Marcos 7
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs VC
1 Ra maestro cuenda ley, ra i quisi ityi ñuu Jerusalén sihin ra fariseo, i tuhva ra nu nandyaa ra Jesús.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Sa i ndyehe ra vatyi ra i casi ra Jesús ña tuhva ra nacatya vaha ndaha ra sa sasi ra xita tañi iyo costumbre ñiyɨvɨ hebreo. Ta yucuan cuenda i cahan ra ndya vaha ñi sii ra vatyi ñá zavaha ra costumbre iyo yucuan.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Ta ra fariseo sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ hebreo ña zaña ñu costumbre sa ndoo vaha xaan ndaha ñu ta casi ñu xita vatyi tacuan i zacuaha ñiyɨvɨ sahnu sii ñu.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Ta sa nasaa ñu sa sahan ñu nuyahvi, ma casi ñu tatu ma nandaha vaha xaan ñu. Ta iyo cuaha xaan ca costumbre sii ñu. Nacatya ñu tasa, ta quɨzɨ, ta caa sa tuhva ñu cutyiño ta cuhva ndya sito ñu.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Tacuan ta i ndaca tuhun ra fariseo ta ra maestro cuenda ley ta catyi ra: ¿Ñaa cuenda ña zavaha ñiyɨvɨ ndyico suun costumbre sa i zavaha ñiyɨvɨ sahnu vatyi ña nacatya vaha ñu ndaha ñu ta casi ñu?
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Vaha xaan i cahan ra Isaías cuhva iyo maa ndo vatyi zaha ndo tuhun vatyi vaha xaan ndo, zoco ña ndisa. Ta tacuan i tyaa ra Isaías ta sa naha. I catyi ra vatyi i catyi maa ra Ndyoo tyehen:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Zacuaha ñu sii ñiyɨvɨ maa maa costumbre ñiyɨvɨ ñi.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Ta i catyi tucu ra Jesús sihin ra: Maa ndo i zandoo ley ra Ndyoo vatyi cua cundyico ndo costumbre ñiyɨvɨ, tañi sa nacatya xaan ndo quɨzɨ ndo ta tasa ndo ta inga cuhva sa tacuan.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Tyaa siyo xaan ndo sa catyi Tuhun Ndyoo vatyi cuñi ndo zacahnu ndo costumbre ñiyɨvɨ sahnu.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Ihya cuu cuhva i tyaa ra Moisés: “Zacahnu ndo sii zutu ndo ta sii zɨhɨ ndo.” Ta “Yoo ra cahan sa quiñi sii zɨhɨ ra a sii zutu ra, nacahñi ñiyɨvɨ sii ra.”
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Zoco maa ndo catyi vatyi cuu catyi minoo ñiyɨvɨ sihin zutu ra a sihin zɨhɨ ra: “Ma cuu tyindyei suun vatyi tandɨhɨ ndaha tyiñe corbán cuu si.” (Tuhun corbán cuan cuñi si catyi si vatyi sii ra Ndyoo cuu.)
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Tatu tacuan cahan minoo ñiyɨvɨ, maa ndo catyi ndo vatyi ma cuu tyindyee ca ra sii zutu ra a sii zɨhɨ ra.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Tacuan cuu cuhva zanduluhlu ndo tuhun cahan ra Ndyoo vatyi cuñi ndo zanducahnu ndo costumbre ndo. Ta cuaha xaan ca cuhva sa tacuan ndyicuu ndo.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Ta i cana tucu ra Jesús sii ñiyɨvɨ ta catyi ra sihin ñu: Tyizoho tandɨhɨ ndo, ta tyituñi vaha iñi ndo.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Yɨvɨ sa sasi ñiyɨvɨ ta yɨvɨ sa sihi ñu cuu sa zatɨvɨ añima ñu. Zoco sa quiñi sica iñi ñu cuu sa zatɨvɨ añima ñu.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Tatu siñi ndo, cuɨñɨ ndo.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Ta sa zandoo ra Jesús sii ñiyɨvɨ cuan, ta i quɨhvɨ ra minoo vehe. Ta ra i casi ra, i ndaca tuhun ra sii ra: ¿Ñaa cuñi si catyi si cuhva cuan?
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: ¿Atu ña siñi tucu maa ndo vatyi yɨvɨ sa sasi ñiyɨvɨ ta yɨvɨ sa sihi ñu cuu sa zatɨvɨ añima ñu?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Vatyi yɨvɨ añima ñu quɨhvɨ si. Quɨhvɨ si sisi sɨtɨ cahnu ñu ta zɨquɨ quita si. Tacuan i catyi ra vatyi ñahñi sa ica iyo sa ma cuu casi ñiyɨvɨ. Cuu casi ñiyɨvɨ ñaa sa cuñi maa ñu. Ta yɨvɨ cuatyi cuu si.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ta i catyi tucu ra: Sa quiñi sica iñi ñiyɨvɨ, yucuan cuu sa zatɨvɨ añima ñu. Ta yucuan cuu cuhva cua coo cuatyi ñu.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Vatyi añima ñiyɨvɨ quita tandɨhɨ sa sica iñi ñu, sa quiñi zavaha ñu, sa nama minoo rayɨɨ ñazɨhɨ inga ra, a sa coo cuaha xaan ñaha ra, a sa cahñi ra sii inga ñiyɨvɨ,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 sa zuhu yo, sa cucuihna iñi yo sa cuenda ndaha tyiño inga ñiyɨvɨ, tandɨhɨ sa quiñi zavaha yo, sa zandavi ñaha yo, sa cuxi xaan iyo yo, sa cuihna iñi yo, sa vatya yo, sa cahnu xaan zaha yo sii yo ta sa ña zavaha yo sa vaha.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Tandɨhɨ cuii cuhva quiñi ya, quita si añima ñiyɨvɨ, ta zatɨvɨ si sii ñu.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 I quita ra Jesús yucuan, ta cuahan ra ndya ñuu Tiro ta ñuu Sidón. I quɨhvɨ ra minoo vehe vatyi cuñi ra sa ma coto ñiyɨvɨ sa i saa ra. Zoco ñá cuu.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Yatyi xaan i sito zɨhɨ minoo ñaha luhlu sa ñoho tatyi cuihna sii. Ta i quisi ña nu ndyaa ra Jesús. Ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ña saha ra.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Ta ñaha cuan i cacu ña ñuu Sirofenicia. Ta yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ña. Ta i sica ña tumañi iñi sii ra Jesús sa tava ra tatyi cuihna sa ñoho sii zehe ña.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Zoco i cahan ra Jesús minoo cuhva sihin ña, ta i catyi ra: Natyindyee xihne sii ñiyɨvɨ ñui vatyi ña vaha quihin mi sa cua casi sa ndyihi ta cuhve casi ina sii si.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ta i catyi maa ña: Ndisa, tata, zoco tañi ina lee cui vatyi cua casi vazu yuxita zanacoyo sa ndyihi. Yucuan cuenda tyindyeun sii, zuhva.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Tacuan ta i catyi ra Jesús: Vaha cohon. Sa cuu cuhun. Sa quita tatyi cuihna sii zehun.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Ta sa nasaa ña vehe ña, ta i ndyehe ña sii zehe ña nu sito, ta sa quita tatyi cuihna sii ña.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 I quita ra Jesús ñuu Tiro ta cuahan ra ndya Sidón ta ndya tandɨhɨ ñuu ndyihi nu cu si Decápolis. Ta i saa ra yumiñi Galilea.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ta i quisi ndyaca ñiyɨvɨ sii minoo ra zoho ta ñehe ra. Ta i sica ñu tumañi iñi sa cua tyizo ra Jesús ndaha ra sii ra.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Ta i quihin ra Jesús sii ra, ta i tuhva ra sihin ra ndya zava. I zanandoo noo ra sii ñiyɨvɨ. Ta i tyihi ra Jesús nu ndaha ra nduu siyo zoho ra zoho cuan. Ta zɨquɨ i tyaa ra Jesús zɨɨ ra nu ndaha ra, ta i tɨɨn ra yaa ra ñehe cuan.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Ta i nandyehe ndaa ra Jesús ityi zɨquɨ, ta i sinoo ra, ta i catyi ra sihin tuhun maa ra: ¡Efata! Tuhun cuan, cuñi si catyi si: ¡Nanuña!
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i nuña zoho ra. Ta ndaha nacahan vaha ra.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Ta i ndisi tucu ra Jesús nu yucu ñiyɨvɨ. Ta i catyi ra sihin ñu vatyi ma nacatyi ñu nu sihin minoo ñiyɨvɨ. Zoco sa ñihi ca catyi ra Jesús sihin ñu, cuaha ca nacatyi ñu sihin ñiyɨvɨ.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ta iyo xaan i cuñi ñiyɨvɨ, ta i catyi ñu: Tandɨhɨ cuii sa vaha zavaha ra Jesús cuhva ndya nacuɨñɨ ra zoho, ta nacahan ra ñehe.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.