1 Timóteo 5
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI
1 Te vá ténàá‑n nchàa cue tée cùu sacuéhé chi vii vii cáháⁿ‑n dǒho‑güedé, te cada iní‑n sǎ dàtná tǎtá‑n cùu‑güedé, te dɨu‑ni ducaⁿ vìi vii cáháⁿ‑n dǒho nchaa cue tée cuechi, te cada iní‑n sǎ dàtná cue ñaní‑n cùu‑güedé.
1 Não repreenda asperamente ao homem idoso, mas exorte-o como se ele fosse seu pai; trate os jovens como a irmãos;
2 Te dɨu‑ni ducaⁿ vìi vii cáháⁿ tucu‑n dǒho nchaa ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu cùu sacuéhé, te cada iní‑n sǎ dàtná nǎná‑n cùú‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ vìi vii cáháⁿ tucu‑n dǒho nchaa ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu cuechi, te cada iní‑n sǎ dàtná cue cúha‑n cùú‑yu, te ío cuu váha iní‑n òré ducaⁿ cǎháⁿ‑n dǒho nchaa ñáyiu cuechi‑ǎⁿ.
2 as mulheres idosas, como a mães; e as moças, como a irmãs, com toda a pureza.
3 Te canehe‑n sǎ yɨ́ñùhu núú ñǎyiu dɨ̀hɨ́ ní quendóo quèé, te chindèé‑n‑yu núu ndàhú‑yu.
3 Trate adequadamente as viúvas que são realmente necessitadas.
4 Te núu ɨɨⁿ ñaha quèé ndécú cuè déhe‑aⁿ àdi cue déhe ñani‑aⁿ, te ío xìni ñuhu‑xi cada‑güexi nchaa nacuáa tàú‑xi cunduu núú‑aⁿ chi ducaⁿ cuìní Yǎ Ndiǒxí cada‑güexi. Te núu ducaⁿ na càda‑güexi te nànchocáva‑güexi quìde‑güexi sá vǎha sá cúú‑xí ñǎyiu ní dácuéhnú ñàha xii‑güexi. Te núu ducaⁿ na càda‑güexi te quìde váha‑güexi te ío nduu vétú iní Yǎ Ndiǒxí.
4 Mas se uma viúva tem filhos ou netos, que estes aprendam primeiramente a colocar a sua religião em prática, cuidando de sua própria família e retribuindo o bem recebido de seus pais e avós, pois isso agrada a Deus.
5 Te ñáyiu quèé ñáyiu ndàhú ndécú ìchi Yá Ndiǒxí sàndáá iní‑yu sá dɨ́ú‑gǎ chíndèe ñaha‑gá xií‑yu, te cuěi nduu cuěi niú ñá túú dàña ndeé‑yu càháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá.
5 A viúva realmente necessitada e desamparada põe sua esperança em Deus e persiste dia e noite em oração e em súplica.
6 Te nchaa ñáyiu quèé cúdɨ̌ɨ́ ìní quídé nchàa sá cuèhé sá dúhá cùú‑yu dàtná ñáyiu ní xíhí cuěi ndècu vívǔ‑yu.
6 Mas a que vive para os prazeres, ainda que esteja viva, está morta.
7 Te cúñaha‑n xìi nchaa ñáyiu sá ná cádǎ‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑í‑a cuèndá sá ñà túú nǎ cumánǐ‑yu cundecú‑yu, te ducaⁿ vǎ yǒo cáháⁿ cuèhé cuèndá‑yu.
7 Ordene estas coisas para que sejam irrepreensíveis.
8 Te ío xìni ñuhu‑xi chindeé‑yu cue tnàha ñáyiú‑yu, dico ío‑gá xíní ñùhu‑xi chindeé‑yu cue ñáyiu cùu ndɨ meé‑yu ndècu ndɨhɨ́‑yu, te núu vá dúcáⁿ càdá‑yu te ñá túú‑gǎ sàndáá iní‑yu cadá‑yu nàcuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí. Te sá dúcáⁿ ná càdá‑yu te vìhi‑gá quídě‑yu dàcúúxí ñǎyiu ndècu ichi cuehé ichi duha.
8 Se alguém não cuida de seus parentes, e especialmente dos de sua própria família, negou a fé e é pior que um descrente.
9 Te chido tnùní‑n mèe‑ni ñáyiu quèé ñáyiu sa ndècu únídico cuíá‑xi àdi vihi‑gá cuèndá ñáyiu‑áⁿ cadá‑yu nchaa nàcuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí núú nchàa ñáyiu ndècu ichi‑gá, te ñáyiu‑áⁿ xíní ñùhu‑xi cuú‑yu mee‑ni ñǎyiu ní quide ndáá ní xíndecu ndɨhɨ yɨɨ‑xi.
9 Nenhuma mulher deve ser inscrita na lista de viúvas, a não ser que tenha mais de sessenta anos de idade, tenha sido fiel a seu marido
10 Te na cùú‑yu ñáyiu quèé quídé vǎha cùdɨu núú nchàa ñáyiu, te na cùú‑yu ñáyiu quèé xìní canu ichi váha cue landú‑xi, te na cùú‑yu ñáyiu sǎñaha nùu vehe ndetatú cue ñáyiu ñùhu ichi, te na cùú‑yu ñáyiu ndècu túha quìde náni chìuⁿ cuendá cue ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí, te na cùú‑yu ñáyiu chìndee nchaa ñáyiu ndècu ndɨhɨ tnúndòho tnúhu ndàhú, te na cùú‑yu ñáyiu ñá túú dàña ndeé quídé nchàa núú sǎ vǎha.
10 e seja bem conhecida por suas boas obras, tais como criar filhos, ser hospitaleira, lavar os pés dos santos, socorrer os atribulados e dedicar-se a todo tipo de boa obra.
11 Te vá chídó tnùní‑n ñǎyiu quèé ñáyiu ñá túú ndècu únídico cuíá‑xi cada chìuⁿ Yá Ndiǒxí, chi núu cuechi‑gǎ‑yu ña, te vá cúndǎá‑yu cadá‑yu chìuⁿ‑gá, chi quesàhá‑yu natnándaha tucú‑yu.
11 Não inclua nessa lista as viúvas mais jovens, pois, quando os seus desejos sensuais superam a sua dedicação a Cristo, querem se casar.
12 Te sá cuèndá xíǎⁿ te nacháhu‑yu núú Yǎ Ndiǒxí, chi vá cádá‑gǎ‑yu nàcuáa ní cuu tnúhu cadá‑yu ni cùu.
12 Assim, elas trazem condenação sobre si, por haverem rompido seu primeiro compromisso.
13 Te ngüíta‑yu cani iní‑yu quɨ́hɨ́ⁿ‑yu ndɨ vehe ndɨ vehe caca nihní‑yu, te nchaa ñáyiu ducaⁿ quìde ío cùu cuhndú‑yu, te cùyɨtɨ yuhú‑yu, te nděni ní cuu cuáháⁿ‑yu chìnee dɨ́quɨ̌‑yu vehe tnàha ñáyiú‑yu ndèhé‑yu núu nása ndècú‑yu, te ñá túú tàú‑yu ducaⁿ càdá‑yu, te càháⁿ‑yu mee‑ni tnǔhu sá ñà túú nàndɨ́hɨ.
13 Além disso, aprendem a ficar ociosas, andando de casa em casa; e não se tornam apenas ociosas, mas também fofoqueiras e indiscretas, falando coisas que não devem.
14 Núu xíǎⁿ cuìní‑í sá ncháá ñǎyiu quèé ñáyiu cuechi na nàtnándaha tucú‑yu cuèndá cuú‑yu nǎná, te ducaⁿ càdá‑yu nchaa sá xíní ñùhu‑xi cadá‑yu vehé‑yu, te núu ducaⁿ na càdá‑yu, te nchaa ñáyiu cùu úhú iní ñáhá xìi‑o vá nìhí‑gá‑yu tnúhu cáháⁿ cuèhé‑yu cuèndá tnúhu Yá Ndiǒxí.
14 Portanto, aconselho que as viúvas mais jovens se casem, tenham filhos, administrem suas casas e não dêem ao inimigo nenhum motivo para maledicência.
15 Te dava ñáyiu quèé ndécú ìchi Yá Ndiǒxí ní cùu ní dáñǎ‑yu te ní tnɨɨ́‑yu tnúhu càháⁿ sácuíhná.
15 Algumas, na verdade, já se desviaram, para seguir a Satanás.
16 Te núu dava ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu ɨɨⁿ ñaha quèé cúú ndɨ̀ meé‑yu ña, te tàú‑yu chindee ñàhá‑yu xii‑aⁿ cuèndá sá vǎ ǐo chi chìuⁿ‑aⁿ nchaa ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí, te ducaⁿ te nchaa ñáyiu ndècu ichi‑gá‑áⁿ nǐhí ndéé‑gǎ‑yu chindèé‑yu dava‑gá ñáyiu quèé ñá túú vědana ndècu ndɨhɨ.
16 Se alguma mulher crente tem viúvas em sua família, deve ajudá-las. Não seja a igreja sobrecarregada com elas, a fim de que as viúvas realmente necessitadas sejam auxiliadas.
17 Te nchaa cue tée ío váha quìde yɨndaha ñaha xii ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí ío xìni ñuhu‑xi canehe sá yɨ́hɨ́ ñùhu núú‑güedě, te chindee ñàha xii‑güedé. Te uuⁿ‑gá tàú ñáyiu ducaⁿ càdá‑yu sá cúú‑xí nchàa cue tée nɨ yùhu nɨ iní càháⁿ tnúhu‑gá.
17 Os presbíteros que lideram bem a igreja são dignos de dupla honra, especialmente aqueles cujo trabalho é a pregação e o ensino,
18 Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi: “Vá chíhí‑ndó ñùnu yuhu ndɨcutu oré dánchìhí‑dɨ trìú”, duha càchí‑xi. Te càchí tucu‑xi ɨngá xichi: “Ɨɨⁿ tée quìde chiuⁿ dacuɨtɨ́í tàú‑xi sá cúhúⁿ yǎhu‑dé”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
18 pois a Escritura diz: "Não amordace o boi enquanto está debulhando o cereal", e "o trabalhador merece o seu salário".
19 Te núu ìó ñáyiu véxi sàcáⁿ cuéchi núú‑n cuèndá ɨɨⁿ tée yɨ̀ndaha ñaha xii ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí ñá, te cada cuèndá‑n tnǔhu càháⁿ‑yu te núu véxi‑yu ndɨhɨ úú àdi úní ñáyiu càháⁿ ndáá nàcuáa ní cuu, áⁿ nǔu ñáhá te vá cádá cuèndá‑n tnǔhu càháⁿ‑yu.
19 Não aceite acusação contra um presbítero, se não for apoiada por duas ou três testemunhas.
20 Te núu cue tée yɨ̀ndaha ñaha xii ñáyiu‑áⁿ ndécú cuěchi‑güedé, te cáháⁿ‑n dǒho‑güedé núú nchàa ñáyiu ndècu ichi‑gá cuèndá sá dává‑gǎ‑yu vá cúyɨ̀ɨ́‑yu ducaⁿ càdá‑yu.
20 Os que pecarem deverão ser repreendidos em público, para que os demais também temam.
21 Te Yá Ndiǒxí ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú náhá‑gǎ ndɨhɨ cue espíritú xínú cuèchi núú‑gǎ sá yǔhú càháⁿ‑í dóho‑n sǎ cádá‑n nchàa nacuáa càháⁿ‑í‑a, te ɨɨⁿ‑ni cǎháⁿ ndɨhɨ‑n cuè tée xìní tnáhá ndɨ̀hɨ‑n, ndɨhɨ cue tée ñá túú xìní tnáhá ndɨ̀hɨ‑n.
21 Eu o exorto solenemente, diante de Deus, de Cristo Jesus e dos anjos eleitos, a que procure observar essas instruções sem parcialidade; e não faça nada por favoritismo.
22 Te vá ǐo cundɨhɨ́ iní‑n tàxi ndecu‑n ɨɨⁿ tée quɨndaha ñàha xii ñáyiu, chi díhna‑gá cada cuèndá‑n te núu cùu‑dé ɨɨⁿ tée quìde ndáá, chi núu cuèndá‑ni na tàxi ndecu‑n‑dé te vá cádá ndǎá‑dé, te yòhó ndaa dɨ́quɨ́‑n cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá càda‑dé, te ío coto‑n mèe‑n vá cádá‑n nì ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá.
22 Não se precipite em impor as mãos sobre ninguém e não participe dos pecados dos outros. Conserve-se puro.
23 Te ducaⁿ ǐo mee‑ni cùhú xɨtɨ́‑n te vá cóhó‑n mèe‑ni ndute, chi tnàhá luha vìnú ndéhé yoho yàha stilé coho‑n cuèndá cada tátna‑xi.
23 Não continue a beber somente água; tome também um pouco de vinho, por causa do seu estômago e das suas freqüentes enfermidades.
24 Te dava ñáyiu cùtnuní nchaa sá cuèhé sá dúhá quìdé‑yu, te cùtnuní tucu sá náchǎhu‑yu na sàá nduu, te dava tucú‑yu chi ñá túú cùtnuní nchaa sá cuèhé sá dúhá quìdé‑yu, dico na sàá nduu cùndáá cuéchi‑yu te dàvá‑áⁿ cutnùní.
24 Os pecados de alguns são evidentes, mesmo antes de serem submetidos a julgamento; enquanto que os pecados de outros se manifestam posteriormente.
25 Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchaa sá vǎha quìde davá‑yu chi cùtnuní, te cuěi ñá túú cùtnuní òré‑ni dico dacuɨtɨ́í sǎ sàá nduu cùtnuní.
25 Da mesma forma, as boas obras são evidentes, e as que não o são não podem permanecer ocultas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Timóteo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.