Marcos 11
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH
1 Ta sa saa ra yatyi ñi ñuu Jerusalén nu ndyaa ñuu Betfagé ta ñuu Betania yatyi ñi yucu sa nañi Olivos, ta i tasi ra Jesús sii uu tahan ra i casi ra.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Ta i catyi ra: Cuahan ndo ñuu ndyaa yatyi ñi ya sa ndoo ñi. Tatu saa ndo cua ndyehe ndo minoo burro, nuhñi tɨ, quɨtɨ ta yoñi ca maa cozo. Ndasi ndo sii tɨ, ta quisi ndo sihin tɨ.
2 com a seguinte ordem:
3 Tatu iyo ñiyɨvɨ ndaca tuhun sii ndo ñaa sa ndyicuu ndo ta catyi ndo: “Cuñi ra cu nuu sii yo sii tɨ, ta tañi ca cua quisi nuhu tɨ.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ta cuahan ra, ta i nañihi ra burro cuan. Nuhñi tɨ ityi, yatyi ñi yuvehe. Ta i ndasi ra sii tɨ.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Ta i catyi ra yucu yucuan sihin ra: ¿Ñaa sa ndyicuu ndo? ¿Ñacu ndasi ndo burro ña?
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Tacuan ta i nacatyi ra cuhva sa catyi ra Jesús sihin ra. Ta i saha ñiyɨvɨ sa cuhun ra sihin burro cuan.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 I sindyaca ra sii tɨ nu ndyaa ra Jesús, ta i tyizo ra zahma ra sata tɨ, ta zɨquɨ i sicozo ra Jesús sii tɨ.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Ta cuaha xaan ñiyɨvɨ i saqui ñu zahma ñu ityi. Ta inga ca ñiyɨvɨ i sahndya ñu ndaha numa, ta i saqui ñu ityi.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Ta ñu cuahan ityi nuu ra, ta ñu vasi ityi sata ra i cana saa ñu ta catyi ñu: ¡Aleluya! ¡Nazacahnu yo sii ra Ndyoo vatyi vaha xaan cuu ra vasi sa cuenda ra Ndyoo!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 ¡Vaha xaan cua cundyaca ñaha maa ra cuhva i sindyaca ñaha ra rey David, ra i cuu ñiyɨvɨ sii yo! ¡Aleluya! ¡Nazacahnu yo sii ra iyo ityi zɨquɨ! Catyi ñu.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Tacuan i quɨhvɨ ra Jesús ñuu Jerusalén. Ta i quɨhvɨ ra vehe ñuhu. Ta i ndyehe ra tandɨhɨ sa iyo yucuan, ta zɨquɨ cuahan ra ñuu Betania sihin sa usi uu tahan ra i casi ra vatyi sa cua iñi xaan.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ta inga quɨvɨ i quita ra ñuu Betania. Ta i sizoco xaan ra Jesús.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tacuan ta i ndyehe ra minoo yutu sa nañi higuera sihin ndaha tu. Ta sahan ra i sindyehe ra tatu iñi sɨtɨ tu, zoco ñá ñihi maa ra ndaha ñi. Maa maa ndaha ñi tu iñi vatyi yɨvɨ tyiemvu iyo sɨtɨ tu cuu si.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Ta i catyi ra Jesús sihin yutu cuan: Ma coo ca sɨtun vatyi ma casi ca ñiyɨvɨ sii si ndaha cuii ñi. Ta i siñi ra i casi ra sa cahan ra.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 I saa tucu ra Jesús ñuu Jerusalén. Ta sa i quɨhvɨ ra vehe ñuhu ta i quisaha tava ndyizo ra sii ñiyɨvɨ xico ta ñiyɨvɨ zata. Ta i zanduva ihno ra mesa nu nazama ñiyɨvɨ xuhun sii inga ñiyɨvɨ, ta tacuan tucu tyayu nu xico ñiyɨvɨ paloma.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ñá saha ca ra sa cuizo ñiyɨvɨ ndaha tyiño sisi vehe ñuhu.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Ta i quisaha zacuaha ra Jesús sii ñu ta catyi ra: Catyi Tuhun Ndyoo: “Vehe mi cunañi si vehe nu cahan ñiyɨvɨ sihin ra Ndyoo. Ta sa cuenda tandɨhɨ cuii ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ cuu si.” Zoco maa ndo zacuu ndo vehe ra zuhu sii si.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 I siñi ra zutu nahnu ta ra maestro cuenda ley sa cahan ra. Ta i quisaha nducu ra cuhva cahñi ra sii ra. I yuhu xaan ra sii ra Jesús vatyi iyo xaan i cuñi tandɨhɨ ñiyɨvɨ sihin tandɨhɨ cuhva i zacuaha ra.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Zoco sa tyahan cuan, i quita ra Jesús ñuu cuan ta cuahan ra.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ta inga quɨvɨ i yaha ra ñaha ñi, ta i ndyehe ra vatyi sa na‑ityi yutu i cahan ra Jesús sihin ndya cuhva ndya yoho tu.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ta i nacohon iñi ra Pedro, ta catyi ra sihin ra Jesús: Ndyehe Maestro, sa i na‑ityi yutu i cohon sihin.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Ta i catyi ra Jesús: Sino iñi ndo sii ra Ndyoo.
22 Jesus respondeu:
23 Quehin sa ndisa sihin ndo vatyi yoo ra cua catyi sihin yucu ya: “Cuɨñɨ siyon ihya, ta cua ndɨhvun sisi tyañuhu.” Tatu sino iñi ra tacuan, tacuan cua cuu si sa ndisa cuii.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Tyehen catyi vii sihin ndo: Sino iñi ndo sa cua ñihi ndo tandɨhɨ sa cua caca ndo sii ra Ndyoo. Ta cua cuhva ra tandɨhɨ si sii ndo.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Tatu sica tahvi ndo sii ra Ndyoo ta iyo cuatyi ndo sihin inga ñiyɨvɨ, zanaa ndo iñi ndo cuatyi i zacuu ñu sihin ndo. Ta tacuan tucu ra Ndyoo Zutu yo, ra iyo andɨvɨ, cua zandasi ra cuatyi maa ndo.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Zoco tatu ma zanaa ndo iñi ndo cuatyi i zavaha ñiyɨvɨ sihin ndo, tacuan tucu ra Ndyoo Zutu yo, ra iyo ityi zɨquɨ, vatyi ma zandasi ra cuatyi maa ndo.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Inga saha i quisi tucu ra Jesús ñuu Jerusalén. Ta sa quɨhvɨ ra vehe ñuhu ta i quisi ra zutu nahnu sihin ra maestro cuenda ley sihin ra mandoñi nu ndyaa ra Jesús.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Ta i ndaca tuhun ra sii ra Jesús ta catyi ra: ¿Yoo ra i tasi suun vatyi cua tava ndyizon sii ñiyɨvɨ sisi vehe ñuhu ya? ¿Yoo sa saha tuhun suun vatyi cuu zavohon tandɨhɨ cuii cuhva ya?
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Cua ndaca tuhin minoo cuhva sii ndo. Tatu cuu nacatyi ndo, tacuan ta cua nacatyi sihin ndo yoo sa saha cuhva sii mi.
29 Jesus respondeu:
30 Ta i catyi ra: ¿Yoo ra i tasi sii ra Juan sa zacoo ndutya ra? ¿Atu i tasi ra Ndyoo sii ra a ñiyɨvɨ? Nacatyi ndo.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 I quisaha natuhun tahan xehe ra, ta i catyi ra sihin tahan ra: Tatu catyi yo vatyi Ndyoo i tasi sii ra, ta zɨquɨ cua catyi ra Jesús: “¿Ñacu ñá sino iñi ndo?”
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 ¿A catyi yo vatyi ñiyɨvɨ i tasi sii ra? Catyi ra. Zoco i yuhu ra sii ñiyɨvɨ vatyi sa sito ra vatyi tandɨhɨ cuii ñiyɨvɨ sino iñi ñu vatyi i cahan ra Juan sa cuenda ra Ndyoo.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Ta yucuan cuenda i catyi ra sihin ra Jesús: Ña sito ndi. Ta i catyi ra Jesús: Tacuan tucu ii, ma nacatyi yoo ra i saha cuhva ya sii.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.