João 18
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ACF
1 Te sátá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús, te ní quee‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑güedé ndàa ɨngá xio yuhu yùú Cèdrón. Te yàcáⁿ cáá ɨ̀ɨⁿ lahuertá, te xɨtɨ́ lahuèrtá‑áⁿ cuǎnguɨhu Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
1 Tendo Jesus dito isto, saiu com os seus discípulos para além do ribeiro de Cedrom, onde havia um horto, no qual ele entrou e seus discípulos.
2 Te té Jùdás déhe té Xǐmú Iscàrioté tée ní sáha cuèndá ñáhá xìi‑gá núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá sa xìní‑dé lahuèrtá‑áⁿ chi tɨtnɨ́ xito ní sáháⁿ Jèsús ndɨhɨ‑güedé xíáⁿ.
2 E Judas, que o traía, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes se ajuntava ali com os seus discípulos.
3 Núu ndáá ichi xíáⁿ nǐ sáá té Jùdás ndɨhɨ vài sandadú, ndɨhɨ cue tée quìde cuendá veñúhu ní techìuⁿ ñaha cue dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée cùu fariséú. Te xǐnehe‑güedé machìtí ndɨhɨ ɨɨⁿ ǔú‑gá sá děéⁿ, te yòtnuú‑güedé lìntérná ndɨhɨ itɨ ní sáá.
3 Tendo, pois, Judas recebido a coorte e oficiais dos principais sacerdotes e fariseus, veio para ali com lanternas, e archotes e armas.
4 Te Jèsús sa nàha‑gá nchaa nàcuáa cada ñaha‑güedě xii‑gá nǔu ní sáháⁿ tuha ñaha‑gǎ xii‑güedé, te ní xáhaⁿ‑gǎ:
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se, e disse-lhes: A quem buscais?
5 Te ní xáhaⁿ‑güedě:
5 Responderam-lhe: A Jesus Nazareno. Disse-lhes Jesus: Sou eu. E Judas, que o traía, estava com eles.
6 Te òré ní xáhaⁿ Jèsús sá dɨ́ú‑gǎ cúú těe nànducu‑güedé, te ní nacaca dùma‑güedé te ní nduá‑güedé ndéé ñuhu.
6 Quando, pois, lhes disse: Sou eu, recuaram, e caíram por terra.
7 Te ní xícáⁿ tnúhú tùcu Jesús núú‑güedě yoo nànducu‑güedé. Te ní xáhaⁿ tùcu‑güedé sá Jèsús tée ñuú Nazàrét nándùcu‑güedé,
7 Tornou-lhes, pois, a perguntar: A quem buscais? E eles disseram: A Jesus Nazareno.
8 núu ní xáhaⁿ‑nǎ Jèsús:
8 Jesus respondeu: Já vos disse que sou eu; se, pois, me buscais a mim, deixai ir estes;
9 Duha ní cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ méé Jèsús chi ní cachí‑gá sá ncháá ñǎyiu ní sáha cuèndá ñáhá Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑gá vá cuǐta nihnú‑yu.
9 Para que se cumprisse a palavra que tinha dito: Dos que me deste nenhum deles perdi.
10 Te té Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, néhé‑dě ɨɨⁿ machìtí, te ní tava‑dé machìtí‑áⁿ ñɨɨ‑xi te ní xehndé‑dé lóho xio cùha ɨɨⁿ tée nàni Malcú ní quéndeé duuⁿ. Te tée‑áⁿ xínú cuèchi‑dé núú dǔtú cúnùu‑gá.
10 Então Simão Pedro, que tinha espada, desembainhou-a, e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii té Pèlú:
11 Mas Jesus disse a Pedro: Põe a tua espada na bainha; não beberei eu o cálice que o Pai me deu?
12 Te cue sandàdú ndɨhɨ cue tée cùnuu‑gá núú‑güedě, ndɨhɨ cue tée quìde cuendá veñúhu ní tnɨɨ‑güedé Jèsús, te ní dácútú ñàha‑güedé.
12 Então a coorte, e o tribuno, e os servos dos judeus prenderam a Jesus e o maniataram.
13 Te ndèca ñaha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ núú ndécú tě Ànás, te té Ànás‑áⁿ cúú‑dě tǎtá ñadɨ̀hɨ́ té Caìfás. Te té Caìfás‑áⁿ nǐ cuu‑dé dútú cúnùu‑gá cuíá‑ǎⁿ.
13 E conduziram-no primeiramente a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Te dɨu‑ni tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii ñáyiu isràél sá vǎha‑gá sá ɨ́ɨ́ⁿ‑ní těe na cùú‑dé sá cuèndá‑yu nchaá‑yu.
14 Ora, Caifás era quem tinha aconselhado aos judeus que convinha que um homem morresse pelo povo.
15 Te té Pèlú, àdi Xímú chi úú dɨ̀u‑dé, ndɨhɨ ɨngá tucu‑dé nàcuáa xìca cuu ndɨhɨ‑güedé Jèsús nchìcúⁿ ñáhá‑güedě xii‑gá cuáháⁿ. Te ɨɨⁿ tée‑áⁿ xìní tnáhá‑dě ndɨhɨ dútú cúnùu‑áⁿ nǔu nchìcúⁿ‑dé tnàhá‑dé Jèsús cuánguɨhu ndéé núú cáá vèhe tée cùnuu‑áⁿ.
15 E Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. E este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e entrou com Jesus na sala do sumo sacerdote.
16 Dico té Pèlú ní ndóo‑dé yuyèhe ndaa quehé, núu ní ndee tée ndɨhɨ té Pèlú‑áⁿ nǐ cáháⁿ ndɨhɨ‑dé ñaha ndèé yuyèhe, te ndèca‑dé té Pèlú cuánguɨhu.
16 E Pedro estava da parte de fora, à porta. Saiu então o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, e falou à porteira, levando Pedro para dentro.
17 Te ní xáhaⁿ ñàha ndéé yuyèhe‑áⁿ xii té Pèlú:
17 Então a porteira disse a Pedro: Não és tu também dos discípulos deste homem? Disse ele: Não sou.
18 Te ío víxiⁿ quìde‑xi núu cue tée xìnu cuechi, ndɨhɨ cue tée quìde cuendá veñúhu ní dátnàhá‑güedé ñuhú, te xínutnɨ́ɨ teté‑güedé ndɨhɨ té Pèlú.
18 Ora, estavam ali os servos e os servidores, que tinham feito brasas, e se aquentavam, porque fazia frio; e com eles estava Pedro, aquentando-se também.
19 Te dútú cúnùu ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú Jèsús nǔu nándɨ cùu cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te nándɨ sá dánèhé ñáhá‑gǎ xii‑güedé.
19 E o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Te ní xáhaⁿ‑gǎ:
20 Jesus lhe respondeu: Eu falei abertamente ao mundo; eu sempre ensinei na sinagoga e no templo, onde os judeus sempre se ajuntam, e nada disse em oculto.
21 Núu vá càcáⁿ tnúhú‑n nǔù‑í. Cácáⁿ tnúhú nǔú nchàa ñáyiu sàcúndedóho tnúhu càháⁿ‑í, te na càháⁿ‑yu núu nása ndùu tnúhu càháⁿ‑í chi xìní‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
21 Para que me perguntas a mim? Pergunta aos que ouviram o que é que lhes ensinei; eis que eles sabem o que eu lhes tenho dito.
22 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús nǔu ɨɨⁿ tée quìde cuendá veñúhu nùtnɨ́ɨ‑dé tnàhá‑dé te ní cani‑dé ɨɨⁿ déhndé nǔú‑gǎ. Te ní xáhaⁿ‑dě:
22 E, tendo dito isto, um dos servidores que ali estavam, deu uma bofetada em Jesus, dizendo: Assim respondes ao sumo sacerdote?
23 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé:
23 Respondeu-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; e, se bem, por que me feres?
24 Te ndùtu yoho‑ni Jesús ní dánùhú ñáhá tě Ànás xii‑gá ndaha té Caìfás dútú cúnùu‑gá.
24 E Anás mandou-o, maniatado, ao sumo sacerdote Caifás.
25 Te té Pèlú nútnɨ̌ɨ teté‑ni‑dé, te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑dé:
25 E Simão Pedro estava ali, e aquentava-se. Disseram-lhe, pois: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou, e disse: Não sou.
26 Te ɨɨⁿ ñaní tnáhá těe ní xehndé té Pèlú lóho‑xi‑áⁿ xínú cuèchi‑dé tnàhá‑dé núú dǔtú cúnùu. Te tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii té Pèlú:
26 E um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Não te vi eu no horto com ele?
27 Te té Pèlú ní xáhaⁿ tùcu‑dé sá ñà dɨ́ú‑dě, te òré‑áⁿ nǐ cana ɨɨⁿ lǐhi.
27 E Pedro negou outra vez, e logo o galo cantou.
28 Te ní ndeñuhu‑güedé Jèsús vehe té Caìfás, te ndèca ñaha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ vechìuⁿ tée cùu gobiernú. Te sa ta cùditó‑ni‑gá cuáháⁿ nǔu ñá ní cuìní cue tée isràél quɨ́hu‑güedé xɨtɨ́ vechìuⁿ tée cùu gobiernú‑áⁿ. Te núu nì quɨ́hu‑güedé vechìuⁿ‑áⁿ ñá, te vá cúú‑gǎ quɨ́hu‑güedé cudìni‑güedé vico pàscuá ní cùu chi ducaⁿ tnàhí quìde‑güedé.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para a audiência. E era pela manhã cedo. E não entraram na audiência, para não se contaminarem, mas poderem comer a páscoa.
29 Núu té Pìlatú tée cùu gobiernú ní quee‑dé vechìuⁿ‑dé ní cáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑dě xii‑güedé, te ní xáhaⁿ‑dě:
29 Então Pilatos saiu fora e disse-lhes: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Te ní xáhaⁿ‑güedě:
30 Responderam, e disseram-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Te ní xáhaⁿ tùcu té Pìlatú xii‑güedé:
31 Disse-lhes, pois, Pilatos: Levai-o vós, e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe então os judeus: A nós não nos é lícito matar pessoa alguma.
32 Te ducaⁿ nǐ cuu chi dacuɨtɨ́í nǐ quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ méé Jèsús cada‑xi cuú‑gá.
32 (Para que se cumprisse a palavra que Jesus tinha dito, significando de que morte havia de morrer).
33 Te cuándɨhu té Pìlatú vechìuⁿ‑dé, te ní cana‑dé Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑dě:
33 Tornou, pois, a entrar Pilatos na audiência, e chamou a Jesus, e disse-lhe: Tu és o Rei dos Judeus?
34 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
34 Respondeu-lhe Jesus: Tu dizes isso de ti mesmo, ou disseram-to outros de mim?
35 Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú xii‑gá:
35 Pilatos respondeu: Porventura sou eu judeu? A tua nação e os principais dos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, pelejariam os meus servos, para que eu não fosse entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú:
37 Disse-lhe, pois, Pilatos: Logo tu és rei? Jesus respondeu: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú:
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade? E, dizendo isto, tornou a ir ter com os judeus, e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Te váha‑ni chi ducaⁿ tnàhí quìde nchohó sá ndɨ̀ tnahá nduu vìco pascuá cuìní‑ndó sǎ dácǎcu‑í ɨɨⁿ tée yɨ̀hɨ vecaá. Te núu cuìní‑ndó te na dàcácu‑í tée yɨ̀ndaha ñaha xii‑ndo —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
39 Mas vós tendes por costume que eu vos solte alguém pela páscoa. Quereis, pois, que vos solte o Rei dos Judeus?
40 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑dé, núu nchaa‑güedé níhi ní cáháⁿ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě:
40 Então todos tornaram a clamar, dizendo: Este não, mas Barrabás. E Barrabás era um salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.