João 13
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ
1 Te cùmání‑gǎ tnahá vico pàscuá, te Jèsús sa nàha‑gá sá sà ní cuyatni òré dàndóo‑gá ñuyíú‑a, te ndaa‑gá núú ndécú Tǎtá‑gǎ. Te ío ní cuu iní‑gá nchaa ñáyiu ní sándáá iní ñáhá xìi‑gá, te ní quide ndisa‑gá sá nǐ cuu iní ñáhá‑gǎ xií‑yu.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de partir deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus próprios que estavam no mundo, ele amou-os até o fim.
2 — ausente —
2 E, terminada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 — ausente —
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara todas as coisas em suas mãos, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 — ausente —
4 levantou-se da ceia, colocou de lado as suas vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Te ní chihi‑gá ndute ɨɨⁿ tǐná, te xíáⁿ nǐ naquete‑gá sáhá cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ndɨhɨ dóó ndútú nǔú yɨ́quɨ́‑gǎ‑áⁿ nǐ nadayìchí‑gá sáhá‑güedě.
5 Depois, ele pôs água em uma bacia, e começou a lavar os pés dos discípulos, e a limpá-los com a toalha com a qual se cingia.
6 Te òré naquete‑gá sáhá tě Xǐmú, àdi Pelú, ní cùu ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
6 Aproximou-se, então, de Simão Pedro; e Pedro lhe disse: Senhor, tu lavarás os meus pés?
7 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, tu não o sabes agora, mas depois tu saberás.
8 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú:
8 Disse-lhe Pedro: Tu nunca lavarás os meus pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não lavá-los, tu não tens parte comigo.
9 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú:
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também minhas mãos e a minha cabeça.
10 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé:
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que se lavou não necessita de lavar senão seus pés, porque no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús chi sa nàha‑gá sá ɨ́ɨ́ⁿ cuè tée‑áⁿ cuǎha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑gá núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá, xíǎⁿ nǔu ní xáhaⁿ‑gǎ sá ñà túú càndoo‑güedé nchaa‑güedé.
11 Porque ele sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Te sátá nǐ naquete‑gá sáhá‑güedě, te ní ndécuǐhnu‑gá dóó‑gǎ, te ní nucóo‑gá yuhu mèsá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
12 Assim, após ter lavado os seus pés, tomou as suas vestes, e se assentando outra vez, ele disse-lhes: Entendeis o que eu vos tenho feito?
13 Te nchòhó váha‑ni càháⁿ‑ndó sǎ cúnùu‑í, te dànani ñaha tucu‑ndo Mestrú xii‑í, te ndáá càháⁿ‑ndó.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Te núu yúhú cúù‑í Mèstrú, te cùu tucu‑í tée cùnuu te nàquete‑í sáhá‑ndó, te dɨu‑ni ducaⁿ càda nchohó tucu naquete sáhá tnáhá‑ndó.
14 Se, então, seu Senhor e Mestre vos lavou os pés, vós deveis também lavar os pés uns dos outros.
15 Yúhú sànu ichi ñaha‑í xii‑ndo nàcuáa cada‑ndo.
15 Porque eu vos dei um exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nì ɨɨⁿ tée xìnu cuechi ñá túú cùnuu‑dé dàcúúxí pàtróóⁿ‑dě, te ni ɨ̀ɨⁿ tée xìca chiuⁿ ñá túú cùnuu‑dé dàcúúxí těe tèndaha ñaha xii‑dé cuáháⁿ‑dé chìuⁿ. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu yúhú ndɨhɨ nchòhó.
16 Na verdade, na verdade eu vos digo: O servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Te núu ní cutnùní iní‑ndó nàcuáa ní quide ñaha‑ǐ xii‑ndo ña, te ducaⁿ càda tnaha‑ndo te cuu váha iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xii‑ndo.
17 Se sabeis essas coisas, felizes são os que as praticam.
18 ’Yúhú, ñá túú càháⁿ‑í cuèndá‑ndó nchàa‑ndo, chi yúhú sa nàha‑í nàcuáa sàni iní ɨɨⁿ ɨɨⁿ nchòhó cue tée ní nanducu nìhnu‑í tnuú nchaa ñáyiu ñùhu ichi cuehé ichi duha ní cachí‑í chitnahá ñáhá‑ndó xìi‑í. Chi dacuɨtɨ́í sǎ quéé ndǎá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Tée xèxi ndɨhɨ ñaha xii‑í ngóo‑dé cuu úhú iní ñáhá‑dě”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
18 Eu não falo de todos vós, eu conheço aqueles que escolhi; mas para que possa se cumprir a escritura: O que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Te cùmání‑gǎ sáá nduu càda ñaha‑dé sá sání ìní‑dé, núu xíǎⁿ càchí tnúhu‑í xii‑ndo nàcuáa cada‑dé, chi na sàá nduu‑ǎⁿ te cutnùní iní‑ndó sǎ yǔhú cúù‑í Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a.
19 Agora eu vos digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que Eu Sou Ele.
20 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nchàa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi cue tée tendaha‑ǐ cáháⁿ tnúhu‑í, te cada iní‑yu sá tnàhá yúhú ní queheⁿ cuèndá‑yu. Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑í, te cada iní‑yu sá tnàhá Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a ní queheⁿ cuèndá‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
20 Na verdade, na verdade eu vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim recebe; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Te sátá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús te ío ní ndɨ́hú iní‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito, e testificou, dizendo: Na verdade, na verdade eu vos digo que um de vós há de me trair.
22 Te ní ngüíta cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ndéhé ɨ̀ɨⁿ ndehe ɨɨⁿ núú tnáhá‑güedě, chi ñá ní cùtnuní iní‑güedé ndědacàa‑güedé cuèndá‑güedé ní cáháⁿ‑gá.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, duvidosos sobre de quem ele falava.
23 Te ɨɨⁿ tée‑áⁿ ǐo cùdɨ́ɨ́ ìní ñáhá Jèsús, te ndècu yatni‑dé dɨ̀ñɨ‑gá cúdìni‑dé ndɨhɨ‑gá.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Te té Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, ní quide‑dé sèñá núú těe ndècu yatni dɨñɨ‑gá‑áⁿ sá càcáⁿ tnúhú‑dě núú‑gǎ nǔu ndědacàa‑güedé cuèndá‑güedé ní cáháⁿ‑gá.
24 Simão Pedro, portanto, acenou para ele, para perguntar quem era aquele de quem ele falava.
25 Te tée‑ǎⁿ ní sáháⁿ ndehe yatni‑gá‑dé dɨ̀ñɨ Jesús, te ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é este?
26 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
26 Jesus respondeu: Ele é, aquele a quem eu der o bocado que eu mergulhei. E quando ele mergulhou o bocado, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Te òré ní queheⁿ‑dé pàá, te ní ngúndecu ndɨhɨ ñaha dùuⁿ‑ná yucu ñǎvǎha xii‑dé. Te ní xáhaⁿ Jèsús:
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que tu fazes, faze-o depressa.
28 Te ni ɨ̀ɨⁿ cue tée cùdini ndɨhɨ‑gá ñá ní tècú tnùní‑güedé nása ndùu tnúhu ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Jùdás.
28 Ora, nenhum homem na mesa sabia para que intenção lhe falara isso.
29 Te dava‑güedé ní sani iní‑güedé sá sǎ cuèndá sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé sá ñúhú dǐhúⁿ, te váa ìó ɨɨⁿ sá cuááⁿ‑dě nàndɨ́hɨ‑güedé vico, àdi díhúⁿ cuǎha‑dé ñáyiu ndàhú xáhaⁿ‑gǎ ní cáháⁿ‑güedě.
29 Porque alguns deles pensavam que, como Judas tinha a bolsa, Jesus lhe tinha dito: Compra as coisas que nos são necessárias para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Te sa ní cundɨquɨⁿ ní queheⁿ cuèndá té Jùdás pàá caxi‑dé, te òré ní níhí‑dě pàá‑áⁿ te ní quee‑dé cuáháⁿ‑dé.
30 Ele então tendo recebido o bocado, saiu imediatamente; e era noite.
31 Te sátá nǐ quee té Jùdás cuáháⁿ‑dé, te ní xáhaⁿ Jèsús xii dava‑gá‑güedé:
31 Portanto, tendo ele saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Te núu yúhú quídé càhnu‑í Yǎ Ndiǒxí, te dɨu‑ni ducaⁿ càda cahnu ñaha‑gá xii yúhú, te ñá túú‑gǎ tɨtnɨ́ nduu te ducaⁿ càda‑gá.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e imediatamente o glorificará nele.
33 Te nchòhó cue déhe‑í na càchí tnúhu‑í sá sàcú duha‑ná nduu ndècu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo. Te nchòhó nanducu ñàha‑ndo xii‑í dico vá ná nìhí ñáhá‑ndó dàtná ní xáhaⁿ‑ǐ xii ñáyiu isràél, te dɨu‑ni ducaⁿ càháⁿ‑í núú‑ndó sǎ vǎ ndácú‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó nǔú quɨ̀hɨ́ⁿ‑í.
33 Filhinhos, ainda por um pouco eu estou convosco. Vós me buscareis; e como eu disse aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu também agora vos digo.
34 Te duha sànu ichi ñaha tucu‑í xii‑ndo nàcuáa cada‑ndo sǎ cúú ìní tnáhá‑ndó ɨ̀ɨⁿ ɨɨⁿ‑ndo datná yúhú cúú ìní ñáhà‑í xii‑ndo.
34 Um novo mandamento eu vos dou: Que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que vós também vos ameis uns aos outros.
35 Te núu na cùu iní tnáhá‑ndó ɨ̀ɨⁿ ɨɨⁿ‑ndo ña, te ducaⁿ te cutnùní iní nchaa ñáyiu sá cúú‑ndó cuè tée ní chitnahá ñáhá xìi‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
35 Nisto todos os homens conhecerão que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Te ní xáhaⁿ tě Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, xii Jèsús:
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde tu vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou, tu agora não podes me seguir, mas depois me seguirás.
37 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii‑gá:
37 Disse-lhe Pedro: Senhor, por que eu não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por minha causa? Na verdade, na verdade eu te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado por três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.