Mateus 8
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs NVI
1 Te Jèsús ní xica‑gá cuánuu‑gá dɨ̀ñɨ tɨndúú nǔú dúcáⁿ nǐ xíndecu‑gá ní dánèhé‑gá ñáyiu‑áⁿ, te cuéhé víhí ñǎyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuánuu.
1 Quando ele desceu do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Te ní quexìo ɨɨⁿ tée tnàhá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑ó nǔú Jèsús, te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá: —Mèstrú, véxi‑í càháⁿ ndàhú‑í núú‑n nǔu vá cúndèe iní‑n càda tátna ñaha‑n xìi‑í, chi cùtnuní iní‑í sá ndácú‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
2 Um leproso, aproximando-se, adorou-o de joelhos e disse: "Senhor, se quiseres, podes purificar-me! "
3 Te Jèsús ní dácàá‑gá ndaha‑gá ní tendaha ñàha‑gá xii‑dé, te xǎhaⁿ‑gǎ: —Cuu cada tátna ñaha‑ǐ xii‑n, te vitna ndúha‑n —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xócuɨ̀ñɨ́ cuéhé tnàhá‑dé.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: "Quero. Seja purificado! " Imediatamente ele foi purificado da lepra.
4 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑dé: —Te vitna cuanùhú te vá yǒo ɨɨⁿ cúñaha‑n sǎ yǔhú ní quide tátna ñaha‑ǐ xii‑n, núú dǔtú‑ni cuàháⁿ cuèndá sá ná quìní ñáhá‑dě xii‑n sǎ nǐ ndúha‑n, te cuáñaha‑n sǎ ndúú tǎhú Yǎ Ndiǒxí dàtná ní cachí ndíi Moìsés. Te ducaⁿ càda‑n cuendá cutnùní iní ñáyiu sá nǐ ndúha‑n —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii tée ní quide tátna‑gá‑áⁿ.
4 Em seguida Jesus lhe disse: "Olhe, não conte isso a ninguém. Mas vá mostrar-se ao sacerdote e apresente a oferta que Moisés ordenou, para que sirva de testemunho".
5 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ñuú Capèrnaúm. Te òré cuánguɨhu‑gá ñuú‑áⁿ te ní quexìo ɨɨⁿ tée cùu capitáⁿ càháⁿ ndàhú‑dé núú‑gǎ,
5 Entrando Jesus em Cafarnaum, dirigiu-se a ele um centurião, pedindo-lhe ajuda.
6 te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá: —Mèstrú, véxi‑í càháⁿ ndàhú‑í núú‑n nǔu vá cúndèe iní‑n càda tátna‑n ɨ̀ɨⁿ tée xìnu cuechi núù‑í, chi cùhú‑dé te càhú víhí tnàhá‑dé, te ío ndòho‑dé te ni ñǎ cúndèe‑gá‑dé candá nihnu‑dé —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
6 E disse: "Senhor, meu servo está em casa, paralítico, em terrível sofrimento".
7 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Te na quɨ̀hɨ́ⁿ‑ó càda tátna‑í‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
7 Jesus lhe disse: "Eu irei curá-lo".
8 Te tée cùu capitáⁿ‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —Mèstrú, ñá túú tàú‑í sá quɨ̌hu‑n ndèé xɨtɨ́ vehe‑í, chi cùu‑í ɨɨⁿ tée cùtexínu sá cúú‑xí‑n, te cáháⁿ‑ni sá ndǔha tée xìnu cuechi núù‑í te ndúha‑dé.
8 Respondeu o centurião: "Senhor, não mereço receber-te debaixo do meu teto. Mas dize apenas uma palavra, e o meu servo será curado.
9 Chi yúhú ndècu cue tée tàxi tnuní ñáhá xìi‑í, te ducaⁿ yǔhú tucu ndècu cue sandadú táxí tnùní‑í. Te òré xǎhaⁿ‑ǐ xii ɨɨⁿ‑dé quɨ́hɨ́ⁿ‑dé ɨɨⁿ chìuⁿ te cuáháⁿ‑dé, te òré xǎhaⁿ‑ǐ xii ɨngá‑dé quixi‑dé te véxi‑dé, te òré xǎhaⁿ‑ǐ xii ɨɨⁿ tée xìnu cuechi núù‑í cada‑dé ɨɨⁿ chìuⁿ te quìde‑dé. Núu xíǎⁿ yòhó cáháⁿ‑ni sá ndǔha tée xìnu cuechi núù‑í te ndúha‑dé —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii Jèsús.
9 Pois eu também sou homem sujeito à autoridade, com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
10 Te Jèsús ío ní cuñúhu‑gá sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ tée cùu capitáⁿ‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá: —Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ vǎtá quìní‑gá‑í ni ɨ̀ɨⁿ ñáyiu isràél, ñáyiu súúní ǐo váha sàndáá iní ñáhá xìi Yá Ndiǒxí dàtná sàndáá iní ñáhá těe‑a xii‑gá.
10 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se e disse aos que o seguiam: "Digo-lhes a verdade: Não encontrei em Israel ninguém com tamanha fé.
11 Te na càchí tnúhu ndáá tucu‑í xii‑ndo sǎ ǐo cuéhé ñǎyiu quixi ndàa xio nacuáa quène nchícanchii, te dɨu‑ni ducaⁿ ǐo cuéhé tucú‑yu quixi ndàa xio nacuáa quée tucu nchícanchii. Te nchaa ñáyiu‑áⁿ naníhí tnáhǎ‑yu ndɨhɨ té Àbrahám, ndɨhɨ té Isàác, ndɨhɨ té Jàcób núú ndécú Yǎ Ndiǒxí táxí tnùní‑gá te yàcáⁿ cundecu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑güedé.
11 Eu lhes digo que muitos virão do Oriente e do Ocidente, e se sentarão à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no Reino dos céus.
12 Te nchaa ñáyiu tàú nduu táhú cundecu núú ndécú Yǎ Ndiǒxí táxí tnùní‑gá ní cùu, ñáyiu‑áⁿ quee tɨ́hǔ‑yu, chi quɨ́hɨ́ⁿ‑yu ɨɨⁿ xichi núú néé nǔú ǐo ndohó‑yu cundecú‑yu, te yàcáⁿ ío ndáhí‑yu, te dìcó rúhñú‑nǎ cuu núhu‑yu sá sàtú iní‑yu cuèndá sá ndóhǒ‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
12 Mas os súditos do Reino serão lançados para fora, nas trevas, onde haverá choro e ranger de dentes".
13 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii tée cùu capitáⁿ‑áⁿ: —Yòhó tée ndècu ndɨhɨ tée cùhú cuanùhú vehe‑n vìtna chi ndúha‑dé chi ní sándáá iní‑n Yǎ Ndiǒxí —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te dɨu‑ni òré ducaⁿ nǐ xáhaⁿ Jèsús xii tée cùu capitáⁿ‑áⁿ nǐ ndúha tée xìnu cuechi núú‑dě.
13 Então Jesus disse ao centurião: "Vá! Como você creu, assim lhe acontecerá! " Na mesma hora o seu servo foi curado.
14 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá vehe té Pèlú, te òré ní quexìo‑gá vehe‑dé te ní xiní‑gá cáá nǎná ñadɨ̀hɨ́‑dé cùhú‑aⁿ ñùhu vihi‑aⁿ cahni.
14 Entrando Jesus na casa de Pedro, viu a sogra deste de cama, com febre.
15 Te Jèsús ní tnɨɨ‑gá ndaha ñaha cùhú‑áⁿ, te òré‑ni‑áⁿ nǐ nchíco‑aⁿ cahni te ní ndacóo‑aⁿ ní xinu cuechi‑aⁿ nǔú‑güedě ndɨhɨ‑gá.
15 Tomando-a pela mão, a febre a deixou, e ela se levantou e começou a servi-lo.
16 Te òré ní dáhu nchícanchii te ní quexìo ñáyiu núú ndécú Jèsús, te ndècá‑yu vài ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha ní sáá núú‑gǎ te ndèca tucú‑yu vài ñáyiu tnàhá dava‑gá núú cuěhé. Te ɨɨⁿ‑ni tnúhu ní cáháⁿ Jèsús ní tenàá‑gá nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii nchaa ñáyiu‑áⁿ, te ní quee‑xi yɨquɨ cùñú‑yu cuáháⁿ‑xi. Te tnàhá nchaa dava‑gá ñáyiu cùhú‑áⁿ nǐ quide tátna‑gá.
16 Ao anoitecer foram trazidos a ele muitos endemoninhados, e ele expulsou os espíritos com uma palavra e curou todos os doentes.
17 Te ducaⁿ nǐ cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Chàiá tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, te duha ní cachí ndíi: “Mee‑gǎ cada tátna ñaha‑gǎ xii‑o, chi dɨu‑gá xocàni‑gá nchaa sá quídé ǔhú yɨquɨ cùñú‑ó”, duha ní cachí ndíi.
17 E assim se cumpriu o que fora dito pelo profeta Isaías: "Ele tomou sobre si as nossas enfermidades e sobre si levou as nossas doenças".
18 Te òré ní xiní Jèsús sá ǐo cuéhé ñǎyiu xǐxúcu núú ndécú‑gǎ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá sá quěe‑gá ndɨhɨ‑güedé bàrcú cuèndá téhndé‑gá ndɨhɨ‑güedé ndàa ɨngá xio yuhu làgúná.
18 Quando Jesus viu a multidão ao seu redor, deu ordens para que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Te mei òré‑áⁿ nǐ quexìo ɨɨⁿ tée dàcuaha ñaha xii cue ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá: —Mèstrú, cuìní‑í canchicúⁿ ñáhà‑í xii‑n nděni ní cuu na quɨ̀hɨ́ⁿ‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
19 Então, um mestre da lei aproximou-se e disse: "Mestre, eu te seguirei por onde quer que fores".
20 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Nchaa ñúcuii chi ndècu yaú cúú vèhe‑güedɨ saquɨ́hɨ‑güedɨ, te nchaa cue quɨtɨ ndàva caa tacá‑güedɨ dɨquɨ́ yutnu. Dico yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo chi ñá túú ndèé cáá vèhe‑í ñuyíú‑a ndetatú‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
20 Jesus respondeu: "As raposas têm suas tocas e as aves do céu têm seus ninhos, mas o Filho do homem não tem onde repousar a cabeça".
21 Te ɨɨⁿ tée ní chitnahá ñáhá xìi Jesús ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —Jèsús, daña na nùhú‑í cundetu‑í cuú tǎtà‑í te chindúxi‑í‑dé dǎtnùní quixi‑í chitnahá ñáhá dùcaⁿ‑ná‑í xii‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
21 Outro discípulo lhe disse: "Senhor, deixa-me ir primeiro sepultar meu pai".
22 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Daña ñǎyiu ñá túú sàndáá iní ñáhá xìi‑í ná chìndúxi tnàha meé‑yu, chi ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná ñáyiu ní xíhí cuěi ndècu‑ní‑yu núú ñuyíú‑a, te yòhó canchicúⁿ ñáhá‑ní xìi‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
22 Mas Jesus lhe disse: "Siga-me, e deixe que os mortos sepultem os seus próprios mortos".
23 Te sátá dúcáⁿ te Jèsús cuánguee‑gá bàrcú ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xica bàrcú‑áⁿ cuǎháⁿ‑xi.
23 Entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Te nɨni ñùhu barcú‑áⁿ ichi cuáháⁿ‑xi núú ndute ní xídí Jèsús, te ní ngüíta‑xi níhi vìhi quene táchí, te ta nàdachitú‑xi ndute xɨtɨ́ bàrcú cuáháⁿ.
24 De repente, uma violenta tempestade abateu-se sobre o mar, de forma que as ondas inundavam o barco. Jesus, porém, dormia.
25 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑güedé núú cáá‑gǎ xìdí‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá: —¡Mèstrú, ndɨquɨ́ú ìní chi dàcácu ñaha‑n xìi‑o chi quée naa‑o cuìní‑xi! —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Senhor, salva-nos! Vamos morrer! "
26 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —¿Ná cuèndá ndéé ducaⁿ ǐo yùhú‑ndó? ¿Náa ñá túú sàndáá iní ñáhá ndìsa‑ndo xii‑í‑ǎⁿ? —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé. Te Jèsús ní ndacóo‑gá te ní tenàá‑gá táchí‑ǎⁿ ndɨhɨ ndute‑áⁿ, te ní ngüɨ́ñɨ́ táchí‑ǎⁿ te ní nucúndecu nahi‑nǎ ndute làgúná‑áⁿ.
26 Ele perguntou: "Por que vocês estão com tanto medo, homens de pequena fé? " Então ele se levantou e repreendeu os ventos e o mar, e fez-se completa bonança.
27 Te nchaa cue tée ñùhu xɨtɨ́ bàrcú‑áⁿ nǐ cuñúhu‑güedé sá dúcáⁿ nǐ quide‑gá ní xiní‑güedé, te ní xítnàha‑güedé: —¿Te ná tée cùu tée‑a núu duha ní cáháⁿ‑ni‑dé te ní ngüɨ́ñɨ́ táchí te ní nucúndecu nahi‑ni ndùte lagúná‑a‑i? —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
27 Os homens ficaram perplexos e perguntaram: "Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem? "
28 Te òré ní quèxio Jesús ndàa ɨngá xio yuhu làgúná yucu cue tée ñuú Gàdará, te úú tnàhá cue tée quìde vehe núú yɨ́ndǔxi ndɨ́yɨ ní quee‑güedé cuáháⁿ‑güedé núú ndécú Jèsús, te ndɨ ndùú‑güedé yɨ́hɨ́ ñàha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii‑güedé, te ío màñá‑güedé chi vá yǒo tnàhí dàña‑güedé yáha yatni núú ndécú‑güedě.
28 Quando ele chegou ao outro lado, à região dos gadarenos, foram ao seu encontro dois endemoninhados, que vinham dos sepulcros. Eles eram tão violentos que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Te cue espíritú yɨ́hɨ́ ñàha xii‑güedé‑áⁿ nǐ quide‑xi níhi ní cáháⁿ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá: —¿Ná cuèndá véxi‑ǒ Jèsús Déhe Dútú Ndiǒxí chidácá ñáhá‑n xìi‑ndɨ́? ¿Áⁿ sàma véxi‑n dàndoho ñaha‑n xii‑ndɨ́? Te vátá sàá‑gá nduu dùcaⁿ cada‑n —cachí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
29 Então eles gritaram: "Que queres conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do devido tempo? "
30 Te yatni xíáⁿ xǐxica cuu vài cuchí xǐxexi‑güedɨ.
30 A certa distância deles estava pastando uma grande manada de porcos.
31 Te cue espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii cue tée‑áⁿ nǐ cáháⁿ ndàhú‑xi núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑xi: —Te núu vá dáñá‑gǎ‑n quɨ̀hɨ‑ndɨ́ yɨquɨ cùñú cue tée‑a, te càháⁿ ndàhú‑ndɨ́ núú‑n sǎ dàña‑n na quɨ́hɨ́ⁿ‑ndɨ́ quɨ́hu‑ndɨ́ yɨquɨ cùñú nchaa cùchí‑ǎⁿ —càchí cue espíritú‑áⁿ xǎhaⁿ‑xi xìi‑gá.
31 Os demônios imploravam a Jesus: "Se nos expulsas, manda-nos entrar naquela manada de porcos".
32 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ: —Chí táquèe yɨquɨ cuñú cue tée‑áⁿ te quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó nǔu ndèé ichi quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii nchaa espíritú‑áⁿ. Te cue espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ nǐ quee‑xi yɨquɨ cùñú cue tée‑áⁿ, te cuáháⁿ‑xi cuánguɨhu‑xi nchaa cùchí‑áⁿ. Te cue quɨtɨ‑áⁿ nǐ xinu‑güedɨ duha ní quée‑güedɨ ndàa núú dèhvá yuhu làgúná‑áⁿ, te ní ngaunihnu‑güedɨ xɨtɨ́ ndute, te ní ndɨhɨ‑güedɨ ní cáhá.
32 Ele lhes disse: "Vão! " Eles saíram e entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e morreu afogada.
33 Te cue tée xìto ñaha xii nchaa cuchí‑áⁿ nǐ yùhú‑güedé te ní xinu‑güedé, te ní sáháⁿ‑güedé ní cani‑güedé cuèndú núú cuè ñáyiu ndècu xɨtɨ́ ñuú nchaa nàcuáa ní cuu cuèndá cue tée ní xɨ́hɨ ñaha nchàa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram, foram à cidade e contaram tudo, inclusive o que acontecera aos endemoninhados.
34 Te nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ nǐ queé‑yu cuáháⁿ‑yu núú ndécú Jèsús. Te òré ní quexìó‑yu núú ndécú‑gǎ te ní cáháⁿ ndàhú‑yu núú‑gǎ sá ná quèe‑gá yucu ñuú‑yu núhú‑gá.
34 Toda a cidade saiu ao encontro de Jesus, e quando o viram, suplicaram-lhe que saísse do território deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.