Mateus 14
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 Quɨvɨ cuan, ra Herodes ndyaca ñaha nacahnu Galilea, ta i siñi ra tuhun ra Jesús.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Ta i catyi ra sihin muzu ra: Ra Juan Bautista cuu ra cuan. Sa nandoto ra, ta yucuan cuenda ndyityi xaan ra.
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Tacuan i catyi ra Herodes vatyi maa ra cuu ra i tava tyiño ta i tɨɨn ra sii ra Juan, ta sihñi ra sii ra, ta cuahan ra vehe caa. I zavaha ra sii si sa cuenda ña Herodías, ñazɨhɨ ra Felipe yañi ra.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Ra Juan cuu ra i catyi sihin ra Herodes: Ña vaha sa nacuhun ñazɨhɨ yañun.
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 I cuñi ra Herodes cahñi ra sii ra Juan, zoco i yuhu ra sii ñiyɨvɨ vatyi sino iñi tandɨhɨ ñu vatyi cahan ra Juan sa cuenda ra Ndyoo.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Zoco quɨvɨ tahan si cuiya ra Herodes, i quita zehe ña Herodías vatyi cua cata saha ña nuu ñiyɨvɨ i quisi vico ra. Ta i tahan xaan iñi ra Herodes cuhva i sata saha ña.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Ta i tyiñaha ra Herodes Ndyoo, ta i catyi ra sa ndisa cuii vatyi cua cuhva ra ñaa ñi maa sa cua caca ña.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Ta sa i nacatyi zɨhɨ ña sihin ña ñaa sa cua caca ña, ta i catyi ña sihin ra Herodes: Cuhvon xiñi ra Juan Bautista sii sihin minoo nu coho. Catyi ña.
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 I nducuihya xaan iñi ra rey Herodes sa siñi ra sa cahan ña, zoco sa tyiñaha ra Ndyoo, ta sa siñi ñiyɨvɨ yucu vico cuan. Ta yucuan cuenda i tasi ra tyiño, ta catyi ra vatyi cuhva ra sii si sii ña.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Ta i catyi ra vatyi cahndya yuu ra zucu ra Juan sisi vehe caa.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Ta i quisi ndyaca ra sii si sihin minoo nu coho, ta saha ra sii ña luhlu. Ta i saha maa ña sii si sii zɨhɨ ña.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Tacuan ta i quisi ra sica noo sihin ra Juan, ta i quihin ra coño ñuhu ra Juan, ta i sityihi ra sii si sisi ñuhu. Ta zɨquɨ cuahan ra ta i nacatyi ra sihin ra Jesús.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Ta sa sito ra Jesús cuhva cuan, ta i quita ra sisi minoo barco, ta cuahan ra maa tuhun ñi ra ndya minoo nu yoñi maa ñiyɨvɨ iyo. Zoco i ñihi ñiyɨvɨ tuhun, ta i quita ñu ñuu ñu, ta i sindyico ñu sii ra ityi nu ñuhu.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Ta sa i quita ra Jesús barco, i ndyehe ra cuaha xaan ñiyɨvɨ. Ta i cundahvi xaan iñi ra sii ñu, ta i zanduvaha ra sii ñu cuhu sa sindyaca ñu.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Ta cuhva sa cua iñi, i quisi ra i casi ra nu ndyaa ra, ta catyi ra sihin ra: Sahiñi xaan. Ta yoñi ñiyɨvɨ iyo ihya. Catyun sihin ñiyɨvɨ nacuhun ñu. Nacuhun ñu nu iyo ñuu ta zata ñu sa casi ñu.
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Zoco i catyi ra Jesús sihin ra: Ña tahan si sa cuhun ñu. Cuhva maa ndo sa casi ñu.
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Ta i catyi ra i casi ra Jesús sihin ra: Ñahñi maa sa cumi ndi ihya. Ohon tahan ñi pan, ta uu tahan ñi tyiyaca.
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Ta ndyaca ndo sii si ihya.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Tacuan ta i tava ra Jesús tyiño vatyi nacundyaa ñiyɨvɨ nu cuhu. Ta i quihin ra sihin ndaha ra sa ohon tahan pan cuan ta uu tahan tyiyaca cuan, ta i nandyehe ndaa ra. Ta i saha ra tyahvi ndyoo sii ra Ndyoo, ta zɨquɨ i sahnu ndyihi ra pan cuan, ta saha ra sii si sii ra i casi ra. Ta i zasa maa ra sii si sii ñiyɨvɨ.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ta i sasi tandɨhɨ ñiyɨvɨ. Ta ndaha xaan iñi ñu. Ta zɨquɨ i zanacutu ñu usi uu tahan tyica sihin yɨquɨ pan sa nandoo ta tyiyaca cuan.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Ta ñiyɨvɨ i sasi i cuu ohon mil rayɨɨ ta zɨɨn ñu zɨhɨ ta sa ndyihi.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Tacuan ta i catyi ra Jesús sihin ra i casi ra vatyi nandɨhvɨ ra barco ta cuyaha ra inga siyo miñi. Ta cua nandoo ra Jesús, ta cua catyi ra sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ vatyi cunuhu ñu ndya ñuu ñu.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Ta sa yaha natasi ra Jesús sii ñu, ta zɨquɨ i sahan ra minoo yucu maa tuhun ñi ra vatyi cua cahan ra sihin ra Ndyoo. Ta i cuaa, ta ndyaa ra yucuan maa tuhun ñi ra.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Ta sa cuahan barco cuan mahñu miñi. Nandaa, nanoo tu zacuu ndutya vatyi ñihi xaan ñoho tatyi nu cuahan tu.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Ta ñaa ca i tuhva ra Jesús nu yucu ra. Sica ra nu ndutya.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ta cuhva sa ndyehe ra sii ra Jesús vatyi sica ra nu ndutya, i yuhu xaan ra, ta i sacu saa ra sihin sa yuhu ra, ta catyi ra: ¡Minoo añima cuu si!
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Zoco i cahan ra Jesús, ta catyi ra: Zandyee ndo iñi ndo. Ma yuhu ndo vatyi mi cui.
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Tacuan ta i catyi ra Pedro sihin ra: Tata, tatu zuun yoho cuu, catyun sihin vatyi caque nu ndutya ta sei ndya nu vasun.
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Ñaha. Ta zɨquɨ i quita ra Pedro barco ta i quisaha sica ra nu ndutya ndya nu vasi ra Jesús.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Zoco cuhva sa i tuu iñi ra vatyi ñihi xaan ñoho tatyi, ta i yuhu ra. Ta i quisaha ndyee ra sisi ndutya, ta i cana saa ra, ta catyi ra: ¡Tata, zacacun sii!
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i natɨɨn ra Jesús ndaha ra, ta i catyi ra sihin ra: ¡Siin xaan sino iñun sii! ¿Ñacu ña nɨɨ iñun? Catyi ra.
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Ta i ndɨhvɨ ra Jesús ta ra Pedro sisi barco, ta i cutaxi tatyi.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Ta zɨquɨ ra ñoho barco cuan, i sicuɨñɨ sɨtɨ ra, ta i zacahnu ra sii ra Jesús, ta catyi ra: Sa ndisa cuii vatyi Zehe ra Ndyoo cuu suun.
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Ta i yaha ra miñi, ta i saa ra nu cu si Genesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ta cuhva sa i nacoto ñiyɨvɨ yucuan sii ra Jesús, ta i zacoto ñu nacaa cahnu, ta i quisi ndyaca ñiyɨvɨ sii tandɨhɨ ñu cuhu ndya nu ndyaa ra Jesús.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Ta i sica ñu tumañi iñi sii ra vatyi nacuhva ra sa tɨɨn ñu vazu yuzahma ñi ra. Ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ i tɨɨn sii si, i nduvaha ñu.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.