Marcos 9
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 Ndisa cuii sa quehin sihin ndo vatyi iyo ñu yucu ihya ma cuu ñu ndya cua ndyehe ñu cuhva cundyaca ñaha ra Ndyoo vatyi iyo xaan cuhva sii ra Ndyoo.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Sa yaha iñu quɨvɨ ta cuahan ra Jesús sihin ra Pedro, ta ra Jacobo ta ra Juan ndya minoo yucu zucu xaan. Ta yucuan i zama cuhva caa ra Jesús nu yucu ra sihin ra.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Zahma ra xiño xaan i nduu si ta cuisi xaan si tañi nieve. Yoñi numinoo ñiyɨvɨ cuu zanducuisi zahma tañi i nducuisi zahma ra Jesús.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Ta i ndyehe ra i casi ra Jesús sii ra Elías ta ra Moisés. Ra zacuaha Tuhun Ndyoo ta sa naha cuu nduu tahan ra cuan. I quisi ra ndya gloria. Ta i natuhun ra sihin ra Jesús yucuan.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Ta i catyi ra Pedro sihin ra Jesús: Maestro, vaha xaan yucu yo ihya. Nazavaha ndi uñi tahan vehe tyiyahva; minoo cuenda moo, ta minoo cuenda ra Moisés, ta inga si cuenda ra Elías.
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Yuhu xaan tandɨhɨ uñi tahan ra i casi ra Jesús. Ta yucuan cuenda i cahan ra Pedro tacuan vatyi ñá sito ra ñaa sa cahan ra.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Ta zɨquɨ i quisi minoo vico. Ta ndaha tyazi si sii tandɨhɨ ra. Ta i cahan minoo sa cahan sisi vico cuan. Ta catyi si: Ra ihya cuu zehi. Cuñi xein sii ra. Tyaa ndo yahvi sa cahan ra.
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i nandyehe ra i casi ra Jesús siconduu nu yucu ra. Ta ñá ndyehe ca ra sii ra Moisés ta nu ra Elías. Maa tuhun ñi ca ra Jesús nandyaa sihin ra.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Ta cuhva sa cua noo ra yucu cuan i catyi ra Jesús sihin ra vatyi ma nacatyi ra nu sihin minoo ñiyɨvɨ sa ndyehe ra ndya cua saa quɨvɨ cua nandoto tucu ra i quisi ndya gloria sisi sa i sihi ra.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ta i sicumi xehe ra tuhun cuan, zoco i nducu tuhun tahan xaan ra: ¿Yozo caa cuu nandoto ñiyɨvɨ tatu sa i sihi ñu?
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Ta i ndaca tuhun ra sii ra Jesús ta catyi ra: ¿Ñacu catyi ra maestro cuenda ley vatyi xihna ca ra Elías cua quisi ta zɨquɨ ra Cristo?
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Ta i catyi ra Jesús: Ndisa cuii, xihna ca ra Elías i quisi, ta i zanduvaha ra tandɨhɨ tyiño vatyi cua quisi ra Cristo. Ta ¿ñaa catyi Tuhun Ndyoo sa cuenda ra i quisi ndya gloria? Catyi si vatyi cua ndyehe xaan ra tundoho ta ma tyaa ñiyɨvɨ yahvi sii ra.
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Yuhvi catyi sihin ndo vatyi ra Elías sa i quisi ra, ta i zavaha ñu tandɨhɨ sa cuñi maa ñu sihin ra. Tañi catyi Tuhun Ndyoo, ta tacuan i cuu si.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Ta cuee ca i ndisi tucu ra Jesús nu yucu zuhva ca ra i casi ra. Nandyaa ra cuan zava mahñu. Ta yucu cuaha xaan ñiyɨvɨ siconduu cuii ñu sii ra. Ta natuhun tahan ra maestro cuenda ley sihin ra.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Ta sa i nandyehe ñiyɨvɨ sii ra Jesús, iyo xaan i cuñi ñu. Ta i sino xaan ñu ta i zatahan ñu sii ra.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Tacuan ta i ndaca tuhun ra Jesús: ¿Ñaa tuhun natuhun xaan ndo?
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Ta i nacahan minoo ra nandyaa yucuan. Ta i catyi ra: Maestro, vasi ndyaque minoo zehi. Ñoho tatyi cuihna sii ra. Ta ña saha si cahan ra.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Ta ndya vaha cuii ñi cuhva nduxaan si sii ra. Ta zanduva si sii ra nu ñuhu. Ta saa tɨñɨ yuhu ra. Ta sasi quihñi noho ra. Ta ndaha ndurutu ra. Ta yucuan cuenda cuehe xaan ra. Ta sa catyi vatyi tava ra i casun sii si. Zoco ñá cuu sii ra.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Ta i catyi ra Jesús sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ: Ndoho cuu ñiyɨvɨ ña sino iñi. ¿Yozo tahan ca quɨvɨ cua ndoi sihin ndo ta zɨquɨ cua sino iñi ndo? Sa naha xaan i cundyee iñi sihin ndo. Ta ndyaca ndo sii ra luhlu ña.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 I sindyaca ra sii ra, ta i ndyehe tatyi cuihna cuan sii ra Jesús. Ta i nduxaan si sii ra luhlu cuan. Ta i nduva ra nu ñuhu. Sicotuu ra. Zañihi ra. Ta saa tɨñɨ yuhu ra.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 I ndaca tuhun ra Jesús sii zutu ra luhlu cuan: ¿Sa yozo tahan cuiya sa tahan ra tacuan? Ta i catyi zutu ra: Ndya ta luhlu ra.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Ta cuaha xaan saha cañi ñuhu si sii ra nu ñuhu a si ndutya vatyi cuñi si cahñi si sii ra. Tatu cuu zanduvohon sii ra cundahvi iñun sii ndi, ta tyindyeun sii ndi.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Cuu zanduvehi sii ra tatu cuu sino iñun vatyi cuu sii vatyi zavaha ra Ndyoo ñaa sa sica ñiyɨvɨ sino iñi sii ra.
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Ta i cana saa zutu ra luhlu cuan ta catyi ra: ¡Sino iñi, ta tyindyeun sii, cuhva sino ca iñi!
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 I ndyehe ra Jesús vatyi cuaha xaan ñiyɨvɨ cua titahan, ta xaan xaan i cahan ra Jesús sihin tatyi cuihna cuan, ta catyi ra: Yoho cuihna zañehe sii ñiyɨvɨ, cuihna zazoho sii ñiyɨvɨ, yuhvi catyi vatyi quiton. Zañon sii ra luhlu ya. Ta ma ndɨhvɨ con sii ra.
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 I sacu saa tatyi cuihna cuan, ta i zacuñaa si sii ra luhlu cuan, ta i quita si. Tañi ra sihi nduu ra. Ta i catyi cuaha xaan ñiyɨvɨ vatyi sa sihi ra.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Zoco i tɨɨn ra Jesús ndaha ra, ta i cañihi ra sii ra, ta i nduvita ra.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Ta zɨquɨ i quɨhvɨ ra Jesús minoo vehe, ta i ndaca tuhun xehe ra i casi ra sii ra: ¿Ñacu ñá cuu tava nduhvi tatyi cuihna cuan?
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Cuu zacuu ndo tatu coo ndyitya ndo ta cahan ndo sihin ra Ndyoo.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Ta i quita ra yucuan, ta i yaha ra nu cu si Galilea. Ta ñá cuñi ra Jesús sa coto numinoo ñiyɨvɨ nu cuahan ra.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 I zacuaha ra sii ra i casi ra, ta catyi ra sihin ra: Cua xico minoo ra sii ii, ra i quisi ndya gloria. Ta cua tɨɨn ñiyɨvɨ sii. Ta cua cahñi ñu sii. Ta sa cu uñi quɨvɨ cua nandoto tuqui.
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Zoco ñá nacoto ra sa cahan ra Jesús, ta ñá ndaca tuhun ra vatyi cahan nuu ra.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Tacuan ta zɨquɨ i saa ra Jesús ñuu Capernaum. Ta sa ñoho ra minoo vehe, ta i ndaca tuhun ra Jesús sii ra i casi ra ta catyi ra: ¿Ñaa tuhun natuhun xaan ndo ityi i quisi yo?
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Zoco taxi cuii ñi i nduu ra. Ta i cucahan nuu ra vatyi i natuhun tahan ra ityi i quisi ra yoo ra cuu ra ñiñi ca sii ra.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Ta i sicundyaa ra Jesús, ta i cana ra sii tandɨhɨ sa usi uu tahan ra i casi ra, ta i catyi ra: Tatu iyo minoo ra cuñi ra cuu ra ra ñiñi ca, vaha ca ma zacahnu ra sii ra. Natyindyee ra sii inga ñiyɨvɨ.
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Ta zɨquɨ i quihin ra Jesús sii minoo ra luhlu, ta i tyihi ra sii ra mahñu ñiyɨvɨ, ta i sicunumi ra sii ra, ta catyi ra:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 Tatu zavaha ñiyɨvɨ sa vaha sihin minoo ra luhlu sa cuenda mi, tañi sa zavaha ñu sa vaha sihin mi cuu si. Ta tatu zavaha ñiyɨvɨ sa vaha sihin mi, zavaha ñu sa vaha sihin Zuti.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Ta zɨquɨ i catyi ra Juan: Maestro, i ndyehe ndi minoo ra tava ra tatyi cuihna sihin zɨvɨ moo, zoco yɨvɨ ra tahan ndi cuu ra. Ta i catyi maa ndi vatyi ma zavaha ra sa tacuan.
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Ta i catyi ra Jesús: Ña vaha sa ñá saha ndo. Vaha tatu cua cutyiño ra zɨvi; ma cuu tucu cahan ra sa ndya vaha ñi zɨqui.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Vatyi tatu ma cahan ñiyɨvɨ ndya vaha ñi zɨquɨ yo, tyindyee ñu sii yo.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Tatu cuhva ñiyɨvɨ ndutya cohon ndo vatyi i tasi ra Ndyoo sii, ta ra i casi cuu maa ndo, catyi vatyi cua tyiyahvi Ndyoo sii ñu.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Yoo ra cua zañaha sii minoo ra luhlu tañi ra luhlu ya cuhva zavaha ra sa ña vaha ta ma cundyico ca ra sii, vaha ca tatu sa i sihñi ñiyɨvɨ zucu ra cuan sihin minoo yuu yozo vee xaan ta zavita ñu sii ra sisi tyañuhu yatyi ca.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Tatu cuñun zavohon sa ña vaha sihin ndohon, cahndya ndaxun sii si vatyi vaha ca cuhun gloria sihin minoo ñi ndohon ta ma cuhun sihin nduu tahan ndohon andyaya sisi ñuhu sa ma ndahva
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 nu ña sihi tindacu sasi sii ñiyɨvɨ ta nu cayu ñuhu tandɨhɨ cuii tyiemvu.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Tatu cuñun zavohon sa ña vaha sihin sohon, cahndya ndaxi tucun sii si cuan vatyi vaha ca cuhun gloria sihin ii siyo ñi sohon, ta ma cuhun sihin nduu tahan sohon andyaya sisi ñuhu sa ma ndahva
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 nu ña sihi tindacu sasi sii ñiyɨvɨ, ta nu cayu ñuhu tandɨhɨ cuii tyiemvu.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Ta tatu cuñun ndyehun sa ña vaha sihin sɨtɨ nuun, tavon sii si vatyi vaha ca cua quɨhvun sihin minoo ñi sɨtɨ nuun nu ndyaca ñaha ra Ndyoo, ta ma cuhun sihin nduu tahan sɨtɨ nuun andyaya
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 nu ña sihi tindacu sasi sii ñiyɨvɨ, ta nu cayu ñuhu tandɨhɨ tyiemvu.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Zoco ñiyɨvɨ ndyico sii, cua nduvaha añima ñu tañi ñɨɨ vaha vatyi cua tahan ñu tundoho ihya ñuu ñiyɨvɨ sa cuenda mi. Ta tundoho cuan, tañi ñuhu cuu si vatyi sito xaan ñu tundoho. (Ta tacuan cua nduvaha añima ñu.)
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Vaha xaan cuu ñɨɨ, zoco ¿yozo caa cutyiño ñiyɨvɨ sii si tatu ña uhva ca si? Tañi ñɨɨ vaha cua cuu maa ndo tatu vaha cua zavaha ndo sihin inga ñiyɨvɨ.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.