Marcos 9

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ndisa cuii sa quehin sihin ndo vatyi iyo ñu yucu ihya ma cuu ñu ndya cua ndyehe ñu cuhva cundyaca ñaha ra Ndyoo vatyi iyo xaan cuhva sii ra Ndyoo.
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Sa yaha iñu quɨvɨ ta cuahan ra Jesús sihin ra Pedro, ta ra Jacobo ta ra Juan ndya minoo yucu zucu xaan. Ta yucuan i zama cuhva caa ra Jesús nu yucu ra sihin ra.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 Zahma ra xiño xaan i nduu si ta cuisi xaan si tañi nieve. Yoñi numinoo ñiyɨvɨ cuu zanducuisi zahma tañi i nducuisi zahma ra Jesús.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Ta i ndyehe ra i casi ra Jesús sii ra Elías ta ra Moisés. Ra zacuaha Tuhun Ndyoo ta sa naha cuu nduu tahan ra cuan. I quisi ra ndya gloria. Ta i natuhun ra sihin ra Jesús yucuan.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Ta i catyi ra Pedro sihin ra Jesús: Maestro, vaha xaan yucu yo ihya. Nazavaha ndi uñi tahan vehe tyiyahva; minoo cuenda moo, ta minoo cuenda ra Moisés, ta inga si cuenda ra Elías.
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 Yuhu xaan tandɨhɨ uñi tahan ra i casi ra Jesús. Ta yucuan cuenda i cahan ra Pedro tacuan vatyi ñá sito ra ñaa sa cahan ra.
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Ta zɨquɨ i quisi minoo vico. Ta ndaha tyazi si sii tandɨhɨ ra. Ta i cahan minoo sa cahan sisi vico cuan. Ta catyi si: Ra ihya cuu zehi. Cuñi xein sii ra. Tyaa ndo yahvi sa cahan ra.
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i nandyehe ra i casi ra Jesús siconduu nu yucu ra. Ta ñá ndyehe ca ra sii ra Moisés ta nu ra Elías. Maa tuhun ñi ca ra Jesús nandyaa sihin ra.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Ta cuhva sa cua noo ra yucu cuan i catyi ra Jesús sihin ra vatyi ma nacatyi ra nu sihin minoo ñiyɨvɨ sa ndyehe ra ndya cua saa quɨvɨ cua nandoto tucu ra i quisi ndya gloria sisi sa i sihi ra.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ta i sicumi xehe ra tuhun cuan, zoco i nducu tuhun tahan xaan ra: ¿Yozo caa cuu nandoto ñiyɨvɨ tatu sa i sihi ñu?
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Ta i ndaca tuhun ra sii ra Jesús ta catyi ra: ¿Ñacu catyi ra maestro cuenda ley vatyi xihna ca ra Elías cua quisi ta zɨquɨ ra Cristo?
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Ta i catyi ra Jesús: Ndisa cuii, xihna ca ra Elías i quisi, ta i zanduvaha ra tandɨhɨ tyiño vatyi cua quisi ra Cristo. Ta ¿ñaa catyi Tuhun Ndyoo sa cuenda ra i quisi ndya gloria? Catyi si vatyi cua ndyehe xaan ra tundoho ta ma tyaa ñiyɨvɨ yahvi sii ra.
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 Yuhvi catyi sihin ndo vatyi ra Elías sa i quisi ra, ta i zavaha ñu tandɨhɨ sa cuñi maa ñu sihin ra. Tañi catyi Tuhun Ndyoo, ta tacuan i cuu si.
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Ta cuee ca i ndisi tucu ra Jesús nu yucu zuhva ca ra i casi ra. Nandyaa ra cuan zava mahñu. Ta yucu cuaha xaan ñiyɨvɨ siconduu cuii ñu sii ra. Ta natuhun tahan ra maestro cuenda ley sihin ra.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Ta sa i nandyehe ñiyɨvɨ sii ra Jesús, iyo xaan i cuñi ñu. Ta i sino xaan ñu ta i zatahan ñu sii ra.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Tacuan ta i ndaca tuhun ra Jesús: ¿Ñaa tuhun natuhun xaan ndo?
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Ta i nacahan minoo ra nandyaa yucuan. Ta i catyi ra: Maestro, vasi ndyaque minoo zehi. Ñoho tatyi cuihna sii ra. Ta ña saha si cahan ra.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Ta ndya vaha cuii ñi cuhva nduxaan si sii ra. Ta zanduva si sii ra nu ñuhu. Ta saa tɨñɨ yuhu ra. Ta sasi quihñi noho ra. Ta ndaha ndurutu ra. Ta yucuan cuenda cuehe xaan ra. Ta sa catyi vatyi tava ra i casun sii si. Zoco ñá cuu sii ra.
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Ta i catyi ra Jesús sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ: Ndoho cuu ñiyɨvɨ ña sino iñi. ¿Yozo tahan ca quɨvɨ cua ndoi sihin ndo ta zɨquɨ cua sino iñi ndo? Sa naha xaan i cundyee iñi sihin ndo. Ta ndyaca ndo sii ra luhlu ña.
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 I sindyaca ra sii ra, ta i ndyehe tatyi cuihna cuan sii ra Jesús. Ta i nduxaan si sii ra luhlu cuan. Ta i nduva ra nu ñuhu. Sicotuu ra. Zañihi ra. Ta saa tɨñɨ yuhu ra.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 I ndaca tuhun ra Jesús sii zutu ra luhlu cuan: ¿Sa yozo tahan cuiya sa tahan ra tacuan? Ta i catyi zutu ra: Ndya ta luhlu ra.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 Ta cuaha xaan saha cañi ñuhu si sii ra nu ñuhu a si ndutya vatyi cuñi si cahñi si sii ra. Tatu cuu zanduvohon sii ra cundahvi iñun sii ndi, ta tyindyeun sii ndi.
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Cuu zanduvehi sii ra tatu cuu sino iñun vatyi cuu sii vatyi zavaha ra Ndyoo ñaa sa sica ñiyɨvɨ sino iñi sii ra.
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Ta i cana saa zutu ra luhlu cuan ta catyi ra: ¡Sino iñi, ta tyindyeun sii, cuhva sino ca iñi!
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 I ndyehe ra Jesús vatyi cuaha xaan ñiyɨvɨ cua titahan, ta xaan xaan i cahan ra Jesús sihin tatyi cuihna cuan, ta catyi ra: Yoho cuihna zañehe sii ñiyɨvɨ, cuihna zazoho sii ñiyɨvɨ, yuhvi catyi vatyi quiton. Zañon sii ra luhlu ya. Ta ma ndɨhvɨ con sii ra.
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 I sacu saa tatyi cuihna cuan, ta i zacuñaa si sii ra luhlu cuan, ta i quita si. Tañi ra sihi nduu ra. Ta i catyi cuaha xaan ñiyɨvɨ vatyi sa sihi ra.
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Zoco i tɨɨn ra Jesús ndaha ra, ta i cañihi ra sii ra, ta i nduvita ra.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Ta zɨquɨ i quɨhvɨ ra Jesús minoo vehe, ta i ndaca tuhun xehe ra i casi ra sii ra: ¿Ñacu ñá cuu tava nduhvi tatyi cuihna cuan?
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Cuu zacuu ndo tatu coo ndyitya ndo ta cahan ndo sihin ra Ndyoo.
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Ta i quita ra yucuan, ta i yaha ra nu cu si Galilea. Ta ñá cuñi ra Jesús sa coto numinoo ñiyɨvɨ nu cuahan ra.
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 I zacuaha ra sii ra i casi ra, ta catyi ra sihin ra: Cua xico minoo ra sii ii, ra i quisi ndya gloria. Ta cua tɨɨn ñiyɨvɨ sii. Ta cua cahñi ñu sii. Ta sa cu uñi quɨvɨ cua nandoto tuqui.
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Zoco ñá nacoto ra sa cahan ra Jesús, ta ñá ndaca tuhun ra vatyi cahan nuu ra.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Tacuan ta zɨquɨ i saa ra Jesús ñuu Capernaum. Ta sa ñoho ra minoo vehe, ta i ndaca tuhun ra Jesús sii ra i casi ra ta catyi ra: ¿Ñaa tuhun natuhun xaan ndo ityi i quisi yo?
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 Zoco taxi cuii ñi i nduu ra. Ta i cucahan nuu ra vatyi i natuhun tahan ra ityi i quisi ra yoo ra cuu ra ñiñi ca sii ra.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Ta i sicundyaa ra Jesús, ta i cana ra sii tandɨhɨ sa usi uu tahan ra i casi ra, ta i catyi ra: Tatu iyo minoo ra cuñi ra cuu ra ra ñiñi ca, vaha ca ma zacahnu ra sii ra. Natyindyee ra sii inga ñiyɨvɨ.
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Ta zɨquɨ i quihin ra Jesús sii minoo ra luhlu, ta i tyihi ra sii ra mahñu ñiyɨvɨ, ta i sicunumi ra sii ra, ta catyi ra:
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 Tatu zavaha ñiyɨvɨ sa vaha sihin minoo ra luhlu sa cuenda mi, tañi sa zavaha ñu sa vaha sihin mi cuu si. Ta tatu zavaha ñiyɨvɨ sa vaha sihin mi, zavaha ñu sa vaha sihin Zuti.
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Ta zɨquɨ i catyi ra Juan: Maestro, i ndyehe ndi minoo ra tava ra tatyi cuihna sihin zɨvɨ moo, zoco yɨvɨ ra tahan ndi cuu ra. Ta i catyi maa ndi vatyi ma zavaha ra sa tacuan.
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Ta i catyi ra Jesús: Ña vaha sa ñá saha ndo. Vaha tatu cua cutyiño ra zɨvi; ma cuu tucu cahan ra sa ndya vaha ñi zɨqui.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 Vatyi tatu ma cahan ñiyɨvɨ ndya vaha ñi zɨquɨ yo, tyindyee ñu sii yo.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Tatu cuhva ñiyɨvɨ ndutya cohon ndo vatyi i tasi ra Ndyoo sii, ta ra i casi cuu maa ndo, catyi vatyi cua tyiyahvi Ndyoo sii ñu.
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 Yoo ra cua zañaha sii minoo ra luhlu tañi ra luhlu ya cuhva zavaha ra sa ña vaha ta ma cundyico ca ra sii, vaha ca tatu sa i sihñi ñiyɨvɨ zucu ra cuan sihin minoo yuu yozo vee xaan ta zavita ñu sii ra sisi tyañuhu yatyi ca.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 Tatu cuñun zavohon sa ña vaha sihin ndohon, cahndya ndaxun sii si vatyi vaha ca cuhun gloria sihin minoo ñi ndohon ta ma cuhun sihin nduu tahan ndohon andyaya sisi ñuhu sa ma ndahva
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 nu ña sihi tindacu sasi sii ñiyɨvɨ ta nu cayu ñuhu tandɨhɨ cuii tyiemvu.
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Tatu cuñun zavohon sa ña vaha sihin sohon, cahndya ndaxi tucun sii si cuan vatyi vaha ca cuhun gloria sihin ii siyo ñi sohon, ta ma cuhun sihin nduu tahan sohon andyaya sisi ñuhu sa ma ndahva
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 nu ña sihi tindacu sasi sii ñiyɨvɨ, ta nu cayu ñuhu tandɨhɨ cuii tyiemvu.
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Ta tatu cuñun ndyehun sa ña vaha sihin sɨtɨ nuun, tavon sii si vatyi vaha ca cua quɨhvun sihin minoo ñi sɨtɨ nuun nu ndyaca ñaha ra Ndyoo, ta ma cuhun sihin nduu tahan sɨtɨ nuun andyaya
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 nu ña sihi tindacu sasi sii ñiyɨvɨ, ta nu cayu ñuhu tandɨhɨ tyiemvu.
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 Zoco ñiyɨvɨ ndyico sii, cua nduvaha añima ñu tañi ñɨɨ vaha vatyi cua tahan ñu tundoho ihya ñuu ñiyɨvɨ sa cuenda mi. Ta tundoho cuan, tañi ñuhu cuu si vatyi sito xaan ñu tundoho. (Ta tacuan cua nduvaha añima ñu.)
49 Cada um será salgado com fogo.
50 Vaha xaan cuu ñɨɨ, zoco ¿yozo caa cutyiño ñiyɨvɨ sii si tatu ña uhva ca si? Tañi ñɨɨ vaha cua cuu maa ndo tatu vaha cua zavaha ndo sihin inga ñiyɨvɨ.
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.