Gálatas 3
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARC
1 Te nchòhó ñáyiu distrìtú Gàlaciá, ñáyiu sa xǐndecu ichi Xítohó Jesucrìstú, ¿ná cuèndá ío ñɨɨ́ iní‑ndó ñǎ cuìní‑ndó tnɨ̀ɨ‑ndo nchaa tnúhu càháⁿ‑gá?, ¿te yoo ní dádǎhu ndodo iní ñáhá xìi‑ndo núu ducaⁿ quìde‑ndo? Te nàha‑ndo sá ǐo váha ní dánèhé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo nàcuáa ní cuu ní xíhí Xítohó Jesucrìstú.
1 Ó insensatos gálatas! Quem vos fascinou para não obedecerdes à verdade, a vós, perante os olhos de quem Jesus Cristo foi já representado como crucificado?
2 Te vitna cáháⁿ‑ndó nǔu sá nchìcúⁿ nihnu‑ndo nchàa nacuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés ní níhí‑ndó Espíritú Yǎ Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo, àdi sá ni sàndáá iní‑ndó tnǔhu Xítohó Jesucrìstú sá nǐ dánèhé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo nǐ níhí‑ndó Espíritú‑gá ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo.
2 Só quisera saber isto de vós: recebestes o Espírito pelas obras da lei ou pela pregação da fé?
3 Te nchòhó ío nɨɨ dɨ̌quɨ́‑ndó chi Espíritú Yǎ Ndiǒxí tá quìde váha ñaha‑xi xìi‑ndo cuáháⁿ ní cùu. ¿Te náa vitna mee‑nǎ‑ndó cuìní‑ndó càda‑ndo nacuáa ta quìde ñaha Espíritú‑gá cuáháⁿ xii‑ndo ni cùu‑áⁿ?
3 Sois vós tão insensatos que, tendo começado pelo Espírito, acabeis agora pela carne?
4 Te sàni ɨɨⁿ sani úú iní‑í cuèndá‑ndó sǎ àúⁿ nǎ cuu nándɨ yáha‑ndo ndècu‑ndo ichi Yá Ndiǒxí.
4 Será em vão que tenhais padecido tanto? Se é que isso também foi em vão.
5 Te xìní‑ndó sǎ Yǎ Ndiǒxí ní taxi‑gá Espíritú‑gá ní ngúndecu ndɨhɨ‑ndo, te ní quide‑gá sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada núú‑ndó nǐ xiní‑ndó. Te ducaⁿ nǐ quide‑gá, chi ní sándáá iní‑ndó‑gǎ, dico ñá dɨ́ú cuèndá nchaa nàcuáa ní cachí ndíi Moìsés cada ñáyiu ducaⁿ nǐ quide‑gá.
5 Aquele, pois, que vos dá o Espírito e que opera maravilhas entre vós o faz pelas obras da lei ou pela pregação da fé?
6 Te ndíi Àbrahám ducaⁿ ǐo ní sándáá iní ndíi Yá Ndiǒxí, núu xíǎⁿ ní cachí‑gá sá nǐ cudɨ̀u ndíi núú‑gǎ sá dúcáⁿ nǐ quide ndíi.
6 É o caso de Abraão, que creu em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
7 Te càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ncháá ñǎyiu sàndáá iní ñáhá xìi Yá Ndiǒxí dàtná ní sándáá iní ñáhá ndǐi Àbrahám xii‑gá, ñáyiu‑áⁿ ɨɨⁿ‑ni cùú‑yu ndɨhɨ ndíi núú‑gǎ.
7 Sabei, pois, que os que são da fé são filhos de Abraão.
8 Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí ní ngódó tnùní tnúhu váha, tnúhu sá nǐ xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Àbrahám, te duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi: “Nchaa ñáyiu nɨhìí ñuyíú cada váha‑í‑yu sá cuèndá‑n”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi. Te sá dúcáⁿ nǐ ngódó tnùní núú tùtú Yǎ Ndiǒxí ndéé dàvá‑áⁿ, te xíǎⁿ cútnùní sá sàá nduu, te cue ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél vá cúndècu‑gá cuéchi‑yu núú‑gǎ te núu na quɨ̀ndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá.
8 Ora, tendo a Escritura previsto que Deus havia de justificar pela fé os gentios, anunciou primeiro o evangelho a Abraão, dizendo: Todas as nações serão benditas em ti.
9 Te xíǎⁿ nǔu nchaa ñáyiu sàndáá iní ñáhá xìi Yá Ndiǒxí cada váha ñaha‑gǎ xií‑yu dàtná ní quide váha‑gá ndíi Àbrahám, chi ndíi‑áⁿ ducaⁿ nǐ sándáá iní ñáhá ndǐi xii‑gá.
9 De sorte que os que são da fé são benditos com o crente Abraão.
10 Te nchaa ñáyiu cuìní cada nchaa nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés cuèndá sá cuìní‑yu sá vǎ cúndècu‑gá cuéchi‑yu núú Yǎ Ndiǒxí, ñáyiu‑áⁿ daña nìhnu ñaha‑gá xií‑yu, chi vá ndácǔ‑yu cadá‑yu nàcuáa sàni iní‑yu, te ducaⁿ càda‑gá chi quèe ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú‑gá núú càchí‑xi sá ncháá ñǎyiu ñá túú quìde nchaandɨ túhú nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés te daña nìhnu ñaha‑gá xií‑yu.
10 Todos aqueles, pois, que são das obras da lei estão debaixo da maldição; porque escrito está: Maldito todo aquele que não permanecer em todas as coisas que estão escritas no livro da lei, para fazê-las.
11 Te núu na cànchicúⁿ nihnu‑ni‑o càda‑o nacuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés, te ñá túú vědana chìndee ñaha‑xi xii‑o nacuáa vá cúndècu‑gá cuéchi‑o nǔú Yǎ Ndiǒxí. Te ndáá chi núú tùtú‑gá càchí‑xi sá ncháá ñǎyiu sàndáá iní ñáhá xìi‑gá, ñáyiu ñá túú‑gǎ cuéchi‑xi ndècu ío váha ndècú‑yu núú‑gǎ.
11 E é evidente que, pela lei, ninguém será justificado diante de Deus, porque o justo viverá da fé.
12 Te núu dìcó ìó ñáyiu quìde nchaandɨ túhú nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés ñá, te ñá túú xìni ñuhu‑xi quɨndáá iní‑yu tnúhu Xítohó Jesucrìstú, chi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi sá nǔu dìcó ìó ñáyiu ndacu cada nchaa nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés ñá, te cundecu váha‑yu núú Yǎ Ndiǒxí.
12 Ora, a lei não é da fé, mas o homem que fizer estas coisas por elas viverá.
13 Te tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés càchí‑xi sá ǐo ndècu cuéchi‑o nǔú Yǎ Ndiǒxí cuèndá sá ñǎ ndácú‑ó càda‑o nchaa nacuáa ní cáháⁿ ndíi, te cuèndá xíǎⁿ tá dàña nihnu ñaha‑gá xii‑o cuǎháⁿ. Dico Xítohó Jesucrìstú ní xido‑gá nchaa cuéchi‑o cuèndá sá vǎ dáñá nìhnu ñaha‑gá Yǎ Ndiǒxí xii‑o. Te càchí‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí: “Ɨɨⁿ tée na càta caa‑güedé ɨɨⁿ yutnu, te tée‑áⁿ cúú‑dě tée dàña nihnu ñaha Yá Ndiǒxí”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
13 Cristo nos resgatou da maldição da lei, fazendo-se maldição por nós, porque está escrito: Maldito todo aquele que for pendurado no madeiro;
14 Te ducaⁿ nǐ yáha Xítohó Jesucrìstú, chi cuìní Yǎ Ndiǒxí sá ndùu táhú nchaa ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél cundecu váha‑yu dàtná ní nduu táhú ndǐi Àbrahám ndécú vǎha ndíi. Te ducaⁿ nǐ yáha‑gá cuèndá nchaa nchoo ñǎyiu sàndáá iní ñáhá xìi‑gá ngúndecu ndɨhɨ‑o Espíritú Yǎ Ndiǒxí sá nǐ cachí méé‑gǎ taxi‑gá.
14 para que a bênção de Abraão chegasse aos gentios por Jesus Cristo e para que, pela fé, nós recebamos a promessa do Espírito.
15 Te nchòhó cue ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Yá Ndiǒxí na càchí tnúhu‑í xii‑ndo nàcuáa quìde cue ñáyiu ñuyíú‑a cuèndá tecú tnùní‑gá‑ndó nàcuáa quìde Yá Ndiǒxí. Chi ñáyiu‑áⁿ òré cuìní‑yu cadá‑yu ɨɨⁿ sá cádǎ‑yu, te díhna‑gá ndátnǔhu‑yu te òré cúú ɨ̀ɨⁿnuú‑yu, te sáha fìrmá‑yu ɨɨⁿ tutú te tutú‑áⁿ vǎ yǒo ɨɨⁿ ndacu cáháⁿ sá vǎ nándɨ̌hɨ‑gá‑xi, te ni vǎ yǒo‑gá ndacu nágá tnúhu chido tnùní núú‑xí.
15 Irmãos, como homem falo. Se o testamento de um homem for confirmado, ninguém o anula nem lhe acrescenta alguma coisa.
16 Te ducaⁿ nǐ quide Yá Ndiǒxí ndɨhɨ ndíi Àbrahám, chi ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi nàcuáa cada‑gá, te tnúhu‑áⁿ cúú‑xí cuèndá méé ndǐi ndɨhɨ cuèndá ɨɨⁿ ñaní tnáhá ndǐi cundecu ñuyíú‑a ndéé cuèé‑gá. Te núú tùtú‑gá càchí‑xi sá tnǔhu‑áⁿ cúú‑xí cuèndá ɨɨⁿ‑ni ñaní tnáhá ndǐi te ñá dɨ́ú cuèndá nchaá‑yu. Te ñaní tnáhá ndǐi tée cùu cuendá tnúhu‑áⁿ cúú Xǐtohó Jesucrìstú.
16 Ora, as promessas foram feitas a Abraão e à sua posteridade. Não diz: E às posteridades, como falando de muitas, mas como de uma só: E à tua posteridade, que é Cristo.
17 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ Yǎ Ndiǒxí ní quide ndáá duuⁿ‑gá ndɨhɨ ndíi Àbrahám nàcuáa cada‑gá. Te sa ní cuu cúmí cièndú ócó úxí cuíá sǎ dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Àbrahám, te dǎtnùní ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Moìsés chido tnùní ndíi nàcuáa cada ñáyiu, te nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ñá túú dàquee tɨ́hú‑xi tnúhu sá nǐ xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Àbrahám nàcuáa cada‑gá.
17 Mas digo isto: que tendo sido o testamento anteriormente confirmado por Deus, a lei, que veio quatrocentos e trinta anos depois, não o invalida, de forma a abolir a promessa.
18 Te núu dìcó cuèndá nchaa tnúhu sá nǐ chídó tnùní ndíi Moìsés ní nàníhí tàhú‑ó ñá, te ñá túú‑gǎ xíní ñùhu‑xi cada cuendá‑ó tnǔhu ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Àbrahám cada‑gá ní cùu te núu ducaⁿ. Te ndíi‑áⁿ nǐ naníhí tàhú ndíi chi ducaⁿ nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí cada ñaha‑gǎ xii ndíi.
18 Porque, se a herança provém da lei, já não provém da promessa; mas Deus, pela promessa, a deu gratuitamente a Abraão.
19 Te nchaa tnúhu ní cáháⁿ ndíi Moìsés ní ngódó núú‑xí nchìcúⁿ nihnu ñáyiu cuèndá ducaⁿ cùtnuní iní‑yu sá ndécú cuěchi‑yu, te nchìcúⁿ nihnu‑ní‑yu ndéé ní sáá nduu nǐ quexìo Yaá cúú ñàní tnáhá ndǐi Àbrahám, chi Yaá‑áⁿ ducaⁿ nǐ xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí quixi‑gá cada váha‑gá nchaa ñáyiu. Te nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, chi Yá Ndiǒxí ní tendaha‑gǎ cue espíritú xínú cuèchi núú‑gǎ ní sáháⁿ‑xi ní xítnǔhu ñaha‑xi xìi ndíi nàcuáa danèhé ndíi ñáyiu.
19 Logo, para que é a lei? Foi ordenada por causa das transgressões, até que viesse a posteridade a quem a promessa tinha sido feita, e foi posta pelos anjos na mão de um medianeiro.
20 Te Yá Ndiǒxí ñá túú ní cǎháⁿ‑gá núú méé ñǎyiu, chi ndíi Moìsés ní cáháⁿ ndíi yuhu‑gá núǔ‑yu, dico cútnàhá ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá ndíi Àbrahám chi núú méé nǔú ɨ́ɨ́ⁿ ndǐi ndɨhɨ‑gá ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi nàcuáa cada‑gá.
20 Ora, o medianeiro não o é de um só, mas Deus é um.
21 Te nchaa nàcuáa ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ nchaa nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Àbrahám cada‑gá, ñá túú dàquee tɨ́hú tnáhá‑xí. Te núu dìcó nánìhí tàhú ñáyiu nchìcúⁿ nihnu nchaa nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés ñá te cudɨ̀ú‑yu núú‑gǎ cuèndá‑ni sá nchìcúⁿ nihnú‑yu nchaa nàcuáa ní cáháⁿ ndíi ni cùu.
21 Logo, a lei é contra as promessas de Deus? De nenhuma sorte; porque, se dada fosse uma lei que pudesse vivificar, a justiça, na verdade, teria sido pela lei.
22 Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi: “Nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ñuyíú ndécú cuěchi‑ndo”, duha càchí‑xi. Te ducaⁿ càháⁿ‑xi cuèndá quɨ́ndáá iní‑ó Xǐtohó Jesucrìstú, te naníhí tàhú‑ó chi ducaⁿ nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí cada‑gá.
22 Mas a Escritura encerrou tudo debaixo do pecado, para que a promessa pela fé em Jesus Cristo fosse dada aos crentes.
23 Te cútnàhá vátá cúndècu ndɨhɨ‑gá‑ó tnǔhu Xítohó Jesucrìstú, te nchìcúⁿ nihnu‑o nchàa nacuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés, te ní cutnùní iní‑ó sǎ ǐo ndècu cuéchi‑o ni cùu. Te ducaⁿ‑ni nchìcúⁿ nihnu‑o ndèé ní sáá nduu nǐ quexìo Xítohó Jesucrìstú ñuyíú‑a, te ní sándáá iní‑ó‑gǎ.
23 Mas, antes que a fé viesse, estávamos guardados debaixo da lei e encerrados para aquela fé que se havia de manifestar.
24 Te nchaa tnúhu sá nǐ chídó tnùní ndíi Moìsés ní sanu ichi ñaha‑xi xìi‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o, te ducaⁿ‑ni sànu ichi ñaha‑xi xii‑o ndéé ní sáá nduu ní quexìo Xítohó Jesucrìstú ñuyíú‑a. Te ducaⁿ nǐ cuu cuèndá quɨ́ndáá iní‑ó‑gǎ, te vá cúndècu‑gá cuéchi‑o nǔú Yǎ Ndiǒxí.
24 De maneira que a lei nos serviu de aio, para nos conduzir a Cristo, para que, pela fé, fôssemos justificados.
25 Te vitna ní ngúndecu ndɨhɨ‑o tnǔhu Xítohó Jesucrìstú, te ñá túú‑gǎ xíní ñùhu‑xi canu ichi ñaha nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés.
25 Mas, depois que a fé veio, já não estamos debaixo de aio.
26 Te vitna tnàhá nchaa nchòhó cúú‑ndó děhe Yá Ndiǒxí, chi ní sándáá iní‑ndó Xǐtohó Jesucrìstú.
26 Porque todos sois filhos de Deus pela fé em Cristo Jesus;
27 Te nchòhó ní sandute‑ndo dàtná càchí‑gá, te ndècu‑ndo ndɨhɨ‑gá, te quìde‑ndo nchaa nacuáa ní cáháⁿ‑gá ndécú‑ndó, te ío ndècu yɨñuhu‑ndo núú Yǎ Ndiǒxí dàtná ndécú yɨ̀ñuhu mee Xítohó Jesucrìstú.
27 porque todos quantos fostes batizados em Cristo já vos revestistes de Cristo.
28 Te vitna ɨɨⁿ‑ni cùu‑o nchaa‑o ndecu‑o ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú cuěi cùu‑o ñáyiu isràél àdi ñá túú cùu‑o, te cuěi cùu‑o ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi àdi cuu‑o ñáyiu dàñá quéé nǔú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi, te cuěi tée te cuěi ñadɨ̀hɨ́ ɨɨⁿ‑ni cùu‑o nchaa‑o ndecu‑o ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú.
28 Nisto não há judeu nem grego; não há servo nem livre; não há macho nem fêmea; porque todos vós sois um em Cristo Jesus.
29 Te nchòhó ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo Xítohó Jesucrìstú, te cùu‑ndo datná cue ñaní tnáhá ndǐi Àbrahám, chi ní nduu táhú‑ndó cùndecu váha‑ndo nǔú Yǎ Ndiǒxí dàtná ní nduu táhú ndǐi‑áⁿ ndécú vǎha ndíi núú‑gǎ, te ducaⁿ chi mee‑gǎ ducaⁿ nǐ cachí‑gá cunduu.
29 E, se sois de Cristo, então, sois descendência de Abraão e herdeiros conforme a promessa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.