Lucas 4
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 Ta i situ cuii Tatyi Ii Ndyoo sii ra Jesús sa yaha sicoo ndutya ra. Ta i quita ra nu cu si yuu Jordán, ta sindyaca Tatyi Ii ra Ndyoo sii ra minoo nu ityi xaan.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Yucuan i sindyaa ra uu xico quɨvɨ, ta i nducu coto ihñi cuihna sii ra. Ta sisi quɨvɨ cuan ñahñi maa i sasi ra. Ta yaha cuan, ta i sizoco xaan ra.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ta i catyi cuihna sihin ra: Tatu ndisa vatyi Zehe ra Ndyoo cuu suun, catyun sihin yuu sa catuu ihya vatyi nanduu si pan. Catyi cuihna sihin ra Jesús.
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Ta i catyi ra Jesús sihin cuihna: Catyi Tuhun Ndyoo vatyi ña maa sihin sa casi ñi yo ta cundito yo. Sihin sa sasi yo ndito coño ñuhu yo, zoco sihin sa tyaa yo yahvi tuhun cahan ra Ndyoo ta ndito añima yo sa ndisa cuii. Catyi ra Jesús sihin cuihna.
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Tacuan ta i sindyaca cuihna sii ra Jesús xiñi minoo yucu zucu xaan, ta i zañaha ra tandɨhɨ cuii ñuu ñiyɨvɨ sii ra.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ta i catyi cuihna sihin ra Jesús: Ndaha mi ndyaa tandɨhɨ ya vatyi saha ra Ndyoo sa cundyaca ñehi tandɨhɨ ñuu ñiyɨvɨ ya. Ta cuu cuhve sii si sii yoo ra cuñi, ta cua cundyaca ñaha ra.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Ta cua cuhve tandɨhɨ si suun tatu cua cuɨñɨ sɨtun nui ta zacahnun sii. Catyi cuihna sihin ra Jesús.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Zoco i catyi ra Jesús sihin cuihna: Cuɨñɨ siyo suun sii, cuihna, vatyi catyi Tuhun Ndyoo vatyi ɨɨn ñi sii maa ra Ndyoo ra ndyaca ñaha sii ndi cua zacahnu ndi. Ta ɨɨn ñi tyiño maa ra cua zacuu ndi. Catyi ra Jesús sihin cuihna.
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Yaha cuan ta i sindyaca cuihna sii ra Jesús ndya ñuu Jerusalén. Ta i zandaa ra sii ra xiñi vehe ñuhu cahnu. Ta i catyi ra sihin ra Jesús: Tatu ndisa vatyi Zehe ra Ndyoo cuu suun, ndavon ndya nu ñuhu.
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Vatyi catyi Tuhun Ndyoo: “Cua cuhva ra Ndyoo tyiño sii ángel ra vatyi zacuenda ra suun.
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Cua naqueen ra suun sihin ndaha ra ta ma ñicuehe sohon sihin minoo yuu.” Catyi cuihna sihin ra Jesús.
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Catyi Tuhun Ndyoo vatyi ma nducu coto ihñi ndi sii ra Ndyoo ra ndyaca ñaha sii ndi. Catyi ra.
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Ta ñá cuu zandavi ñaha cuihna sii ra Jesús. Ta cuahan cuihna zuhva ñi quɨvɨ.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Ta sa yaha sa nducu coto ihñi cuihna sii ra Jesús, ta zɨquɨ i quisi nanuhu ra Jesús ndyaa Galilea. Situ cuii ra sihin tundyee iñi Tatyi Ii. Ta i cahan ñiyɨvɨ tuhun ra nacahnu cuii ityi cuan.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Ta i zacuaha ra sii ñiyɨvɨ sisi vehe ñuhu tahan tahan ñuu. Ta i zacahnu tandɨhɨ ñiyɨvɨ sii ra.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Tacuan ta i nasaa ra Jesús ñuu Nazaret nu i sahnu ra. Ta minoo quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ i quɨhvɨ ra vehe ñuhu tañi sa tuhva maa ra zavaha, ta i sicuɨñɨ ndyaa ra vatyi cua cahvi ra Tuhun Ndyoo.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Ta i saha ñu minoo libro Tuhun Ndyoo sii ra sa i tyaa ra Isaías, minoo ra profeta ta sa naha. Ta i nuña ra libro, ta i nañihi ra nu catyi si tyehen, ta i cahvi ra tuhun ya:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 Ndyaa Tatyi Ii ra Ndyoo sihin, vatyi maa ra i tyaa tyiño sii, vatyi nacatyi tuhun vaha ra sihin ñiyɨvɨ ndahvi.
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Ta zacote sii ñiyɨvɨ vatyi sa saa quɨvɨ cua cuhva xaan ra Ndyoo sa vaha sii ñu.
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Ta sa ndɨhɨ cahvi ra, ta i nacazi ra libro, ta nacuhva ra sii minoo ra zatyiño vehe ñuhu cuan. Ta i sicundyaa ra. Ta i ndyehe xaan tandɨhɨ ñiyɨvɨ yucu yucuan sii ra.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Ta i quisaha catyi ra sihin ñu: Zuun ñi vityi natahan si ityi nuu maa ndo cuhva catyi tuhun ya. Catyi ra Jesús.
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ yucu yucuan, vaha i cahan ñu sa cuenda ra Jesús. Ta iyo cuñi ñu sihin sa cahan ra vatyi vaha xaan si. Ta i nducu tuhun ñu sii tahan ñu: ¿Atu yɨvɨ ra ihya cuu zehe ra José? Catyi ñu.
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Ta i catyi ra Jesús sihin ñu: Site cuhva sica iñi ndo. Ta tyehen cua catyi ndo sihin: “Yoho ra cu médico, xihna ca sii moo zanduvohon.” Ta cua catyi tucu ndo: “Sa siñi ndi sa zavohon ñuu Capernaum. Cuhva cuan zavaha tucun ñuu moo.” Tacuan cua catyi ndo sihin. Catyi ra Jesús.
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Tacuan ta i catyi ra Jesús: Sa ndisa catyi sihin ndo vatyi minoo ra profeta, ña tyaa ñiyɨvɨ ñuu ra yahvi sii ra.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Ta catyi sa ndisa sihin ndo vatyi cuaha xaan ñundahvi hebreo, ñu sihi yɨɨ, i sicoo quɨvɨ i sica noo ra Elías. Ta ñá coon zavi uñi cuiya zazava. Ta sicoo xaan tama nacahnu.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Zoco ñá tasi ra Ndyoo sii ra Elías vatyi tyindyee ra sii numinoo ñundahvi hebreo. I tasi ra Ndyoo sii ra nu ndyaa minoo ñandahvi minoo ñuu nañi Sidón nu cu si Sarepta. Catyi ra Jesús.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Ta i catyi tucu ra Jesús: Cuaha xaan ra hebreo cuhu sihin cuehe sa tyahyu ra quɨvɨ i sica noo ra Eliseo, ra cu profeta. Zoco ñá nduvaha numinoo ra hebreo, zoco i nduvaha ra Naamán, minoo ra ñuu Siria. Catyi ra Jesús.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Ta sa siñi ñiyɨvɨ ñoho vehe ñuhu tuhun cuan, i cuxaan xaan tandɨhɨ ñu.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Ta i nduvita ñu. Ta i tɨɨn ñu sii ra Jesús sindyaca ñu sii ra yuñuu nu iñi noo vatyi cua zavita ñu sii ra yucuan.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Zoco i yaha ra Jesús mahñu ñu, ta cuahan ra.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Ta cuahan ra Jesús ñuu Capernaum nu cu si Galilea. Ta tahan quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ i zacuaha ra sii ñu.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Ta iyo xaan i cuñi ñu sihin cuhva cahan ra vatyi cahan ra tañi minoo ra sito xaan tañi cahan ra ndyaca ñaha vatyi cahan ra sihin sa siñi tuñi ra Ndyoo.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Ta sisi vehe ñuhu sicoo minoo ra ñoho minoo tatyi ña vaha sii, ta saa xaan i cana saa ra ta catyi ra:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 Zañon sii ndi, yoho ra Jesús. ¿Ñaa sa cuñun sihin ndi? Catyi ra. ¿Atu vasi zanoon sii ndi? Site yoo ra cuun. Yoho cuu ra Ii, ra tasi ra Ndyoo. Tacuan i catyi ra cuan zacuu tatyi cuihna.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Ta i cahan ra Jesús sihin tatyi ña vaha cuan, ta i catyi ra: Taxi ñi, ta zañon sii ra ya. Catyi ra. Tacuan ta i zanduva tatyi cuihna sii ra cuan mahñu nu yucu ñiyɨvɨ, ta i quita si, ta ñá zañicuehe si sii ra.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Ta i yuhu xaan tandɨhɨ ñiyɨvɨ i ndyehe. Ta i catyi ñu sihin tahan ñu: ¿Ñaa tuhun cuu ya? Iyo xaan cuhva ta tundyee iñi sii ra Jesús, ta cuu cahan ra sihin tatyi cuihna ta quita si. Catyi ñu.
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Ta nacahnu cuii yucuan i cahan xaan ñiyɨvɨ tuhun ra.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Ta i quita ra Jesús vehe ñuhu cuan, ta i quɨhvɨ ra vehe ra Simón. Ta cuhu xaan tyizo ra Simón sihin cahñi. Ta i cahan ñu sihin ra Jesús sa cuenda ña.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Ta i saa ra Jesús nu catuu ña, ta i catyi ra sihin cuehe cuan vatyi naquita si. Ta i quita cahñi cuan sii ña. Ta zuun ñi cuhva cuan i nduvita ña, ta i zavaha ña sa casi ra.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Ta cuhva sa cua cuizo ñicandyi i quisi ndyaca ñiyɨvɨ sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ cuhu iyo vehe ñu, ñaa ndɨhɨ cuii ca cuehe. Ta i tyizo ra Jesús ndaha ra zɨquɨ minoo minoo ñu, ta i zanduvaha ra sii ñu.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Ta i quita tucu tatyi cuihna sii cuaha xaan ñiyɨvɨ cuan, ta i cana saa si ta catyi si: Yoho cuu ra cu Zehe Ndyoo. Catyi si. Zoco ñá saha ra Jesús sa cahan ca si vatyi nacoto si sii ra vatyi ra zacacu sii ñiyɨvɨ cuu ra.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ta sa cundisi inga quɨvɨ, ta i quita ra Jesús ñuu cuan. Cuahan ra minoo nu ityi xaan nu yoñi ñiyɨvɨ iyo. Zoco i nanducu ñiyɨvɨ sii ra, ta i saa ñu nu ñoho ra, ta cuñi ñu sa ndoo ra sihin ñu.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Zoco i catyi ra Jesús sihin ñu: Cuñi si sa zacote sii ñiyɨvɨ inga ñuu cuhva ndyaca ñaha ra Ndyoo vatyi yucuan cuenda i tasi ra Ndyoo sii.
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Ta tacuan i sica noo ra Jesús, ta i nacatyi ra Tuhun Ndyoo tandɨhɨ vehe ñuhu nacahnu Galilea.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.