1 Timóteo 5

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te vá ténàá‑n nchàa cue tée cùu sacuéhé chi vii vii cáháⁿ‑n dǒho‑güedé, te cada iní‑n sǎ dàtná tǎtá‑n cùu‑güedé, te dɨu‑ni ducaⁿ vìi vii cáháⁿ‑n dǒho nchaa cue tée cuechi, te cada iní‑n sǎ dàtná cue ñaní‑n cùu‑güedé.
1 Não repreendas ao homem idoso; antes, exorta-o como a pai; aos moços, como a irmãos;
2 Te dɨu‑ni ducaⁿ vìi vii cáháⁿ tucu‑n dǒho nchaa ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu cùu sacuéhé, te cada iní‑n sǎ dàtná nǎná‑n cùú‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ vìi vii cáháⁿ tucu‑n dǒho nchaa ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu cuechi, te cada iní‑n sǎ dàtná cue cúha‑n cùú‑yu, te ío cuu váha iní‑n òré ducaⁿ cǎháⁿ‑n dǒho nchaa ñáyiu cuechi‑ǎⁿ.
2 às mulheres idosas, como a mães; às moças, como a irmãs, com toda a pureza.
3 Te canehe‑n sǎ yɨ́ñùhu núú ñǎyiu dɨ̀hɨ́ ní quendóo quèé, te chindèé‑n‑yu núu ndàhú‑yu.
3 Honra as viúvas verdadeiramente viúvas.
4 Te núu ɨɨⁿ ñaha quèé ndécú cuè déhe‑aⁿ àdi cue déhe ñani‑aⁿ, te ío xìni ñuhu‑xi cada‑güexi nchaa nacuáa tàú‑xi cunduu núú‑aⁿ chi ducaⁿ cuìní Yǎ Ndiǒxí cada‑güexi. Te núu ducaⁿ na càda‑güexi te nànchocáva‑güexi quìde‑güexi sá vǎha sá cúú‑xí ñǎyiu ní dácuéhnú ñàha xii‑güexi. Te núu ducaⁿ na càda‑güexi te quìde váha‑güexi te ío nduu vétú iní Yǎ Ndiǒxí.
4 Mas, se alguma viúva tem filhos ou netos, que estes aprendam primeiro a exercer piedade para com a própria casa e a recompensar a seus progenitores; pois isto é aceitável diante de Deus.
5 Te ñáyiu quèé ñáyiu ndàhú ndécú ìchi Yá Ndiǒxí sàndáá iní‑yu sá dɨ́ú‑gǎ chíndèe ñaha‑gá xií‑yu, te cuěi nduu cuěi niú ñá túú dàña ndeé‑yu càháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá.
5 Aquela, porém, que é verdadeiramente viúva e não tem amparo espera em Deus e persevera em súplicas e orações, noite e dia;
6 Te nchaa ñáyiu quèé cúdɨ̌ɨ́ ìní quídé nchàa sá cuèhé sá dúhá cùú‑yu dàtná ñáyiu ní xíhí cuěi ndècu vívǔ‑yu.
6 entretanto, a que se entrega aos prazeres, mesmo viva, está morta.
7 Te cúñaha‑n xìi nchaa ñáyiu sá ná cádǎ‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑í‑a cuèndá sá ñà túú nǎ cumánǐ‑yu cundecú‑yu, te ducaⁿ vǎ yǒo cáháⁿ cuèhé cuèndá‑yu.
7 Prescreve, pois, estas coisas, para que sejam irrepreensíveis.
8 Te ío xìni ñuhu‑xi chindeé‑yu cue tnàha ñáyiú‑yu, dico ío‑gá xíní ñùhu‑xi chindeé‑yu cue ñáyiu cùu ndɨ meé‑yu ndècu ndɨhɨ́‑yu, te núu vá dúcáⁿ càdá‑yu te ñá túú‑gǎ sàndáá iní‑yu cadá‑yu nàcuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí. Te sá dúcáⁿ ná càdá‑yu te vìhi‑gá quídě‑yu dàcúúxí ñǎyiu ndècu ichi cuehé ichi duha.
8 Ora, se alguém não tem cuidado dos seus e especialmente dos da própria casa, tem negado a fé e é pior do que o descrente.
9 Te chido tnùní‑n mèe‑ni ñáyiu quèé ñáyiu sa ndècu únídico cuíá‑xi àdi vihi‑gá cuèndá ñáyiu‑áⁿ cadá‑yu nchaa nàcuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí núú nchàa ñáyiu ndècu ichi‑gá, te ñáyiu‑áⁿ xíní ñùhu‑xi cuú‑yu mee‑ni ñǎyiu ní quide ndáá ní xíndecu ndɨhɨ yɨɨ‑xi.
9 Não seja inscrita senão viúva que conte ao menos sessenta anos de idade, tenha sido esposa de um só marido,
10 Te na cùú‑yu ñáyiu quèé quídé vǎha cùdɨu núú nchàa ñáyiu, te na cùú‑yu ñáyiu quèé xìní canu ichi váha cue landú‑xi, te na cùú‑yu ñáyiu sǎñaha nùu vehe ndetatú cue ñáyiu ñùhu ichi, te na cùú‑yu ñáyiu ndècu túha quìde náni chìuⁿ cuendá cue ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí, te na cùú‑yu ñáyiu chìndee nchaa ñáyiu ndècu ndɨhɨ tnúndòho tnúhu ndàhú, te na cùú‑yu ñáyiu ñá túú dàña ndeé quídé nchàa núú sǎ vǎha.
10 seja recomendada pelo testemunho de boas obras, tenha criado filhos, exercitado hospitalidade, lavado os pés aos santos, socorrido a atribulados, se viveu na prática zelosa de toda boa obra.
11 Te vá chídó tnùní‑n ñǎyiu quèé ñáyiu ñá túú ndècu únídico cuíá‑xi cada chìuⁿ Yá Ndiǒxí, chi núu cuechi‑gǎ‑yu ña, te vá cúndǎá‑yu cadá‑yu chìuⁿ‑gá, chi quesàhá‑yu natnándaha tucú‑yu.
11 Mas rejeita viúvas mais novas, porque, quando se tornam levianas contra Cristo, querem casar-se,
12 Te sá cuèndá xíǎⁿ te nacháhu‑yu núú Yǎ Ndiǒxí, chi vá cádá‑gǎ‑yu nàcuáa ní cuu tnúhu cadá‑yu ni cùu.
12 tornando-se condenáveis por anularem o seu primeiro compromisso.
13 Te ngüíta‑yu cani iní‑yu quɨ́hɨ́ⁿ‑yu ndɨ vehe ndɨ vehe caca nihní‑yu, te nchaa ñáyiu ducaⁿ quìde ío cùu cuhndú‑yu, te cùyɨtɨ yuhú‑yu, te nděni ní cuu cuáháⁿ‑yu chìnee dɨ́quɨ̌‑yu vehe tnàha ñáyiú‑yu ndèhé‑yu núu nása ndècú‑yu, te ñá túú tàú‑yu ducaⁿ càdá‑yu, te càháⁿ‑yu mee‑ni tnǔhu sá ñà túú nàndɨ́hɨ.
13 Além do mais, aprendem também a viver ociosas, andando de casa em casa; e não somente ociosas, mas ainda tagarelas e intrigantes, falando o que não devem.
14 Núu xíǎⁿ cuìní‑í sá ncháá ñǎyiu quèé ñáyiu cuechi na nàtnándaha tucú‑yu cuèndá cuú‑yu nǎná, te ducaⁿ càdá‑yu nchaa sá xíní ñùhu‑xi cadá‑yu vehé‑yu, te núu ducaⁿ na càdá‑yu, te nchaa ñáyiu cùu úhú iní ñáhá xìi‑o vá nìhí‑gá‑yu tnúhu cáháⁿ cuèhé‑yu cuèndá tnúhu Yá Ndiǒxí.
14 Quero, portanto, que as viúvas mais novas se casem, criem filhos, sejam boas donas de casa e não deem ao adversário ocasião favorável de maledicência.
15 Te dava ñáyiu quèé ndécú ìchi Yá Ndiǒxí ní cùu ní dáñǎ‑yu te ní tnɨɨ́‑yu tnúhu càháⁿ sácuíhná.
15 Pois, com efeito, já algumas se desviaram, seguindo a Satanás.
16 Te núu dava ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu ɨɨⁿ ñaha quèé cúú ndɨ̀ meé‑yu ña, te tàú‑yu chindee ñàhá‑yu xii‑aⁿ cuèndá sá vǎ ǐo chi chìuⁿ‑aⁿ nchaa ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí, te ducaⁿ te nchaa ñáyiu ndècu ichi‑gá‑áⁿ nǐhí ndéé‑gǎ‑yu chindèé‑yu dava‑gá ñáyiu quèé ñá túú vědana ndècu ndɨhɨ.
16 Se alguma crente tem viúvas em sua família, socorra-as, e não fique sobrecarregada a igreja, para que esta possa socorrer as que são verdadeiramente viúvas.
17 Te nchaa cue tée ío váha quìde yɨndaha ñaha xii ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí ío xìni ñuhu‑xi canehe sá yɨ́hɨ́ ñùhu núú‑güedě, te chindee ñàha xii‑güedé. Te uuⁿ‑gá tàú ñáyiu ducaⁿ càdá‑yu sá cúú‑xí nchàa cue tée nɨ yùhu nɨ iní càháⁿ tnúhu‑gá.
17 Devem ser considerados merecedores de dobrados honorários os presbíteros que presidem bem, com especialidade os que se afadigam na palavra e no ensino.
18 Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi: “Vá chíhí‑ndó ñùnu yuhu ndɨcutu oré dánchìhí‑dɨ trìú”, duha càchí‑xi. Te càchí tucu‑xi ɨngá xichi: “Ɨɨⁿ tée quìde chiuⁿ dacuɨtɨ́í tàú‑xi sá cúhúⁿ yǎhu‑dé”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
18 Pois a Escritura declara: Não amordaces o boi, quando pisa o trigo. E ainda: O trabalhador é digno do seu salário.
19 Te núu ìó ñáyiu véxi sàcáⁿ cuéchi núú‑n cuèndá ɨɨⁿ tée yɨ̀ndaha ñaha xii ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí ñá, te cada cuèndá‑n tnǔhu càháⁿ‑yu te núu véxi‑yu ndɨhɨ úú àdi úní ñáyiu càháⁿ ndáá nàcuáa ní cuu, áⁿ nǔu ñáhá te vá cádá cuèndá‑n tnǔhu càháⁿ‑yu.
19 Não aceites denúncia contra presbítero, senão exclusivamente sob o depoimento de duas ou três testemunhas.
20 Te núu cue tée yɨ̀ndaha ñaha xii ñáyiu‑áⁿ ndécú cuěchi‑güedé, te cáháⁿ‑n dǒho‑güedé núú nchàa ñáyiu ndècu ichi‑gá cuèndá sá dává‑gǎ‑yu vá cúyɨ̀ɨ́‑yu ducaⁿ càdá‑yu.
20 Quanto aos que vivem no pecado, repreende-os na presença de todos, para que também os demais temam.
21 Te Yá Ndiǒxí ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú náhá‑gǎ ndɨhɨ cue espíritú xínú cuèchi núú‑gǎ sá yǔhú càháⁿ‑í dóho‑n sǎ cádá‑n nchàa nacuáa càháⁿ‑í‑a, te ɨɨⁿ‑ni cǎháⁿ ndɨhɨ‑n cuè tée xìní tnáhá ndɨ̀hɨ‑n, ndɨhɨ cue tée ñá túú xìní tnáhá ndɨ̀hɨ‑n.
21 Conjuro-te, perante Deus, e Cristo Jesus, e os anjos eleitos, que guardes estes conselhos, sem prevenção, nada fazendo com parcialidade.
22 Te vá ǐo cundɨhɨ́ iní‑n tàxi ndecu‑n ɨɨⁿ tée quɨndaha ñàha xii ñáyiu, chi díhna‑gá cada cuèndá‑n te núu cùu‑dé ɨɨⁿ tée quìde ndáá, chi núu cuèndá‑ni na tàxi ndecu‑n‑dé te vá cádá ndǎá‑dé, te yòhó ndaa dɨ́quɨ́‑n cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá càda‑dé, te ío coto‑n mèe‑n vá cádá‑n nì ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá.
22 A ninguém imponhas precipitadamente as mãos. Não te tornes cúmplice de pecados de outrem. Conserva-te a ti mesmo puro.
23 Te ducaⁿ ǐo mee‑ni cùhú xɨtɨ́‑n te vá cóhó‑n mèe‑ni ndute, chi tnàhá luha vìnú ndéhé yoho yàha stilé coho‑n cuèndá cada tátna‑xi.
23 Não continues a beber somente água; usa um pouco de vinho, por causa do teu estômago e das tuas frequentes enfermidades.
24 Te dava ñáyiu cùtnuní nchaa sá cuèhé sá dúhá quìdé‑yu, te cùtnuní tucu sá náchǎhu‑yu na sàá nduu, te dava tucú‑yu chi ñá túú cùtnuní nchaa sá cuèhé sá dúhá quìdé‑yu, dico na sàá nduu cùndáá cuéchi‑yu te dàvá‑áⁿ cutnùní.
24 Os pecados de alguns homens são notórios e levam a juízo, ao passo que os de outros só mais tarde se manifestam.
25 Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchaa sá vǎha quìde davá‑yu chi cùtnuní, te cuěi ñá túú cùtnuní òré‑ni dico dacuɨtɨ́í sǎ sàá nduu cùtnuní.
25 Da mesma sorte também as boas obras, antecipadamente, se evidenciam e, quando assim não seja, não podem ocultar-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Timóteo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.