Marcos 9
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs NTLH
1 ’Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ìó dava nchòhó ñáyiu xǐndecu iha vitna vá cùú‑ni‑ndo, chi cundecu‑ni‑ndo ndèé quiní‑ndó sàá nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xii ñáyiu, te dàvá‑áⁿ quiní‑ndó sǎ ndácú‑gǎ quídé‑gǎ nchaandɨ túhú sá vǎha —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ndɨhɨ cue ñáyiu‑áⁿ.
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Te núú ìñú nduu sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús te ní xica‑gá cuásaá‑gá ɨɨⁿ yucu dùcúⁿ, te ndèca‑gá té Pèlú, ndɨhɨ té Jàcobó, ndɨhɨ té Juàá cuásaá, te úní tnàhí‑ni cue tée‑áⁿ ndécá‑gǎ cuásaá. Te yucu‑áⁿ ndécú‑gǎ ní nadama núú‑gǎ,
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 te ní nadama dóó‑gǎ. Te dóó‑gǎ‑áⁿ sǔúní nǐ nduu cuìxíⁿ quɨyɨ́ te tǎsaⁿ, te ni ɨ̀ɨⁿ ñáyiu ñuyíú‑a ñá túú ndàcú‑yu naqueté‑yu ɨɨⁿ dóó nduu cuìxíⁿ dàtná ní nduu dóó‑gǎ.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Te ní xiní‑güedé té Moìsés ndɨhɨ té Èliás nútnɨ̌ɨ‑güedé ndɨhɨ‑gá ndátnǔhu ndɨhɨ ñaha‑güedě xii‑gá.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii Jèsús: —Mèstrú, ¡váha ní cuu sá ndécú‑ó ìha vitna! Te na dàcaa‑ndɨ́ úní tnàhá vehe tnuvixiⁿ, te ɨɨⁿ cuu cuèndá‑n te ɨɨⁿ cuu cuèndá té Moìsés te ɨɨⁿ cuu cuèndá té Èliás —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑dé chi ío ní yùhú‑güedé, te cuèndá‑ni ní cuu yáchí‑dé ní cáháⁿ‑dé, te ni mèe‑dé ñá túú ní cùtnuní iní‑dé nása ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑dé.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Te òré‑áⁿ nǐ quexìo ɨɨⁿ vícó nǔú ndécú‑güedě ndɨhɨ Jèsús ní dádǎhu ñaha‑xi xìi‑güedé ndɨhɨ‑gá, te xɨtɨ́ vícó‑ǎⁿ nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ní tecú dóho‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Tée‑a cùu‑dé Déhe‑í tée ío cùu iní‑í, te cundedóho‑ndo nchàa tnúhu càháⁿ‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Te òré ní quide cuèndá‑güedé, te ñá túú‑gǎ ní xìní‑güedé cue tée úú‑áⁿ chi mee‑nǎ Jèsús ndécú.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Te òré cuánuu ndɨhɨ ñaha‑gǎ xii‑güedé yucu‑áⁿ, te ní cáháⁿ‑gá dóho‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ: —Vá yǒo ɨɨⁿ cúñaha‑ndo nchàa sá nǐ xiní‑ndó nǔú nǐ sáá‑ó‑á, te cuu cáháⁿ‑ndó dico ndéé ná yǎha ndoto yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo sá cùú‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Núu xíǎⁿ cue tée‑áⁿ nǐ xúhuⁿ nahi‑ni ìní‑güedé nchaa sá nǐ xiní‑güedé núú nǐ sáháⁿ‑güedé ndɨhɨ Jèsús te ñá túú tnàhí ni cǎháⁿ‑güedé, dico ní ndúcú tnǔhu núú tnáhá‑güedě ná cuèndá ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑gá sá ndèé ná yǎha ndoto‑gá sá cùú‑gá te dǎtnùní cáháⁿ‑güedé nàcuáa ndùu nchaa sá nǐ xiní‑güedé.
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá: —¿Cuìní‑ndɨ́ cachí tnúhu‑n nǎ cuèndá càchí cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés sá dǐhna‑gá té Èliás ndixi‑dé te dǎtnùní quixi Yaá tendaha Yǎ Ndiǒxí quixi ñuyíú‑a? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ: —Ndáá sá códó nùu ɨɨⁿ tée quixi‑dé te cada‑dé dàtná ní quide té Èliás, te tée‑áⁿ cada ndáá‑dé nchaa nàcuáa cùu. Dico núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càháⁿ‑xi cuèndá yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo sá ǐo ndoho‑í, te daquèe tɨhú ñáhá ñǎyiu xii‑í.
12 Ele respondeu:
13 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo vìtna sá sà ní quixi ɨɨⁿ tée ní quide dàtná ní xóo cada té Èliás, te cue ñáyiu ñá túú ní cǎnehé‑yu sá yɨ́ñùhu núú‑dě, te ní quide ñàhá‑yu xii‑dé nchaa nàcuáa ní quixi iní méě‑yu. Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí sa ndèé tnuní nchaa nàcuáa yáha‑dé, te nchaa xíǎⁿ sa ní quide ñaha ñáyiu xii‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Te Jèsús ní ndexìo‑gá ndɨhɨ cue tée úní‑áⁿ nǔú xǐndecu dava‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te vài vihi ñáyiu ndècu núú ndécú‑güedě‑áⁿ, te tnàhá cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés xǐndecu, te cue tée‑áⁿ nǎndɨ tnúhu xǎhaⁿ‑güedě xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Te òré ní xiní‑yu ní ndexìo‑gá, te nchaá‑yu ío ní cuñúhu‑yu, te xìnú‑yu ní sáháⁿ ní cáháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá nǔu ná tnúhu ndàtnúhu‑güedé ndɨhɨ cue tée‑áⁿ.
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Te ɨɨⁿ ñáyiu xǐndecu xíáⁿ nǐ xáhǎⁿ‑yu xii‑gá: —Mèstrú, ndèca‑í déhe‑í véxi nànducu ñaha‑í xii‑n, chi yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii‑dé, te dɨu xíǎⁿ ní quide ní cuu ñɨ̀hɨ́‑dé.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Te ío ndòho‑dé chi súúní nděni ní cuu ngǒtnɨɨ ñaha‑xi xìi‑dé, te òré ducaⁿ quìde ñaha‑xi xii‑dé te dànduá ñáhá‑xí, te quène tɨ́ñú yuhu‑dé, te cùrúhñú nǔhu‑dé, te ndàda ruúⁿ ñáhá‑xí xìi‑dé. Te sa ní xáhaⁿ‑ǐ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑n sá quéñùhu‑güedé espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii‑dé dico ñá túú ní ndàcu‑güedé queñuhu‑güedé‑xi —càchí ñáyiu‑áⁿ xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá.
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ: —¡Nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ñuyíú‑a ío sàá iní‑ndó, chi ñá túú cuìní‑ndó quɨ̀ndáá iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí, te ní cuu vài nduu quide ndee iní‑í nchaa sá quídé‑ndó! ¿Te ná ndéé ama vá dúcáⁿ‑gǎ cada‑ndo‑i? Te chí cándèca tée cùhú‑áⁿ táquìxi iha —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
19 Jesus disse:
20 Te ñáyiu ndɨhɨ ñaha xìi tée yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ ndécá ñàhá‑yu xii‑dé cuáháⁿ ndéé núú Jèsús, te òré ní xiní ñáhá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ xii‑gá, te ní ngüíta‑ni‑xi sàhni yɨhɨ́ ñáhá tùcu‑xi xii‑dé, te ní dándùá ñáhá‑xí xìi‑dé, te ní ngüíta‑dé xíchí ñùhu‑dé, te quène tɨ́ñú yuhu‑dé.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Te Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú tǎtá‑dě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —¿Ná ndéé ama ní ngüíta‑xi duha ndòho déhe‑n? —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —Ndéé cútnàhá cúú lǐhli‑dé ní ngüíta espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha duha quìde ñaha‑xi xii‑dé.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Te ní cùtɨtnɨ́ xito dàngaunihnu ñaha‑xi xii‑dé núú ñùhú, te ní cutɨtnɨ́ tucu xito dàngaunihnu ñaha‑xi xii‑dé ndute cuìní‑xi cahni ñaha‑xi xìi‑dé. Te ndèca‑í‑dé véxi núú‑n te núu ndacu‑n càda tátna‑n‑dě, te cundàhú iní ñáhá‑n xìi‑ndɨ́ chindee ñàha‑n —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ: —Te ná cuèndá càchí‑n nǔu ndacu‑í cada tátna‑í déhe‑n, chi nchaa ñáyiu na quɨ̀ndáá iní ñáhá xìi‑í te nìhí‑yu sá ná càcáⁿ‑yu núù‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
23 Jesus respondeu:
24 Te tǎtá těe cuechi‑ǎⁿ nǐhi ní cáháⁿ‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá: —Sàndáá iní ñáhà‑í xii‑n, dico chindee ñàha xii‑í cuèndá ná quɨ̀ndáá iní ñáhá‑gǎ‑í xii‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Te Jèsús ndéhé‑gǎ sá ǐo vài ñáyiu ta tàcá núú ndécú‑gǎ‑áⁿ. Te ní tenàá‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑xi: —Yòhó espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha, ní quide ñɨ̀hɨ́‑n nǐ quide doho‑n těe‑a, dico vitna yúhú càchí‑í sá quéé‑n yɨ̀quɨ cuñú‑dé te vá ndɨ̌hu‑gá‑n —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ.
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Te espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ nǐ dácáná sàa ñaha‑xi xii tée‑áⁿ, te ní sahni yɨ̀hɨ́ ñáhá tùcu‑xi xii‑dé, te dǎtnùní ní quee ñaha‑xi xìi‑dé cuáháⁿ‑xi, dico tée‑áⁿ chi dacàa‑ni ndɨ́yɨ càa‑dé cátùu‑dé. Te nchaa ñáyiu xǐndecu xíáⁿ càchí‑yu sá nǐ xíhí‑dé ní cùu.
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Te Jèsús ní tnɨɨ‑gá ndaha‑dé ní ndocani ñaha‑gǎ xii‑dé, te ní ndacóo‑dé ní nucúnutnɨ́ɨ‑dé.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Te Jèsús cuándɨhu‑gá xɨtɨ́ vehe ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te òré ndéhé‑güedě ñá túú‑gǎ ñáyiu, te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá: —Cachí tnúhu xii‑ndɨ́ ná cuèndá ñá túú ní ndàcu‑ndɨ́ queñuhu‑ndɨ́ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii tée‑ǎⁿ —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nǔu òré cuìní‑ndó quèñuhu‑ndo espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu dàtná cúú espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi yɨhɨ ñaha xii tée‑ǎⁿ ní cùu ña, te xìni ñuhu‑xi sá ǐo cáháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí te ñá túú tnàhí ná caxi‑ndo cǎháⁿ ndɨhɨ‑ndo‑gǎ, te ducaⁿ te ndacu‑ndo quèñuhu‑ndo espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
29 Jesus respondeu:
30 Te Jèsús ní quee‑gá núú ndécú‑gǎ‑áⁿ ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé distrìtú Galìleá, te cuìní‑gá sá vǎ quìní ñáyiu ndèé ichi cuáháⁿ‑gá.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Te ducaⁿ nǐ sani iní‑gá, chi mee‑gǎ sa nàha‑gá sá ndàá cada‑xi nàcuáa xǎhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te duha xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo sáá ɨɨⁿ nduu te cuáha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑í núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá, te cahni ñaha‑güedě xii‑í, dico nduu úní sá cùú‑í te ndoto‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Dico ñá túú tnàhí ni tècú tnùní‑güedé nása ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑gá, te ni ñà túú ní cùyɨɨ‑güedé cácáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Te Jèsús ní quexìo‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Capèrnaúm, te òré sa ndècu‑gá ɨɨⁿ vehe te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —¿Nándɨ cùu tnúhu ta xǐtnàha‑ndo véxi? —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Dico ñá túú tnàhí ni cǎháⁿ‑güedé cúñaha‑güedě xii‑gá nǔu ná tnúhu xǐtnàha‑güedé òré ñúhú‑güedě ichi. Te ducaⁿ nǐ quide‑güedé chi cuèndá tá ndàtnúhu‑güedé nǔu ndědacàa‑güedé ío‑gá cúnùu.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Te Jèsús ní ngóo‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá: —Chí táquìxi iha te cundedóho‑ndo tnǔhu na càháⁿ‑í‑a. Te núu ìó dava‑ndo cuìní‑ndó cùnuu‑ndo, te cada‑ndo sǎ cúú‑ndó ñǎyiu nchìcúⁿ cuìí‑nǎ, te cunu cuechi‑ndo nǔú tnàha ñáyiu‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Te Jèsús ní sanutnɨ́ɨ‑gá ɨɨⁿ té lǐhli cuádava tnuú‑güedé, te dǎtnùní ní nguɨ́dèhé ñáhá‑gǎ xii‑dé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 —Nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ɨɨⁿ té lǐhli dàtná té lǐhli‑a cuèndá sá ñúhú ìní ñáhǎ‑yu xii‑í ñá, te cada iní‑yu sá yǔhú ní queheⁿ cuèndá‑yu. Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑í te ñá dɨ́ú‑ní mèe‑í ní quèheⁿ cuendá‑yu, chi tnàhá Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a ní queheⁿ cuèndá‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Te té Juàá dɨu‑ni ɨɨⁿ tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —Mèstrú, ní xiní‑ndɨ́ ɨɨⁿ tée càcunehe ñaha‑dé xii‑n, te quèñuhu‑dé espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu, te nchúhú ñá túú ní dàña‑gá‑ndɨ́ ducaⁿ càda‑dé, chi ñá túú xìca cuu ndɨhɨ ñaha‑dé xii‑o —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Daña‑ndo na càda nahi‑dé ní cùu, chi ñá túú nì ɨɨⁿ ñáyiu ndɨ̌hɨ ndɨ̌hɨ‑ni ndacu cáháⁿ cuèhé cuèndá‑í te núu càcunehe ñahá‑yu xii‑í, te quìdé‑yu sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada.
39 Jesus respondeu:
40 Te nchaa ñáyiu ñá túú cùu úhú iní ñáhá xìi‑o te cùndɨhɨ ñahá‑yu.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ cuè ñáyiu na tàxi ɨɨⁿ yaxiⁿ ndute coho‑ndo cuendá sá cúú‑ndó cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑í, te ñáyiu‑áⁿ sǎá nduu te dacuéi sá nìhí‑yu sá ndúú tǎhǔ‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé: —Te núu ɨɨⁿ tée na dàcaháⁿ‑dé cue ñáyiu sàndáá iní ñáhá xìi‑í cadá‑yu nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te váha‑gá sá nǔu na dàcutu ndeé‑güedé ɨɨⁿ yúú yǒdó dǔcúⁿ‑dě, te dàquée ñaha‑güedě xii‑dé xɨtɨ́ ndute làmár, te ñá dɨ́ú sǎ cúndècu‑dé ducaⁿ càda‑dé.
42 Jesus continuou:
43 Te núu ɨɨⁿ xio ndaha‑ndo quìde‑xi quide‑ndo nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te quehndé‑ndó cuǐta‑xi, chi váha‑gá sá nánìhí tàhú‑ndó cuěi na cuǐta ɨɨⁿ xio ndaha‑ndo te ñá dɨ́ú sǎ quɨ̀hɨ́ⁿ‑ndó nɨ̀hií nɨ́ ndúú‑ndó nǔú ùhú núú ndàhú núú dìcó sàá ndáhá ìtá ñuhú nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Chi yàcáⁿ cúú‑xí nǔú ñà túú tnàhí ndàhvá ñuhú, te ío ndoho‑ndo cùndecu‑ndo xíáⁿ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Te núu ɨɨⁿ xio sáhá‑ndó quìde‑xi quide‑ndo nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te quehndé‑ndó cuǐta‑xi, chi váha‑gá sá nánìhí tàhú‑ndó cuěi na cuǐta ɨɨⁿ xio sáhá‑ndó, te ñá dɨ́ú sǎ quɨ̀hɨ́ⁿ‑ndó nɨ̀hií nɨ́ ndúú‑ndó nǔú ùhú núú ndàhú núú dìcó sàá ndáhá ìtá ñuhú nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 Chi yàcáⁿ ñá túú tnàhí ndàhvá ñuhú, te ío ndoho‑ndo cùndecu‑ndo xíáⁿ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Te núu ɨɨⁿ xio tɨnùu‑ndo quide‑xi quide‑ndo nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te tava‑ndo cuǐta‑xi, chi váha‑gá sá cúndècu‑ndo núú ndécú Yǎ Ndiǒxí táxí tnùní‑gá cuěi na cuǐta ɨɨⁿ xio tɨnùu‑ndo, te ñá dɨ́ú sǎ ndɨ̀ nduú xio núú‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó nǔú ùhú núú ndàhú.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Chi yàcáⁿ ñá túú tnàhí ndàhvá ñuhú, te ío ndoho‑ndo cùndecu‑ndo xíáⁿ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 ’Te dàtná quídé‑güedě quɨtɨ sàhni‑güedé chìhi‑güedé cuñú‑dɨ ñɨɨ́ te dàquée‑güedé núú ñùhú, ducaⁿ sǎtnahá‑xi ndoho cue ñáyiu chi ío ndohó‑yu.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Te ñɨ́ɨ́ chi ío váha nàndɨ́hɨ‑xi, dico núu na ndùu víxiⁿ‑xi te ñá túú‑gǎ nándɨ̌hɨ‑xi te ni ñà túú‑gǎ nása cada‑o ndùu úhá tucu‑xi. Te ío váha cada cuèndá‑ndó nàcuáa cundecu‑ndo cuèndá cuu‑ndo ñǎyiu váha, te ducaⁿ te cuu‑ndo dàtná ñɨ́ɨ́ sǎ ñà túú ndùu víxiⁿ, te ío váha cundecu ndɨhɨ tnàha‑ndo —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.