Marcos 11
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs VC
1 Te Jèsús ní cuyatni‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Bètaniá, ndɨhɨ ñuú Bètfagé, te xíáⁿ cáá yùcu nani Olívú, te yatni vií‑nǎ xíáⁿ cáá ñùú Jerusàlén. Te Jèsús ní cana‑gá úú‑ni tnàhá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Chí cuàháⁿ ñuú cáá yàtni yacáⁿ, te òré quexìo‑ndo yacáⁿ te naníhí‑ndó ɨ̀ɨⁿ búrru ndètnɨ́ɨ‑dɨ, te vátá yǒo ɨɨⁿ‑gá codo ñàha xii‑dɨ, te nandaxi‑ndo‑dɨ te candeca‑ndo‑dɨ quìxi.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Te núu yoo na càcáⁿ tnúhú nǔú‑ndó nǎ cuèndá nándàxi‑ndo‑dɨ, te cúñaha‑ndo sǎ yǔhú Yaá xícá cùu ndɨhɨ‑ndo xini ñuhu‑í‑dɨ, te na yǎha canehe chìuⁿ‑í‑dɨ te ndɨ̌hɨ‑ni natendaha‑ǐ‑dɨ, duha cúñaha‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Te cue tée‑áⁿ nǐ xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé, te òré ní quexìo‑güedé ñuú‑áⁿ te ní naníhí‑güedě ɨɨⁿ bǔrru ndètnɨ́ɨ‑dɨ ɨɨⁿ yutnu nìhnu yatni ɨɨⁿ yuyehe vehe caa yatni yuhu ichi, te ní ngüíta‑güedé nándàxi‑güedé‑dɨ.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Te mei òré nándàxi‑güedé‑dɨ ní quexìo ñáyiu xǎhǎⁿ‑yu xii‑güedé: —¿Ná cuèndá nándàxi‑ndo búrru‑áⁿ‑i? —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑güedé.
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Te cue tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xií‑yu nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús cúñaha‑güedě. Te sátá dúcáⁿ te ní dáñǎ‑yu ndèca‑güedé bǔrru‑áⁿ cuǎháⁿ núú ndécú Jèsús.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Te òré ní quexìo‑güedé ndɨhɨ‑dɨ núú ndécú‑gǎ, te ní sacáⁿ ndodo‑güedé dóó‑güedě sátá‑dɨ, ní ngódó ñàha Jesús xii‑dɨ.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Te ío cuéhé ñǎyiu ta sàcáⁿ‑yu dóǒ‑yu ichi cuáháⁿ‑gá cuèndá núú dǒǒ‑yu‑áⁿ yǎha‑gá ndɨhɨ quɨtɨ yòdo‑gá, te davá‑yu xèhndé‑yu ndaha yùtnu ta sacáⁿ‑yu cuáháⁿ.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Te nchaa ñáyiu yòdo nuu núú‑gǎ ndɨhɨ nchaa ñáyiu nchìcúⁿ ndàa sátá‑gǎ ní ngüíta‑yu níhi càháⁿ‑yu, te càchí‑yu: —¡Ío càhnu cuu Yaá‑a! ¡Te Yá Ndiǒxí ná chìndee ñaha‑gá, chi dɨu‑gá cúú‑gǎ Yaá ní tendaha‑gǎ véxi quìde núú‑gǎ!
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Te dɨu‑ni Yaá‑á cúú‑gǎ Yaá véxi quɨndaha ñàha xii‑o datná ní xóo cada ndíi Dàvií! ¡Te ndéé nchaa sá ìó andɨu na càchí‑xi sá ǐo càhnu cuu‑gá! —duha càchí‑yu.
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Te Jèsús ní quexìo‑gá ñuú Jerusàlén, te cuánguɨhu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te ní xíndéhé vǎha‑gá nchaa sá ndécú xɨ̀tɨ́ veñúhu‑áⁿ. Te sátá dúcáⁿ te ní ndee‑gá cuáháⁿ‑gá ñuú Bètaniá ndɨhɨ ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá chi sa ní cuaa.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Te nduu tněé‑áⁿ nǐ quee Jèsús ñuú Bètaniá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ichi ñùhu‑gá ní xíhí‑gá docó.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Te xica nǐ xiní‑gá nútnɨ̌ɨ ɨɨⁿ yutnu ngǔxí, te ní xica‑gá cuándéhé‑gǎ nǔu ndèé sávìdí‑xi te ñá túú nǎ ndèé, chi mee‑ni ndàha‑xi ndeé chi ñá dɨ́ú yǒó sácǔndeé sávìdí‑xi.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii yutnu ngǔxí‑áⁿ: —Vitna te vá yǒo ɨɨⁿ‑gá caxi sávìdí‑n, chi vá cúúⁿ‑gǎ —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii yutnu ngǔxí‑áⁿ. Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní tecú dóho‑güedé nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ xii yutnu ngǔxí‑áⁿ.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Te Jèsús ní quexìo tucu‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Jerusàlén, te cuánguɨhu tucu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ xǐndecu cue ñáyiu quìde ndáhú nádìcó‑yu, ndɨhɨ cue ñáyiu xǐsaaⁿ. Te nchaá‑yu ní queñuhu ñaha Jèsús xií‑yu quehé, te ní dándùá‑gá mèsá cue ñáyiu dàma díhúⁿ, ndɨhɨ nchaa xìlé sácǒo nchihi cue ñáyiu dìco lómá xǐndecu xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Te ñá túú tnàhí‑gá ní dàña‑gá yáha cue ñáyiu ndɨhɨ nchaa sá nchídǒ‑yu ichi xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu: —Núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càháⁿ‑xi nàcuáa ní cáháⁿ‑gá, te ní cachí‑gá: “Vehe‑í cúú‑xí vèhe núú tàcá ñáyiu nɨhìí ñuyíú càháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑í”, duha ní cáháⁿ‑gá càchí‑xi núú tùtú‑gá. Dico nchòhó quídé‑ndó vèhe‑gá vehe ñadúhú —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Te nchaa dútú cúnùu, ndɨhɨ nchaa cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ní tecú dóho‑güedé nàcuáa ní cáháⁿ‑gá te ní ngüíta‑güedé ndúcú‑güedě nàcuáa cada‑güedé cahni ñaha‑güedě xii‑gá, chi yùhú‑güedé sá ǐo cunuu‑gǎ, te ducaⁿ chi nchaa ñáyiu ío cùñúhu‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑gá.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Te òré sa ní cuaa cuìí‑nǎ, te ní quee tucu Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Jerusàlén cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé ɨngá xichi.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Te nduu tněé nehé‑ni ní yáha tucu Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá núú níhnú yùtnu ngúxí, te ní xiní‑güedé sa ní yíchí nɨhìí ndéé yóho‑xi.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Te té Pèlú ní ndacu iní‑dé nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús xii yutnu ngǔxí‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —Mèstrú, cundehe nǎ ní yíchí yutnu ngǔxí sá nǐ xáhaⁿ‑n sǎ vǎ cúúⁿ‑gǎ sávìdí‑xi —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Quɨndáá ndisa iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí.
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nǔu nchòhó cúñaha‑ndo xìi tɨndúú‑a xocuɨ̀ñɨ́‑xi núú ndécú‑xí, te quɨ́hɨ́ⁿ‑xi quée‑xi xɨtɨ́ làmár. Te dɨu ducaⁿ càda‑xi te núu nchòhó vá cání ɨ̀ɨⁿ cani úú iní‑ndó, te quɨndáá iní‑ndó sǎ dúcáⁿ càda‑xi.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Te xíǎⁿ nǔu càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nchàa sá ná càcáⁿ‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí òré càháⁿ ndɨhɨ‑ndo‑gǎ, te taxi‑gá te núu nchòhó sàndáá ndisa iní‑ndó sǎ táxí‑gǎ sá xìcáⁿ‑ndó nǔú‑gǎ.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Te òré càháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí te dandàcu iní‑ndó te núu ndècu ñáyiu ñá túú cùu váha iní ñáhá xìi‑ndo, te cada càhnu iní‑ndǒ‑yu cuèndá ducaⁿ càda cahnu iní ñáhá Tǎtá‑ndó Dǔtú Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu xii‑ndo cuendá nchaa sá ñà túú vǎha quìde‑ndo.
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Dico núu nchòhó vá cádá càhnu iní‑ndó sǎ quídé ñàha tnaha ñáyiu‑ndo xìi‑ndo, te ni Tǎtá‑ndó Dǔtú Ndiǒxí vá cádá càhnu iní ñáhá‑gǎ xii‑ndo cuèndá nchaa sá ñà túú vǎha quìde‑ndo —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Te Jèsús ní ndexìo tucu‑gá ñuú Jerusàlén ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te cuánguɨhu tucu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ndɨhɨ‑güedé. Te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ yɨ́hɨ́‑gǎ ní quexìo cue dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá: —Cuìní‑ndɨ́ cachí tnúhu‑n xìi‑ndɨ́ nása ndùu tnúhu ndee ìní ndécú ndɨ̀hɨ‑n núu quìde‑n nándɨ sá quídé‑n, ¿te yoo ducaⁿ nǐ taxi tnúhu ndee ìní‑áⁿ xii‑n‑i? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Yúhú tnàhá‑í cuìní‑í cácáⁿ tnúhu‑í ɨɨⁿ sá càcáⁿ tnúhu‑í núú‑ndó te núu na càchí tnúhu‑ndo, te cachí tnúhu‑í xii‑ndo yòo ní taxi tnúhu ndee ìní xii‑í duha quìde‑í.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Te chí càchí tnúhu xii‑í yoo ní táúchíúⁿ nǐ dácuándùte ndíi Juàá ñáyiu, ¿Yá Ndiǒxí ǎⁿ cuè tée ñuyíú‑a ní táúchíúⁿ dùcaⁿ ní quide ndíi? Te chí càchí tnúhu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Te ní ngüíta‑güedé xǐtnàha‑güedé: —¿Nása cúñaha‑o? Chi núu na cǔñaha‑o sǎ Yǎ Ndiǒxí ní táúchíúⁿ dùcaⁿ ní quide ndíi Juàá ñá, te quesaha‑dě: “¿Ná cuèndá ñá túú ní sàndáá iní‑ndó tnǔhu ní cáháⁿ ndíi vàiⁿ?”, quesaha‑dě.
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Te ni vǎ cúú cǔñaha‑o sǎ cuè ñáyiu ñuyíú‑a ní táúchíúⁿ dùcaⁿ ní quide ndíi Juàá —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé. Te ducaⁿ nǐ xítnàha‑güedé chi ñá túú ní cùtnuní iní‑güedé nása cúñaha‑güedě xii‑gá, chi xǐyùhú‑güedé cue ñáyiu chi nchaa ñáyiu‑áⁿ nǐ cutnùní ndáá iní‑yu sá Yǎ Ndiǒxí ní táúchíúⁿ‑gǎ ducaⁿ nǐ quide ndíi Juàá.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús: —Ñá túú xìní‑ndɨ́ yoo ní táúchíúⁿ dùcaⁿ ní dácuándùte ndíi Juàá ñáyiu —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá. Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Te núu ducaⁿ te ni yǔhú vá càchí tnúhu‑í xii‑ndo yòo ní taxi tnúhu ndee ìní duha quìde‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.