Romanos 4
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs VC
1 ¿Ta yozo caa cuu si sa cuenda ra Abraham, ra cu ñiyɨvɨ sahnu sii maa yo ñiyɨvɨ hebreo? ¿Ñaa cuenda catyi ra Ndyoo vatyi vaha ra Abraham?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tatu catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi cuatyi ra Abraham vatyi i zavaha ra sa vaha, cuu catyi maa ra Abraham vatyi vaha xaan ra. Zoco ñá cuu catyi ra Abraham tacuan ityi nuu ra Ndyoo.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 I catyi ra Ndyoo vatyi vaha ra Abraham cuhva catyi Tuhun Ndyoo: “I sino iñi ra Abraham sa catyi ra Ndyoo, ta yucuan cuenda catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi cuatyi ra.” Catyi si.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Minoo ra zatyiño, ña ñihi ra xuhun sa caha ñi. Tyiyahvi ñu sii ra vatyi zatyiño ra.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Zoco minoo ra ña zatyiño sa cuenda cuhva cacu añima ra zoco sino iñi ra sii ra zandasi cuatyi ñiyɨvɨ, sihin sa sino ñi iñi ra cuan ta ñihi ra cuhva catyi ra Ndyoo sihin ra vatyi ñahñi cuatyi ra.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 I catyi tucu ra David vatyi zɨɨ xaan cuñi minoo ra tatu catyi ra Ndyoo sihin ra vatyi ñahñi cuatyi ra. Ñahñi sa zavaha ra ta ñihi ra sa tacuan. Tumañi iñi ñi cuu si sa saha maa ra Ndyoo sii ra.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Ihya cuu cuhva i catyi ra David:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Zanaa ra sii si.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ma cuu catyi yo vatyi maa ñi ñiyɨvɨ tyaa yahvi costumbre circuncisión cuu ñu ñihi tumañi iñi cuan sii ra Ndyoo. Zuun ñi cuhva cua ñihi ñiyɨvɨ ña tyaa yahvi costumbre cuan. Sihin sa sino ñi iñi ra Abraham ta catyi ra Ndyoo sihin ra vatyi ñahñi ca cuatyi ra.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Ta ama i catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi cuatyi ra Abraham? ¿Atu sa yaha zavaha ra costumbre circuncisión a cumañi ca? Cumañi ca zavaha ra sii si ta sa i catyi ra Ndyoo sihin ra vatyi sa i nduvaha añima ra.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ta zɨquɨ i zavaha ra costumbre cuan tañi minoo zeña vatyi sa yaha nduvaha añima ra sihin sa sino iñi ra, cuee ca sa zavaha ra cuhva cuan. Ta zɨquɨ i nduu ra minoo ñiyɨvɨ sahnu sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Ndyoo ta ña zavaha ñu costumbre cuan. Sa cuenda sa sino ñi iñi ñu ta catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi ca cuatyi ñu.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ta nduu tucu ra Abraham minoo ñiyɨvɨ sahnu sii ñiyɨvɨ zavaha costumbre cuan, zoco tatu maa ñi costumbre cuan zavaha ñu, yɨvɨ ñiyɨvɨ ra Abraham cuu sii ñu. Nduu ra ñiyɨvɨ sii ñu ndyico sii ra sa ndisa sihin cuhva sino xaan iñi ra. Ta sino ndisa cuii iñi ñu cuan sii ra Ndyoo cuee ca sa zavaha ñu costumbre cuan.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ndya ta sa naha i catyi ra Ndyoo sihin ra Abraham vatyi maa ra sihin ñiyɨvɨ sii ra cua ñihi ñu tandɨhɨ ñuu ñiyɨvɨ. Ñá ñihi ñu cuhva cuan sihin sa tyaa ñu yahvi sii tuhun i saha ra Ndyoo sii ra Moisés. I ñihi ñu sii si sihin sa sino ñi iñi ñu sii ra Ndyoo vatyi zavaha ra cuhva catyi ra. Ta i catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi cuatyi ñu.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Vatyi tatu maa ñi ñiyɨvɨ tyaa xaan yahvi ley sa saha ra Ndyoo sii ra Moisés cuu ñu cua ñihi ndatu sii ra Ndyoo, tacuan ta ñahñi cua tyindyee si sa sino iñi yo sii ra Jesucristo, zoco ña tacuan cuu si, vatyi tatu tacuan cuu si, ña zavaha ra Ndyoo cuhva catyi ra sa ndisa.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Sa cuenda tuhun i saha ra Ndyoo sii ra Moisés ta catyi ra Ndyoo vatyi iyo cuatyi ñiyɨvɨ. Tatu ñahñi sa catyi ñaa sa cuu sa ña vaha, ma cuu tyaa ñiyɨvɨ yahvi sii si, ta ma cuu sa ma tyaa ñu yahvi sii si.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Yucuan cuenda sihin sa sino ñi iñi yo ta ñihi yo sa vaha vatyi tacuan ta cuu cuu si minoo tumañi iñi saha maa ra Ndyoo sii yo. I catyi ra Ndyoo sihin ra Abraham vatyi cua ñihi ra minoo sa vaha. Ta i catyi tucu ra Ndyoo vatyi tandɨhɨ ñiyɨvɨ sino iñi sii ra cua ñihi ñu sa vaha vatyi sino iñi ñu cuhva i sino iñi ra Abraham. Cua cuhva ra Ndyoo sii si sii ñiyɨvɨ tyaa xaan yahvi tuhun i saha ra sii ra Moisés tatu sino iñi ñu sii ra Jesucristo. Ta cua cuhva ra sii si sii ñiyɨvɨ sino ñi iñi tañi maa ra Abraham. Ta maa ra cuu minoo ñiyɨvɨ sahnu sii tandɨhɨ cuii yo sa sino iñi.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Catyi tutu ra Ndyoo sa cuenda ra Abraham: “Cuaha xaan zehun cua coo nacahnu ñuu ñiyɨvɨ.” Zutu yo cuu sii ra Abraham nuu ra Ndyoo. Sino xaan iñi ra Abraham sii ra Ndyoo. Cuu zanandoto ra Ndyoo sii ñiyɨvɨ i sihi. Ta tandɨhɨ sa cua cuu ityi nuu ca, cua cuu si vatyi maa ra Ndyoo cua zavaha sii si.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 I sino iñi ra Abraham sa cahan ra Ndyoo vazu ma cuu si cuñi ra, zoco i cuu si. Ta i nduu ra zutu sahnu sii cuaha xaan ñiyɨvɨ. Tañi i catyi ra Ndyoo sihin ra: “Tyehen cua nducuaha ñiyɨvɨ suun.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 I sito ra Abraham vatyi sa sahnu xaan ra. Sa yatyi minoo ziendu cuiya ra. Sahnu xaan tucu maa ña Sara, ta ma cuu ca coo zehe ña. Zoco ña siin sino iñi ra Abraham vazu sa sahnu xaan nduu tahan ñu.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ñá sica iñi ra Abraham vatyi ma cuu ca coo zehe ñu, zoco i sino iñi ra tuhun i catyi ra Ndyoo sihin ra. Ñá ndu‑uu iñi ra. I zacahnu ra sii ra Ndyoo.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 I sito vaha xaan ra vatyi cuu zacuu ra Ndyoo tandɨhɨ sa i catyi ra sihin ra.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Yucuan cuenda i catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi cuatyi ra Abraham vatyi i sino iñi ra.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 I sihi ra Jesús sa cuenda cuatyi maa yo. Ta i nandoto ra vatyi tacuan ta cua cuu catyi maa ra Ndyoo vatyi ñahñi ca cuatyi yo iyo.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.