João 13

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te cùmání‑gǎ tnahá vico pàscuá, te Jèsús sa nàha‑gá sá sà ní cuyatni òré dàndóo‑gá ñuyíú‑a, te ndaa‑gá núú ndécú Tǎtá‑gǎ. Te ío ní cuu iní‑gá nchaa ñáyiu ní sándáá iní ñáhá xìi‑gá, te ní quide ndisa‑gá sá nǐ cuu iní ñáhá‑gǎ xií‑yu.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 — ausente —
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 — ausente —
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 — ausente —
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Te ní chihi‑gá ndute ɨɨⁿ tǐná, te xíáⁿ nǐ naquete‑gá sáhá cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ndɨhɨ dóó ndútú nǔú yɨ́quɨ́‑gǎ‑áⁿ nǐ nadayìchí‑gá sáhá‑güedě.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Te òré naquete‑gá sáhá tě Xǐmú, àdi Pelú, ní cùu ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú:
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú:
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé:
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús chi sa nàha‑gá sá ɨ́ɨ́ⁿ cuè tée‑áⁿ cuǎha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑gá núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá, xíǎⁿ nǔu ní xáhaⁿ‑gǎ sá ñà túú càndoo‑güedé nchaa‑güedé.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Te sátá nǐ naquete‑gá sáhá‑güedě, te ní ndécuǐhnu‑gá dóó‑gǎ, te ní nucóo‑gá yuhu mèsá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Te nchòhó váha‑ni càháⁿ‑ndó sǎ cúnùu‑í, te dànani ñaha tucu‑ndo Mestrú xii‑í, te ndáá càháⁿ‑ndó.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Te núu yúhú cúù‑í Mèstrú, te cùu tucu‑í tée cùnuu te nàquete‑í sáhá‑ndó, te dɨu‑ni ducaⁿ càda nchohó tucu naquete sáhá tnáhá‑ndó.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Yúhú sànu ichi ñaha‑í xii‑ndo nàcuáa cada‑ndo.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nì ɨɨⁿ tée xìnu cuechi ñá túú cùnuu‑dé dàcúúxí pàtróóⁿ‑dě, te ni ɨ̀ɨⁿ tée xìca chiuⁿ ñá túú cùnuu‑dé dàcúúxí těe tèndaha ñaha xii‑dé cuáháⁿ‑dé chìuⁿ. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu yúhú ndɨhɨ nchòhó.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Te núu ní cutnùní iní‑ndó nàcuáa ní quide ñaha‑ǐ xii‑ndo ña, te ducaⁿ càda tnaha‑ndo te cuu váha iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xii‑ndo.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 ’Yúhú, ñá túú càháⁿ‑í cuèndá‑ndó nchàa‑ndo, chi yúhú sa nàha‑í nàcuáa sàni iní ɨɨⁿ ɨɨⁿ nchòhó cue tée ní nanducu nìhnu‑í tnuú nchaa ñáyiu ñùhu ichi cuehé ichi duha ní cachí‑í chitnahá ñáhá‑ndó xìi‑í. Chi dacuɨtɨ́í sǎ quéé ndǎá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Tée xèxi ndɨhɨ ñaha xii‑í ngóo‑dé cuu úhú iní ñáhá‑dě”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Te cùmání‑gǎ sáá nduu càda ñaha‑dé sá sání ìní‑dé, núu xíǎⁿ càchí tnúhu‑í xii‑ndo nàcuáa cada‑dé, chi na sàá nduu‑ǎⁿ te cutnùní iní‑ndó sǎ yǔhú cúù‑í Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nchàa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi cue tée tendaha‑ǐ cáháⁿ tnúhu‑í, te cada iní‑yu sá tnàhá yúhú ní queheⁿ cuèndá‑yu. Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑í, te cada iní‑yu sá tnàhá Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a ní queheⁿ cuèndá‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Te sátá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús te ío ní ndɨ́hú iní‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Te ní ngüíta cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ndéhé ɨ̀ɨⁿ ndehe ɨɨⁿ núú tnáhá‑güedě, chi ñá ní cùtnuní iní‑güedé ndědacàa‑güedé cuèndá‑güedé ní cáháⁿ‑gá.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Te ɨɨⁿ tée‑áⁿ ǐo cùdɨ́ɨ́ ìní ñáhá Jèsús, te ndècu yatni‑dé dɨ̀ñɨ‑gá cúdìni‑dé ndɨhɨ‑gá.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Te té Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, ní quide‑dé sèñá núú těe ndècu yatni dɨñɨ‑gá‑áⁿ sá càcáⁿ tnúhú‑dě núú‑gǎ nǔu ndědacàa‑güedé cuèndá‑güedé ní cáháⁿ‑gá.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Te tée‑ǎⁿ ní sáháⁿ ndehe yatni‑gá‑dé dɨ̀ñɨ Jesús, te ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Te òré ní queheⁿ‑dé pàá, te ní ngúndecu ndɨhɨ ñaha dùuⁿ‑ná yucu ñǎvǎha xii‑dé. Te ní xáhaⁿ Jèsús:
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Te ni ɨ̀ɨⁿ cue tée cùdini ndɨhɨ‑gá ñá ní tècú tnùní‑güedé nása ndùu tnúhu ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Jùdás.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Te dava‑güedé ní sani iní‑güedé sá sǎ cuèndá sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé sá ñúhú dǐhúⁿ, te váa ìó ɨɨⁿ sá cuááⁿ‑dě nàndɨ́hɨ‑güedé vico, àdi díhúⁿ cuǎha‑dé ñáyiu ndàhú xáhaⁿ‑gǎ ní cáháⁿ‑güedě.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Te sa ní cundɨquɨⁿ ní queheⁿ cuèndá té Jùdás pàá caxi‑dé, te òré ní níhí‑dě pàá‑áⁿ te ní quee‑dé cuáháⁿ‑dé.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Te sátá nǐ quee té Jùdás cuáháⁿ‑dé, te ní xáhaⁿ Jèsús xii dava‑gá‑güedé:
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Te núu yúhú quídé càhnu‑í Yǎ Ndiǒxí, te dɨu‑ni ducaⁿ càda cahnu ñaha‑gá xii yúhú, te ñá túú‑gǎ tɨtnɨ́ nduu te ducaⁿ càda‑gá.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Te nchòhó cue déhe‑í na càchí tnúhu‑í sá sàcú duha‑ná nduu ndècu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo. Te nchòhó nanducu ñàha‑ndo xii‑í dico vá ná nìhí ñáhá‑ndó dàtná ní xáhaⁿ‑ǐ xii ñáyiu isràél, te dɨu‑ni ducaⁿ càháⁿ‑í núú‑ndó sǎ vǎ ndácú‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó nǔú quɨ̀hɨ́ⁿ‑í.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Te duha sànu ichi ñaha tucu‑í xii‑ndo nàcuáa cada‑ndo sǎ cúú ìní tnáhá‑ndó ɨ̀ɨⁿ ɨɨⁿ‑ndo datná yúhú cúú ìní ñáhà‑í xii‑ndo.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Te núu na cùu iní tnáhá‑ndó ɨ̀ɨⁿ ɨɨⁿ‑ndo ña, te ducaⁿ te cutnùní iní nchaa ñáyiu sá cúú‑ndó cuè tée ní chitnahá ñáhá xìi‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Te ní xáhaⁿ tě Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, xii Jèsús:
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii‑gá:
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.