Marcos 7
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs ARC
1 Ra maestro cuenda ley, ra i quisi ityi ñuu Jerusalén sihin ra fariseo, i tuhva ra nu nandyaa ra Jesús.
1 E reuniram-se em volta dele os fariseus e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Sa i ndyehe ra vatyi ra i casi ra Jesús ña tuhva ra nacatya vaha ndaha ra sa sasi ra xita tañi iyo costumbre ñiyɨvɨ hebreo. Ta yucuan cuenda i cahan ra ndya vaha ñi sii ra vatyi ñá zavaha ra costumbre iyo yucuan.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Ta ra fariseo sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ hebreo ña zaña ñu costumbre sa ndoo vaha xaan ndaha ñu ta casi ñu xita vatyi tacuan i zacuaha ñiyɨvɨ sahnu sii ñu.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Ta sa nasaa ñu sa sahan ñu nuyahvi, ma casi ñu tatu ma nandaha vaha xaan ñu. Ta iyo cuaha xaan ca costumbre sii ñu. Nacatya ñu tasa, ta quɨzɨ, ta caa sa tuhva ñu cutyiño ta cuhva ndya sito ñu.
4 e, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal, e as camas.
5 Tacuan ta i ndaca tuhun ra fariseo ta ra maestro cuenda ley ta catyi ra: ¿Ñaa cuenda ña zavaha ñiyɨvɨ ndyico suun costumbre sa i zavaha ñiyɨvɨ sahnu vatyi ña nacatya vaha ñu ndaha ñu ta casi ñu?
5 Depois, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem com as mãos por lavar?
6 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Vaha xaan i cahan ra Isaías cuhva iyo maa ndo vatyi zaha ndo tuhun vatyi vaha xaan ndo, zoco ña ndisa. Ta tacuan i tyaa ra Isaías ta sa naha. I catyi ra vatyi i catyi maa ra Ndyoo tyehen:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Zacuaha ñu sii ñiyɨvɨ maa maa costumbre ñiyɨvɨ ñi.
7 Em vão, porém, me honram, ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Ta i catyi tucu ra Jesús sihin ra: Maa ndo i zandoo ley ra Ndyoo vatyi cua cundyico ndo costumbre ñiyɨvɨ, tañi sa nacatya xaan ndo quɨzɨ ndo ta tasa ndo ta inga cuhva sa tacuan.
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens,
9 Tyaa siyo xaan ndo sa catyi Tuhun Ndyoo vatyi cuñi ndo zacahnu ndo costumbre ñiyɨvɨ sahnu.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Ihya cuu cuhva i tyaa ra Moisés: “Zacahnu ndo sii zutu ndo ta sii zɨhɨ ndo.” Ta “Yoo ra cahan sa quiñi sii zɨhɨ ra a sii zutu ra, nacahñi ñiyɨvɨ sii ra.”
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe e: Quem maldisser ou o pai ou a mãe deve ser punido com a morte.
11 Zoco maa ndo catyi vatyi cuu catyi minoo ñiyɨvɨ sihin zutu ra a sihin zɨhɨ ra: “Ma cuu tyindyei suun vatyi tandɨhɨ ndaha tyiñe corbán cuu si.” (Tuhun corbán cuan cuñi si catyi si vatyi sii ra Ndyoo cuu.)
11 Porém vós dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 Tatu tacuan cahan minoo ñiyɨvɨ, maa ndo catyi ndo vatyi ma cuu tyindyee ca ra sii zutu ra a sii zɨhɨ ra.
12 nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Tacuan cuu cuhva zanduluhlu ndo tuhun cahan ra Ndyoo vatyi cuñi ndo zanducahnu ndo costumbre ndo. Ta cuaha xaan ca cuhva sa tacuan ndyicuu ndo.
13 invalidando, assim, a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas
14 Ta i cana tucu ra Jesús sii ñiyɨvɨ ta catyi ra sihin ñu: Tyizoho tandɨhɨ ndo, ta tyituñi vaha iñi ndo.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, vós todos, e compreendei.
15 Yɨvɨ sa sasi ñiyɨvɨ ta yɨvɨ sa sihi ñu cuu sa zatɨvɨ añima ñu. Zoco sa quiñi sica iñi ñu cuu sa zatɨvɨ añima ñu.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele, isso é que contamina o homem.
16 Tatu siñi ndo, cuɨñɨ ndo.
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
17 Ta sa zandoo ra Jesús sii ñiyɨvɨ cuan, ta i quɨhvɨ ra minoo vehe. Ta ra i casi ra, i ndaca tuhun ra sii ra: ¿Ñaa cuñi si catyi si cuhva cuan?
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: ¿Atu ña siñi tucu maa ndo vatyi yɨvɨ sa sasi ñiyɨvɨ ta yɨvɨ sa sihi ñu cuu sa zatɨvɨ añima ñu?
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Vatyi yɨvɨ añima ñu quɨhvɨ si. Quɨhvɨ si sisi sɨtɨ cahnu ñu ta zɨquɨ quita si. Tacuan i catyi ra vatyi ñahñi sa ica iyo sa ma cuu casi ñiyɨvɨ. Cuu casi ñiyɨvɨ ñaa sa cuñi maa ñu. Ta yɨvɨ cuatyi cuu si.
19 porque não entra no seu coração, mas no ventre e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Ta i catyi tucu ra: Sa quiñi sica iñi ñiyɨvɨ, yucuan cuu sa zatɨvɨ añima ñu. Ta yucuan cuu cuhva cua coo cuatyi ñu.
20 E dizia: O que sai do homem, isso é que contamina o homem.
21 Vatyi añima ñiyɨvɨ quita tandɨhɨ sa sica iñi ñu, sa quiñi zavaha ñu, sa nama minoo rayɨɨ ñazɨhɨ inga ra, a sa coo cuaha xaan ñaha ra, a sa cahñi ra sii inga ñiyɨvɨ,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as prostituições, os homicídios,
22 sa zuhu yo, sa cucuihna iñi yo sa cuenda ndaha tyiño inga ñiyɨvɨ, tandɨhɨ sa quiñi zavaha yo, sa zandavi ñaha yo, sa cuxi xaan iyo yo, sa cuihna iñi yo, sa vatya yo, sa cahnu xaan zaha yo sii yo ta sa ña zavaha yo sa vaha.
22 os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Tandɨhɨ cuii cuhva quiñi ya, quita si añima ñiyɨvɨ, ta zatɨvɨ si sii ñu.
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 I quita ra Jesús yucuan, ta cuahan ra ndya ñuu Tiro ta ñuu Sidón. I quɨhvɨ ra minoo vehe vatyi cuñi ra sa ma coto ñiyɨvɨ sa i saa ra. Zoco ñá cuu.
24 E, levantando-se dali, foi para os territórios de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, queria que ninguém o soubesse, mas não pôde esconder-se,
25 Yatyi xaan i sito zɨhɨ minoo ñaha luhlu sa ñoho tatyi cuihna sii. Ta i quisi ña nu ndyaa ra Jesús. Ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ña saha ra.
25 porque uma mulher cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Ta ñaha cuan i cacu ña ñuu Sirofenicia. Ta yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ña. Ta i sica ña tumañi iñi sii ra Jesús sa tava ra tatyi cuihna sa ñoho sii zehe ña.
26 E a mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Zoco i cahan ra Jesús minoo cuhva sihin ña, ta i catyi ra: Natyindyee xihne sii ñiyɨvɨ ñui vatyi ña vaha quihin mi sa cua casi sa ndyihi ta cuhve casi ina sii si.
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos, porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-
28 Ta i catyi maa ña: Ndisa, tata, zoco tañi ina lee cui vatyi cua casi vazu yuxita zanacoyo sa ndyihi. Yucuan cuenda tyindyeun sii, zuhva.
28 Ela, porém, respondeu e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Tacuan ta i catyi ra Jesús: Vaha cohon. Sa cuu cuhun. Sa quita tatyi cuihna sii zehun.
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio
30 Ta sa nasaa ña vehe ña, ta i ndyehe ña sii zehe ña nu sito, ta sa quita tatyi cuihna sii ña.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, pois o demônio já tinha saído.
31 I quita ra Jesús ñuu Tiro ta cuahan ra ndya Sidón ta ndya tandɨhɨ ñuu ndyihi nu cu si Decápolis. Ta i saa ra yumiñi Galilea.
31 E ele, tornando a sair dos territórios de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galileia, pelos confins de Decápolis.
32 Ta i quisi ndyaca ñiyɨvɨ sii minoo ra zoho ta ñehe ra. Ta i sica ñu tumañi iñi sa cua tyizo ra Jesús ndaha ra sii ra.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente, e rogaram-lhe que impusesse as mãos sobre ele.
33 Ta i quihin ra Jesús sii ra, ta i tuhva ra sihin ra ndya zava. I zanandoo noo ra sii ñiyɨvɨ. Ta i tyihi ra Jesús nu ndaha ra nduu siyo zoho ra zoho cuan. Ta zɨquɨ i tyaa ra Jesús zɨɨ ra nu ndaha ra, ta i tɨɨn ra yaa ra ñehe cuan.
33 E, tirando-o à parte de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Ta i nandyehe ndaa ra Jesús ityi zɨquɨ, ta i sinoo ra, ta i catyi ra sihin tuhun maa ra: ¡Efata! Tuhun cuan, cuñi si catyi si: ¡Nanuña!
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá, isto é, abre-te.
35 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i nuña zoho ra. Ta ndaha nacahan vaha ra.
35 E logo se lhe abriram os ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Ta i ndisi tucu ra Jesús nu yucu ñiyɨvɨ. Ta i catyi ra sihin ñu vatyi ma nacatyi ñu nu sihin minoo ñiyɨvɨ. Zoco sa ñihi ca catyi ra Jesús sihin ñu, cuaha ca nacatyi ñu sihin ñiyɨvɨ.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Ta iyo xaan i cuñi ñiyɨvɨ, ta i catyi ñu: Tandɨhɨ cuii sa vaha zavaha ra Jesús cuhva ndya nacuɨñɨ ra zoho, ta nacahan ra ñehe.
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.