Marcos 11
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 Ta sa saa ra yatyi ñi ñuu Jerusalén nu ndyaa ñuu Betfagé ta ñuu Betania yatyi ñi yucu sa nañi Olivos, ta i tasi ra Jesús sii uu tahan ra i casi ra.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Ta i catyi ra: Cuahan ndo ñuu ndyaa yatyi ñi ya sa ndoo ñi. Tatu saa ndo cua ndyehe ndo minoo burro, nuhñi tɨ, quɨtɨ ta yoñi ca maa cozo. Ndasi ndo sii tɨ, ta quisi ndo sihin tɨ.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Tatu iyo ñiyɨvɨ ndaca tuhun sii ndo ñaa sa ndyicuu ndo ta catyi ndo: “Cuñi ra cu nuu sii yo sii tɨ, ta tañi ca cua quisi nuhu tɨ.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ta cuahan ra, ta i nañihi ra burro cuan. Nuhñi tɨ ityi, yatyi ñi yuvehe. Ta i ndasi ra sii tɨ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ta i catyi ra yucu yucuan sihin ra: ¿Ñaa sa ndyicuu ndo? ¿Ñacu ndasi ndo burro ña?
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Tacuan ta i nacatyi ra cuhva sa catyi ra Jesús sihin ra. Ta i saha ñiyɨvɨ sa cuhun ra sihin burro cuan.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 I sindyaca ra sii tɨ nu ndyaa ra Jesús, ta i tyizo ra zahma ra sata tɨ, ta zɨquɨ i sicozo ra Jesús sii tɨ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ta cuaha xaan ñiyɨvɨ i saqui ñu zahma ñu ityi. Ta inga ca ñiyɨvɨ i sahndya ñu ndaha numa, ta i saqui ñu ityi.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ta ñu cuahan ityi nuu ra, ta ñu vasi ityi sata ra i cana saa ñu ta catyi ñu: ¡Aleluya! ¡Nazacahnu yo sii ra Ndyoo vatyi vaha xaan cuu ra vasi sa cuenda ra Ndyoo!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Vaha xaan cua cundyaca ñaha maa ra cuhva i sindyaca ñaha ra rey David, ra i cuu ñiyɨvɨ sii yo! ¡Aleluya! ¡Nazacahnu yo sii ra iyo ityi zɨquɨ! Catyi ñu.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Tacuan i quɨhvɨ ra Jesús ñuu Jerusalén. Ta i quɨhvɨ ra vehe ñuhu. Ta i ndyehe ra tandɨhɨ sa iyo yucuan, ta zɨquɨ cuahan ra ñuu Betania sihin sa usi uu tahan ra i casi ra vatyi sa cua iñi xaan.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ta inga quɨvɨ i quita ra ñuu Betania. Ta i sizoco xaan ra Jesús.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tacuan ta i ndyehe ra minoo yutu sa nañi higuera sihin ndaha tu. Ta sahan ra i sindyehe ra tatu iñi sɨtɨ tu, zoco ñá ñihi maa ra ndaha ñi. Maa maa ndaha ñi tu iñi vatyi yɨvɨ tyiemvu iyo sɨtɨ tu cuu si.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ta i catyi ra Jesús sihin yutu cuan: Ma coo ca sɨtun vatyi ma casi ca ñiyɨvɨ sii si ndaha cuii ñi. Ta i siñi ra i casi ra sa cahan ra.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 I saa tucu ra Jesús ñuu Jerusalén. Ta sa i quɨhvɨ ra vehe ñuhu ta i quisaha tava ndyizo ra sii ñiyɨvɨ xico ta ñiyɨvɨ zata. Ta i zanduva ihno ra mesa nu nazama ñiyɨvɨ xuhun sii inga ñiyɨvɨ, ta tacuan tucu tyayu nu xico ñiyɨvɨ paloma.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ñá saha ca ra sa cuizo ñiyɨvɨ ndaha tyiño sisi vehe ñuhu.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ta i quisaha zacuaha ra Jesús sii ñu ta catyi ra: Catyi Tuhun Ndyoo: “Vehe mi cunañi si vehe nu cahan ñiyɨvɨ sihin ra Ndyoo. Ta sa cuenda tandɨhɨ cuii ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ cuu si.” Zoco maa ndo zacuu ndo vehe ra zuhu sii si.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 I siñi ra zutu nahnu ta ra maestro cuenda ley sa cahan ra. Ta i quisaha nducu ra cuhva cahñi ra sii ra. I yuhu xaan ra sii ra Jesús vatyi iyo xaan i cuñi tandɨhɨ ñiyɨvɨ sihin tandɨhɨ cuhva i zacuaha ra.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Zoco sa tyahan cuan, i quita ra Jesús ñuu cuan ta cuahan ra.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ta inga quɨvɨ i yaha ra ñaha ñi, ta i ndyehe ra vatyi sa na‑ityi yutu i cahan ra Jesús sihin ndya cuhva ndya yoho tu.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ta i nacohon iñi ra Pedro, ta catyi ra sihin ra Jesús: Ndyehe Maestro, sa i na‑ityi yutu i cohon sihin.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Ta i catyi ra Jesús: Sino iñi ndo sii ra Ndyoo.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Quehin sa ndisa sihin ndo vatyi yoo ra cua catyi sihin yucu ya: “Cuɨñɨ siyon ihya, ta cua ndɨhvun sisi tyañuhu.” Tatu sino iñi ra tacuan, tacuan cua cuu si sa ndisa cuii.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Tyehen catyi vii sihin ndo: Sino iñi ndo sa cua ñihi ndo tandɨhɨ sa cua caca ndo sii ra Ndyoo. Ta cua cuhva ra tandɨhɨ si sii ndo.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Tatu sica tahvi ndo sii ra Ndyoo ta iyo cuatyi ndo sihin inga ñiyɨvɨ, zanaa ndo iñi ndo cuatyi i zacuu ñu sihin ndo. Ta tacuan tucu ra Ndyoo Zutu yo, ra iyo andɨvɨ, cua zandasi ra cuatyi maa ndo.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Zoco tatu ma zanaa ndo iñi ndo cuatyi i zavaha ñiyɨvɨ sihin ndo, tacuan tucu ra Ndyoo Zutu yo, ra iyo ityi zɨquɨ, vatyi ma zandasi ra cuatyi maa ndo.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Inga saha i quisi tucu ra Jesús ñuu Jerusalén. Ta sa quɨhvɨ ra vehe ñuhu ta i quisi ra zutu nahnu sihin ra maestro cuenda ley sihin ra mandoñi nu ndyaa ra Jesús.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Ta i ndaca tuhun ra sii ra Jesús ta catyi ra: ¿Yoo ra i tasi suun vatyi cua tava ndyizon sii ñiyɨvɨ sisi vehe ñuhu ya? ¿Yoo sa saha tuhun suun vatyi cuu zavohon tandɨhɨ cuii cuhva ya?
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Cua ndaca tuhin minoo cuhva sii ndo. Tatu cuu nacatyi ndo, tacuan ta cua nacatyi sihin ndo yoo sa saha cuhva sii mi.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ta i catyi ra: ¿Yoo ra i tasi sii ra Juan sa zacoo ndutya ra? ¿Atu i tasi ra Ndyoo sii ra a ñiyɨvɨ? Nacatyi ndo.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 I quisaha natuhun tahan xehe ra, ta i catyi ra sihin tahan ra: Tatu catyi yo vatyi Ndyoo i tasi sii ra, ta zɨquɨ cua catyi ra Jesús: “¿Ñacu ñá sino iñi ndo?”
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 ¿A catyi yo vatyi ñiyɨvɨ i tasi sii ra? Catyi ra. Zoco i yuhu ra sii ñiyɨvɨ vatyi sa sito ra vatyi tandɨhɨ cuii ñiyɨvɨ sino iñi ñu vatyi i cahan ra Juan sa cuenda ra Ndyoo.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ta yucuan cuenda i catyi ra sihin ra Jesús: Ña sito ndi. Ta i catyi ra Jesús: Tacuan tucu ii, ma nacatyi yoo ra i saha cuhva ya sii.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.