Mateus 17

Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te núú ìñú nduu sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús, te ní xica‑gá cuásaá‑gá ɨɨⁿ yucu dùcúⁿ, te ndèca‑gá té Pèlú, ndɨhɨ té Jàcobó, ndɨhɨ té Juàá ñaní té Jàcobó‑áⁿ cuǎsaá. Te úní tnàhí‑ni cue tée‑áⁿ ndécá‑gǎ cuásaá.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago, e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Te yucu‑áⁿ ndécú‑gǎ ní nadáma núú‑gǎ ndɨhɨ dóó‑gǎ, te núú‑gǎ súúní dàtásaⁿ‑xi dàtná quídé‑xí nǔú nchǐcanchii, te dóó‑gǎ súúní nǐ nduu cuìxíⁿ dàtná cáá ñùhú cuìxíⁿ.
2 Ali ele foi transfigurado diante deles. Sua face brilhou como o sol, e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xiní‑güedé ndíi Moìsés ndɨhɨ té Èliás nútnɨ̌ɨ‑güedé ndɨhɨ‑gá ndátnǔhu ndɨhɨ ñaha‑güedě xii‑gá.
3 Naquele mesmo momento apareceram diante deles Moisés e Elias, conversando com Jesus.
4 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii Jèsús: —Mèstrú, ¡váha ní cuu sá ndécú‑ó ìha vitna! Te núu cuìní‑n, te na dàcaa‑ndɨ́ úní tnàhá vehe tnuvixiⁿ, te ɨɨⁿ cuu cuèndá‑n, te ɨɨⁿ cuu cuèndá té Moìsés, te ɨɨⁿ cuu cuèndá té Èliás —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
4 Então Pedro disse a Jesus: "Senhor, é bom estarmos aqui. Se quiseres, farei três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias".
5 Te nɨni dùcaⁿ caháⁿ té Pèlú ní quexìo ɨɨⁿ vícó nǔú ndécú‑güedě ní dádǎhu ñaha‑xi xìi‑güedé te súúní chàhnchí. Te xɨtɨ́ vícó‑ǎⁿ nǐ tecú ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Tée‑a cùu‑dé Déhe‑í tée ío cùu iní‑í, te ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑í‑dé, te cundedóho‑ndo nchàa tnúhu càháⁿ‑dé —duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
5 Enquanto ele ainda estava falando, uma nuvem resplandecente os envolveu, e dela saiu uma voz, que dizia: "Este é o meu Filho amado em quem me agrado. Ouçam-no! "
6 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ní tecú dóho cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús te ío ní yùhú‑güedé, te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑güedě te ní nuu núú‑güedě ndàa núú ñúhú.
6 Ouvindo isso, os discípulos prostraram-se com o rosto em terra e ficaram aterrorizados.
7 Te Jèsús cuáháⁿ‑gá núú xǐndecu cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní tendaha ñàha‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Chí ndácuɨ̌ñɨ́, vá yùhú‑ndó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
7 Mas Jesus se aproximou, tocou neles e disse: "Levantem-se! Não tenham medo! "
8 Te òré ní ndanehe núú‑güedě, te ñá túú‑gǎ ní xìní‑güedé cue tée úú‑áⁿ chi mee‑nǎ Jèsús.
8 E erguendo eles os olhos, não viram mais ninguém a não ser Jesus.
9 Te òré cuánuu ndɨhɨ ñaha Jèsús xii‑güedé tɨndúú‑ǎⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Vá yǒo cúñaha‑ndo nì ɨɨⁿ sá nǐ xiní‑ndó nǔú nì sáá‑ó‑á, te cuu cáháⁿ‑ndó dico ndéé ná yǎha ndoto yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo sá cùú‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: "Não contem a ninguém o que vocês viram, até que o Filho do homem tenha sido ressuscitado dos mortos".
10 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá: —Cuìní‑ndɨ́ cachí tnúhu‑n nǎ cuèndá cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés càchí‑güedé sá dǐhna‑gá té Èliás quixi, te dǎtnùní quixi Yaá tendaha Yǎ Ndiǒxí quixi ñuyíú‑a —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
10 Os discípulos lhe perguntaram: "Então, por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
11 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Ndáá sá códó nùu ɨɨⁿ tée quixi‑dé te cada‑dé dàtná ní quide té Èliás te tée‑áⁿ cada ndáá‑dé nchaa nàcuáa cùu.
11 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem e restaurará todas as coisas.
12 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo vìtna sá sà ní quixi tée ní quide dàtná ní xóo cada té Èliás, te cue ñáyiu ñá túú ní cùtnuní iní‑yu sá dɨ́ú‑dě, te ní quide ñàhá‑yu xii‑dé nchaa nàcuáa ní quixi iní méě‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ càda ñaha tucú‑yu xii yúhú Tée cùu ñaní tnáhǎ‑yu nchaá‑yu, chi dandòho ñahá‑yu xii‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
12 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e eles não o reconheceram, mas fizeram com ele tudo o que quiseram. Da mesma forma o Filho do homem será maltratado por eles".
13 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní cutnùní iní‑güedé sá cuèndá ndíi Juàá tée ní xóo dacuàndute ñaha xii ñáyiu ní cáháⁿ‑gá.
13 Então os discípulos entenderam que era de João Batista que ele tinha falado.
14 Te Jèsús ní nasáá‑gá ndɨhɨ cue tée ní sáá ndɨhɨ‑gá tɨndúú‑ǎⁿ núú xǐndecu vài ñáyiu, te ní quexìo ɨɨⁿ tée núú‑gǎ ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
14 Quando chegaram onde estava a multidão, um homem aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse:
15 —Mèstrú, cundàhú iní déhe‑í chi tnàhá‑dé cuéhé xǐyɨ̀hɨ́, te ío dàndoho ñaha‑xi xii‑dé, te ní cuu vài xito daquée ñaha‑xi nǔú ñùhú xii‑dé, te ní cuu vài tucu xito dangaunihnu ñaha‑xi ndute xii‑dé.
15 "Senhor, tem misericórdia do meu filho. Ele tem ataques e está sofrendo muito. Muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Te sa ndèca‑í‑dé ní quixi núú cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑n dico ñá túú ní ndàcu‑güedé cada tátna ñaha‑güedě xii‑dé —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo".
17 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ: —Nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, ío sàá iní‑ndó chi ñá túú cuìní‑ndó quɨ̀ndáá iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí, te ní cuu vài nduu quide ndee iní‑í nchaa sá quídé‑ndó. ¿Te ná ndéé ama vá dúcáⁿ‑gǎ cada‑ndo‑i? Te chí cándèca tée cùhú‑áⁿ táquìxi iha —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
17 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
18 Te Jèsús ní tenàá‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii tée‑áⁿ, te ní quee ñaha‑xi xìi‑dé, te òré‑ni‑áⁿ nǐ ndúha‑dé.
18 Jesus repreendeu o demônio; este saiu do menino e, desde aquele momento, ele ficou curado.
19 Te sátá dúcáⁿ te òré ndécú mèe Jesús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá: —Cachí tnúhu xii‑ndɨ́ ná cuèndá ñá túú ní ndàcu‑ndɨ́ queñuhu‑ndɨ́ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii tée‑ǎⁿ —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
19 Então os discípulos aproximaram-se de Jesus em particular e perguntaram: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
20 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Te ñá túú ní ndàcu‑ndo, chi ñá túú sàndáá ndisa iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí. Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nǔu nchòhó quɨ́ndáá ndisa iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí cuědìcó luha lií dàtná lǐhli ndɨ́quɨ́ⁿ yutnu nàni mostázá, te ducaⁿ te cuu cúñaha‑ndo xìi ɨɨⁿ tɨndúú xocuɨ̀ñɨ́‑xi núú ndécú‑xí te xocuɨ̀ñɨ́‑xi. Te nchaa núú sǎ vǎha ndacu‑ndo càda‑ndo te núu na quɨ̀ndáá iní ndisa‑ndo Yǎ Ndiǒxí.
20 Ele respondeu: "Por que a fé que vocês têm é pequena. Eu lhes asseguro que se vocês tiverem fé do tamanho de um grão de mostarda, poderão dizer a este monte: ‘Vá daqui para lá’, e ele irá. Nada lhes será impossível.
21 Te xìni ñuhu‑xi sá ǐo cáháⁿ ndɨhɨ‑ndo‑gǎ te ñá túú tnàhí ná caxi‑ndo cǎháⁿ ndɨhɨ‑ndo‑gǎ, te ducaⁿ te ndacu‑ndo quèñuhu‑ndo espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu, dàtná cúú espíritú sá yɨ́hɨ́ ñàha xii tée‑ǎⁿ ní cùu —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
21 Mas esta espécie só sai pela oração e pelo jejum".
22 Te nɨni xìca cuu Jesús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá distrìtú Galìleá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo sáá ɨɨⁿ nduu te cuáha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑í núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá,
22 Reunindo-se eles na Galiléia, Jesus lhes disse: "O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
23 te cahni ñaha‑güedě xii‑í dico nduu úní sá cùú‑í te ndoto‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé. Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé, te ío ní ndɨ́hú iní‑güedé.
23 Eles o matarão, e no terceiro dia ele ressuscitará". E os discípulos ficaram cheios de tristeza.
24 Te òré ní quexìo Jesús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Capèrnaúm, te cue tée quìde cobrá díhúⁿ cuèndá veñúhu ní sáháⁿ‑güedé ní cáháⁿ ndɨhɨ‑güedé té Pèlú, te xǎhaⁿ‑güedě: —¿Chǎhu mèstrú‑ndó ǔú díhúⁿ sǎ nání drǎcmá cuèndá veñúhu ǎⁿ ñǎhá? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé.
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os coletores do imposto de duas dracmas vieram a Pedro e perguntaram: "O mestre de vocês não paga o imposto do templo? "
25 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě: —Chǎhu‑dé —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé. Te té Pèlú cuánguɨhu‑dé xɨtɨ́ vehe núú ndécú Jèsús, te díhna‑gá ní cáháⁿ‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Xǐmú, ¿nása sàni iní‑n, ná cúú ñǎyiu quìde cobrá ñáhá cuè tée yɨ̀ndaha ñáyiu ndècu ñuyíú‑a cuèndá nchaa sá ndúú yǎhu ñuú‑güedé ndɨhɨ cuèndá nchaa díhúⁿ sǎ ngàútnàha, cue ñáyiu ñuú‑güedé ǎⁿ cuè ñáyiu véxi xica quìde cobrá‑güedé? —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
25 "Sim, paga", respondeu ele. Quando Pedro entrou na casa, Jesus foi o primeiro a falar, perguntando-lhe: "O que você acha, Simão? De quem os reis da terra cobram tributos e impostos: de seus próprios filhos ou dos outros? "
26 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —Cue ñáyiu véxi xica quìde cobrá‑güedé —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Te núu ducaⁿ te cue ñáyiu ñuú‑güedé ñá túú nǎ chǎhu‑yu te núu ducaⁿ.
26 "Dos outros", respondeu Pedro. Disse-lhe Jesus: "Então os filhos estão isentos.
27 Dico cuèndá sá vǎ yǒo dasàtú‑ó ìní‑xi, te cuàháⁿ làgúná te dàquée‑n sǎ tnɨ́ɨ́‑n chǎcá xɨtɨ́ ndute, te chácá dǐhnanuu na tàva‑n te cundehe‑n yùhu‑dɨ, chi yɨ̀hɨ ɨɨⁿ díhúⁿ cuìxíⁿ. Te díhúⁿ‑ǎⁿ canehe‑n quɨ̌hɨ́ⁿ cháhu‑n cuèndá‑í ndɨhɨ cuèndá‑n, chi díhúⁿ‑ǎⁿ sa tnahá quéyǎhu cuèndá‑ó ndɨ̀ ndúú‑ó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
27 Mas, para não escandalizá-los, vá ao mar e jogue o anzol. Tire o primeiro peixe que você pegar, abra-lhe a boca, e você encontrará uma moeda de quatro dracmas. Pegue-a e entregue-a a eles, para pagar o meu imposto e o seu".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.