Romanos 4

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ¿Ta yozo caa cuu si sa cuenda ra Abraham, ra cu ñiyɨvɨ sahnu sii maa yo ñiyɨvɨ hebreo? ¿Ñaa cuenda catyi ra Ndyoo vatyi vaha ra Abraham?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Tatu catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi cuatyi ra Abraham vatyi i zavaha ra sa vaha, cuu catyi maa ra Abraham vatyi vaha xaan ra. Zoco ñá cuu catyi ra Abraham tacuan ityi nuu ra Ndyoo.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 I catyi ra Ndyoo vatyi vaha ra Abraham cuhva catyi Tuhun Ndyoo: “I sino iñi ra Abraham sa catyi ra Ndyoo, ta yucuan cuenda catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi cuatyi ra.” Catyi si.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Minoo ra zatyiño, ña ñihi ra xuhun sa caha ñi. Tyiyahvi ñu sii ra vatyi zatyiño ra.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Zoco minoo ra ña zatyiño sa cuenda cuhva cacu añima ra zoco sino iñi ra sii ra zandasi cuatyi ñiyɨvɨ, sihin sa sino ñi iñi ra cuan ta ñihi ra cuhva catyi ra Ndyoo sihin ra vatyi ñahñi cuatyi ra.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 I catyi tucu ra David vatyi zɨɨ xaan cuñi minoo ra tatu catyi ra Ndyoo sihin ra vatyi ñahñi cuatyi ra. Ñahñi sa zavaha ra ta ñihi ra sa tacuan. Tumañi iñi ñi cuu si sa saha maa ra Ndyoo sii ra.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Ihya cuu cuhva i catyi ra David:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Zanaa ra sii si.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ma cuu catyi yo vatyi maa ñi ñiyɨvɨ tyaa yahvi costumbre circuncisión cuu ñu ñihi tumañi iñi cuan sii ra Ndyoo. Zuun ñi cuhva cua ñihi ñiyɨvɨ ña tyaa yahvi costumbre cuan. Sihin sa sino ñi iñi ra Abraham ta catyi ra Ndyoo sihin ra vatyi ñahñi ca cuatyi ra.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Ta ama i catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi cuatyi ra Abraham? ¿Atu sa yaha zavaha ra costumbre circuncisión a cumañi ca? Cumañi ca zavaha ra sii si ta sa i catyi ra Ndyoo sihin ra vatyi sa i nduvaha añima ra.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ta zɨquɨ i zavaha ra costumbre cuan tañi minoo zeña vatyi sa yaha nduvaha añima ra sihin sa sino iñi ra, cuee ca sa zavaha ra cuhva cuan. Ta zɨquɨ i nduu ra minoo ñiyɨvɨ sahnu sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Ndyoo ta ña zavaha ñu costumbre cuan. Sa cuenda sa sino ñi iñi ñu ta catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi ca cuatyi ñu.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ta nduu tucu ra Abraham minoo ñiyɨvɨ sahnu sii ñiyɨvɨ zavaha costumbre cuan, zoco tatu maa ñi costumbre cuan zavaha ñu, yɨvɨ ñiyɨvɨ ra Abraham cuu sii ñu. Nduu ra ñiyɨvɨ sii ñu ndyico sii ra sa ndisa sihin cuhva sino xaan iñi ra. Ta sino ndisa cuii iñi ñu cuan sii ra Ndyoo cuee ca sa zavaha ñu costumbre cuan.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ndya ta sa naha i catyi ra Ndyoo sihin ra Abraham vatyi maa ra sihin ñiyɨvɨ sii ra cua ñihi ñu tandɨhɨ ñuu ñiyɨvɨ. Ñá ñihi ñu cuhva cuan sihin sa tyaa ñu yahvi sii tuhun i saha ra Ndyoo sii ra Moisés. I ñihi ñu sii si sihin sa sino ñi iñi ñu sii ra Ndyoo vatyi zavaha ra cuhva catyi ra. Ta i catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi cuatyi ñu.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Vatyi tatu maa ñi ñiyɨvɨ tyaa xaan yahvi ley sa saha ra Ndyoo sii ra Moisés cuu ñu cua ñihi ndatu sii ra Ndyoo, tacuan ta ñahñi cua tyindyee si sa sino iñi yo sii ra Jesucristo, zoco ña tacuan cuu si, vatyi tatu tacuan cuu si, ña zavaha ra Ndyoo cuhva catyi ra sa ndisa.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Sa cuenda tuhun i saha ra Ndyoo sii ra Moisés ta catyi ra Ndyoo vatyi iyo cuatyi ñiyɨvɨ. Tatu ñahñi sa catyi ñaa sa cuu sa ña vaha, ma cuu tyaa ñiyɨvɨ yahvi sii si, ta ma cuu sa ma tyaa ñu yahvi sii si.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Yucuan cuenda sihin sa sino ñi iñi yo ta ñihi yo sa vaha vatyi tacuan ta cuu cuu si minoo tumañi iñi saha maa ra Ndyoo sii yo. I catyi ra Ndyoo sihin ra Abraham vatyi cua ñihi ra minoo sa vaha. Ta i catyi tucu ra Ndyoo vatyi tandɨhɨ ñiyɨvɨ sino iñi sii ra cua ñihi ñu sa vaha vatyi sino iñi ñu cuhva i sino iñi ra Abraham. Cua cuhva ra Ndyoo sii si sii ñiyɨvɨ tyaa xaan yahvi tuhun i saha ra sii ra Moisés tatu sino iñi ñu sii ra Jesucristo. Ta cua cuhva ra sii si sii ñiyɨvɨ sino ñi iñi tañi maa ra Abraham. Ta maa ra cuu minoo ñiyɨvɨ sahnu sii tandɨhɨ cuii yo sa sino iñi.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Catyi tutu ra Ndyoo sa cuenda ra Abraham: “Cuaha xaan zehun cua coo nacahnu ñuu ñiyɨvɨ.” Zutu yo cuu sii ra Abraham nuu ra Ndyoo. Sino xaan iñi ra Abraham sii ra Ndyoo. Cuu zanandoto ra Ndyoo sii ñiyɨvɨ i sihi. Ta tandɨhɨ sa cua cuu ityi nuu ca, cua cuu si vatyi maa ra Ndyoo cua zavaha sii si.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 I sino iñi ra Abraham sa cahan ra Ndyoo vazu ma cuu si cuñi ra, zoco i cuu si. Ta i nduu ra zutu sahnu sii cuaha xaan ñiyɨvɨ. Tañi i catyi ra Ndyoo sihin ra: “Tyehen cua nducuaha ñiyɨvɨ suun.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 I sito ra Abraham vatyi sa sahnu xaan ra. Sa yatyi minoo ziendu cuiya ra. Sahnu xaan tucu maa ña Sara, ta ma cuu ca coo zehe ña. Zoco ña siin sino iñi ra Abraham vazu sa sahnu xaan nduu tahan ñu.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ñá sica iñi ra Abraham vatyi ma cuu ca coo zehe ñu, zoco i sino iñi ra tuhun i catyi ra Ndyoo sihin ra. Ñá ndu‑uu iñi ra. I zacahnu ra sii ra Ndyoo.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 I sito vaha xaan ra vatyi cuu zacuu ra Ndyoo tandɨhɨ sa i catyi ra sihin ra.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Yucuan cuenda i catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi cuatyi ra Abraham vatyi i sino iñi ra.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 — ausente —
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 — ausente —
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 I sihi ra Jesús sa cuenda cuatyi maa yo. Ta i nandoto ra vatyi tacuan ta cua cuu catyi maa ra Ndyoo vatyi ñahñi ca cuatyi yo iyo.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.