Mateus 14
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH
1 Quɨvɨ cuan, ra Herodes ndyaca ñaha nacahnu Galilea, ta i siñi ra tuhun ra Jesús.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Ta i catyi ra sihin muzu ra: Ra Juan Bautista cuu ra cuan. Sa nandoto ra, ta yucuan cuenda ndyityi xaan ra.
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Tacuan i catyi ra Herodes vatyi maa ra cuu ra i tava tyiño ta i tɨɨn ra sii ra Juan, ta sihñi ra sii ra, ta cuahan ra vehe caa. I zavaha ra sii si sa cuenda ña Herodías, ñazɨhɨ ra Felipe yañi ra.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Ra Juan cuu ra i catyi sihin ra Herodes: Ña vaha sa nacuhun ñazɨhɨ yañun.
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 I cuñi ra Herodes cahñi ra sii ra Juan, zoco i yuhu ra sii ñiyɨvɨ vatyi sino iñi tandɨhɨ ñu vatyi cahan ra Juan sa cuenda ra Ndyoo.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Zoco quɨvɨ tahan si cuiya ra Herodes, i quita zehe ña Herodías vatyi cua cata saha ña nuu ñiyɨvɨ i quisi vico ra. Ta i tahan xaan iñi ra Herodes cuhva i sata saha ña.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Ta i tyiñaha ra Herodes Ndyoo, ta i catyi ra sa ndisa cuii vatyi cua cuhva ra ñaa ñi maa sa cua caca ña.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Ta sa i nacatyi zɨhɨ ña sihin ña ñaa sa cua caca ña, ta i catyi ña sihin ra Herodes: Cuhvon xiñi ra Juan Bautista sii sihin minoo nu coho. Catyi ña.
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 I nducuihya xaan iñi ra rey Herodes sa siñi ra sa cahan ña, zoco sa tyiñaha ra Ndyoo, ta sa siñi ñiyɨvɨ yucu vico cuan. Ta yucuan cuenda i tasi ra tyiño, ta catyi ra vatyi cuhva ra sii si sii ña.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Ta i catyi ra vatyi cahndya yuu ra zucu ra Juan sisi vehe caa.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Ta i quisi ndyaca ra sii si sihin minoo nu coho, ta saha ra sii ña luhlu. Ta i saha maa ña sii si sii zɨhɨ ña.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Tacuan ta i quisi ra sica noo sihin ra Juan, ta i quihin ra coño ñuhu ra Juan, ta i sityihi ra sii si sisi ñuhu. Ta zɨquɨ cuahan ra ta i nacatyi ra sihin ra Jesús.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Ta sa sito ra Jesús cuhva cuan, ta i quita ra sisi minoo barco, ta cuahan ra maa tuhun ñi ra ndya minoo nu yoñi maa ñiyɨvɨ iyo. Zoco i ñihi ñiyɨvɨ tuhun, ta i quita ñu ñuu ñu, ta i sindyico ñu sii ra ityi nu ñuhu.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Ta sa i quita ra Jesús barco, i ndyehe ra cuaha xaan ñiyɨvɨ. Ta i cundahvi xaan iñi ra sii ñu, ta i zanduvaha ra sii ñu cuhu sa sindyaca ñu.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Ta cuhva sa cua iñi, i quisi ra i casi ra nu ndyaa ra, ta catyi ra sihin ra: Sahiñi xaan. Ta yoñi ñiyɨvɨ iyo ihya. Catyun sihin ñiyɨvɨ nacuhun ñu. Nacuhun ñu nu iyo ñuu ta zata ñu sa casi ñu.
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Zoco i catyi ra Jesús sihin ra: Ña tahan si sa cuhun ñu. Cuhva maa ndo sa casi ñu.
16 Mas Jesus respondeu:
17 Ta i catyi ra i casi ra Jesús sihin ra: Ñahñi maa sa cumi ndi ihya. Ohon tahan ñi pan, ta uu tahan ñi tyiyaca.
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Ta ndyaca ndo sii si ihya.
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Tacuan ta i tava ra Jesús tyiño vatyi nacundyaa ñiyɨvɨ nu cuhu. Ta i quihin ra sihin ndaha ra sa ohon tahan pan cuan ta uu tahan tyiyaca cuan, ta i nandyehe ndaa ra. Ta i saha ra tyahvi ndyoo sii ra Ndyoo, ta zɨquɨ i sahnu ndyihi ra pan cuan, ta saha ra sii si sii ra i casi ra. Ta i zasa maa ra sii si sii ñiyɨvɨ.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Ta i sasi tandɨhɨ ñiyɨvɨ. Ta ndaha xaan iñi ñu. Ta zɨquɨ i zanacutu ñu usi uu tahan tyica sihin yɨquɨ pan sa nandoo ta tyiyaca cuan.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Ta ñiyɨvɨ i sasi i cuu ohon mil rayɨɨ ta zɨɨn ñu zɨhɨ ta sa ndyihi.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Tacuan ta i catyi ra Jesús sihin ra i casi ra vatyi nandɨhvɨ ra barco ta cuyaha ra inga siyo miñi. Ta cua nandoo ra Jesús, ta cua catyi ra sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ vatyi cunuhu ñu ndya ñuu ñu.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Ta sa yaha natasi ra Jesús sii ñu, ta zɨquɨ i sahan ra minoo yucu maa tuhun ñi ra vatyi cua cahan ra sihin ra Ndyoo. Ta i cuaa, ta ndyaa ra yucuan maa tuhun ñi ra.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Ta sa cuahan barco cuan mahñu miñi. Nandaa, nanoo tu zacuu ndutya vatyi ñihi xaan ñoho tatyi nu cuahan tu.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Ta ñaa ca i tuhva ra Jesús nu yucu ra. Sica ra nu ndutya.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Ta cuhva sa ndyehe ra sii ra Jesús vatyi sica ra nu ndutya, i yuhu xaan ra, ta i sacu saa ra sihin sa yuhu ra, ta catyi ra: ¡Minoo añima cuu si!
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Zoco i cahan ra Jesús, ta catyi ra: Zandyee ndo iñi ndo. Ma yuhu ndo vatyi mi cui.
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Tacuan ta i catyi ra Pedro sihin ra: Tata, tatu zuun yoho cuu, catyun sihin vatyi caque nu ndutya ta sei ndya nu vasun.
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Ñaha. Ta zɨquɨ i quita ra Pedro barco ta i quisaha sica ra nu ndutya ndya nu vasi ra Jesús.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Zoco cuhva sa i tuu iñi ra vatyi ñihi xaan ñoho tatyi, ta i yuhu ra. Ta i quisaha ndyee ra sisi ndutya, ta i cana saa ra, ta catyi ra: ¡Tata, zacacun sii!
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i natɨɨn ra Jesús ndaha ra, ta i catyi ra sihin ra: ¡Siin xaan sino iñun sii! ¿Ñacu ña nɨɨ iñun? Catyi ra.
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Ta i ndɨhvɨ ra Jesús ta ra Pedro sisi barco, ta i cutaxi tatyi.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Ta zɨquɨ ra ñoho barco cuan, i sicuɨñɨ sɨtɨ ra, ta i zacahnu ra sii ra Jesús, ta catyi ra: Sa ndisa cuii vatyi Zehe ra Ndyoo cuu suun.
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Ta i yaha ra miñi, ta i saa ra nu cu si Genesaret.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Ta cuhva sa i nacoto ñiyɨvɨ yucuan sii ra Jesús, ta i zacoto ñu nacaa cahnu, ta i quisi ndyaca ñiyɨvɨ sii tandɨhɨ ñu cuhu ndya nu ndyaa ra Jesús.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Ta i sica ñu tumañi iñi sii ra vatyi nacuhva ra sa tɨɨn ñu vazu yuzahma ñi ra. Ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ i tɨɨn sii si, i nduvaha ñu.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.