Marcos 5

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 I saa ra inga siyo miñi nu cu si Gadara,
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 ta i quita ra Jesús barco cuan. Ta i quisi minoo ra iyo nu ñaña. Ñoho tatyi cuihna sii ra.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ndyaa maa ra nu ñaña, ta yoñi maa cuu cuhñi sii ra numaa sihin cadena.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Cuaha xaan saha i sihñi ñiyɨvɨ saha ra ta ndaha ra sihin cadena, zoco tandɨhɨ saha sahnu ndyihi ra sii si. Ta ñá cuu zandumazu ñiyɨvɨ sii ra.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ndyiyaca ta ñiyaca ndɨhvɨ noo ra yucu ta nu ñaña. Sacu saa ra, ta sahndya ra sii ra sihin yuu.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 I ndyehe ra sii ra Jesús sica ca. Ta i cacono ra. Ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ra nu vasi ra Jesús.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Saa xaan i cahan ra, ta catyi ra: ¿Ñaa sa cuñun sihin mi, Jesús? Moo cuu zehe ra Ndyoo, ra cahnu ca. Sa ndyoo ñi ma zandyehun tundoho sii.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Tacuan i catyi ra vatyi sa catyi ra Jesús: Yoho tatyi cuihna, quita sii ra ya.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Ta zɨquɨ i ndaca tuhun ra Jesús sii tatyi cuihna cuan, ta catyi ra: ¿Ñaa nañi moo? Ta i catyi si: Nañi Legión vatyi cuaha xaan ndi iyo.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ta i cahan ndahvi xaan si sihin ra Jesús sa ma tava ra sii si ta cuhun si ndya vaha ñi.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Ta yatyi ñi yucu cuan siyucu cuaha xaan quɨnɨ. Nanducu tɨ sa casi tɨ.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ta i quisaha cahan ndahvi tandɨhɨ tatyi cuihna cuan. Ta catyi si sihin ra Jesús: Tasun sii ndi nu yucu quɨnɨ cuan. Ta cua quɨhvɨ ndi sisi tɨ.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 I catyi ra Jesús sihin si vatyi cuu. Ta zɨquɨ i quita tandɨhɨ tatyi cuihna cuan sii rayɨɨ cuan, ta i quɨhvɨ si sisi quɨnɨ cuan. Ta tandɨhɨ sa uu mil quɨnɨ cuan, i sino tɨ nu iñi noo yuhu miñi. Ta i sihi tandɨhɨ tɨ sisi ndutya.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Tacuan ta iyo xaan i cuñi ra zacuenda quɨnɨ cuan. I sino xaan ra. Sahan ra nacahnu sa nacatyi ra sihin ñiyɨvɨ. Ta i quisi ndyehe ñiyɨvɨ ñaa sa cuu.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 I saa ñu nu ndyaa ra Jesús, ta i ndyehe ñu sii ra i siñoho tatyi cuihna cuan. Sa ndyaa ra taxi ñi. Ñoho ra zahma ra, ta sa nduvaha cuñi xiñi ra. Ta i yuhu xaan ñu.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Ta ra i ndyehe cuan, i nacatyi ra sihin ñiyɨvɨ cuhva i tahan ra i ñoho tatyi cuihna sii cuan ta cuhva i tahan quɨnɨ cuan.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ta zɨquɨ i catyi ñu sihin ra Jesús sa ndyoo ñi naquita ra ñuu ñu.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Tacuan ta i quɨhvɨ ra Jesús sisi barco. Ta i quisaha cahan ndyoo ra siñoho tatyi cuihna sii cuan sihin ra Jesús vatyi cuñi ra cuhun ra sihin ra.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Zoco ñá saha ra Jesús sa cuhun ra. I catyi ra: Cuahan ndya vehun nu iyo ñiyɨvɨ suun. Ta nacatyun sihin ñu tandɨhɨ cuhva i tyindyee ra Ndyoo suun. Ta yozo caa i cundahvi iñi ra suun.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ta cuahan ra cuan. Ta i nacatyi ra sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ tandɨhɨ ñuu nu cu si Decápolis tandɨhɨ sa i zavaha ra Jesús sihin ra. Ta iyo xaan i cuñi ñiyɨvɨ.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Saa tucu ra Jesús sihin ra i casi ra inga siyo miñi. Ta cuaha xaan ñiyɨvɨ i titahan yuhu miñi nu i saa ra.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ta i quisi minoo ra cu tyiño vehe ñuhu. Jairo nañi ra. Ta cuhva sa ndyehe ra sii ra Jesús i sicuɨñɨ sɨtɨ ra.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Ta i quisaha sacu ndahvi ra nuu ra Jesús ta catyi ra: Sa cuñi cuu cuii ña luhlu zehi. Coho ta tyizon ndohon sii ña. Ta cua nduvaha ña, ta ma cuu ña.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Tacuan ta cuahan ra Jesús sihin ra. Ta i sindyico tuu xaan ñiyɨvɨ sii ra. Ñihi xaan i catyihi ñu sii ra.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ta tɨcuɨ ñiyɨvɨ cuan ñoho minoo ñaha cuhu. Sa usi uu cuiya sa cuhu ña cuehe sa cuu ña nɨñɨ.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Sa cuaha xaan tundoho ndyehe ña. Cuaha xaan médico i zacuu tata sii ña. I zanaa ña tandɨhɨ cuii sa iyo sii ña. Zoco ñá nduvaha ña. Xaan ca i nduu cuehe cuan.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Ta sa i siñi ña sa cahan ñiyɨvɨ tuhun ra Jesús, i quisi ña ityi sata ra zava mahñu ñiyɨvɨ cuan, ta i tɨɨn ña yuzahma ra.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Vatyi i sica iñi ña: “Vazu zahma ñi ra cua tɨin, ta nduvehi.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i sicuita nɨñɨ ña. Ta i sito ña vatyi sa nduvaha ña sihin tundoho sa i tahan ña.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Ta yatyi xaan i sito ra Jesús sa i quita zuhva tundyee iñi sii ra. I nandyehe ra siconduu nu yucu ñiyɨvɨ cuan. Ta i catyi ra: ¿Yoo cuu sa tɨɨn zahme?
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ta i catyi ra i casi ra sihin ra: ¿Atu ña siton vatyi tuu xaan ñiyɨvɨ cuahan suhun? ¿Ta yozo caa cuu ndaca tuhun yoo sa tɨɨn zahmon?
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ta ra Jesús i nandyehe ra siconduu nu yucu ñiyɨvɨ cuan vatyi cua ndyehe ra yoo sa i tɨɨn sii ra.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Yuhu xaan ñaha cuan ndya cuhva nɨhɨ ñi ca ña vatyi sito ña ñaa sa cuu sa tahan ña. I quisi ña, ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ña nuu ra Jesús. Ta i nacatyi ña sihin ra tandɨhɨ cuii.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ta i catyi ra Jesús sihin ña: Zihi, i nduvohon vatyi i sino iñun sii. Cuahan vityi, ta ma caca ca iñun vatyi sa nduvohon sihin tundoho i tohon.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ta zuun ñi caa cuhva sa cahan ra Jesús sihin ñaha cuan, ta i quisi cahan ñiyɨvɨ sihin ra cu tyiño vehe ñuhu. Ta catyi ñu: Sa sihi zehun. Ma zayanga con sii ra Maestro ya.
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ta i siñi ra Jesús sa cahan ñu. Ta i catyi ra sihin ra cu tyiño: Ma yuhun. Sino iñun.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ta ñá saha ca ra Jesús sa cuhun cuaha xaan ñiyɨvɨ sihin ra. Ra Pedro ñi sihin ra Jacobo ta ra Juan, yañi ra Jacobo, cuahan sihin ra.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ta sa cua saa ra Jesús vehe ra cu tyiño cuan, i siñi ra sa cuvaa xaan ñiyɨvɨ. Sacu ñu. Ta sacu saa ñu.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 I quɨhvɨ ra sisi vehe, ta i catyi ra: ¿Ñacu cuvaa xaan ndo ta sacu xaan ndo? Ñá sihi ña luhlu ya. Quixi ña.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Zoco i sacu ndyaa ñiyɨvɨ sii ra. Tacuan ta i tava ra Jesús sii tandɨhɨ ñu. Ta i quihin ra zutu ña ta zɨhɨ ña luhlu cuan, ta ra i quisi sihin ra ndya nu candyaa ña luhlu cuan.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 I tɨɨn ra ndaha ña, ta i cahan ra sihin zahan maa ra: Talita, cumi. Tuhun cuan cuñi si catyi si: Ñaha luhlu, catyi suhun vatyi nduviton. Nacuɨñɨ ndyaa.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Zuun ñi caa cuhva cuan i nduvita ña luhlu sa iyo usi uu cuiya cuan. Ta ndaha nacaca ña. Ta iyo xaan i cuñi ñiyɨvɨ.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ñihi xaan i saha ra Jesús tyiño sii ñu sa ma nacatyi ñu nu sihin minoo ñiyɨvɨ. Ta i catyi ra vatyi cuhva ñu sa casi ña luhlu cuan.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.