Marcos 5
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs ARA
1 I saa ra inga siyo miñi nu cu si Gadara,
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 ta i quita ra Jesús barco cuan. Ta i quisi minoo ra iyo nu ñaña. Ñoho tatyi cuihna sii ra.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ndyaa maa ra nu ñaña, ta yoñi maa cuu cuhñi sii ra numaa sihin cadena.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Cuaha xaan saha i sihñi ñiyɨvɨ saha ra ta ndaha ra sihin cadena, zoco tandɨhɨ saha sahnu ndyihi ra sii si. Ta ñá cuu zandumazu ñiyɨvɨ sii ra.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ndyiyaca ta ñiyaca ndɨhvɨ noo ra yucu ta nu ñaña. Sacu saa ra, ta sahndya ra sii ra sihin yuu.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 I ndyehe ra sii ra Jesús sica ca. Ta i cacono ra. Ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ra nu vasi ra Jesús.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Saa xaan i cahan ra, ta catyi ra: ¿Ñaa sa cuñun sihin mi, Jesús? Moo cuu zehe ra Ndyoo, ra cahnu ca. Sa ndyoo ñi ma zandyehun tundoho sii.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Tacuan i catyi ra vatyi sa catyi ra Jesús: Yoho tatyi cuihna, quita sii ra ya.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ta zɨquɨ i ndaca tuhun ra Jesús sii tatyi cuihna cuan, ta catyi ra: ¿Ñaa nañi moo? Ta i catyi si: Nañi Legión vatyi cuaha xaan ndi iyo.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ta i cahan ndahvi xaan si sihin ra Jesús sa ma tava ra sii si ta cuhun si ndya vaha ñi.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ta yatyi ñi yucu cuan siyucu cuaha xaan quɨnɨ. Nanducu tɨ sa casi tɨ.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ta i quisaha cahan ndahvi tandɨhɨ tatyi cuihna cuan. Ta catyi si sihin ra Jesús: Tasun sii ndi nu yucu quɨnɨ cuan. Ta cua quɨhvɨ ndi sisi tɨ.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 I catyi ra Jesús sihin si vatyi cuu. Ta zɨquɨ i quita tandɨhɨ tatyi cuihna cuan sii rayɨɨ cuan, ta i quɨhvɨ si sisi quɨnɨ cuan. Ta tandɨhɨ sa uu mil quɨnɨ cuan, i sino tɨ nu iñi noo yuhu miñi. Ta i sihi tandɨhɨ tɨ sisi ndutya.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Tacuan ta iyo xaan i cuñi ra zacuenda quɨnɨ cuan. I sino xaan ra. Sahan ra nacahnu sa nacatyi ra sihin ñiyɨvɨ. Ta i quisi ndyehe ñiyɨvɨ ñaa sa cuu.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 I saa ñu nu ndyaa ra Jesús, ta i ndyehe ñu sii ra i siñoho tatyi cuihna cuan. Sa ndyaa ra taxi ñi. Ñoho ra zahma ra, ta sa nduvaha cuñi xiñi ra. Ta i yuhu xaan ñu.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ta ra i ndyehe cuan, i nacatyi ra sihin ñiyɨvɨ cuhva i tahan ra i ñoho tatyi cuihna sii cuan ta cuhva i tahan quɨnɨ cuan.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ta zɨquɨ i catyi ñu sihin ra Jesús sa ndyoo ñi naquita ra ñuu ñu.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Tacuan ta i quɨhvɨ ra Jesús sisi barco. Ta i quisaha cahan ndyoo ra siñoho tatyi cuihna sii cuan sihin ra Jesús vatyi cuñi ra cuhun ra sihin ra.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Zoco ñá saha ra Jesús sa cuhun ra. I catyi ra: Cuahan ndya vehun nu iyo ñiyɨvɨ suun. Ta nacatyun sihin ñu tandɨhɨ cuhva i tyindyee ra Ndyoo suun. Ta yozo caa i cundahvi iñi ra suun.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ta cuahan ra cuan. Ta i nacatyi ra sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ tandɨhɨ ñuu nu cu si Decápolis tandɨhɨ sa i zavaha ra Jesús sihin ra. Ta iyo xaan i cuñi ñiyɨvɨ.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Saa tucu ra Jesús sihin ra i casi ra inga siyo miñi. Ta cuaha xaan ñiyɨvɨ i titahan yuhu miñi nu i saa ra.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ta i quisi minoo ra cu tyiño vehe ñuhu. Jairo nañi ra. Ta cuhva sa ndyehe ra sii ra Jesús i sicuɨñɨ sɨtɨ ra.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ta i quisaha sacu ndahvi ra nuu ra Jesús ta catyi ra: Sa cuñi cuu cuii ña luhlu zehi. Coho ta tyizon ndohon sii ña. Ta cua nduvaha ña, ta ma cuu ña.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Tacuan ta cuahan ra Jesús sihin ra. Ta i sindyico tuu xaan ñiyɨvɨ sii ra. Ñihi xaan i catyihi ñu sii ra.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ta tɨcuɨ ñiyɨvɨ cuan ñoho minoo ñaha cuhu. Sa usi uu cuiya sa cuhu ña cuehe sa cuu ña nɨñɨ.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Sa cuaha xaan tundoho ndyehe ña. Cuaha xaan médico i zacuu tata sii ña. I zanaa ña tandɨhɨ cuii sa iyo sii ña. Zoco ñá nduvaha ña. Xaan ca i nduu cuehe cuan.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ta sa i siñi ña sa cahan ñiyɨvɨ tuhun ra Jesús, i quisi ña ityi sata ra zava mahñu ñiyɨvɨ cuan, ta i tɨɨn ña yuzahma ra.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Vatyi i sica iñi ña: “Vazu zahma ñi ra cua tɨin, ta nduvehi.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i sicuita nɨñɨ ña. Ta i sito ña vatyi sa nduvaha ña sihin tundoho sa i tahan ña.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ta yatyi xaan i sito ra Jesús sa i quita zuhva tundyee iñi sii ra. I nandyehe ra siconduu nu yucu ñiyɨvɨ cuan. Ta i catyi ra: ¿Yoo cuu sa tɨɨn zahme?
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ta i catyi ra i casi ra sihin ra: ¿Atu ña siton vatyi tuu xaan ñiyɨvɨ cuahan suhun? ¿Ta yozo caa cuu ndaca tuhun yoo sa tɨɨn zahmon?
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ta ra Jesús i nandyehe ra siconduu nu yucu ñiyɨvɨ cuan vatyi cua ndyehe ra yoo sa i tɨɨn sii ra.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Yuhu xaan ñaha cuan ndya cuhva nɨhɨ ñi ca ña vatyi sito ña ñaa sa cuu sa tahan ña. I quisi ña, ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ña nuu ra Jesús. Ta i nacatyi ña sihin ra tandɨhɨ cuii.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ta i catyi ra Jesús sihin ña: Zihi, i nduvohon vatyi i sino iñun sii. Cuahan vityi, ta ma caca ca iñun vatyi sa nduvohon sihin tundoho i tohon.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ta zuun ñi caa cuhva sa cahan ra Jesús sihin ñaha cuan, ta i quisi cahan ñiyɨvɨ sihin ra cu tyiño vehe ñuhu. Ta catyi ñu: Sa sihi zehun. Ma zayanga con sii ra Maestro ya.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ta i siñi ra Jesús sa cahan ñu. Ta i catyi ra sihin ra cu tyiño: Ma yuhun. Sino iñun.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ta ñá saha ca ra Jesús sa cuhun cuaha xaan ñiyɨvɨ sihin ra. Ra Pedro ñi sihin ra Jacobo ta ra Juan, yañi ra Jacobo, cuahan sihin ra.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ta sa cua saa ra Jesús vehe ra cu tyiño cuan, i siñi ra sa cuvaa xaan ñiyɨvɨ. Sacu ñu. Ta sacu saa ñu.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 I quɨhvɨ ra sisi vehe, ta i catyi ra: ¿Ñacu cuvaa xaan ndo ta sacu xaan ndo? Ñá sihi ña luhlu ya. Quixi ña.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Zoco i sacu ndyaa ñiyɨvɨ sii ra. Tacuan ta i tava ra Jesús sii tandɨhɨ ñu. Ta i quihin ra zutu ña ta zɨhɨ ña luhlu cuan, ta ra i quisi sihin ra ndya nu candyaa ña luhlu cuan.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 I tɨɨn ra ndaha ña, ta i cahan ra sihin zahan maa ra: Talita, cumi. Tuhun cuan cuñi si catyi si: Ñaha luhlu, catyi suhun vatyi nduviton. Nacuɨñɨ ndyaa.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Zuun ñi caa cuhva cuan i nduvita ña luhlu sa iyo usi uu cuiya cuan. Ta ndaha nacaca ña. Ta iyo xaan i cuñi ñiyɨvɨ.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ñihi xaan i saha ra Jesús tyiño sii ñu sa ma nacatyi ñu nu sihin minoo ñiyɨvɨ. Ta i catyi ra vatyi cuhva ñu sa casi ña luhlu cuan.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.