Marcos 6

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 I quita ra Jesús ñuu cuan, ta cuahan ra ndya ñuu ra. Ta cuahan ra i casi ra sihin ra.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Ta tahan si quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ. I sahan ra vehe ñuhu, ta i zacuaha ra sii cuaha xaan ñiyɨvɨ. Ta iyo xaan i cuñi ñu, ta catyi ñu: ¿Ndyamaa i cutuhva ra ya tuhun ya? ¿Yozo caa i ñihi ra cuhva sa casi xaan iñi ra? ¿Yozo caa ñihi ra cuhva zavaha ra sa ndyityi?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 ¿Atu yɨvɨ ra ya cuu ra cu carpintero, zehe ña María, ta yañi ra Jacobo, ra José, ra Judas ta ra Simón? Ta cuhva ra iyo ñu ihya sihin yo, ndɨhɨ ca. Tacuan i catyi ñu. Ta yucuan cuenda ñá tyaa ca ñu yahvi sii ra Jesús.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Ta i catyi ra Jesús sihin ñu: Tyaa ñiyɨvɨ inga ñuu yahvi sii minoo ra profeta, zoco ndya ñuu ra, ndya vehe ra, nu ndyaa ñiyɨvɨ sii ra, ña tyaa ñu yahvi sii ra. Tacuan i catyi ra Jesús.
4 Mas Jesus disse:
5 Ta yucuan cuenda ñá zavaha ra Jesús cuaha xaan sa ndyityi tañi i zavaha ra inga ñuu. I tyizo ra ndaha ra zɨquɨ zuhva ñi ñiyɨvɨ cuhu, ta i zanduvaha ra sii ñu. Ta tacuan ñi.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Ta iyo xaan i cuñi ra vatyi ñá sino iñi ñu sii ra. Ta cuahan ra tandɨhɨ inga ñuu yucuan. Ta i zacuaha ra sii ñiyɨvɨ yucuan.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 I cana ra Jesús sii sa usi uu tahan ra i casi ra vatyi cuñi ra sa cua tasi ra uu uu ra. Ta i saha ra cuhva sii ra, cuhva sa tava ra tatyi cuihna sii ñiyɨvɨ.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Ta i catyi ra sihin ra vatyi ñahñi maa cua cuizo ra sa casi ra ityi. Minoo tuhun ñi tutatu cuñaa ra. Ta ñahñi ca sa cuizo ra nu yono ta nu xita ta nu xuhun.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Ndisa ndahvi ñi cundyaa saha ra. Minoo tuhun ñi camisa quɨhɨ ra, ta ma cuu sa uu tahan.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Tatu saha ñiyɨvɨ minoo vehe cundyaa ndo, yucuan ñi ndoo ndo ndya cua cuhun ndo inga ñuu.
10 Disse ainda:
11 Tatu saa ndo minoo ñuu ta ña cuñi ñiyɨvɨ sii ndo ta ña tyizoho ñu sa cahan ndo, quita ndo ñuu cuan. Naquɨzɨ ndo saha ndo vatyi ma cuhun nu ñiyaca sii ñuu cuan sihin ndo. Tacuan ta cua coto ñiyɨvɨ vatyi i zavaha ñu sa ña vaha sihin ndo. Ñihi xaan cua coo tundoho sii ñiyɨvɨ ñuu Sodoma ta ñiyɨvɨ ñuu Gomorra quɨvɨ cua tasi tuñi ra Ndyoo sii ñiyɨvɨ, zoco ñihi xaan ca cua coo tundoho sii ñiyɨvɨ ña cuñi tɨɨn cuenda sii ndo. Tacuan i catyi ra Jesús.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Ta zɨquɨ cuahan ra, ta i zacoto ra sii ñiyɨvɨ vatyi nazandoo ñu cuatyi ñu.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Ta i tava xaan ra tatyi cuihna sii ñiyɨvɨ. Ta i natyihi ra azetye sii cuaha xaan ñiyɨvɨ cuhu, ta i zanduvaha ra sii ñu.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Ta i sito ra rey Herodes, ra ndyaca ñaha yucuan, cuhva cuan vatyi i cahan tandɨhɨ ñiyɨvɨ tandɨhɨ sa i zavaha ra Jesús. Ta i sica iñi ra Herodes: Ra Juan, ra i zacoo ndutya cuan, cuu ra. I nandoto ra, ta yucuan cuenda ndyityi xaan ra.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Ta i catyi tucu inga ñiyɨvɨ: Ra Elías cuu ra. Ta inga ñiyɨvɨ i catyi: Minoo ra profeta cuu ra tañi ra profeta sicoo ta sa naha.
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Ta sa siñi ra Herodes cuhva cuan, ta i catyi ra: Ra Juan cuu ra, ta i nandoto ra. Ta yuhvi i tave tyiño sii ra sahndya yuu zucu ra.
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Vatyi zuun ñi ra Herodes i tava tyiño sii ñiyɨvɨ sa tyihi sii ra Juan vehe caa. Ta i sihñi ra sii ra sihin cadena sa cuenda ña Herodías. Ta ña Herodías cuan i cuu ñazɨhɨ ra Felipe yañi ra Herodes. Zoco i quihin ra Herodes sii ña sa cuu ñazɨhɨ ra.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Ta ra Juan i catyi ra sihin ra Herodes: Ña vaha cua cuhun ñazɨhɨ yañun. Catyi ra.
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Xaan xaan i nduu ña Herodías sihin ra Juan. Ta cuñi ña sa cahñi ña sii ra. Zoco ñá cuu
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 vatyi yuhu ra Herodes sii ra Juan vatyi sito ra vatyi ñiyɨvɨ vaha cuu ra Juan. Ta ñahñi cuatyi i zacuu ra. Ta yucuan cuenda ñá saha ra sa zavaha ña maña sii ra. Ta vazu ñá cutuñi iñi ra Herodes cuaha xaan sa cahan ra Juan, zoco i tahan iñi ra tyizoho ra sa cahan ra.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Ta ña Herodías i ñihi ña minoo cuhva quɨvɨ i nandusi cuiya ra Herodes. I saha ra sa cuxiñi tandɨhɨ ra ndyizo tyiño ra, sihin ra cu nuu sii zandaru, ta sihin tandɨhɨ ra nahnu nu cu si Galilea.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Ta i quɨhvɨ ña yoco zehe ña Herodías nu siyucu ra. Ta i sata saha maa tuhun ñi ña. Ta tahan xaan iñi ra Herodes sihin tandɨhɨ ra yucu sihin ra. Ta i catyi ra Herodes sihin ña: Caca moo ñaa sa cuñun, ta cua cuhve sii si suun.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ta i tyiñaha ra Ndyoo ta catyi ra sa ndisa cuii vatyi cua cuhva ra ñaa sa cua caca ña vazu zava cuii ñuu ndyaca ñaha ra.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 I quita ña, ta i catyi ña sihin zɨhɨ ña: ¿Ñaa sa cua caque? Ta i catyi zɨhɨ ña: Cacon xiñi ra Juan, ra zacoo ndutya.
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Ta ta sica cuii ñi i ndɨhvɨ ña nu ndyaa ra Herodes, ta i catyi ña: Cuñi vityi vityi ñi xiñi ra Juan, ra i zacoo ndutya sihin minoo nu coho.
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Ta i nducuihya xaan iñi ra Herodes, zoco sa tyiñaha ra Ndyoo, ta sa siñi tandɨhɨ ñiyɨvɨ. Ta yucuan cuenda ñá cuñi ra catyi ra sa ma cuhva ra sa sica ña.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Zuun ñi caa cuhva cuan i tasi ra minoo zandaru cua quihin xiñi ra Juan.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Sahan zandaru cuan vehe caa, ta i sahndya ra zucu ra Juan, ta i quihin ra xiñi ra. Ta i quisi ndyaca ra sii si sihin minoo nu coho, ta i saha ra sii si sii ña yoco cuan. Ta i saha maa ña sii si sii zɨhɨ ña.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Ta sa i sito ñiyɨvɨ ndyico sii ra Juan vatyi sa i sihi ra, ta i sinaquihin ñu sii coño ñuhu ra. Ta i tyihi ñu sii si si ñuhu.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Tacuan ta zɨquɨ i titahan tucu ra i casi ra Jesús. Ta i nacatyi ra sihin ra tandɨhɨ sa i zavaha ra ta tandɨhɨ sa i zacuaha ra sii ñiyɨvɨ.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Coho yo; cua quitatu yo nu yoñi maa ñiyɨvɨ iyo. Tacuan i catyi ra vatyi tuu xaan ñiyɨvɨ i quisi. Ta tuu xaan ñu ndyico sii ra. Ta nu sa casi ra xita ta ñá cuyatyi ca ra.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Tacuan ta cuahan ra Jesús sihin ra i casi ra sihin minoo barco ndya minoo nu yoñi maa ñiyɨvɨ iyo.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Zoco i ndyehe ñiyɨvɨ sa cuahan ra. Ta i nacoto ñu sii ra Jesús. Tandɨhɨ ñuu i quita ñu. Ta i sino ñu. Ta yatyi ca i saa ñu ta zɨquɨ maa ra.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 I quita ra Jesús barco cuan, ta i cundahvi xaan iñi ra sii ñu vatyi tañi mvee ticatyi sa yoñi sitoho i cuu ñu. Ta i quisaha zacuaha ra sii ñu cuaha xaan cuhva.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Ta cuhva sa cua iñi i quisi ra i casi ra nu ndyaa ra, ta i catyi ra sihin ra: Sahiñi xaan. Ta yoñi ñiyɨvɨ iyo ihya.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Catyun sihin ñiyɨvɨ nacuhun ñu tandɨhɨ ñuu, tandɨhɨ cuadria, cua zata ñu sa casi ñu vatyi ña ndyizo ñu sa casi ñu.
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Ta i nacahan ra Jesús, ta catyi ra: Cuhva maa ndo sa casi ñu. Ta i catyi ra sihin ra Jesús: Ma cuu zata maa ndi oco mil pan ta cuhva ndi casi ñiyɨvɨ.
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Tacuan ta i ndaca tuhun ra Jesús sii ra ta catyi ra: ¿Yozo tahan pan ndyizo ñiyɨvɨ? Cua ndyehe xihna ndo. Ta sa sito ra i catyi ra: Ohon tahan pan, ta uu tahan tyiyaca.
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Ta zɨquɨ i catyi ra Jesús vatyi nacundyaa ñiyɨvɨ ɨɨn ɨɨn ityi ñu nu itya.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ta i sicundyaa ñu ɨɨn ɨɨn ityi ñu. Ziendu ñu a uu xico usi ñu sa minoo minoo ityi ñu.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Tacuan ta i quihin ra Jesús sa ohon tahan pan cuan ta uu tahan tyiyaca cuan. Ta i nandyehe ndaa ra ityi andɨvɨ, ta i nacuhva ra tyahvi ndyoo sii ra Ndyoo Zutu ra. Ta i sahnu ndyihi ra pan cuan. Ta i saha ra sii si sii ra i casi ra vatyi cua zasa ra sii si sii ñiyɨvɨ. Ta tacuan tucu sa uu tahan tyiyaca cuan.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Tandɨhɨ ñiyɨvɨ cuan i sasi, ta i ndaha xaan iñi ñu.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Ta i zacutu ñu usi uu tahan tyica sihin sa nandoo yuhu pan cuan ta tyiyaca cuan.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ohon mil sa maa rayɨɨ ñi ta zɨɨn ñu zɨhɨ ta sa ndyihi sasi ñu, ndɨhɨ ca.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Tacuan ta zɨquɨ i catyi ra Jesús sihin ra i casi ra vatyi nandɨhvɨ ra barco vatyi cua yaha ra inga siyo miñi ndya ñuu Betsaida. Ta ra Jesús cua catyi ra sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ cuan vatyi cunuhu ñu ndya ñuu ñu.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Ta sa natasi ra Jesús sii ñu ndya ñuu ñu, ta i sahan ra minoo yucu vatyi cua cahan ra sihin ra Ndyoo Zutu ra, ra iyo andɨvɨ.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Ta cuhva sa i cuaa i saa barco ñoho ra i casi ra zava mahñu miñi, ta ra Jesús i nandoo maa tuhun ñi ra.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Ta zɨquɨ i ndyehe ra Jesús vatyi yɨɨ xaan i zacaca ra barco vatyi ñihi xaan quiñi ndaha tatyi sii barco cuan. Ta ñaa ca cuan i tuhva ra Jesús nu yucu ra. Sica ra nu ndutya. Ta i cuñi ra Jesús yaha ra nu yucu ra.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Ta i ndyehe ra vatyi sica ra Jesús nu ndutya, ta sica iñi ra vatyi minoo añima cuu ra. Ta i sacu saa ra
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 vatyi tandɨhɨ ra i ndyehe sii ra. Ta i yuhu xaan ra. Ta i cahan ra Jesús sihin ra, ta catyi ra: Zandyee ndo iñi ndo. Yuhvi cui. Ma yuhu ndo.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Ta i quɨhvɨ ra Jesús sisi barco, ta i sicuita tatyi. Ta iyo xaan i cuñi ra i casi ra Jesús
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 vatyi tañaha ca cutuñi vaha iñi ra vatyi cahnu xaan cuu cuhva iyo sii ra Jesús vazu sa ndyehe ra sa ndyityi i zavaha ra.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 I yaha zava ra sihin ra i casi ra nu miñi cuan. Ta i saa ra nu cu si Genesaret. Ta i sihñi ra barco cuan yuhu miñi.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 I quita ra barco cuan, ta yatyi xaan i nacoto ñiyɨvɨ sii ra Jesús.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Ta i sino xaan ñiyɨvɨ nacahnu ityi cuan, ta i quisaha quisi ndyaca ñu sii ñiyɨvɨ cuhu sihin nu sito ndya nu ndyaa ra Jesús.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Ta tandɨhɨ nu cuahan ra vazu ñuu nahnu a ñuu ndyihi a sicuhu, i saqui ñiyɨvɨ sii ñu cuhu ityi. Ta i cahan ndyoo ñu sihin ra Jesús vatyi natɨɨn ñiyɨvɨ cuhu sii ra vazu yuzahma ra. Ta tandɨhɨ ñu i tɨɨn sii ra, i nduvaha ñu.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.