ chìuⁿ ní táhú Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí ní quide‑gá nǔu ní cachí‑gá:
28 Agora Jesus sabia que tudo estava completado. Então, para que se cumprisse o que dizem as Escrituras Sagradas , disse:
29 Te ndècu ɨɨⁿ lítu ñùhu ndudí íá. Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá sá yìchí‑gá ndute, núu xíǎⁿ ní queheⁿ‑güedé cáchí te ní chindóyo‑güedé xɨtɨ́ ndudí íá‑ǎⁿ, te ní chinenu‑güedé dɨ́quɨ́ ɨɨⁿ dité yutnu nàni hisópó, te ní ndocani‑güedé ní chihi‑güedé yuhu‑gá.
29 Havia ali uma vasilha cheia de vinho comum. Molharam no vinho uma esponja, puseram a esponja num bastão de hissopo e a encostaram na boca de Jesus.
30 Te sátá nǐ xihi‑gá ndudí íá‑ǎⁿ, te càchí‑gá:
30 Quando ele tomou o vinho, disse: Então baixou a cabeça e morreu.
31 Te cuèndá sá ndùu vispré vico pàscuá cúú‑xí nǔu ñá ní cuìní cue tée isràél cundecu‑ni yɨquɨ cùñú‑gá núú cùrúxí ndɨhɨ yɨquɨ cùñú cue tée ní sata caa‑güedé dɨ̀ñɨ‑gá, chi cuèndá nduu tněé‑áⁿ cúú‑xí ndùu ndetatú ñáyiu, te ío quìde cahnú‑yu nduu‑ǎⁿ, núu ní xáhaⁿ‑güedě xii té Pìlatú sá táúchìuⁿ‑dé quɨ́hɨ́ⁿ cue tée cáhnú‑güedé dɨ́hɨⁿ Jèsús ndɨhɨ dɨ́hɨⁿ cue tée tàcaa ndɨhɨ‑gá, te xocàni‑güedé yɨquɨ cùñú‑gá ndɨhɨ yɨquɨ cùñú‑güedé yàcáⁿ.
31 Então os líderes judeus pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos que tinham sido crucificados e mandasse tirá-los das cruzes. Pediram isso porque era sexta-feira e não queriam que, no sábado, os corpos ainda estivessem nas cruzes. E aquele sábado era especialmente santo.
32 Te sátá dúcáⁿ te ní sáháⁿ cue sandàdú ní sáhnú‑güedé dɨ́hɨⁿ cue tée tàcaa xio xio dɨñɨ Jesús.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas do primeiro homem que tinha sido crucificado com Jesus e depois quebraram as pernas do outro.
33 Te òré ní cuyatni‑güedé núú‑gǎ, te ní xiní‑güedé sá sà ní xíhí‑gá nǔu ñá ní sǎhnú‑güedé dɨ́hɨⁿ‑gá.
33 Mas, quando chegaram perto de Jesus, viram que ele já estava morto e não quebraram as suas pernas.
34 Dico ɨɨⁿ sandàdú‑áⁿ nǐ cúxi‑dé pùyá néhé‑dě ɨɨⁿ xio yɨquɨ naha‑gǎ, te yɨ̀hɨ caá núú‑xi núu ní caáⁿ‑xi yɨquɨ naha‑gǎ ní quee nɨ́ñɨ́ ndɨhɨ ndute cuìí.
34 Porém um dos soldados furou o lado de Jesus com uma lança. No mesmo instante saiu sangue e água.
35 Te yúhú té Juàá tée ní cadúha tutú‑a ní xiní‑í nàcuáa ní cuu ní xíhí Jèsús, te xíǎⁿ nǔu càháⁿ ndáá‑í cuèndá quɨ́ndáá iní‑ndó.
35 Quem viu isso contou o que aconteceu para que vocês também creiam. O que ele disse é verdade, e ele sabe que fala a verdade.
36 Te ducaⁿ nǐ cuu ñá ní sǎhnú‑güedé dɨ́hɨⁿ Jèsús, chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Vá càhnú‑güedé ni ɨ̀ɨⁿ yɨquɨ‑gá”, duha càchí‑xi.
36 Isso aconteceu para que se cumprisse o que as Escrituras Sagradas dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Te ducaⁿ nǐ quide‑güedé Jèsús ní caáⁿ‑güedé yɨquɨ naha‑gǎ, chi ɨngá xichi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi: “Sáá nduu te quiní‑güedé ɨɨⁿ tée ní dánǐcuèhé‑güedé”, duha càchí‑xi.
37 E em outro lugar as Escrituras Sagradas dizem: “Eles olharão para aquele a quem atravessaram com a lança.”
38 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu, te té Chèé tée ñuú Arimàteá tnàhá‑dé ní sándáá iní‑dé tnúhu Jèsús dico dayuhu, chi ní xóo yùhú‑dé cue tée cùnuu núú ñǎyiu isràél. Te tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii té Pìlatú nǔu vá dáñá‑dě canehe‑dé yɨquɨ cùñú Jèsús quɨ́hɨ́ⁿ chindúxi‑dé, te té Pìlatú ní xáhaⁿ‑dě xii‑dé sá cúú cànehe‑dé yɨquɨ cùñú Jèsús quɨ́hɨ́ⁿ, núu ní sáháⁿ‑dé ní nuu nehe‑dé yɨquɨ cùñú‑gá núú cùrúxí nchídó‑dě cuáháⁿ.
38 Depois disso, José, da cidade de Arimateia, pediu licença a Pilatos para levar o corpo de Jesus. (José era seguidor de Jesus, mas em segredo porque tinha medo dos líderes judeus.) Pilatos deu licença, e José foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Te té Nicòdemú tée ní sáháⁿ niú ní cáháⁿ ndɨhɨ‑dé Jèsús ndéé díhna, tée‑áⁿ néhé‑dě ócó úxí kǐlú yuchi ní cuáha mee‑ni yǔcú sǎ nání mìrrá ndɨhɨ yúcú sǎ nání àloés. Te ío váha tnàmi saháⁿ.
39 Nicodemos, aquele que tinha ido falar com Jesus à noite, foi com José, levando uns trinta e cinco quilos de uma mistura de aloés e mirra .
40 Te ní naníhí tnáhá‑dě ndɨhɨ té Chèé, te ní chidúcúⁿnuu‑güedé yɨquɨ cùñú Jèsús mee‑ni dǒó vǎha, te nàcuáa ta dùcuⁿ nuu‑güedé yɨquɨ cùñú‑gá dóó‑ǎⁿ, te ducaⁿ ta chìdo‑güedé yuchi sàháⁿ tnámí‑ǎⁿ nǔú dǒó‑ǎⁿ chi ducaⁿ tnàhí quìde ñáyiu isràél òré chíndǔxi tnàhá‑yu.
40 Os dois homens pegaram o corpo de Jesus e o enrolaram em lençóis nos quais haviam espalhado essa mistura. Era assim que os judeus preparavam os corpos dos mortos para serem sepultados.
41 Te yatni núú nǐ sata caa‑güedé Jèsús cáá ɨ̀ɨⁿ lahuertá. Te xɨtɨ́ lahuèrtá‑áⁿ nchìí ɨɨⁿ yaú cava duha cuáháⁿ ndáá‑xi, te vátá yǒo ɨɨⁿ‑gá nguɨ́ndǔxi xíáⁿ.
41 No lugar onde Jesus tinha sido crucificado havia um jardim com um túmulo novo onde ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Te cuèndá sá nǐ cuyatni tnahá nduu ndètatú ñáyiu isràél nǔu xíǎⁿ yaú cava nchìí yatni‑ni xíáⁿ nǐ chihi‑güedé yɨquɨ cùñú Jèsús.
42 Puseram ali o corpo de Jesus porque o túmulo ficava perto e também porque o sábado dos judeus ia começar logo .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.