João 18
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI
1 Te sátá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús, te ní quee‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑güedé ndàa ɨngá xio yuhu yùú Cèdrón. Te yàcáⁿ cáá ɨ̀ɨⁿ lahuertá, te xɨtɨ́ lahuèrtá‑áⁿ cuǎnguɨhu Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
1 Tendo terminado de orar, Jesus saiu com os seus discípulos e atravessou o vale do Cedrom. Do outro lado havia um olival, onde entrou com eles.
2 Te té Jùdás déhe té Xǐmú Iscàrioté tée ní sáha cuèndá ñáhá xìi‑gá núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá sa xìní‑dé lahuèrtá‑áⁿ chi tɨtnɨ́ xito ní sáháⁿ Jèsús ndɨhɨ‑güedé xíáⁿ.
2 Ora, Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes se reunira ali com os seus discípulos.
3 Núu ndáá ichi xíáⁿ nǐ sáá té Jùdás ndɨhɨ vài sandadú, ndɨhɨ cue tée quìde cuendá veñúhu ní techìuⁿ ñaha cue dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée cùu fariséú. Te xǐnehe‑güedé machìtí ndɨhɨ ɨɨⁿ ǔú‑gá sá děéⁿ, te yòtnuú‑güedé lìntérná ndɨhɨ itɨ ní sáá.
3 Então Judas foi para o olival, levando consigo um destacamento de soldados e alguns guardas enviados pelos chefes dos sacerdotes e fariseus, levando tochas, lanternas e armas.
4 Te Jèsús sa nàha‑gá nchaa nàcuáa cada ñaha‑güedě xii‑gá nǔu ní sáháⁿ tuha ñaha‑gǎ xii‑güedé, te ní xáhaⁿ‑gǎ:
4 Jesus, sabendo tudo o que lhe ia acontecer, saiu e lhes perguntou: "A quem vocês estão procurando? "
5 Te ní xáhaⁿ‑güedě:
5 "A Jesus de Nazaré", responderam eles. "Sou eu", disse Jesus. ( E Judas, o traidor, estava com eles. )
6 Te òré ní xáhaⁿ Jèsús sá dɨ́ú‑gǎ cúú těe nànducu‑güedé, te ní nacaca dùma‑güedé te ní nduá‑güedé ndéé ñuhu.
6 Quando Jesus disse: "Sou eu", eles recuaram e caíram por terra.
7 Te ní xícáⁿ tnúhú tùcu Jesús núú‑güedě yoo nànducu‑güedé. Te ní xáhaⁿ tùcu‑güedé sá Jèsús tée ñuú Nazàrét nándùcu‑güedé,
7 Novamente lhes perguntou: "A quem procuram? " E eles disseram: "A Jesus de Nazaré".
8 núu ní xáhaⁿ‑nǎ Jèsús:
8 Respondeu Jesus: "Já lhes disse que sou eu. Se vocês estão me procurando, deixem ir embora estes homens".
9 Duha ní cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ méé Jèsús chi ní cachí‑gá sá ncháá ñǎyiu ní sáha cuèndá ñáhá Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑gá vá cuǐta nihnú‑yu.
9 Isso aconteceu para que se cumprissem as palavras que ele dissera: "Não perdi nenhum dos que me deste".
10 Te té Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, néhé‑dě ɨɨⁿ machìtí, te ní tava‑dé machìtí‑áⁿ ñɨɨ‑xi te ní xehndé‑dé lóho xio cùha ɨɨⁿ tée nàni Malcú ní quéndeé duuⁿ. Te tée‑áⁿ xínú cuèchi‑dé núú dǔtú cúnùu‑gá.
10 Simão Pedro, que trazia uma espada, tirou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. ( O nome daquele servo era Malco. )
11 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii té Pèlú:
11 Jesus, porém, ordenou a Pedro: "Guarde a espada! Acaso não haverei de beber o cálice que o Pai me deu? "
12 Te cue sandàdú ndɨhɨ cue tée cùnuu‑gá núú‑güedě, ndɨhɨ cue tée quìde cuendá veñúhu ní tnɨɨ‑güedé Jèsús, te ní dácútú ñàha‑güedé.
12 Assim, o destacamento de soldados com o seu comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus. Amarraram-no
13 Te ndèca ñaha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ núú ndécú tě Ànás, te té Ànás‑áⁿ cúú‑dě tǎtá ñadɨ̀hɨ́ té Caìfás. Te té Caìfás‑áⁿ nǐ cuu‑dé dútú cúnùu‑gá cuíá‑ǎⁿ.
13 e o levaram primeiramente a Anás, que era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Te dɨu‑ni tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii ñáyiu isràél sá vǎha‑gá sá ɨ́ɨ́ⁿ‑ní těe na cùú‑dé sá cuèndá‑yu nchaá‑yu.
14 Caifás era quem tinha dito aos judeus que seria bom que um homem morresse pelo povo.
15 Te té Pèlú, àdi Xímú chi úú dɨ̀u‑dé, ndɨhɨ ɨngá tucu‑dé nàcuáa xìca cuu ndɨhɨ‑güedé Jèsús nchìcúⁿ ñáhá‑güedě xii‑gá cuáháⁿ. Te ɨɨⁿ tée‑áⁿ xìní tnáhá‑dě ndɨhɨ dútú cúnùu‑áⁿ nǔu nchìcúⁿ‑dé tnàhá‑dé Jèsús cuánguɨhu ndéé núú cáá vèhe tée cùnuu‑áⁿ.
15 Simão Pedro e outro discípulo estavam seguindo Jesus. Por ser conhecido do sumo sacerdote, este discípulo entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Dico té Pèlú ní ndóo‑dé yuyèhe ndaa quehé, núu ní ndee tée ndɨhɨ té Pèlú‑áⁿ nǐ cáháⁿ ndɨhɨ‑dé ñaha ndèé yuyèhe, te ndèca‑dé té Pèlú cuánguɨhu.
16 mas Pedro teve que ficar esperando do lado de fora da porta. O outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, voltou, falou com a moça encarregada da porta e fez Pedro entrar.
17 Te ní xáhaⁿ ñàha ndéé yuyèhe‑áⁿ xii té Pèlú:
17 Ela então perguntou a Pedro: "Você não é um dos discípulos desse homem? " Ele respondeu: "Não sou".
18 Te ío víxiⁿ quìde‑xi núu cue tée xìnu cuechi, ndɨhɨ cue tée quìde cuendá veñúhu ní dátnàhá‑güedé ñuhú, te xínutnɨ́ɨ teté‑güedé ndɨhɨ té Pèlú.
18 Fazia frio; os servos e os guardas estavam ao redor de uma fogueira que haviam feito para se aquecerem. Pedro também estava em pé com eles, aquecendo-se.
19 Te dútú cúnùu ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú Jèsús nǔu nándɨ cùu cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te nándɨ sá dánèhé ñáhá‑gǎ xii‑güedé.
19 Enquanto isso, o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos e dos seus ensinamentos.
20 Te ní xáhaⁿ‑gǎ:
20 Respondeu-lhe Jesus: "Eu falei abertamente ao mundo; sempre ensinei nas sinagogas e no templo, onde todos os judeus se reúnem. Nada disse em segredo.
21 Núu vá càcáⁿ tnúhú‑n nǔù‑í. Cácáⁿ tnúhú nǔú nchàa ñáyiu sàcúndedóho tnúhu càháⁿ‑í, te na càháⁿ‑yu núu nása ndùu tnúhu càháⁿ‑í chi xìní‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que me ouviram. Certamente eles sabem o que eu disse".
22 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús nǔu ɨɨⁿ tée quìde cuendá veñúhu nùtnɨ́ɨ‑dé tnàhá‑dé te ní cani‑dé ɨɨⁿ déhndé nǔú‑gǎ. Te ní xáhaⁿ‑dě:
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas que estava perto bateu-lhe no rosto. "Isso é jeito de responder ao sumo sacerdote? ", perguntou ele.
23 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé:
23 Respondeu Jesus: "Se eu disse algo de mal, denuncie o mal. Mas se falei a verdade, por que me bateu? "
24 Te ndùtu yoho‑ni Jesús ní dánùhú ñáhá tě Ànás xii‑gá ndaha té Caìfás dútú cúnùu‑gá.
24 Então, Anás enviou Jesus, de mãos amarradas, a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Te té Pèlú nútnɨ̌ɨ teté‑ni‑dé, te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑dé:
25 Enquanto Simão Pedro estava se aquecendo, perguntaram-lhe: "Você não é um dos discípulos dele? " Ele negou, dizendo: "Não sou".
26 Te ɨɨⁿ ñaní tnáhá těe ní xehndé té Pèlú lóho‑xi‑áⁿ xínú cuèchi‑dé tnàhá‑dé núú dǔtú cúnùu. Te tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii té Pèlú:
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente do homem cuja orelha Pedro decepara, insistiu: "Eu não o vi com ele no olival? "
27 Te té Pèlú ní xáhaⁿ tùcu‑dé sá ñà dɨ́ú‑dě, te òré‑áⁿ nǐ cana ɨɨⁿ lǐhi.
27 Mais uma vez Pedro negou, e no mesmo instante um galo cantou.
28 Te ní ndeñuhu‑güedé Jèsús vehe té Caìfás, te ndèca ñaha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ vechìuⁿ tée cùu gobiernú. Te sa ta cùditó‑ni‑gá cuáháⁿ nǔu ñá ní cuìní cue tée isràél quɨ́hu‑güedé xɨtɨ́ vechìuⁿ tée cùu gobiernú‑áⁿ. Te núu nì quɨ́hu‑güedé vechìuⁿ‑áⁿ ñá, te vá cúú‑gǎ quɨ́hu‑güedé cudìni‑güedé vico pàscuá ní cùu chi ducaⁿ tnàhí quìde‑güedé.
28 Em seguida, de Caifás os judeus levaram Jesus para o Pretório. Já estava amanhecendo e, para evitar contaminação cerimonial, os judeus não entraram no Pretório; pois queriam participar da Páscoa.
29 Núu té Pìlatú tée cùu gobiernú ní quee‑dé vechìuⁿ‑dé ní cáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑dě xii‑güedé, te ní xáhaⁿ‑dě:
29 Então Pilatos saiu para falar com eles e perguntou: "Que acusação vocês têm contra este homem? "
30 Te ní xáhaⁿ‑güedě:
30 Responderam eles: "Se ele não fosse criminoso, não o teríamos entregado a ti".
31 Te ní xáhaⁿ tùcu té Pìlatú xii‑güedé:
31 Pilatos disse: "Levem-no e julguem-no conforme a lei de vocês". "Mas nós não temos o direito de executar ninguém", protestaram os judeus.
32 Te ducaⁿ nǐ cuu chi dacuɨtɨ́í nǐ quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ méé Jèsús cada‑xi cuú‑gá.
32 Isso aconteceu para que se cumprissem as palavras que Jesus tinha dito, indicando a espécie de morte que ele estava para sofrer.
33 Te cuándɨhu té Pìlatú vechìuⁿ‑dé, te ní cana‑dé Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑dě:
33 Pilatos então voltou para o Pretório, chamou Jesus e lhe perguntou: "Você é o rei dos judeus? "
34 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
34 Perguntou-lhe Jesus: "Essa pergunta é tua, ou outros te falaram a meu respeito? "
35 Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú xii‑gá:
35 Respondeu Pilatos: "Acaso sou judeu? Foram o seu povo e os chefes dos sacerdotes que entregaram você a mim. Que é que você fez? "
36 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
36 Disse Jesus: "O meu Reino não é deste mundo. Se fosse, os meus servos lutariam para impedir que os judeus me prendessem. Mas agora o meu Reino não é daqui".
37 Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú:
37 "Então, você é rei! ", disse Pilatos. Jesus respondeu: "Tu dizes que sou rei. De fato, por esta razão nasci e para isto vim ao mundo: para testemunhar da verdade. Todos os que são da verdade me ouvem".
38 Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú:
38 "Que é a verdade? ", perguntou Pilatos. Ele disse isso e saiu novamente para onde estavam os judeus e disse: "Não acho nele motivo algum de acusação.
39 Te váha‑ni chi ducaⁿ tnàhí quìde nchohó sá ndɨ̀ tnahá nduu vìco pascuá cuìní‑ndó sǎ dácǎcu‑í ɨɨⁿ tée yɨ̀hɨ vecaá. Te núu cuìní‑ndó te na dàcácu‑í tée yɨ̀ndaha ñaha xii‑ndo —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
39 Contudo, segundo o costume de vocês, devo libertar um prisioneiro por ocasião da Páscoa. Querem que eu solte ‘o rei dos judeus’? "
40 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑dé, núu nchaa‑güedé níhi ní cáháⁿ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě:
40 Eles, em resposta, gritaram: "Não, ele não! Queremos Barrabás! " Ora, Barrabás era um bandido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.