Marcos 6

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 I quita ra Jesús ñuu cuan, ta cuahan ra ndya ñuu ra. Ta cuahan ra i casi ra sihin ra.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ta tahan si quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ. I sahan ra vehe ñuhu, ta i zacuaha ra sii cuaha xaan ñiyɨvɨ. Ta iyo xaan i cuñi ñu, ta catyi ñu: ¿Ndyamaa i cutuhva ra ya tuhun ya? ¿Yozo caa i ñihi ra cuhva sa casi xaan iñi ra? ¿Yozo caa ñihi ra cuhva zavaha ra sa ndyityi?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 ¿Atu yɨvɨ ra ya cuu ra cu carpintero, zehe ña María, ta yañi ra Jacobo, ra José, ra Judas ta ra Simón? Ta cuhva ra iyo ñu ihya sihin yo, ndɨhɨ ca. Tacuan i catyi ñu. Ta yucuan cuenda ñá tyaa ca ñu yahvi sii ra Jesús.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Ta i catyi ra Jesús sihin ñu: Tyaa ñiyɨvɨ inga ñuu yahvi sii minoo ra profeta, zoco ndya ñuu ra, ndya vehe ra, nu ndyaa ñiyɨvɨ sii ra, ña tyaa ñu yahvi sii ra. Tacuan i catyi ra Jesús.
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Ta yucuan cuenda ñá zavaha ra Jesús cuaha xaan sa ndyityi tañi i zavaha ra inga ñuu. I tyizo ra ndaha ra zɨquɨ zuhva ñi ñiyɨvɨ cuhu, ta i zanduvaha ra sii ñu. Ta tacuan ñi.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Ta iyo xaan i cuñi ra vatyi ñá sino iñi ñu sii ra. Ta cuahan ra tandɨhɨ inga ñuu yucuan. Ta i zacuaha ra sii ñiyɨvɨ yucuan.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 I cana ra Jesús sii sa usi uu tahan ra i casi ra vatyi cuñi ra sa cua tasi ra uu uu ra. Ta i saha ra cuhva sii ra, cuhva sa tava ra tatyi cuihna sii ñiyɨvɨ.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ta i catyi ra sihin ra vatyi ñahñi maa cua cuizo ra sa casi ra ityi. Minoo tuhun ñi tutatu cuñaa ra. Ta ñahñi ca sa cuizo ra nu yono ta nu xita ta nu xuhun.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Ndisa ndahvi ñi cundyaa saha ra. Minoo tuhun ñi camisa quɨhɨ ra, ta ma cuu sa uu tahan.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Tatu saha ñiyɨvɨ minoo vehe cundyaa ndo, yucuan ñi ndoo ndo ndya cua cuhun ndo inga ñuu.
10 E recomendou-lhes:
11 Tatu saa ndo minoo ñuu ta ña cuñi ñiyɨvɨ sii ndo ta ña tyizoho ñu sa cahan ndo, quita ndo ñuu cuan. Naquɨzɨ ndo saha ndo vatyi ma cuhun nu ñiyaca sii ñuu cuan sihin ndo. Tacuan ta cua coto ñiyɨvɨ vatyi i zavaha ñu sa ña vaha sihin ndo. Ñihi xaan cua coo tundoho sii ñiyɨvɨ ñuu Sodoma ta ñiyɨvɨ ñuu Gomorra quɨvɨ cua tasi tuñi ra Ndyoo sii ñiyɨvɨ, zoco ñihi xaan ca cua coo tundoho sii ñiyɨvɨ ña cuñi tɨɨn cuenda sii ndo. Tacuan i catyi ra Jesús.
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ta zɨquɨ cuahan ra, ta i zacoto ra sii ñiyɨvɨ vatyi nazandoo ñu cuatyi ñu.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Ta i tava xaan ra tatyi cuihna sii ñiyɨvɨ. Ta i natyihi ra azetye sii cuaha xaan ñiyɨvɨ cuhu, ta i zanduvaha ra sii ñu.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ta i sito ra rey Herodes, ra ndyaca ñaha yucuan, cuhva cuan vatyi i cahan tandɨhɨ ñiyɨvɨ tandɨhɨ sa i zavaha ra Jesús. Ta i sica iñi ra Herodes: Ra Juan, ra i zacoo ndutya cuan, cuu ra. I nandoto ra, ta yucuan cuenda ndyityi xaan ra.
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Ta i catyi tucu inga ñiyɨvɨ: Ra Elías cuu ra. Ta inga ñiyɨvɨ i catyi: Minoo ra profeta cuu ra tañi ra profeta sicoo ta sa naha.
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Ta sa siñi ra Herodes cuhva cuan, ta i catyi ra: Ra Juan cuu ra, ta i nandoto ra. Ta yuhvi i tave tyiño sii ra sahndya yuu zucu ra.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Vatyi zuun ñi ra Herodes i tava tyiño sii ñiyɨvɨ sa tyihi sii ra Juan vehe caa. Ta i sihñi ra sii ra sihin cadena sa cuenda ña Herodías. Ta ña Herodías cuan i cuu ñazɨhɨ ra Felipe yañi ra Herodes. Zoco i quihin ra Herodes sii ña sa cuu ñazɨhɨ ra.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Ta ra Juan i catyi ra sihin ra Herodes: Ña vaha cua cuhun ñazɨhɨ yañun. Catyi ra.
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Xaan xaan i nduu ña Herodías sihin ra Juan. Ta cuñi ña sa cahñi ña sii ra. Zoco ñá cuu
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 vatyi yuhu ra Herodes sii ra Juan vatyi sito ra vatyi ñiyɨvɨ vaha cuu ra Juan. Ta ñahñi cuatyi i zacuu ra. Ta yucuan cuenda ñá saha ra sa zavaha ña maña sii ra. Ta vazu ñá cutuñi iñi ra Herodes cuaha xaan sa cahan ra Juan, zoco i tahan iñi ra tyizoho ra sa cahan ra.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Ta ña Herodías i ñihi ña minoo cuhva quɨvɨ i nandusi cuiya ra Herodes. I saha ra sa cuxiñi tandɨhɨ ra ndyizo tyiño ra, sihin ra cu nuu sii zandaru, ta sihin tandɨhɨ ra nahnu nu cu si Galilea.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Ta i quɨhvɨ ña yoco zehe ña Herodías nu siyucu ra. Ta i sata saha maa tuhun ñi ña. Ta tahan xaan iñi ra Herodes sihin tandɨhɨ ra yucu sihin ra. Ta i catyi ra Herodes sihin ña: Caca moo ñaa sa cuñun, ta cua cuhve sii si suun.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ta i tyiñaha ra Ndyoo ta catyi ra sa ndisa cuii vatyi cua cuhva ra ñaa sa cua caca ña vazu zava cuii ñuu ndyaca ñaha ra.
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 I quita ña, ta i catyi ña sihin zɨhɨ ña: ¿Ñaa sa cua caque? Ta i catyi zɨhɨ ña: Cacon xiñi ra Juan, ra zacoo ndutya.
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Ta ta sica cuii ñi i ndɨhvɨ ña nu ndyaa ra Herodes, ta i catyi ña: Cuñi vityi vityi ñi xiñi ra Juan, ra i zacoo ndutya sihin minoo nu coho.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Ta i nducuihya xaan iñi ra Herodes, zoco sa tyiñaha ra Ndyoo, ta sa siñi tandɨhɨ ñiyɨvɨ. Ta yucuan cuenda ñá cuñi ra catyi ra sa ma cuhva ra sa sica ña.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Zuun ñi caa cuhva cuan i tasi ra minoo zandaru cua quihin xiñi ra Juan.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Sahan zandaru cuan vehe caa, ta i sahndya ra zucu ra Juan, ta i quihin ra xiñi ra. Ta i quisi ndyaca ra sii si sihin minoo nu coho, ta i saha ra sii si sii ña yoco cuan. Ta i saha maa ña sii si sii zɨhɨ ña.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Ta sa i sito ñiyɨvɨ ndyico sii ra Juan vatyi sa i sihi ra, ta i sinaquihin ñu sii coño ñuhu ra. Ta i tyihi ñu sii si si ñuhu.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Tacuan ta zɨquɨ i titahan tucu ra i casi ra Jesús. Ta i nacatyi ra sihin ra tandɨhɨ sa i zavaha ra ta tandɨhɨ sa i zacuaha ra sii ñiyɨvɨ.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Coho yo; cua quitatu yo nu yoñi maa ñiyɨvɨ iyo. Tacuan i catyi ra vatyi tuu xaan ñiyɨvɨ i quisi. Ta tuu xaan ñu ndyico sii ra. Ta nu sa casi ra xita ta ñá cuyatyi ca ra.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Tacuan ta cuahan ra Jesús sihin ra i casi ra sihin minoo barco ndya minoo nu yoñi maa ñiyɨvɨ iyo.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Zoco i ndyehe ñiyɨvɨ sa cuahan ra. Ta i nacoto ñu sii ra Jesús. Tandɨhɨ ñuu i quita ñu. Ta i sino ñu. Ta yatyi ca i saa ñu ta zɨquɨ maa ra.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 I quita ra Jesús barco cuan, ta i cundahvi xaan iñi ra sii ñu vatyi tañi mvee ticatyi sa yoñi sitoho i cuu ñu. Ta i quisaha zacuaha ra sii ñu cuaha xaan cuhva.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ta cuhva sa cua iñi i quisi ra i casi ra nu ndyaa ra, ta i catyi ra sihin ra: Sahiñi xaan. Ta yoñi ñiyɨvɨ iyo ihya.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Catyun sihin ñiyɨvɨ nacuhun ñu tandɨhɨ ñuu, tandɨhɨ cuadria, cua zata ñu sa casi ñu vatyi ña ndyizo ñu sa casi ñu.
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ta i nacahan ra Jesús, ta catyi ra: Cuhva maa ndo sa casi ñu. Ta i catyi ra sihin ra Jesús: Ma cuu zata maa ndi oco mil pan ta cuhva ndi casi ñiyɨvɨ.
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Tacuan ta i ndaca tuhun ra Jesús sii ra ta catyi ra: ¿Yozo tahan pan ndyizo ñiyɨvɨ? Cua ndyehe xihna ndo. Ta sa sito ra i catyi ra: Ohon tahan pan, ta uu tahan tyiyaca.
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Ta zɨquɨ i catyi ra Jesús vatyi nacundyaa ñiyɨvɨ ɨɨn ɨɨn ityi ñu nu itya.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ta i sicundyaa ñu ɨɨn ɨɨn ityi ñu. Ziendu ñu a uu xico usi ñu sa minoo minoo ityi ñu.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Tacuan ta i quihin ra Jesús sa ohon tahan pan cuan ta uu tahan tyiyaca cuan. Ta i nandyehe ndaa ra ityi andɨvɨ, ta i nacuhva ra tyahvi ndyoo sii ra Ndyoo Zutu ra. Ta i sahnu ndyihi ra pan cuan. Ta i saha ra sii si sii ra i casi ra vatyi cua zasa ra sii si sii ñiyɨvɨ. Ta tacuan tucu sa uu tahan tyiyaca cuan.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Tandɨhɨ ñiyɨvɨ cuan i sasi, ta i ndaha xaan iñi ñu.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Ta i zacutu ñu usi uu tahan tyica sihin sa nandoo yuhu pan cuan ta tyiyaca cuan.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ohon mil sa maa rayɨɨ ñi ta zɨɨn ñu zɨhɨ ta sa ndyihi sasi ñu, ndɨhɨ ca.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Tacuan ta zɨquɨ i catyi ra Jesús sihin ra i casi ra vatyi nandɨhvɨ ra barco vatyi cua yaha ra inga siyo miñi ndya ñuu Betsaida. Ta ra Jesús cua catyi ra sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ cuan vatyi cunuhu ñu ndya ñuu ñu.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ta sa natasi ra Jesús sii ñu ndya ñuu ñu, ta i sahan ra minoo yucu vatyi cua cahan ra sihin ra Ndyoo Zutu ra, ra iyo andɨvɨ.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Ta cuhva sa i cuaa i saa barco ñoho ra i casi ra zava mahñu miñi, ta ra Jesús i nandoo maa tuhun ñi ra.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Ta zɨquɨ i ndyehe ra Jesús vatyi yɨɨ xaan i zacaca ra barco vatyi ñihi xaan quiñi ndaha tatyi sii barco cuan. Ta ñaa ca cuan i tuhva ra Jesús nu yucu ra. Sica ra nu ndutya. Ta i cuñi ra Jesús yaha ra nu yucu ra.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Ta i ndyehe ra vatyi sica ra Jesús nu ndutya, ta sica iñi ra vatyi minoo añima cuu ra. Ta i sacu saa ra
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 vatyi tandɨhɨ ra i ndyehe sii ra. Ta i yuhu xaan ra. Ta i cahan ra Jesús sihin ra, ta catyi ra: Zandyee ndo iñi ndo. Yuhvi cui. Ma yuhu ndo.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Ta i quɨhvɨ ra Jesús sisi barco, ta i sicuita tatyi. Ta iyo xaan i cuñi ra i casi ra Jesús
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 vatyi tañaha ca cutuñi vaha iñi ra vatyi cahnu xaan cuu cuhva iyo sii ra Jesús vazu sa ndyehe ra sa ndyityi i zavaha ra.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 I yaha zava ra sihin ra i casi ra nu miñi cuan. Ta i saa ra nu cu si Genesaret. Ta i sihñi ra barco cuan yuhu miñi.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 I quita ra barco cuan, ta yatyi xaan i nacoto ñiyɨvɨ sii ra Jesús.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Ta i sino xaan ñiyɨvɨ nacahnu ityi cuan, ta i quisaha quisi ndyaca ñu sii ñiyɨvɨ cuhu sihin nu sito ndya nu ndyaa ra Jesús.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Ta tandɨhɨ nu cuahan ra vazu ñuu nahnu a ñuu ndyihi a sicuhu, i saqui ñiyɨvɨ sii ñu cuhu ityi. Ta i cahan ndyoo ñu sihin ra Jesús vatyi natɨɨn ñiyɨvɨ cuhu sii ra vazu yuzahma ra. Ta tandɨhɨ ñu i tɨɨn sii ra, i nduvaha ñu.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.